Hinawakan niya ang kamay ni Chloe at lumuhod sa isang tuhod. Kahit nakaluhod, nanatiling tuwid at marangal ang kanyang matangkad na pangangatawan—tila isang matibay na punong pino. Tumama ang maliwanag na ilaw sa kanyang mga balikat, nakasisilaw sa sobrang ningning. “Chloe Valdez,” mariing sabi ni Julian,“sa harap ng lahat ng bisita ngayon, ipinapangako ko, si Julian Torres, na ikaw lamang ang magiging babae sa aking tabi habang-buhay.” “Pakasalan mo ako. Mula ngayon, hayaan mong mahalin kita, protektahan, at samahan hanggang sa huling sandali ng aking buhay. Will you be my wife?”
続きを読む