แพรรัมภาได้ยินเต็มสองหู จนไม่รู้จะตกใจอันไหนก่อนดี“เพราะแบบนี้พี่เขาคงไม่ชอบดารินทร์แล้วค่ะ” ดารินทร์ตัดพ้อแล้วคว้าแก้วเหล้าขึ้นดื่ม“ลองถามแอสตันดูหรือยัง”“ตอนนี้พี่แอสตันห่างเหินกับดารินทร์มากๆ คงเป็นเพราะที่บอกชอบแน่เลยค่ะ”“อย่าคิดไปเองสิดารินทร์”คนหน้าสวยกระแอมไอเบาๆ สิ่งที่บอกไปมันก็ย้อนเข้าตัวเธอเองนั่นแหละ แต่ช่วยไม่ได้ทั้งคู่ดันทำเรื่องลับหลังโดยไม่บอกกันก่อน เธอจะตีตนไปก่อนไข้ก็ไม่แปลกอะไร“พี่แอสตันคงไม่ชอบเด็กแบบดารินทร์ใช่มั้ยคะ” ดารินทร์เงยหน้าให้เห็นน้ำตาที่ไหลเป็นสายแพรรัมภาวาดรอยยิ้มน้อยๆ เผลอคิดไปเองอีกแล้ว ถ้าหากมีคนที่สดใสและน่ารักแบบดารินทร์ข้างๆ แอสตันจะดีแค่ไหน“จะไม่ชอบได้ไง... ดารินทร์เป็นเด็กดีนี่คะ”โรงพยาบาลเมื่อคืนดื่มเหล้าเป็นตายแค่ไหน แต่พอตะวันแยงตาแพรรัมภาก็ตื่นแต่งตัวมาโรงพยาบาลตามนัดได้ทัน เธอไม่ได้พูดคุยกับแอสตันต่อแค่ปลีกตัวกลับห้องเงียบๆ คนเดียว“คิดว่าผมรักแค่คุณก็พอ...”เขาเล่นสารภาพคำว่ารักออกมา ใครจะกล้าเจอหน้าต่อกันล่ะ อีกอย่างแค่ปลอบดารินทร์รอคนขับรถมารับก็หนักพอแล้ววันนี้มีนัดผ่าตัดใหญ่ของอลิซ พี่นางฟ้าคนสวยแต่เนื้อในคือแม่มดอย่างเธอก
Read more