Contracted Mistress of My Boyfriend’s Father 의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

Althea POVNaka-upo ako sa waiting area sa labas ng hospital room ng mama ko, pinagmamasdan ang malabo at malamlam na ilaw habang iniikot-ikot ang kamay ko sa kape na halos lumamig na. Ang dami ko pang iniisip… kung kumusta na ba si mama, kung ano ang nangyayari sa business ni Damian, at higit sa lahat… kung paano ko haharapin ang mundo kung balang araw ay hindi titigil si Caleb o Sebastian.Habang nag-iisa ako at tila nakabaon sa sariling isip, may isang babae ang biglang lumapit sa akin. Nakasakay siya sa wheelchair, mahina ang itsura at kapansin-pansin na parang halos hindi na siya makalakad nang mag-isa. Pero kahit ganoon, may kakaibang aura siya… elegante, mahinahon, at may lamig na sabay ng init sa kanyang mukha.“Althea, right?” tanong niya, tahimik pero may halong pangungusap na diretso sa punto.“Oo… Sino po kayo?” sagot ko, medyo nagulat at nagdadalawang-isip kung paano niya alam ang pangalan ko.Ngumiti siya, at para bang may halong lungkot at pag-asa sa ngiti niyang iyon.

Sebastian / Caleb POVNanatili akong nakatayo sa hallway kahit matagal nang nawala si Althea sa paningin ko.Parang may parte ng katawan ko na ayaw gumalaw.Hindi dahil pagod ako… kundi dahil parang may bumalik na sakit na akala ko matagal ko nang natutunang lunukin.Pero mali pala ako.Hindi pala nawawala ang sakit kapag mahal mo pa rin.Mas lalo lang itong tumitindi kapag bigla mong nakita ulit ang taong dahilan ng lahat.Si Althea.Ang babaeng sumira sa akin.Ang babaeng iniwanan ako.Ang babaeng hindi ko kailanman natigilan mahalin.“Sebastian…”Narinig ko ang boses ni Helena, mahina pero may halong pagod. Nasa wheelchair siya, nakatingin sa akin na parang may alam na siyang hindi ko kayang sabihin.Huminga ako nang malalim at pilit inayos ang mukha ko.Hindi puwedeng makita nilang mahina ako.Hindi puwedeng makita nilang si Sebastian Reyes… ang batang CEO, ang business tycoon… ay natitinag pa rin sa isang babae.Pero paano?Paano ko ipapaliwanag na kahit gaano kalaki ang mundo ko

Althea’s POVHindi ko alam kung bakit nanginginig ang buong katawan ko habang nakatayo ako sa hallway ng hospital. Parang biglang bumigat ang hangin, parang bawat hinga ko ay may kasamang takot.Takot na hindi ko na kayang pigilan.Takot na kahit anong pilit kong lumayo… hinahabol pa rin ako ng nakaraan.Sebastian.Caleb.Iisang tao.At ngayon, he’s here.I ran.Tumakbo ako na parang may humahabol na multo, parang kapag nahuli niya ako, mawawala lahat ng pinaghirapan kong buuin ulit.My peace.My life with Damian.Pero kahit gaano ako kabilis, narinig ko pa rin ang boses niya.“Althea!”Huminto ako sa dulo ng hallway, hingal na hingal. Napahawak ako sa dibdib ko habang pinipilit kumalma.Why does it still hurt?Bakit parang isang tawag lang niya… bumabalik lahat?Unti-unti akong lumingon.And there he was.Standing there, wearing a black coat, his eyes full of emotions I couldn’t read.Pero alam ko.Alam ko yung tingin na yun.It was the same Caleb I loved before.“Please…” mahina niy

Althea POVUmupo ako sa sofa sa hotel suite, pinisil ang kape sa tasa ko habang iniisip ang lahat ng nangyari kanina. Parang lahat ng mundo ko ay nagulo sa loob ng ilang oras. Damian, Sebastian, lahat. Hindi ko na alam kung saan ako aatras at saan ako susuko.Alam ko na si Damian ang lalaki sa buhay ko, ang boss ko, ang boyfriend ko, at higit sa lahat, ang taong nagbibigay ng seguridad sa akin. Pero si Sebastian… ay isa rin sa mga dahilan kung bakit ako narito. Isa siya sa parti ng nakaraan ko, at ngayon ay isa nang malakas na business tycoon, at nakikita ko rin kung paano siya nagbago dahil sa tulong ni Helena.Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang sitwasyon. Bumukas ang pinto ng suite at pumasok si Damian, nakasuot ng crisply tailored suit at mukha niyang seryoso. Parang tumigil ang mundo ko sa pagkakita sa kanya.“Althea,” panimula niya, “okay ka lang ba?”Napalingon ako at napangiti ng bahagya, pilit para hindi maramdaman ang panic na bumabalot sa puso ko.“I’m okay,” sabi ko,

Damian POVTahimik ang buong mansion nang gabing iyon.Pero kahit tahimik ang paligid, hindi tahimik ang isip ko.Simula nang bumalik si Sebastian… o Caleb… whatever name he’s using now, parang unti-unting gumuguho ang mundo ko. Company ko, pangalan ko, lahat ng pinaghirapan ko.At higit sa lahat…Si Althea.She’s still here beside me, pero ramdam kong hindi na siya tulad ng dati. May mga mata siyang puno ng takot, guilt, at sakit.At ako…Hindi ko alam kung paano ko pa siya hahawakan nang hindi siya tuluyang mawawala.Nasa study room ako, hawak ang baso ng whiskey. Hindi ko na mabilang kung pang-ilan na iyon.Biglang may kumatok.“Sir,” mahinang boses ng kasambahay. “May bisita po.”Napakunot ang noo ko. “At this hour?”Tumango siya. “She insists.”Bumuntong-hininga ako at tumayo. “Who?”Saglit siyang nag-alinlangan bago sumagot.“Si… Mrs. Isabella.”Nanigas ang katawan ko.Isabella.My ex-wife.Ang babaeng matagal ko nang inilibing sa nakaraan.“Let her in,” malamig kong utos.Ilang