Becoming my Ex's Stepmother のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

RafaelBumalik na kami ng bansa matapos makapagdesisyon si Tate. Tahimik ang biyahe pero mabigat, parang may iniwan kaming hindi klaro. Nakausap na daw niya ang kanyang mga magulang at umaasa siyang titigil na ang mga ito sa pagdidikta, sa panghihimasok—sa lahat. Gusto kong maniwala. Gusto kong isipin na maaayos na ang gulo sa pamilya nila.Pero sa totoo lang… malabo pa rin ang puno’t-dulo ng lahat. May mga tanong na hindi pa sinasagot. May mga motibo na hindi ko pa nakikita. Pero naniniwala ako sa kanya. I trust him. For now.At kahit na gusto kong ibigay sa kanya ang full trust ko, hindi ko mapigilan ang pagiging mas maingat ko ngayon. Kaya bago kami umalis, nag-iwan ako sa kanya ng salita—hindi pakiusap, kundi kondisyon.Whatever happens, he has to tell me everything.Nakita ko sa mata niya na gets niya kung bakit ko iyon sinabi. Hindi siya umangal. Sinang-ayunan niya pa. “Promise.”Doon lang ako medyo napanatag, kahit papaano. Pero hindi ibig sabihin non ay titigil ako. Hindi ko pa

Third PersonKasalukuyan nang nasa loob ng kanilang bahay si Ella, nakaupo sa malambot na sofa habang nakasandal at nakatingin lang sa kawalan. Mabigat ang dibdib niya, parang may nakadagan na hindi niya maalis—halo ng pagod, kaba, at guilt na ilang buwan na niyang kinikimkim. Napahaplos siya sa bilog na bilog niyang tiyan, saka marahang huminga ng malalim.Mula sa kusina, rinig niya ang mahinang tunog ng kutsilyo, ang paghalo sa kaserola, at ang amoy ng kumukulong sabaw—lahat iyon ay nagbibigay ng kaunting comfort sa gitna ng kaguluhan ng isip niya. Si James ang abala doon, halatang nagmamadali pero maingat pa rin sa bawat galaw.Makalipas pa ang ilang sandali, napapitlag si Ella nang marinig ang boses ng asawa.“Ella, halika na at kumain.”May lambing ang boses ni James, ‘yong tipong kahit simpleng salita ay parang yakap na malambot.Nag-angat siya ng tingin, at doon niya naabutan ang asawa—nakangiti, may pagod sa mata pero puno ng malasakit. Tumayo siya dahan-dahan, pilit na hindi i

LeahMasayang-masaya ako sa piling ni Rafael. Walang araw na hindi ko nararamdaman ang pagmamahal niya. Solid, steady, at sobra-sobra. Sapat na iyon para sa akin. Pakiramdam ko, kung merong perfect chapter sa buhay ko, ito ‘yon. Kahit hindi ideal ang lahat, kahit may mga tanong pa rin, he makes everything feel light. Warm. Safe. At sa totoo lang, ni hindi ko na alam kung ano pa ang dapat kong hilingin.Weekend na naman at nandito ako sa apartment ko. Hindi na ako madalas umuwi rito, lalo na’t halos gabi-gabi na akong sa penthouse ni Rafael natutulog. Minsan naiisip ko na baka nakakahalata na ang mga officemates ko. O baka may chismis nang umiikot sa ibang empleyado. Pero kahit pa meron, hindi ko na iniintindi. Malinaw naman ang relasyon namin. At kung may tanong man ang iba, problema na nila ‘yon, hindi ko.Si Rafael naman ay nagsabi na magkikita ng mga kaibigan. Tinanong niya ako kung kailan ko gustong ipakilala sila sa akin. “Nakilala ko na sila,” tugon ko.“Iba ‘yon. Lasing ako non

LeahNag-park si Rafael sa tapat mismo ng bahay nina Mommy—bahay na ilang taon kong tinawag na “home,” pero ngayon para bang ibang mundo na. Masikip ang daan, kaya hindi ko na hinintay na ipagbukas pa niya ako ng pinto. Bumaba ako agad, inayos ang bag sa braso ko, at naghintay na lang sa sidewalk habang siya naman ay umiikot palabas ng kotse.Habang papalapit siya, hindi ko maiwasang mapansin kung paano nag-slow down ang mundo. Yung tipong kahit simple lang ang paglalakad niya, ramdam mong buo ang presence niya. Calm pero firm. Confident pero hindi mayabang. At sa kakaibang paraan, gumaan ang pakiramdam ko.Pumunta kami sa gate na hindi na ni-lock ni Mommy lalo na kung nandoon din siya sa bahay. Magkasabay kaming pumasok, at habang naglalakad ako papunta sa pinto, ramdam ko ang pananahimik ng paligid. Medyo nakakabingi.Kumatok ako nang magaan bago binuksan ang pintuan. Nakita ko si Mommy sa sala na nakaupo, pero nang makita niya ako, bigla siyang napatayo, parang hindi niya alam kung

Rafael Damn it. Akala ko kanina, aalis ako ng bahay na puno ng excitement. Imaginin mo, finally, makikita ko na ang ina ni Leah, at ‘yong ex niya. I was ready. Gusto ko sanang ipakita sa lalaking ‘yon kung gaano siya ka-foolish to let her go. I wanted him to see how badly he messed up, at paano sa pagkakamali niya, I ended up meeting the most important woman in my life. Pero paano ko sisimulan ang lahat ng ‘yon kung ang kaharap ko ngayon ay… anak ko at manugang ko? Parang biglang may sumampal sa akin na realidad na hindi ko ma-process nang mabilis. Wala akong maisip na tamang salita. Hindi ko rin pwedeng pangunahan ang mag-asawa. Pero habang nananatili ang katahimikan, ramdam ko na wala akong balak manahimik kay Leah tungkol dito. She deserves the truth kahit gaano ka-komplikado. I glance at James. Alam kong he’s struggling. Kita sa panginginig ng kamay niya, sa pag-iwas ng tingin. Si Ella naman, halatang lost. She keeps touching her stomach protectively, para bang instinct niya