บททั้งหมดของ Contracted Mistress of My Boyfriend’s Father : บทที่ 51 - บทที่ 60

Althea’s POVMakalipas ang tatlong taon.Kung tatanungin ako noon kung aabot ako sa puntong ito, malamang tatawa lang ako. Pero heto ako ngayon… nakasuot ng eleganteng gown, may hawak na champagne glass, at nasa gitna ng isang engrandeng masquerade ball kasama si Damian.Tatlong taon na ang lumipas mula nang tuluyan kong isara ang pinto ng nakaraan. Tatlong taon ng katahimikan, pagtanggap, at paghubog sa sarili ko bilang isang mas matatag na babae.Ang ballroom ay puno ng ilaw… golden chandeliers na kumikislap, classical music na marahang umaagos sa hangin, at mga taong naka-maskara na parang mga karakter sa isang lihim na mundo. Lahat elegante. Lahat may tinatagong pagkatao.Kasama ko si Damian sa gitna ng hall. Suot niya ang itim na suit na perfectly tailored sa kanya, at isang simple pero classy na black mask. Sa tatlong taon naming magkasama, hindi na ako naninibago sa atensyong nakukuha niya. Lahat humihinto kapag dumadaan siya. Power. Authority. Presence.At ako? Nasa tabi niy

Damian’s POVTahimik ang buong floor ng building, pero ramdam ko ang tensyon sa hangin. Nasa main conference room kami ngayon… ang pinakaimportanteng meeting ng quarter. Nasa paligid ko ang mga board members, legal advisers, at ilang senior executives ng kumpanya. Lahat nakaayos, lahat handa.Pero ang totoo?Ako ang pinaka-alerto sa lahat.Ang lalaking ito… ang misteryosong CEO na unang lumitaw sa masquerade banquet noong isang linggo… ay hindi basta-basta. Sa murang edad niya, nagawa niyang itayo ang sarili niyang empire sa labas ng bansa. Tech, logistics, real estate… lahat may hawak siyang bahagi. At ngayon, gusto niyang pumasok sa market namin.At gusto kong mauna.“This collaboration could redefine the industry,” sabi ng isa sa board members habang tinitingnan ang presentation sa screen. “If we get him, we secure at least five years of dominance.”I nodded, fingers laced on the table. “That’s why I’m here.”Biglang bumukas ang pinto ng conference room.Lahat napalingon.Isang lal

Althea’s POVNakatayo ako sa tabi ni Damian sa loob ng malawak na meeting room sa skyscraper ni Sebastian Reyes. Dalawang oras na kaming naghintay, at ramdam ko na pati ang mga kalamnan ko ay naninikip sa pag-upo. Nakatingin sa malaking glass window na tanaw ang buong lungsod, pero wala sa aking isip ang tanawin. Ang iniisip ko lang ay si Sebastian at kung ano ang kahihinatnan ng kumpanya ni Damian.Tahimik lang si Damian sa tabi ko. Karaniwan, hindi siya ganito katahimik. Palagi siyang aktibo, nagta-type sa laptop, nagbabasa ng reports, o nakikipag-usap sa assistant niya. Pero ngayon, nakatayo lang siya, nakamasid sa hallway, mukha seryoso, mga kamay nakalagay sa bulsa. Ramdam ko ang tension sa kanyang katawan, parang bawat segundo ng paghihintay ay nagpapalakas sa kanyang presensya.“Miss Althea, bring me the latest financial report,” utos niya, malamig ngunit may halong tensyon.Agad kong kinuha ang mga files at inabot sa kanya. Pinagmamasdan niya ang bawat detalye, kumikindat sa

Althea’s POVTahimik ang meeting room, pero ramdam ko ang bigat ng hangin na parang anumang oras ay sasabog. Nakatayo ako sa gilid, hawak ang tablet ko pero hindi ko na nababasa ang laman nito. Ang mga mata ko ay palipat-lipat kina Damian at Sebastian… mag-ama na magkatapat ngayon, pero parang dalawang estrangherong parehong may dalang sugat.Si Sebastian ang unang nagsalita. Kalma ang boses niya, kontrolado, parang wala lang ang lahat ng nangyari.“Let’s be practical, Dad,” sabi niya habang inaayos ang cuff ng suit niya. “Your company is already bleeding. The stocks are down, investors are pulling out. I’m offering to buy what’s left… at a price that will save you from total collapse.”Napapikit ako. Ramdam ko ang pagpipigil ni Damian. Kita ko sa panga niyang nakatikom na pilit niyang inaawat ang galit.“Mababang halaga,” malamig na sagot ni Damian. “Insulto ang tawag diyan, Sebastian. You didn’t come here to save the company. You came here to humiliate me.”Ngumiti si Sebastian, per

Caleb/Sebastian POVHabang nakaupo ako sa office, hindi ko maiwasang maisip si Althea. Kahit matagal na ang nakalipas, kahit tatlong taon na ang lumipas mula nang pinili niya si Damian kesa sa akin, mahal ko pa rin siya. Laging bumabalik sa isip ko yung nga ngiti niya, yung tawa niya, yung paraan ng pagtingin niya sa akin.Kung makakamtan ko lang ang kapangyarihan, kung mapapabagsak ko ang ama ko, baka bumalik siya sa akin. Baka makuha ko ulit yung panahon na dapat siya ay para sa akin lang.Naalala ko yung mga panahong pinatapon kami ng mommy ko sa abroad. Iniwan ako ng mommy ko, sinabi niya na wala raw akong kwenta. Akala niya, hindi ko kakayanin. Naalala ko yung mga araw na gutom na gutom ako, walang kahit na anong tahanan, naglalakad sa kalsada, naghahanap ng paraan para mabuhay. Yung pakiramdam na parang walang ibang kakampi sa mundo. Ang sakit na iyon… ang galit na iyon… ginamit ko ito para patatagin ang sarili ko.Isang araw, habang nagtatrabaho ako bilang tagabuhat ng paninda