All Chapters of Contracted Mistress of My Boyfriend’s Father : Chapter 101 - Chapter 110

124 Chapters

Chapter 99 – When She Walked Away

Sebastian POVHindi ko siya napigilan.Wala akong nagawa.Habang nakatayo ako sa loob ng hospital lounge, pinapanood ko lang si Althea na unti-unting lumalayo… hanggang sa tuluyan siyang mawala sa paningin ko.And for the first time in a long time…I felt powerless.“Sebastian…”Boses ni Helena ang unang bumasag sa katahimikan.Pero hindi ako agad sumagot.Hindi ko kaya.Hindi pa.Because everything inside me was collapsing.“She meant every word,” dagdag niya.“I know,” sagot ko, mahina.Masakit marinig.Pero mas masakit tanggapin.Sa kabilang side, si Damian.Tahimik lang siya, pero ramdam ko ang galit at frustration niya.“You did this,” sabi niya malamig.Napatingin ako sa kanya.“And you didn’t?” sagot ko.“Don’t turn this on me,” dagdag niya. “You’re the one who escalated everything.”“And you’re the one who refused to back down.”Nagkatitigan kami.Pareho kaming galit.Pareho kaming may kasalanan.At pareho kaming nawalan.“Stop.”Mahina pero madiing sabi ni Helena.Napatingin

Chapter 100 – Choosing Myself

Althea POVHindi ko alam kung gaano ako katagal naglakad.Wala akong direksyon.Wala akong plano.Basta ang alam ko lang… kailangan kong lumayo.Lumayo sa kanila.Lumayo sa gulo.Lumayo sa sakit.Habang naglalakad ako sa malamig na gabi, ramdam ko ang hangin na tumatama sa balat ko. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko… parang may bagyong hindi mapigilan.Tears kept falling, pero hindi ko na pinunasan.Pagod na akong pigilan ang sarili ko.Hanggang sa mapunta ako sa isang park.Tahimik. Walang tao.Umupo ako sa isang bench at napayuko.“Bakit umabot sa ganito…” bulong ko.Dati, ang simple lang ng pangarap ko.Maging masaya.Makasama ang mga taong mahal ko.Maging payapa.Pero ngayon…Parang lahat ng iyon nawala.Naalala ko si Damian.Kung paano niya ako inalagaan.Kung paano niya tinulungan ang mama ko.Kung paano niya ako pinrotektahan sa lahat ng pagkakataon.“Damian…” bulong ko.Mahal niya ako.Alam ko yun.At alam ko rin kung gaano kasakit ang ginawa kong paglayo.Pero kasabay nun

Chapter 101 – The Silence After the Storm

Damian POVHindi ko siya hinabol.At hanggang ngayon… hindi ko alam kung tama ba ang ginawa ko.Nakatayo lang ako sa labas ng hospital nung gabing umalis si Althea. Nakatingin sa direksyon kung saan siya nawala, pero hindi ako gumalaw.Hindi dahil ayaw ko.Kundi dahil alam ko…Kung hinabol ko siya… baka lalo ko lang siyang masaktan.Ngayon, mag-isa ako sa condo.Tahimik.Masyadong tahimik.Walang tunog ng boses niya.Walang amoy ng niluluto niya sa kusina.Walang presensya niya na nagpapagaan ng lahat.Napaupo ako sa sofa at napahawak sa ulo ko.“Damn…”Hindi ako sanay sa ganito.Sanay ako na kontrolado ko ang lahat.Business.Deals.Mga tao.Pero siya…Hindi.Naalala ko ang huling sinabi niya.“I’m done being in the middle.”Masakit.Pero totoo.Ginawa namin siyang sentro ng laban na hindi naman niya sinimulan.At ako…I let it happen.Bigla akong napatawa nang mapait.“Akala ko ako ang may kontrol…”Pero sa totoo lang… I was losing everything.Tumayo ako at naglakad papunta sa kusi

