All Chapters of เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ: Chapter 511 - Chapter 520

มองดูบุตรชายที่กำลังน้อยเนื้อต่ำใจจนก้อนเนื้อบนร่างกระเพื่อมสั่นไม่หยุด นายท่านใหญ่มู่ก็รู้สึกเพียงว่าเส้นเลือดดำบนหน้าผากปูดโปนเต้นตุบ ๆ ปวดหนึบยิ่งนัก“ข้าเคยบอกเจ้าหรือไม่ ว่าที่นี่คือเมืองหลวง มิใช่จิงโจว ให้พวกเจ้าสงบเสงี่ยมเจียมตัวกันสักหน่อย”นายท่านใหญ่มู่ที่มีผมขาวโพลนเต็มศีรษะโกรธขึ้งจนแทบจะหมดสติคนอายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว ยังต้องมาคอยตามล้างตามเช็ดเรื่องบัดซบที่บุตรชายก่อไว้ข้างนอกอีกเจ้าเด็กนี่ก็อายุไม่น้อยแล้ว เหตุใดจึงไร้สมองถึงเพียงนี้“เด็กรับใช้ชายในเรือนหน้าตาไม่พอให้เจ้าดูหรืออย่างไร?”เขาคว้าถ้วยชาใกล้มือ ขว้างปาไปทางบุตรชายเจ้าเด็กอ้วนเบี่ยงตัวหลบ รู้สึกน้อยใจยิ่งกว่าเดิม “ท่านพ่อ ข้าก็แค่เห็นว่านายโลมผู้นั้นหน้าตาหมดจดงดงาม อยากจะเล่นสนุกด้วย มีปัญหาอันใด? ที่นั่นคือหอหนานเฟิง ข้าถูกใจเขา ให้เงินเขา เขาก็มาเล่นเป็นเพื่อนข้า ย่อมเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลยิ่ง”เมื่อนึกถึงเหลียนหุย บุตรชายร่างอ้วนท้วนก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว ช่างงดงามเกินไปจริง ๆที่จิงโจวก็มีสถานที่เช่นนี้ ทว่านายโลมทางนั้น รูปโฉมเมื่อเทียบกับเมืองหลวงแล้วย่อมด้อยกว่าอยู่บ้างจริง ๆแม้เขาจะมิ

กลับไปแล้วจะทำสิ่งใดได้เล่า ก็คงไม่พ้นต้องกล่าววาจาตามมารยาทไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนที่ฐานะสับเปลี่ยน หรือชาตินี้ที่ต่างฝ่ายต่างกลับคืนสู่จุดเดิม เซวียฉงก็แทบจะไม่มีความผูกพันฉันบิดาบุตรต่อนางเลยแม้แต่น้อยบางทีในคราแรกเขาอาจจะไม่รู้ว่าบุตรสาวทั้งสองถูกสลับตัวกัน ทว่าสิบห้าปีที่ผ่านมา เขาย่อมต้องสังเกตเห็นสิ่งใดบ้างแต่เขากลับยังคงเลือกที่จะนิ่งเงียบ นั่นก็คือคำตอบของเขาแล้วอีกอย่าง เซวียฉงจะไม่เป็นอันใดแน่ เขากับรองเสนาบดีกรมโยธาล้วนปฏิบัติภารกิจที่ฮ่องเต้ทรงมอบหมายได้อย่างยอดเยี่ยม อีกทั้งยังสืบสวนเรื่องราวในแวดวงขุนนางแห่งซางโจวได้จนกระจ่างแจ้งแม้ในระหว่างนั้นจะเผชิญกับภยันตรายและได้รับบาดเจ็บอยู่หลายครา ทว่าก็ไม่ถึงขั้นอันตรายต่อชีวิต เขายังคงกลับมาได้อย่างครบถ้วนปลอดภัยในยามที่เสนาบดีกรมโยธาทูลลาออกจากราชการ เขาก็ได้รับการเลื่อนขั้นขึ้นเป็นเสนาบดี กลายเป็นขุนนางขั้นสองแห่งราชวงศ์อวิ๋น“เขาไม่เป็นอันใดหรอก” เซวียหว่านอี้มีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ปรากฏแววตาวิตกกังวลหรือห่วงหาแม้แต่น้อยเซวียหมิงเฟยอ้าปากคล้ายจะเอ่ยสิ่งใด แต่ท้ายที่สุดก็มิได้กล่าวคำใดออกมาสูญเสียชีวิตอันมั่งคั่งส

