All Chapters of ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน: Chapter 71 - Chapter 80

เซิ่งถิงมองหลินชิงเหยียนที่ทำท่าเหมือนคนมีความผิดอยู่ก่อนหนึ่งที แล้วมองลอดม่านไปเห็นว่าเป็นผู้ช่วยของเขาเองที่เดินเข้ามา ในจังหวะนั้นเขาทั้งโมโหทั้งขำออกมาเลยดังนั้นเธอคิดมาตลอดว่าคู่หมั้นของเธอคือผู้ช่วยหานเหรอ?“เธอ…”“ชู่! อย่าพูด เขาจะเข้าใจผิดนะ!”“ฉัน…”“อย่าพูด! อย่าพูด! คุณอยากเป็นชู้หรือไง!”เซิ่งถิงหัวเราะหึหนึ่งเสียง เขาเองก็ไม่ได้อยากเป็นชู้กับใครเหมือนกัน ดังนั้นจึงยกม่านออกแล้วเดินออกไปด้านนอกทันทีหลินชิงเหยียนจ้องผู้ชายด้านนอกอย่างตื่นเต้นประหม่า ไม่ทันระวังว่าเซิ่งถิงจะออกไปกะทันหัน เธอคว้าเขาไว้ไม่ทัน ทำเอาหน้าผากเธอมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาทันทีแย่แล้ว ๆ ……“ประธานเซิ่ง อีกสิบนาทีการประชุมก็จะเริ่มแล้วครับ” ผู้ช่วยหานแม้จะสงสัยอยู่บ้างว่าทำไมเจ้านายของตัวเองถึงเดินออกมาจากหลังม่าน แต่ในฐานะผู้ช่วย เขาก็รู้ดีว่าบางความสงสัยไม่ควรถามออกมา“อืม นายไปเตรียมตัวเถอะ”“ครับ”ผู้ช่วยหานออกไปแล้ว เซิ่งถิงเดินไปยังประตูตู้ที่เมื่อครู่ถูกหลินชิงเหยียนขวางไว้ แล้วเปิดตู้เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่คนที่อยู่หลังม่านก็ยังคงไม่มีท่าทีขย

คิดว่ามันจะจบแค่นี้เหรอ?หลินชิงเหยียนไม่คิดจะปล่อยเรื่องนี้ง่าย ๆ หลังจากสาดใส่หน้าซ่งเหยียนจินแล้ว เธอยกไวน์แดงเทรดลงบนหัวเขาต่อทันที และตอนที่เวินรั่วอันกรีดร้องเข้ามาขวาง เธอก็สาดใส่อีกฝ่ายไปด้วยเหมือนกัน“หลินชิงเหยียน เธอบ้าหรือไง หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” เวินรั่วอันร้องลั่นด้วยความตกใจซ่งเหยียนจินชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะตั้งสติได้ “หลินชิงเหยียน เธอทำเกินไปแล้วนะ!”เขาลุกพรวดขึ้น ตั้งใจจะแย่งขวดไวน์จากมือหลินชิงเหยียนยังไงไวน์ก็หมดแล้ว หลินชิงเหยียนจึงคว้าคอขวดแน่นแล้วฟาดลงบนโต๊ะอาหารอย่างแรง เพล้ง! เศษแก้วกระจายกระเด็นไปทั่ว เพราะซ่งเหยียนจินและเวินรั่วอันยืนอยู่ใกล้ บางส่วนจึงกระเด็นบาดใบหน้าพวกเขาจนเป็นแผลแต่หลินชิงเหยียนก็มีขอบเขต เธอรู้ว่ามีโต๊ะอื่นอยู่ห่างออกไปมาก จึงไม่มีใครบาดเจ็บไปด้วย นี่ถึงได้ลงมือระบายอารมณ์แบบนี้ทั้งสองถูกความโกรธของหลินชิงเหยียนกดทับจนชะงัก ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากแม้แต่คำเดียวในตอนนั้นหลินชิงเหยียนจ้องพวกเขาด้วยสายตาเดือดดาล เมื่อก่อนเธอเพียงแค่ต้องการจะเล่นงานเพื่อระบายความแค้น แต่ตอนนี้ไม่ใช่แค่นั้น เธอต้องการให้พวกเขาชดใช้ ต้องการให้พวกเขาคุกเข่

ผู้หญิงคนนั้นมีลุคของหัวหน้าอย่างเต็มตัว เธอไขว่ห้างซ้ายพาดขวา เอนพิงพนักเก้าอี้ด้านหลัง พร้อมส่งรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา“เทียนหย่วนของพวกคุณก็ถือว่ามีศักยภาพไม่น้อยเลยทีเดียว”พอได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเวินรั่วอันก็สว่างวาบขึ้นทันที“ประธานหลิน แค่ได้ยินคุณพูดแบบนี้ พวกเราก็สบายใจโล่งอกแล้ว”หัวหน้าหญิงก้มสายตาลงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยว่า “ก็แค่แบบร่างของพวกคุณยังมีบางส่วนที่ต้องปรับแก้อีกเล็กน้อย แน่นอนว่าเป็นการปรับที่จำเป็นนะ อย่าคิดว่าฉันตั้งใจจะทำให้พวกคุณลำบากล่ะ?”“ไม่หรอก ๆ เพียงแต่ขอให้ประธานหลินชี้จุดให้เราชัดเจนหน่อย เราจะได้แก้ไขให้ตรงจุด”เวินรั่วอันพูดไปพลาง หยิบโทรศัพท์ออกมา ตั้งใจจะขอแอดช่องทางติดต่อกับหัวหน้าหญิงคนนั้นหัวหน้าหญิงตอบตกลง ทำให้เวินรั่วอันดีใจยิ่งกว่าเดิมจนแทบเก็บอาการไม่อยู่“งั้นเดี๋ยวฉันจะส่งให้พวกคุณอีกทีนะ แก้ไขเรียบร้อยแล้วก็คงไม่มีปัญหาอะไรมากแล้ว”เวินรั่วอันดีใจจนปากแทบหุบไม่ได้ เธอกับซ่งเหยียนจินสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบถุงกระดาษออกมาจากกระเป๋า ข้างในมีอะไรอยู่มองแค่แวบเดียวก็รู้ได้เลยว่ามันหนาและมีน้ำหนักไม่น้อย“ประธานหลิน นี่คือความตั้งใจ

