All Chapters of คุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ: Chapter 101 - Chapter 110

หลังจากที่สบสายตากับหยางเสวี่ยอิงโดยบังเอิญแล้ว แม่ทัพใหญ่เถี่ยซินหยางก็ตกเป็นเป้าสายตาของเหล่าขุนนางที่พยายามจะเข้ามาทำความรู้จักอย่างไม่ขาดสาย“ท่านแม่ทัพช่างเป็นยอดคนโดยแท้ การศึกครั้งนี้ท่านได้สร้างคุณูปการอันใหญ่หลวงให้แก่แผ่นดิน”“ใช่แล้วๆ บุตรชายของข้าก็รับราชการทหารอยู่เช่นกัน เขาชื่นชมในตัวท่านแม่ทัพยิ่งนัก”คำเยินยอสรรเสริญที่หวานล้ำแต่จอมปลอมหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน ทว่าสำหรับแม่ทัพเถี่ยแล้ว สมรภูมิในราชสำนักแห่งนี้ช่างน่าอึดอัดและรับมือได้ยากยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับกองทัพอนารยชนนับหมื่นเสียอีก ที่นี่เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ซ่อนคมดาบ เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและการเสแสร้ง สิ่งที่เขาเกลียดชังที่สุดสายตาของเขาเผลอเหลือบมองไปยังโต๊ะของสองพี่น้องสกุลหยางอีกครั้งพวกนางดูไม่ต่างจากเขา ดูไม่เข้ากับสถานที่แห่งนี้ โดยเฉพาะคุณหนูใหญ่ผู้นั้น นางนั่งอยู่อย่างเงียบๆ ด้วยท่าทีที่สงบเสงี่ยม ไม่ได้พยายามจะสร้างสัมพันธ์กับผู้ใด ราวกับเป็นดอกหลันฮวาที่เบ่งบานอย่างงดงามอยู่ตามลำพังในหุบเขาลึกขณะที่เขากำลังจะละสายตานั้นเอง เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นนางกำนัลน้อยผู้หนึ่ง อายุราวสิบสองสิบสามปี

หลังจากงานประมูลการกุศลในค่ำคืนนั้น ความบังเอิญก็ดูเหมือนจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งขึ้นอย่างน่าประหลาดบางครั้ง ขณะที่หยางเสวี่ยอิงกำลังเลือกซื้อตำรากวีอยู่ที่ร้านหนังสือ นางก็จะบังเอิญพบกับแม่ทัพใหญ่เถี่ยซินหยางที่กำลังเลือกซื้อตำราพิชัยสงครามอยู่เช่นกัน“คุณหนูใหญ่หยาง” เขาจะเอ่ยทักด้วยท่าทีที่ดูเก้งก้างเล็กน้อย “พอดีข้ากำลังจะหาของขวัญไปเยี่ยมฮูหยินของนายทหารใต้บังคับบัญชา ไม่ทราบว่าสตรีส่วนใหญ่ชื่นชอบบทกวีประเภทใดรึ?”และบางครั้ง ขณะที่นางกำลังนำของไปบริจาคที่วัด นางก็จะบังเอิญพบกับเขาที่กำลังตรวจดูการแจกจ่ายเสบียงให้แก่ชาวบ้านอยู่การสนทนาของพวกเขามักจะเริ่มต้นขึ้นอย่างติดๆ ขัดๆ ต่างฝ่ายต่างเป็นคนพูดน้อยและเก็บตัว แต่ความเงียบระหว่างคนทั้งสองกลับไม่ได้น่าอึดอัดเลยแม้แต่น้อยแม่ทัพเถี่ยค่อยๆ ได้เห็นตัวตนของหยางเสวี่ยอิงมากขึ้น...เขาพบว่านางไม่ได้เป็นเพียงสตรีที่จิตใจดีงามเท่านั้น แต่ยังมีความคิดที่หลักแหลมซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่อ่อนโยนนั้นอีกด้วย นางมีความรู้ความเข้าใจในวรรณกรรมอย่างลึกซึ้ง และยังมีความสามารถในการบริหารจัดการที่น่าท

