A Night with my Mother's Trillionaire CEO Live-In Partner의 모든 챕터: 챕터 161 - 챕터 170

Ang hagdanan patungo sa basement ng lumang gusali sa Binondo ay amoy kalawang at basang semento. Sa likod nina Lia at Sofia, narinig nila ang mekanikal na pagaspas ng mga drones ng The Architects. Ang mga ito ay hindi lamang basta surveillance tools; sila ay mga "Seekers"—mga hunter-killer drones na idinisenyo upang hanapin ang biological heat signatures sa loob ng millimetro."Bilisan mo, Lia!" sigaw ni Sofia habang humihingal. Hawak niya ang isang electromagnetic pulse (EMP) grenade na siya mismo ang nag-modify. "Hindi magtatagal ang harang sa itaas!"Pagdating nila sa dulo ng hagdan, tumambad sa kanila ang isang mabigat na bakal na pinto na may markang 'Maintenance'. Ngunit sa tabi ng lumang padlock, may isang maliit na optical sensor na biglang nag-glow ng kulay asul.Scanning... User Identified: Lia Reyes.Bumukas ang pinto nang walang tunog. Sa loob, hindi ito isang imbakan ng mga gamit. Ito a

[Ang Pintuan ng mga Itinakwil]Ang bawat hakbang sa lupain ng Tondo ay tila pagpasok sa isang dimensyong nakalimutan na ng mapa ng "Bagong Maynila." Habang ang sentro ng lungsod ay nagniningning sa mga holographic billboard at mga sasakyang halos hindi humahalik sa semento, ang lugar na ito ay nananatiling nakaugat sa kalawang, putik, at amoy ng sunog na plastik. Para kay Lia, ang bawat anino ay tila isang banta, isang matang nagmamasid mula sa mga madidilim na eskinita na tila mga bitukang paikot-ikot sa katawan ng isang higanteng naghihingalo."Malapit na tayo," bulong ni Sofia. Ang kaniyang boses ay halos hindi marinig sa gitna ng ingay ng mga generator na pilit binubuhay ang mga bumbilyang aandap-andap. "Dito sa ibaba, ang signal ay patay. Ang mga GPS tracker ng The Architects ay walang silbi rito dahil sa dami ng interference mula sa mga illegal na power lines. Ito ang tanging blind spot sa buong Luzon."Humigpit ang hawak ni Lia sa kaniyang bag. Sa loob nito, ang drive ay tila t

[Ang Agos ng Pag-uusig]Ang tubig sa estero ay kasing itim ng gabi, isang malapot na likidong puno ng mga labi ng isang sibilisasyong unti-unting nilalamon ng sarili nitong basura. Habang lumulusong sina Lia at Sofia, ang lamig ay tila mga karayom na tumutusok sa kanilang balat. Ngunit wala silang panahon para sa discomfort; ang bawat segundo ay mahalaga. Sa likuran nila, ang ugong ng tactical drone ay mas tumitindi, isang mekanikal na bubuyog na naghahanap ng biktima."Dito!" hila ni Sofia kay Lia patungo sa isang malaking tumpok ng mga lumang gulong at nabubulok na kahoy.Sumiksik sila sa maliit na espasyo, pilit na pinatitigil ang kanilang paghinga. Ang asul na laser ng drone ay dumaan sa ibabaw ng kanilang pinagtataguan, nag-iiwan ng isang manipis na linya ng liwanag sa madilim na tubig. Narinig ni Lia ang kaniyang puso—isang m

[Ang Bulong ng Sierra Madre]Ang Sierra Madre ay hindi na ang bundok na kinagisnan sa mga libro ng kasaysayan. Wala na ang malalagong dahon na sumasayaw sa hangin; pinalitan na ito ng mga punong binalutan ng carbon fiber at mga baging na tila mga kable ng kuryente. Habang paakyat sina Lia at Sofia sa tinatawag na "Dead Zone," ang bawat hakbang ay tila paglubog sa isang kumunoy ng static at ingay."Lia, ang oxygen level mo," babala ni Sofia, ang boses ay garalgal sa loob ng kanilang comms. "Huwag kang hihinga nang malalim. Ang The Architects ay nagpakawala ng nanobots sa hangin dito. Kapag pumasok 'yan sa baga mo, hindi lang katawan mo ang kontrolado nila. Pati ang paningin mo."Ngunit huli na. Ang "The Drive" na nakasabit sa leeg ni Lia ay nagsimulang uminit. Hindi ito ang init ng kuryente, kundi ang init ng isang pamilyar na yakap."Rafael..." bulong ni Lia."Lia, huwag!" sigaw ni Sofia, pero sa pandinig ni Lia, ang boses ni Sofia ay naging parang tunog ng sirang radyo na unti-unting

[Ang Huling Upload]Ang boses ni Rafael ay hindi lamang umalingawngaw; ito ay tila humihiwa sa bawat kalamnan ni Lia. Ang pula at asul na ilaw ng Self-Destruction Sequence ay nagmistulang mga kidlat na sumasayaw sa madilim at malamig na pasilyo ng Central Nerve Center. Ang bawat tibok ng alarm ay isang paalala na sa loob ng sampung minuto, ang kasaysayan, ang teknolohiya, at ang kanilang mga buhay ay magiging abo at abo lamang."Lia, iwan mo na ako. Ito na ang huling utos ng system.""Hindi ako nakikinig sa utos ng isang makina, Rafael!" sigaw ni Lia. Ang kanyang boses ay paos na, ngunit ang kanyang determinasyon ay mas matalas pa sa anumang algorithm.Pilit niyang binuhat ang kanyang nanghihinang katawan. Ang bawat hakbang ay tila paglalakad sa ibabaw ng mga basag na kristal. Sa dulo ng pasilyo, nakita niya ang isang dambuhalang tila itlog na gawa sa kumikinang na asul na mga kable—ang pinaka-puso ng The Core. Doon, sa gitna ng mga naglalakihang server, nakalutang si Rafael. Ang kany