หลินชิงเหยียนตัวแข็งทื่อไปทันที เขาเป็นบ้าอะไรกันนี่!“คุณ…”“มีผู้นำคนหนึ่งอยากจะรับฉันไปเป็นลูกเขย”“……”“ฉันปฏิเสธไม่ค่อยถนัด ก็เลยให้ผู้ช่วยหานเรียกเธอมาที่นี่”หลินชิงเหยียนคิดประมวลอยู่ครู่หนึ่ง แสดงว่าเขาไม่ได้ลืมเอกสารสำคัญอะไรทั้งนั้น แค่หาเหตุมั่ว ๆ ให้เธอมาที่นี่ แล้วค่อยมาเล่นละครแบบนี้เหรอ?“คุณพูดตรง ๆ ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องหลอกล่อฉันแบบนี้”“เธอจะมา?”“แน่นอน ขอแค่คุณตั้งใจฟังฉันอธิบายแผนของฉันก็พอ…”“เห็นไหมล่ะ บนโลกนี้ไม่มีของฟรีให้กินหรอกนะ”“คุณเอาแต่จะได้ประโยชน์ฟรี ๆ ตลอดก็คงไม่ไหวนะ?”“แน่นอน ถ้ากินฟรีได้สักมื้อก็กินไปสิ ฉันเป็นคนชอบได้ของฟรีอยู่แล้ว”พูดจบ เซิ่งถิงก็ปล่อยเธอหลินชิงเหยียนแอบหันกลับไปดู ก็เห็นว่าผู้นำวัยกลางคนคนหนึ่งส่ายหน้าแล้วเดินกลับไปจริง ๆเธอหันไปมองเซิ่งถิงอีกครั้ง เห็นเขาคาบบุหรี่ไว้ในปาก แต่ล้วงหาไฟแช็กในกระเป๋าแล้วหาไม่เจอหลินชิงเหยียนรีบควักไฟแช็กจากกระเป๋าตัวเองออกมา แล้วจุดไฟส่งให้เขา พร้อมทำหน้าตาประจบประแจง“คุณดูสิ ประโยชน์ของฉันไม่ได้มีแค่เป็นโล่กำบังนะ ยังให้บริการคุณได้แบบครบวงจรเลย”เซิ่งถิงก้มตัวลงเล็กน้อย เอียง

ร้านอาหารแห่งนี้ไม่เพียงมีวิวสวยเท่านั้น แต่อาหารยังอร่อย บริการก็ดูแลเป็นอย่างดี แถมยังได้ชมละครสนุก ๆ อีกหนึ่งรอบ ดังนั้นตอนที่หลินชิงเหยียนออกไป เธอจึงพอใจเป็นอย่างมากเพียงแค่เดินมาถึงหน้าประตู ซ่งเหยียนจินก็รีบตามออกมา“308！”308อะไร?” หลินชิงเหยียนมองซ่งเอียนจินอย่างไม่เข้าใจเขาขมวดคิ้วนิด ๆ แล้วผ่อนลมหายใจลงก่อนพูดว่า “นี่คือเลขห้องของฉัน คืนนี้เธอมาหาฉันนะ”ตอนกลางคืนเขาจะให้เธอไปที่ห้องของเขาเหรอ?ยังทำน้ำเสียงเหมือนกำลัง โปรยทานให้เธอ อีกเหรอ?หลินชิงเหยียนหัวเราะเยาะออกมาเบา ๆ ก่อนหันหลังเดินต่อไป เธอรู้สึกว่าแค่ด่าเขาสักคำยังเป็นการเสียแรงเสียลมเปล่า“เหยียนเหยียน ฉันรักเธอ รักมากจนยอมวางศักดิ์ศรี ยอมละทิ้งหลักการ และยอมตามใจเธอกับทุกเรื่องเลวร้ายที่เธอทำมาตลอดช่วงนี้”ไสหัวไปไกล ๆ เลย!หลินชิงเหยียนเดินเร็วขึ้นไปอีก เมื่อคนเรารู้สึกหมดคำพูดถึงขีดสุดจริงๆ ก็จะพูดอะไรไม่ออกไปเลยจริงๆ“หลิงชิงเหยียน โครงการจินหยวนนี้ อย่างที่เธอเห็น เราแทบจะตกลงกันได้แล้ว และฉันเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น เธออยากให้ฉันหย่ากับเธอจริง ๆ เหรอ?”หย่าบ้าหย่าบออะไร!“คืนนี้มาหาฉันที่ห้อง เร