All Chapters of คุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ: Chapter 81 - Chapter 90

สายลมปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดโชยมาอย่างแผ่วเบา หอบเอากลิ่นดินชื้นๆ และความเย็นเยียบจางๆ มาด้วย วันนี้คือวันครบรอบสิบสองปีของการจากไปของฮูหยินเอกแห่งสกุลหยาง ‘ซูเหม่ยเจิน’ มารดาผู้เป็นที่รักของหยางจิ้งอวี่และหยางเสวี่ยอิง รถม้าอันเรียบง่ายคันหนึ่งได้จอดลงที่หน้าวัดเล็กๆ ที่ตั้งอยู่อย่างสงบเสงี่ยมบนเชิงเขานอกเมืองหลวง ที่นี่คือสถานที่ที่สองพี่น้องได้นำป้ายวิญญาณของมารดามาตั้งไว้อย่างลับๆ หลังจากที่พวกนางถูกขับไล่ออกจากจวน เพราะในศาลบรรพชนของสกุลหยาง ไม่มีที่ว่างสำหรับสตรีที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุแห่งความอัปมงคลอีกต่อไปแล้ว หยางจิ้งอวี่และหยางเสวี่ยอิงในอาภรณ์สีขาวและฟ้าอ่อนอันเป็นสีแห่งการไว้ทุกข์ ก้าวลงจากรถม้าอย่างเงียบๆ พวกนางเดินเข้าไปในโถงบูชาอันเงียบสงบและค่อนข้างทรุดโทรม ที่นั่น... บนชั้นวางเล็กๆ มีป้ายวิญญาณไม้ที่สลักชื่อมารดาของพวกนางตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ทั้งสองคุกเข่าลงเบื้องหน้าป้ายวิญญาณนั้น บรรจงจุดธูปหอมแล้วปักลงในกระถาง กลิ่นควันธูปที่คุ้นเคยทำให้หยางเสวี่ยอิงไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้อีกต่อไป “ท่านแม่...” นางเอ่ยขึ้นเสียงสั่นเครือ “ท่านเห็นหรือไม่เจ้าคะ ตอนนี้พวกเราไม่

หยางจิ้งอวี่ไม่จำเป็นต้องรอคอยอย่างกระวนกระวาย เพราะคลังสมองแห่งจักรวาลของนางนั้นทำงานได้รวดเร็วยิ่งกว่าความคิด ทันทีที่คำชมอันน่ากระอักกระอ่วนใจนั้นสิ้นสุดลง ข้อมูลมหาศาลเกี่ยวกับพิษมั่วอี๋ก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของนาง ข้อมูลการค้า บันทึกการเดินทางของกองคาราวาน และรายชื่อตระกูลผู้มีอิทธิพลที่ทำธุรกิจนำเข้าของหายากจากแคว้นทางตะวันตกเมื่อสิบสองปีก่อน ข้อมูลส่วนใหญ่ดูเป็นเรื่องปกติ แต่แล้วระบบก็ได้ชี้ให้เห็นถึงความผิดปกติจุดหนึ่งที่โดดเด่นขึ้นมา เมื่อสิบสองปีกับอีกสามเดือนก่อน มีกองคาราวานสินค้าขนาดใหญ่จากซียี่เดินทางเข้ามายังเมืองหลวง บันทึกรายการสินค้าที่ผ่านด่านระบุว่าเป็นเพียงเครื่องเทศและเครื่องหอมหายาก ...แต่หลังจากที่เข้ามาในเมืองแล้ว สินค้าทั้งหมดกลับไม่ได้ถูกส่งไปยังร้านค้าหรือตลาดกลาง แต่กลับถูกลำเลียงไปยังโกดังสินค้าส่วนตัวแห่งหนึ่งที่อยู่ทางทิศตะวันออกของเมือง และโกดังแห่งนั้น... ก็เป็นสมบัติของสกุลหลี่ ‘สกุลหลี่’ จิ้งอวี่ทวนชื่อนั้นในใจ นางรีบขุดคุ้ยความทรงจำทั้งหมดที่ได้รับมาจากเจ้าของร่างเดิม และในที่สุด ชิ้นส่วนปริศนาชิ้นสุดท้ายก็ถูกค้นพบ สกุลหลี่คือตระกูลฝ่ายมารดาข