Chapter 102 – The Cost of Letting Go

Sebastian POVNalaman ko agad.Hindi na kailangang sabihin pa.Ramdam ko na.Something changed.Nasa opisina ako, nakatingin sa reports na sunod-sunod na pumapasok. Pero hindi ako nakafocus. Hindi ko ma-process.“Sir,” sabi ng secretary ko, “there’s an update from Damian’s side.”Napatingin ako sa kanya.“What about it?” tanong ko.“He cancelled the aggressive moves.”Tahimik.Parang hindi ko narinig ng tama.“What?” ulit ko.“He’s stepping back, sir. No counterattack. No expansion pressure. The board confirmed it.”Nanlamig ako.Hindi iyon ang inaasahan ko.Hindi si Damian ang aatras.Hindi siya ang susuko.“Leave me,” sabi ko.“Yes, sir.”Pagkaalis niya, napaupo ako nang mabigat.So this is it.He chose her.Napatawa ako nang mapait.“Of course…”Biglang bumukas ang pinto.Hindi na ako nagulat kung sino.“Sebastian.”My mother.Isabella.“What is this I’m hearing?” malamig niyang tanong.“Which part?” sagot ko.“Damian stepping back,” sabi niya. “Why would he do that?”Hindi ako aga

Chapter 103 – The Weight of My Choice

Althea POVTahimik ang mundo ko.Pero hindi ito yung klaseng katahimikan na payapa.Ito yung katahimikan na puno ng tanong.Puno ng “what if.”Puno ng mga desisyon na hindi ko pa kayang sagutin.Ilang araw na ang lumipas.Walang gulo.Walang sigawan.Walang laban.At sa unang tingin…Ito na dapat yung gusto ko.Peace.Pero bakit ganito?Bakit parang mas mabigat?Nasa apartment ako, nakaupo sa sahig, hawak ang isang tasa ng kape na matagal nang malamig.Hindi ko na namalayan kung ilang minuto… o oras… akong nakatulala.Iniisip sila.Si Damian.Si Sebastian.Pareho silang umatras.Pareho silang nagbago.Dahil sa akin.“Hindi ko naman hiningi yun…” bulong ko.Pero nangyari pa rin.Tumayo ako at lumapit sa bintana.Mula dito, kita ko ang city… busy, buhay, parang walang pakialam sa kung anong nangyayari sa akin.Napangiti ako nang mahina.“Ang unfair…”Naalala ko ang mga huling sinabi nila.Si Damian…“I won’t cage you just to keep you.”Si Sebastian…“I won’t destroy you just to keep you

Chapter 104 – A Life Beyond Them

Althea POVHindi ko akalaing darating sa punto na matututo akong mabuhay nang wala sila sa paligid ko.Pero eto ako ngayon.Naglalakad sa isang bagong lugar, may sariling routine, may sariling mundo… at unti-unting binubuo ang sarili kong pagkatao na hindi umiikot sa kahit sino.Ilang linggo na ang lumipas.Tahimik pa rin.Walang balita kay Damian.Walang paramdam si Sebastian.At sa unang pagkakataon…Hindi ko na sila hinahanap araw-araw.Nakatayo ako ngayon sa harap ng isang maliit na café.Simple lang.Tahimik.Hindi tulad ng magulong mundo na iniwan ko.Ngumiti ako nang bahagya.“Pwede na,” bulong ko.“Ma’am, ready na po yung order,” tawag ng staff.Tumango ako.“Yes, I’ll get it.”Oo.Nagtatrabaho na ako dito.Hindi bilang mayaman na babae.Hindi bilang girlfriend ng isang powerful na lalaki.Kundi bilang…Ako.Habang inaabot ko ang tray ng kape, napangiti ako.Hindi ito glamorous.Hindi ito madali.Pero totoo.“Thank you,” sabi ng customer.“You’re welcome,” sagot ko.Simple.Pe

Chapter 105 – The Unexpected Truth

Althea POVIlang araw na ang nakalipas…Pero may kakaiba sa pakiramdam ko.Noong una, inisip ko lang na pagod ako. Baka dahil sa trabaho sa café, o dahil sa stress na pinagdaanan ko nitong mga nakaraang linggo.Pero habang tumatagal…Hindi na normal.Habang naglalakad ako papunta sa work, napahawak ako sa ulo ko.“Ang sakit…” bulong ko.Parang ang bigat ng pakiramdam ko. Nahihilo. At minsan…Nasusuka.“Ma’am, okay lang po ba kayo?” tanong ng kasama ko sa café.Ngumiti ako kahit pilit.“Yeah… I’m fine.”Pero hindi ako fine.Alam ko yun.Habang nagse-serve ako ng orders, bigla akong napahinto.Nanikip ang dibdib ko.At bigla akong nakaramdam ng matinding hilo.“Excuse me…” sabi ko agad sabay takbo papunta sa restroom.Pagdating ko doon…Hindi ko na napigilan.Nasuka ako.Napahawak ako sa sink, hinihingal.“What’s happening to me…” mahina kong sabi.Pag-angat ko ng ulo ko, napatingin ako sa salamin.Namumutla ako.At halatang hindi okay.Dahan-dahan akong lumabas at nagpaalam.“Ma’am, uu