ช่วงการสอบเคอจวี่ การดื่มสุราหาความสำราญในเมืองหลวงล้วนลดน้อยลงไปบ้างที่ตระกูลเซวีย เซวียหมิงเฟยกำลังนั่งสนทนาเป็นเพื่อนฉินเยว่ชิงเมื่อกล่าวถึงเรื่องสลับตัวทารก นางได้นำคำพูดของเซวียหว่านอี้มาถ่ายทอดให้พี่สะใภ้ฟัง“ท่านคิดเห็นเช่นไร?” นางเอ่ยถาม “ท่านพ่อไม่รู้เรื่องนี้จริงหรือ?”ฉินเยว่ชิงถึงกับไร้คำจะเอื้อนเอ่ยนางเป็นเพียงสะใภ้ จะให้กล้านินทาพ่อสามีลับหลังได้อย่างไรกันทว่าความคลางแคลงใจของเซวียหว่านอี้ก็มิใช่จะไร้เหตุผลแต่งเข้าตระกูลเซวียมาหลายปี ท่าทีที่พ่อสามีมีต่ออนุชิวเป็นเช่นไร มีหรือนางจะไม่รู้อนุชิวนั้นงดงามยิ่งนัก แม้จะให้กำเนิดบุตรสาวมาแล้วผู้หนึ่ง ทว่ากลับยิ่งเพิ่มพูนเสน่ห์อันเย้ายวนในวัยสาวสะพรั่งได้ยินว่าในแต่ละเดือนพ่อสามีจะไปค้างแรมที่เรือนของอนุชิวอย่างน้อยเจ็ดถึงแปดวัน เพียงเท่านี้ก็เห็นชัดแล้วว่าโปรดปรานเพียงไรในเมื่อเป็นเช่นนี้ แล้วจะหมางเมินเย็นชาต่อบุตรสาวที่เกิดจากอนุชิวได้อย่างไร“ข้าคิดว่า...” เซวียหมิงเฟยเอ่ยปากอย่างเคลือบแคลง “แท้จริงแล้วคนในเรือนล้วนระแคะระคาย บางทีในยามนั้นอาจหมดหนทางแก้ไข จึงทำได้เพียงปล่อยเลยตามเลย”“ส่วนท่านแม่นั้น ช่า

เมื่อมาถึงเรือนพักตากอากาศของราชวงศ์ที่จัดงานเลี้ยงวสันตฤดู สถานที่แห่งนี้ก็คึกคักยิ่งนักแล้วนอกเหนือจากคุณชายและคุณหนูจากตระกูลต่าง ๆ แล้ว ยังมีเหล่าบัณฑิตที่สอบผ่านการสอบขุนนางฤดูใบไม้ผลิในปีนี้อีกด้วยพวกเขาจะต้องเข้าร่วมการสอบหน้าพระที่นั่งในเดือนสี่ จะรุ่งโรจน์หรือร่วงหล่น อีกไม่นานก็จะได้รู้กันทว่าผู้ที่สอบได้อันดับหนึ่งในการสอบครั้งนี้มาจากเฉียนโจว ด้วยวัยที่ยังไม่ถึงยี่สิบปี เขาสามารถเอาชนะผู้เข้าสอบที่อายุมากกว่ามากมาย จนคว้าอันดับหนึ่งในการสอบระดับเมืองหลวงมาครองได้อย่างสง่างามกระทั่งกลายเป็นตัวเต็งจอหงวนที่มีโอกาสมากที่สุดในการสอบหน้าพระที่นั่งชาวบ้านไม่น้อยต่างแอบวางเดิมพัน อัตราการจ่ายเงินของบุคคลผู้นี้ต่ำยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่าผู้คนตั้งความหวังกับเขาไว้สูงเพียงไรการสอบเคอจวี่ โดยทั่วไปมักเป็นคนหน้าใหม่ที่ฝ่าฟันอุปสรรคจนโดดเด่นขึ้นมาส่วนผู้ที่เข้าร่วมการสอบหลายครั้ง ทำได้เพียงกล่าวว่าเป็นผู้ที่มีความพยายาม ทว่ายังขาดพรสวรรค์อยู่บ้างเวินเซี่ยน มาจากเฉียนโจวที่มิได้โดดเด่นด้านวิชาการนัก ทั้งยังมิใช่ตระกูลสูงศักดิ์ แม้จะเป็นตระกูลบัณฑิต แต่บรรพบุรุษที่เคยรับราชกา

“เรื่องนั้นย่อมไม่มีปัญหา” นางพยักหน้า “พี่เจ็ดผู้ไม่เคยพบหน้าผู้นั้นสละชีพเพื่อชาติ สิ้นชีพกลางสนามรบ ในฐานะภรรยาหม้ายของเขา การที่นางต้องทนทุกข์ระทมเพียงนี้...”เซี่ยฉานเลิกคิ้ว “หากเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่า? สมมติว่าวันหน้าเย่จั๋วพลีชีพกลางสนามรบ เจ้าจะทำเยี่ยงไร?”ฝ่ามือของเย่จั๋วที่วางทาบอยู่บนพนักวางแขนเก้าอี้รถเข็นพลันบีบแน่นขึ้นเล็กน้อยทว่ากลับได้ยินเซวียหว่านอี้เอ่ยว่า “ย่อมต้องปล่อยวางทุกสิ่ง เก็บสัมภาระ แล้วออกไปดูขุนเขาและสายน้ำแห่งราชวงศ์อวิ๋นที่สามีของข้าปกป้องรักษา ว่าจะงดงามและตระการตาเพียงใด”คำพูดปั้นแต่ง ล้วนเป็นเพียงคำพูดปั้นแต่งให้ดูดีเท่านั้นนางจะทำอันใดได้เล่าผ่านพ้นเรื่องราวในชาติก่อนมาแล้ว หากชาตินี้เย่จั๋วต้องตายไปจริง ๆ นางก็คงจะปกป้องจวนเจิ้นกั๋วกงเอาไว้ จัดการฉู่ยวนให้สิ้นซาก แล้วจึงค่อยจบชีวิตตนเองตามไปอย่างน้อยหลังจากตายไปในชาตินี้ ก็ยังคงมีสุสานให้หลับใหลอย่างสงบเซี่ยฉานคล้ายกับตกตะลึงไป ชายหนุ่มหลายคนที่อยู่รอบ ๆ เองก็ประหลาดใจอยู่บ้างเช่นกัน“เช่นนั้นช่าง อิสระเสรีเสียจริง”เซี่ยฉานพึมพำ “แล้วหลังจากนั้นเล่า?”“ดูจนพอใจแล้ว ก็กลับมายังจวนเจิ้