Contracted Mistress of My Boyfriend’s Father 의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 95

Damian POVAlam kong may mali.Hindi ko maipaliwanag kung ano, pero may nagbago kay Althea simula kagabi. Hindi siya sumasagot sa tawag ko. Hindi rin siya nagre-reply sa messages ko. At higit sa lahat, may kakaibang lamig sa paraan ng pagtingin niya sa akin kanina.Hindi siya ganito.She never shuts me out like this.Nakaupo ako sa opisina ko, nakatitig sa city skyline habang paulit-ulit kong iniisip ang mga nangyari. Ang confrontation namin ni Sebastian. Ang mga sinabi niya. Ang katahimikan ni Althea.Then my phone buzzed.It was one of my security heads.“Sir.”“Speak.”“Your fiancée met someone last night.”Nanigas ang panga ko.“Who?”“Mrs. Isabella.”Tahimik.Pero sa loob ko, may sumabog.Isabella.Of course.“Where?” malamig kong tanong.He mentioned the rooftop café.Private.Discreet.Planned.“Get me the CCTV,” utos ko agad.“Already sent to your secure line, sir.”Binaba ko ang tawag at agad kong binuksan ang file.Grainy footage.Pero malinaw ang mukha nila.Althea sitting

Sebastian POVHindi natapos sa confrontation ang galaw ni Damian.Alam kong may kasunod iyon.He never moves without a second strike.Maaga pa lang, nasa boardroom na ako kasama ang legal at PR team. Naka-flash sa screen ang mga balita, social media posts, at articles na unti-unting kumakalat.“Sir, the narrative is shifting,” sabi ng PR head ko. “They’re painting you as aggressive and unstable.”Napangisi ako nang bahagya.“Unstable?” ulit ko.“Yes, sir. May lumalabas na story na you’re acting out of personal motives.”Personal motives.Of course.Althea.“Release the counter statement,” sabi ko. “Calm. Professional. No attacks.”“Yes, sir.”Hindi ako gagalaw nang padalos-dalos. Hindi ako katulad niya na emosyon ang inuuna.Pero sa totoo lang, kumukulo ang dugo ko.Biglang pumasok ang head of security ko.“Sir.”“Ano na naman?” tanong ko.“Mr. Damian scheduled a private investors’ dinner tonight. Major partners.”I leaned back.“He’s consolidating support.”“Yes, sir.”So ito na.He’

Isabella POVHindi ko gusto ang pakiramdam na ito.Frustration.I rarely feel it. Sanay akong kontrolado ang mga sitwasyon. Sanay akong nakukuha ang gusto ko sa pamamagitan ng tamang salita, tamang galaw, at tamang timing.Pero ngayon…Helena refused me.Habang naglalakad ako palabas ng hospital hallway, mariin ang bawat hakbang ko sa makintab na sahig. The fluorescent lights reflected sharply, halos nakakairita sa mata.That girl.Hindi ko inaasahan na magiging ganoon siya katigas.Nang una ko siyang makita, akala ko madali lang siyang kausapin. Mahina ang katawan, may sakit, at malapit nang maging asawa ng anak ko. I assumed she would cooperate.But I was wrong.Napahinto ako sa may malaking bintana ng hallway. Mula roon tanaw ang parking lot ng hospital. Malamig ang hangin mula sa air-conditioning, pero mainit ang ulo ko.“Helena…” bulong ko.She chose the wrong side.Hindi ko inaasahan na ipagtatanggol niya si Althea sa harap ko. Mas lalong hindi ko inaasahan na tatanggihan niya a