ใบหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าฉู่แดงก่ำด้วยโทสะ เพลิงริษยาในอกแทบจะแผดเผานางจนมอดไหม้เมื่อหวนนึกถึงตนเองที่ต้องครองตัวเป็นม่ายมาหลายปี ทว่าสตรีตรงหน้ากลับได้รับการทะนุถนอมเอาใจใส่จากบุตรชายของนาง มีสิทธิ์อันใดกัน?ฉู่ยวนคือคนที่นางทุ่มเทแรงกายแรงใจเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ เขาทำเช่นนี้ได้อย่างไร…“ฮูหยินผู้เฒ่า”เซวียหมิงเฟยหยุดฝีเท้าห่างออกไปสองก้าวจื่อจินยกตั่งกลมมาให้นางนั่งลง“การแต่งงานครั้งนี้ เป็นผู้ใหญ่ทั้งสองตระกูลตกลงปลงใจกัน”ยามนี้นางหามีความอ่อนหวานเอาใจเหมือนตอนที่อยู่ต่อหน้าฉู่ยวนไม่ สายตาที่มองฮูหยินผู้เฒ่าฉู่เรียกได้ว่าเย็นชาและหยิ่งผยอง“หากมิใช่เพราะเหตุนี้ ท่านคิดหรือว่าลำพังตระกูลฉู่ในยามนี้ ลำพังตำแหน่งขุนนางของฉู่ยวน จะสามารถแต่งบุตรีขุนนางขั้นสามได้?”“คำสั่งบิดามารดา แม่สื่อชักนำ”“ข้ากับฉู่ยวนเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน ในสายตาท่าน เขาอาจจะดีเลิศไปเสียทุกอย่าง”“แต่สำหรับข้า ในยามนี้เขาไร้ค่าสิ้นดี”“สิ่งที่ข้าหวัง คืออนาคตของฉู่ยวนต่างหาก”นางมองใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธของนังปีศาจเฒ่าอย่างน่าขัน จิ๊จิ๊จิ๊ น่าเกลียดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก“ท่านกับข้าควรจะทำดีต่อกั
Read more