Chapter 106 – A Secret I Can’t Ignore

Althea POVHindi ako nakatulog.Buong gabi, nakatitig lang ako sa kisame habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nakita ko kagabi.Dalawang linya.Positive.“I’m pregnant…”Hanggang ngayon, hindi pa rin nagsi-sink in.Parang hindi totoo.Parang panaginip na ayaw kong gisingan… o baka panaginip na kinakatakutan kong harapin.Napahawak ako sa tiyan ko.Wala pa namang pagbabago. Wala pang halata.Pero alam ko…May buhay na.Sa loob ko.Huminga ako nang malalim.“Ano’ng gagawin ko…”Hindi ko alam kung kanino ako lalapit.Si Helena?Hindi pwede… may sarili siyang pinagdadaanan.Si Damian?…Napapikit ako.“Hindi pa…” bulong ko.Hindi ko pa kayang sabihin sa kanya.Hindi ko pa kayang harapin siya.At si Sebastian?Mas lalong hindi.Napabangon ako mula sa kama at dumiretso sa kusina. Kumuha ako ng tubig, pero nanginginig ang kamay ko.Hindi ako ganito dati.Palaging composed.Palaging alam ang gagawin.Pero ngayon…Parang bata na nawawala sa gitna ng dilim.“Calm down, Althea…” sabi k

Chapter 107 – Growing Something New

Althea POV“Miss Althea, kailangan mong magpahinga.”Ilang beses ko nang narinig ‘yon mula sa OB ko.Nakatitig lang ako sa kanya habang hawak ang ultrasound result ko. Maliit pa… halos hindi pa makikita. Pero malinaw na…May baby nga.“Medyo maselan ang pagbubuntis mo,” dagdag niya. “You need to avoid stress, heavy work, and lack of sleep.”Napatawa ako nang mahina.“Doc… paano naman po yun?”Hindi niya alam ang sitwasyon ko.Hindi niya alam na mag-isa lang ako.Na wala akong ibang aasahan.“You have to prioritize your health,” sabi niya. “Para sa baby.”Baby.Napahawak ako sa tiyan ko.“Yes, doc…” sagot ko.Pero sa loob ko…Hindi ko alam kung paano ko gagawin yun.Paglabas ko ng clinic, parang mas mabigat ang lahat.Hindi lang emosyon.Kundi pati responsibilidad.“Magpahinga…”Ang dali sabihin.Pero paano?Paano kung wala akong pera?Paano kung wala akong support?Habang naglalakad ako, napahawak ako sa dibdib ko.At doon ko naramdaman…Isang bagay na matagal ko nang hindi napapansi

Chapter 108 – The Truth I Can’t Hide Forever

Althea POVLumipas ang mga araw… naging linggo.At hindi ko namalayan…Unti-unti nang nagbabago ang katawan ko.Mas mabilis na akong mapagod.Mas madalas na ang hilo.At may mga araw na halos hindi ako makatayo sa sobrang panghihina.Pero kahit ganun…Hindi ako tumigil.“Ano ba ‘yan, Althea… magpahinga ka naman.”Napalingon ako sa bagong helper ko sa shop.Si Mia.“Okay lang ako,” sagot ko, pilit na ngiti.Hindi na kasi kaya ng katawan ko na mag-isa lang.Kaya napilitan akong kumuha ng tutulong.Kahit papaano, gumagaan ang trabaho.“Ma’am, kanina ka pa po halos hindi umuupo,” dagdag niya.“Sandali lang ‘to,” sabi ko habang inaayos ang bouquet.Pero sa totoo lang…Hindi lang trabaho ang iniisip ko.Kundi ang sikreto na dala ko.Hindi ko pa rin nasasabi.Kay Damian.Araw-araw, naiisip ko.Araw-araw, kinukwestyon ko ang sarili ko.“Tama ba ‘to…?”Isang gabi, habang nagsasara ako ng shop, napahawak ako sa tiyan ko.Mas halata na ngayon.Hindi pa obvious sa iba…Pero sa akin…Ramdam ko na.

...

8 9 10 11 12 13

SCAN CODE TO READ ON APP