Semua Bab Hahamakin Ko ang Lahat: Bab 41 - Bab 50

PAGSAPIT NG GABI Ang katahimikan ng bahay ay parang kabaong na nakatiwangwang walang galaw, walang halakhak, walang kaluluwa. Tila bawat kisame, bawat sulok, bawat hibla ng kurtina ay nakamasid, naghihintay sa isang pagsabog na matagal nang pinipigil.Tahimik na pumasok si Jason sa kwarto nilang mag-asawa, hawak ang isang basong gatas na bahagyang umuusok. Sa liwanag mula sa maliit na lampshade, kitang-kita ang maliliit na bula sa ibabaw hindi normal, hindi pangkaraniwan.Fake ang ngiting nasa labi niya. Halatang pinilit. At ang boses niyang malambing ay parang lambing na inuupuan ng demonyong may sariling plano.Sa loob ng gatasDroga.Pampatulog.Na hinanda ni Necy, ang sekretarya niyang may ngiting parang pusa sa dilim.Pero ngayong gabing ito…hindi natutulog si Lorie.Nakahiga siya, nakatalungko, nakatagilid. Mga mata niyang “bulag” ay nakatingin sa kawalan, pero sa loob… kumikislap ang apoy na matagal niyang pinipigil. Sa ilalim ng kumot, hawak niya ang cellphone na anim na buw

SAMANTALA, SA DAKO NI FERNAN…Sa kabilang bahagi ng siyudad, sa ilalim ng kumukutitap na ilaw ng poste at gabing tinatamaan ng malamig na hangin, naroon si Fernan—nakadukot ang kamay sa bulsa ng itim na jacket, nakasuot ng cap at tinted glasses para hindi makilala.Hindi siya pulis.Hindi na.Matagal na siyang tinanggal.Pero hindi niya kailanman binura sa puso niya ang pangako: babantayan ko si Lorie Philip… kahit hindi niya ako kilala.Kanina pa niya iniikot-ikot ang motorsiklo malayo sa Curry Mansion, hinihintay ang tamang oras para lumapit. Hindi niya alam ang buong nangyayari roon, pero matagal na niyang nararamdaman ang kakaibang tensyon sa mansyon na iyon.At ngayong nadulas ang isang dating kasamahan:May nagbabantang peligro sa babaeng iyon.Hindi man niya alam kung bakit siya sobrang invested—siguro dahil siya ang huling humawak ng kaso ng pagkakabulag ni Lorie. Siguro dahil wala siyang natagpuang foul play noon, pero ramdam ng instinct niyang mali ang lahat.O baka……dahil

Kundi dahil isang maling segundo lang ang kailangan para gumuho ang plano.Habang umaandar ang sasakyan, kinuha ni Dante ang makapal na folder mula sa glove compartment at iniabot kay Lorie.“Dito nakalagay ang lahat,” aniya.“Bank trails, shell companies, at mga dokumentong pinirmahan ng daddy mo bago siya namatay.”Napahigpit ang kapit ni Lorie sa folder—parang hawak niya ang katotohanang matagal nang ninakaw sa kanya.“Alam ko ang tungkol sa shadow accounts,” mahina niyang sabi.“Hindi lang iyon.”Lumapit nang kaunti si Dante, ibinaba ang boses na halos pabulong.“May listahan ng mga pangalan. Lahat ng taong tumulong kay Amor. Mga consort niya. Mga dummy. Mga tauhang bayaran para mailusot ang illegal transfers.”Parang sinampal ng malamig na hangin si Lorie.Huminga siya nang malalim.“Kaya kami naaksidente…” bumibitaw ang boses

Ngumiti si Lorie—ang ngiting matagal na niyang isinusuot na parang baluti.Isang ngiting natutong magsinungaling para mabuhay.“Salamat po,” mahinahon niyang sagot.“Maswerte po ako… na andiyan po kayo palagi sa akin.”Sa salitang maswerte,may kumurot sa dibdib niya—parang tinusok ng karayom ang alaala ng mga magulang niyang wala na.Kung buhay lang sila, hindi niya kailanman kakailanganing magsuot ng ganitong ngiti.“Iha,” lambing ni Pia, bahagyang hinila ang kamay ni Lorie at pinisil ito,“pamilya na tayo. Huwag na huwag mong iisipin na iba ka sa amin.”Pamilya.Isang salitang dapat nagbibigay-init—pero sa pandinig ni Lorie, para iyong salitang ginagamit sa kulunganbago isara ang rehas.Sa sofa, biglang suminghap nang malakas si Amor Curry.Hindi ito buntong-hininga ng pag-aalala.Ito’y tunog ng pagkainip.“Kung tapos na ang therapy mo,” malamig nitong sambit, hindi man lang tumitingin sa kanya,“mas dapat mong pagtuunan ng pansin ang kalagayan ng kompanya. Maraming nangyayari

Kinabukasan, sa mansion ng mga Curry…Dahil sa kabila ng lahat ng kanyang pinagdadaanan, si Fernan James ay hindi makakalimot sa dahilan ng kanyang misyon. Ang bawat araw ay tila isang pagsubok, isang hakbang na malayo sa kanyang layunin—ang protektahan si Lorie at makuha ang mga ebidensiya laban sa pamilya Curry. Nasa isang tahimik na silid sa ilalim ng dilim ng umaga, si Fernan ay nag-aayos ng kanyang mga plano.Wala ni isang sulyap ang pinansin niyang iba. Pinutol niya ang kanyang buhok, itinago ang kanyang matalim na mga mata sa ilalim ng isang makapal na salamin, at inalis ang bawat bakas ng kanyang nakaraan. Hindi siya pwedeng magkamali. Ang misyon na hawak niya ay kasing laki ng buhay ni Lorie. Kung magkamali siya, hindi lang siya ang mawawala kundi pati si Lorie. At hindi siya papayag na mangyari iyon.Fernan (sa sarili):"Kung magkamali ako ngayon, lahat ng pinaghirapan ko, lahat ng mga sakripisyo, maglalaho na parang bula. Hindi na pwedeng mangyari iyon. Hindi ko pwedeng hay