Semua Bab Becoming my Ex's Stepmother: Bab 121 - Bab 125

RafaelNatakot ako sa magiging reaksyon niya.Alam kong hindi madali sa kanya na tanggapin na isa na akong ama… at kasing edad pa niya ang anak ko. I also know na pwede siyang ma-intimidate o mag-overthink.Sa relasyon namin, at sa agwat ng edad namin, siguradong iniisip niya na baka hindi siya magustuhan ni James. Pero deep down, alam kong hindi niya kailangan mag-alala tungkol dun.Kung sakali man, si James ang unang makakaunawa sa akin dahil kasing edad ko na rin ang asawa niya. Mas mature siya, mas matalino sa edad niya, at eventually, makikita niya na kahit same age siya ng anak ko, hindi hadlang iyon sa pagmamahal o respeto niya sa akin.Pero hindi ko maalis kay Leah ang pagkabahala… kasi hindi pa niya alam ang buong picture.“So… you’re saying… may anak ka na na kasing edad ko?” tanong niya, hindi inaalis ang tingin sa akin. Halos nakaka-chill na yung seriousness sa mata niya, pero ramdam ko ang curiosity at kaunting takot.“Yes.” Tapat at diretso kong tugon, walang halong palus

RafaelNaningkit ang mga mata ko nang makita ko ang pangalan sa screen ng cellphone ko.Sa totoo lang, ayaw kong kausap ang babaeng ’to. Kahit kailan. Kung hindi lang siya ang ina ni James, matagal ko na siyang binlock—walang pagdadalawang-isip, walang konsensya. Pero dahil sa sitwasyon namin, napipilitan akong magpigil, kahit na bawat pag-ring ng pangalan niya ay parang may kumukurot sa sentido ko.“What’s wrong, may problema ba?” tanong ni Leah.Bakas sa mukha niya ang pag-aalala—’yong klase ng tingin na halatang ramdam niyang may mali, pero ayaw niyang ipilit kung hindi ko pa handang sabihin. Napatingin ako sa kanya at pilit na ngumiti, kahit ramdam kong pilit lang ’yon at hindi umaabot sa mga mata ko.“Nothing to worry about,” sagot ko, mas kalmado ang tono kaysa sa nararamdaman ko.Alanganin siyang tumango, parang nagdadalawang-isip kung maniniwala ba siya o hindi. Malamang ay napansin niya ang biglang pagbabago ng ekspresyon ko kanina—kung paano ako nanigas nang makita ko ang pa

Rafael“Ano na ang mangyayari sa akin?” tanong ng babae sa kabilang linya.Mahina, nanginginig, pero may halong drama. ’Yung tono na sanay nang ginagamit para magpaawa.Hindi ako natitinag.“Ano ang gusto mong mangyari sa’yo?” balik-tanong ko, malamig at walang emosyon. Walang kahit kapirasong concern sa boses ko—at naramdaman kong hindi niya ’yon nagustuhan.“Ina pa rin ako ni James,” diin niya, halos desperado. “Hindi mo maiaalis ’yon. Hindi mo ako pwedeng tanggalan ng karapatan sa kanya.”“HINDI kita tinatanggalan ng karapatan,” sagot ko, mababa pero matigas. “Ang sinasabi ko, may sarili nang buhay ang anak ko. Hindi mo na siya pwedeng diktahan. Hindi mo na siya pwedeng kontrolin. At lalo na—huwag kang manghimasok pa. Let him be happy with the person he loves.”Narinig kong napasinghap siya, parang hindi makapaniwala na hindi gumagana ang usual niyang strategy.“Ang support na para sa akin, paano—”“There would be no support for you, Priscilla,” putol ko agad. Walang pasintabi. “Yo