หลังจากที่พิธีหมั้นหมายของหยางเสวี่ยอิงและแม่ทัพใหญ่เถี่ยซินหยางได้ถูกกำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว ภาระก้อนใหญ่ในใจของหยางจิ้งอวี่ก็คล้ายกับจะถูกยกออกไปเปลาะหนึ่งเมื่อเห็นพี่สาวของตนเองกำลังจะมีความสุขและมีที่พักพิงที่มั่นคงแล้ว นางก็สามารถหันมาทุ่มเทสมาธิให้กับกระดานหมากของนางได้อย่างเต็มที่ และดูเหมือนว่าหมากตัวที่สำคัญที่สุดบนกระดานของนาง ก็กำลังพยายามจะรุกคืบเข้ามาในวังของนางอย่างเต็มกำลังเช่นกันเจิ้งเฟิงเยวี่ย... องค์รัชทายาท...นับตั้งแต่เหตุการณ์ลอบสังหารท่านแม่ของนางได้รับการสะสาง และวิกฤตการณ์ในราชสำนักได้สงบลง ท่าทีที่เขามีต่อนางก็ชัดเจนขึ้นอย่างยิ่งเขาไม่ได้มาหานางในฐานะคุณชายเจิ้งอีกแล้ว แต่กลับใช้สถานะองค์รัชทายาทในการสร้างโอกาสที่จะพบปะกับนางอย่างเปิดเผยและสมเหตุสมผล“คุณหนูหยาง ข้ามีปัญหาเรื่องเส้นทางการค้าสายไหมเส้นใหม่ที่ต้องการจะขอคำปรึกษาจากเซวี่ยนหยิง”“เซวี่ยนหยิง งานเลี้ยงชมจันทร์ในคืนพรุ่งนี้ ข้าได้เตรียมกระดานหมากล้อมชุดใหม่ไว้ หวังว่าเจ้าจะให้เกียรติมาประลองฝีมือกับข้าสักกระดาน”ของกำนัลที่เขา

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากค่ำคืนที่แสนพิเศษ...เจิ้งเฟิงเยวี่ยไม่ได้ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ล่องลอย แต่กลับตื่นขึ้นมาด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเขารู้ดีว่าการที่นางยอมเปิดหัวใจให้เขานั้น เป็นการมอบความไว้วางใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และบัดนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องมอบสถานะที่คู่ควรและมั่นคงที่สุดให้นางเป็นการตอบแทน“องค์รัชทายาท วันนี้ท่านจะทรงเข้าเฝ้าฝ่าบาทเรื่องการแต่งตั้งขุนนางชายแดน–” หลี้เจิ้นองครักษ์คนสนิทเข้ามารายงาน“ข้ามีเรื่องที่สำคัญกว่านั้น” เฟิงเยวี่ยกล่าวขัดขึ้น เขากำลังยืนอยู่หน้ากระจก ตรวจสอบความเรียบร้อยของอาภรณ์องค์รัชทายาทเต็มยศเป็นครั้งสุดท้าย แววตาของเขาในยามนี้ไม่ได้มีความขี้เล่นหลงเหลืออยู่เลย “วันนี้ข้าจะทูลขอพระราชทานสมรส”หลี้เจิ้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้ารับ “องค์รัชทายาท ท่านตัดสินใจแน่วแน่แล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ? เรื่องนี้... อาจจะไม่ง่ายนัก”“ข้ารู้” เฟิงเยวี่ยตอบสั้นๆ “แต่ข้าก็จะทำ”***ณ ท้องพระโรงอันโอ่อ่าและน่าเกรงขามหลังจากที่การประชุมเรื่องราชกิจแผ่นด

กาลเวลาได้นำพาฤดูกาลผันผ่านไปอีกครั้ง จากฤดูใบไม้ร่วงที่นำมาซึ่งการตัดสิน สู่ฤดูหนาวที่ชำระล้างทุกสิ่ง และบัดนี้ ฤดูใบไม้ผลิก็ได้มาเยือนอีกครั้ง นำพามาซึ่งความหวังและการเริ่มต้นชีวิตใหม่วันนี้จวนผิงหลางฝู่อบอวลไปด้วยบรรยากาศอันน่าปรีดายินดี โคมไฟสีแดงสดถูกประดับประดาไปทั่วทุกหนแห่ง แขกเหรื่อที่มาร่วมงานแม้จะมีจำนวนไม่มาก แต่ทุกคนล้วนเป็นสหายสนิทและผู้มีเกียรติที่เคารพรักสองพี่น้องสกุลหยางอย่างแท้จริงเจ้าสาวในวันนี้คือหยางเสวี่ยอิง นางอยู่ในชุดวิวาห์สีแดงสดปักลายหงส์มงคลด้วยดิ้นทองอร่าม บนศีรษะสวมไว้ด้วยมงกุฎหงส์ที่งดงามและสมเกียรติ ใบหน้าที่เคยอมทุกข์ กลับเปล่งประกายเจิดจ้าไปด้วยความสุขและความเขินอายส่วนเจ้าบ่าว แม่ทัพใหญ่เถี่ยซินหยาง วันนี้เขาไม่ได้อยู่ในชุดเกราะที่น่าเกรงขามอีกต่อไปแล้ว แต่กลับอยู่ในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเข้ม ใบหน้าที่เคยเย็นชา กลับมีรอยยิ้มบางเบาที่หาได้ยากยิ่งประดับอยู่ไม่จาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามที่เขาทอดสายตามองไปยังเจ้าสาวของเขาหลังจากที่เสร็จสิ้นพิธีการทั้งหมดแล้ว ก็มาถึงช่วงเวลาสำคัญ การส่งตัวเจ้าสาวเข้าหอหยางจิ้งอ