All Chapters of Pampered Wife of the Secret CEO: Chapter 141 - Chapter 150

LUCY'S POV“Andrew…” halos bulong na tawag ko sa kaniya pero hindi niya ako pinansin at tuloy-tuloy lang siya sa pagpasok sa kuwarto niya.Bumuntong-hininga ako. Hindi ko siya masisi pero ayaw kong hindi niya ako pinapansin. “Andrew naman, kausapin mo ako.”“What do you want me to do, Lucy? Kausapin ka na parang walang nangyari?” Ginulo niya ang sarili niyang buhok at naupo sa dulo ng kama niya. “Akala ko ba ay kaya ka nagdesisyong pumunta rito ay para kalimutan ang lahat. Eh ano ‘yon? Ano na naman ang ginawa niya para hayaan mo siyang guluhin ka?”“Iniligtas niya ako, Andrew,” paliwanag ko na lalong naging dahilan nang pag-asim ng mukha niya.“He chose to! It's not like you told nor demand him to get shot for you, Lucy!” he frustratingly said and stood again. “And what now?” Tiningnan niya ako na parang naghahanap siya ng sagot.Hindi ako nakaimik agad dahilan para mapasuklay siya sa kaniyang buhok.“For fúck’s sake, Lucy. Nangako ka sa kaniya na hindi mo siya tatakasan, kaya ngayon

LUCY’S POVThree days had past at hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Maayos nang nakakagalaw si Feron pero mukhang wala siyang balak umalis hangga’t hindi ako sumasang-ayon na bumalik sa bansa kasama siya. Si Andrew naman ay inuwi lahat ng kaniyang trabaho rito sa bahay na halos gawin na niyang office ang sala. Napapadalas na rin ang angasan nilang dalawa. Nagpapasalamat na lang ako kay Race na pinapagaan ang sitwasyon sa kalokohan niya.“What? Anong hindi p’wedeng thru video call ang meeting?” rinig kong asik ni Andrew sa kausap niya sa tawag. “I know they are important shareholders, pero napag-usapan na naming hindi ako kasama sa meeting tungkol sa proposal. Hindi ba?” Mas lalong nagsalubong ang kilay niya sa narinig mula sa kabilang linya. Halatang hindi niya nagustuhan ang kaniyang narinig.“Hindi mo na talaga magagawaan ng paraan ‘yan?” Saglit na tumahimik si Andrew bago siya mahinang napamura. “Fine, pupunta ako,” napipilitan niyang sambit at mabilis na tinapos ang tawag.“A

LUCY’S POV“Answer me, Lucy,” pilit niya sa akin.“H-Hindi ko alam. Anong klaseng tanong ba ‘yan?” inis kong balik sa kaniya at muli ko siyang sinubukang itulak. “May meeting pa ako with Mr. Hudson, kaya please lang. Feron, tigilan mo na ‘tong kalokohan mo dahil gusto ko nang magpahinga.”“Kalokohan? I’m cornering you, Lucy. Kung hindi ko gagawin ‘to ay hindi mo ako kakausapin,” sambit niya pero lumayo rin naman agad siya sa akin. “Saan tayo mag-me-meeting?”“Hindi ka sasama. Hindi ba at may sugat ka at nagpapagaling pa?” turan ko at naglakad na paakyat sa second floor. Ramdam ko ang mga yabag niya sa likuran ko.“Magaling na ako,” agaran niyang depensa.“Kung magaling ka na ay p’wede ka nang umalis dito.”“What? Gusto mong iwan kita rito mag-isa? Then, if that's the case, hindi pa ako magaling.”“Then, you can’t come with me.” Hinarap ko siya at pinagkrus ko ang dalawang braso ko sa tapat ng aking dibdib. “Pick one, Feron.”Kunot-noo niya akong tiningnan sa aking mga mata. “You can’t

LUCY'S POV“Thank you for having me. Hinahanap na ako ng asawa ko. Ang meeting na dapat ay isang oras lang ay inabot nang matagal,” naiiling habang nakangiting sabi ni Mr. Hudson.“Yeah. Umuwi ka na at baka awayin pa ako ni Rose,” bugaw ni Feron at pinagbuksan pa ng pinto si Mr. Hudson.“Oh sige na, aalis na ako Lucy dahil mukhang kanina pa gigil na gigil si Feron na paalisin ako.” Tinapik lang ako ni Mr. Hudson sa balikat at tuluyan na siyang umalis.Ang ngiting nasa labi ko ay biglang nawala. “Do you trust Mr. Hudson?” agad kong tanong kay Feron.Hindi mawala ang guilt sa dibdib ko nang magsinungaling ako kanina. Kaibigan niya si Mr. Hudson at business partner ko naman.“Bakit mo natanong? Sa tingin mo ba ay kalaban din natin siya?” Hindi niya ako tiningnan pero may kung ano sa tono niya.“Hindi naman sa gano'n, ang akin lang… Gusto ko lang malaman kung malaki ang tiwala mo sa kaniya para alam ko kung gaano ko siya pagkakatiwalaan.”Tumingin siya sa akin sa pagkakataong ‘yon. “Hindi

FERON'S POVIsang beses pa akong lumingon kay Lucy para siguraduhing mahimbing na siyang natutulog bago ko sagutin ang tawag ni Daniel.“Hello.”“Finally! Akala ko ay natuluyan ka na!” May inis, galit, at pag-aalala sa boses niya.Gusto ko sanang tumawa pero alam kong hindi ‘yon ang tamang desisyon na gagawin ko kapag nagkataon.“I'm sorry. Hindi ko masagot ang tawag mo since nasa meeting ako—”“At kasama mo si Lucy. I know,” pagtapos niya sa sasabihin ko.Halata ang pagod sa boses ni Daniel. Paano nga ba ay halos iwan ko sa kaniya ang lahat ng trabaho ko sa kumpanya.“Kailan ka babalik dito? Hindi sa nagrereklamo ako sa trabaho pero hindi lang kumpanya ang kailangang asikasuhin natin.” Rinig ko ang buntong-hinga niya mula sa kabilang linya. “Mister Hidalgo came here.”“You mean, the old man?”“Of course! Kasama niyo si Andrew riyan, so sino ang pupunta rito kung hindi ang tatay niya,” pilosopo niyang sabi.Nag-igting ang panga ko at muling sinulyapan si Lucy. “Anong ginawa niya riyan