รุ่งอรุณของวันใหม่มาเยือน นำพาแสงแรกแห่งตะวันมาขับไล่ความมืดมิดของราตรี และนำพาของขวัญแห่งความพินาศมาสู่ตระกูลหลี่ณ เบื้องหน้าประตูใหญ่สีแดงชาดอันน่าเกรงขามของศาลต้าหลี่ ศาลสูงสุดผู้เป็นดั่งตราชูแห่งความยุติธรรมของแผ่นดิน ทหารยามสองนายที่กำลังจะเปลี่ยนเวรยามพลันสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ“หัวหน้าหลิว นั่นมันอะไรน่ะขอรับ?” ทหารยามหนุ่มชี้ไปยังขั้นบันไดหินอ่อนขั้นบนสุดกล่องไม้สีดำสนิทใบหนึ่งวางอยู่อย่างเงียบเชียบ มันปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีผู้ใดทราบ ราวกับภูตผีปีศาจนำมาวางไว้ในยามราตรี“เมื่อคืนข้ายืนยามอยู่ตรงนี้ทั้งคืน ไม่เห็นมีผู้ใดนำสิ่งใดมาวางไว้เลย” ทหารยามอีกคนกล่าวด้วยความประหลาดใจ“อย่าเข้าไปใกล้!” หัวหน้าหลิวผู้มากประสบการณ์ร้องห้ามทันที “สิ่งที่ถูกนำมาวางไว้หน้าศาลต้าหลี่ในยามวิกาลเช่นนี้ ย่อมไม่ใช่ของธรรมดา! รีบไปรายงานท่านเสนาบดีเปา!”ไม่นานนัก ท่านเสนาบดีเปาเจิ้ง อธิบดีศาลต้าหลี่ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความซื่อตรงและเที่ยงธรรม ก็เดินออกมาดูด้วยตนเองพร้อมกับเหล่ามือปราบฝีมือดีหลังจากที่ตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าไม

ข่าวการถูกกักบริเวณขององค์รัชทายาทได้แพร่สะพัดไปทั่วราชสำนัก แต่กลับถูกปิดกั้นอย่างแน่นหนาไม่ให้เล็ดลอดออกมาสู่โลกภายนอก เมืองหลวงยังคงดูสงบสุข แต่เบื้องหลังกำแพงวังหลวงนั้น คลื่นลมแห่งการชิงอำนาจกำลังโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งณ โรงเตี๊ยมเยว่หลันที่นี่ไม่ใช่โรงเตี๊ยมเยว่หลันที่โอ่อ่าและเป็นที่รู้จักทั่วไป แต่เป็นเพียงโรงน้ำชาเล็กๆ ที่ตั้งอยู่อย่างสงบเสงี่ยมในตรอกที่เงียบที่สุด มันคือหนึ่งในฐานลับสุดยอดของหอกระจายข่าวถูเป่าโหลว สถานที่สำหรับภารกิจที่สำคัญที่สุดเท่านั้นในห้องส่วนตัวชั้นบนสุด หยางจิ้งอวี่ในนามของเซวี่ยนหยิง กำลังนั่งพิจารณารายงานความเคลื่อนไหวทางการเมืองที่อาหมิงเพิ่งนำมาส่งให้ นางขมวดคิ้วเล็กน้อย นางรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง การเคลื่อนไหวของขั้วอำนาจองค์รัชทายาทรองและอัครเสนาบดีมู่ในช่วงสองวันที่ผ่านมานั้น มันช่างเงียบสงบจนน่าประหลาดทันใดนั้นเอง! ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง!“นายหญิง!” สายลับผู้หนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามารายงาน “มี... มีคนบาดเจ็บพยายามจะขอพบท่าน! เขาอ้างว่าถูกส่งมาจาก...”ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ร่างของบุรุษผู้หนึ่งในอาภรณ์สีเข้มที่ขาดวิ่นและเ

ทันทีที่ทักษะวิเคราะห์จุดอ่อนศัตรูถูกเปิดใช้งาน โลกในความคิดของหยางจิ้งอวี่ก็พลันเปลี่ยนไป ข้อมูลจากม้วนสาส์นนับร้อยที่กองอยู่บนโต๊ะ ลอยขึ้นมาในเบื้องหน้าของนาง ก่อตัวขึ้นเป็นแผนผังอันซับซ้อน ทุกเส้นสาย ทุกจุดเชื่อมโยง ถูกแสดงออกมาอย่างชัดเจน [ติ๊ง! กำลังวิเคราะห์ข้อมูล... ตรวจสอบความขัดแย้ง] เสียงของระบบดังขึ้นอย่างเป็นกลาง [ตรวจพบความขัดแย้งในบัญชีรายจ่าย บันทึกระบุว่ามีการสั่งซื้อหยกโบราณและอัญมณีล้ำค่าจากร้านว่านเป่าเก๋อ ในวันที่สิบห้าเดือนที่แล้ว แต่สายข่าวของเราที่ฝังตัวอยู่ในร้านนั้นยืนยันว่า ตลอดเดือนที่ผ่านมา ร้านว่านเป่าเก๋อไม่มีการทำธุรกรรมใหญ่ใดๆ เกิดขึ้นเลย] ‘เจอตัวแล้ว!’ จิ้งอวี่ลืมตาขึ้นทันที แววตาของนางคมกริบ นี่คือเส้นด้ายเส้นแรกที่หลุดลุ่ยออกมาจากอาภรณ์ที่ดูเหมือนจะถักทอไว้อย่างสมบูรณ์แบบ หลักฐานที่พวกมันสร้างขึ้น มีจุดที่เป็นเรื่องโกหก! “อาหมิง!” นางเรียกเสียงเฉียบขาด “ขอรับนายหญิง!” “ตรวจสอบเส้นทางการเงินทั้งหมดของกรมคลังที่เกี่ยวข้องกับเงินบรรเทาทุกข์อีกครั้ง!” นางสั่งการอย่างรวดเร็ว “ไม่ต้องสนใจบัญชีที่คุณชายรองนำไปถวายฮ่องเต้ แต่ให้ตามรอยเงินและเสบ