All Chapters of When Dreams Wear a Suit: Chapter 101 - Chapter 110

Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Maaga akong nagising sa araw na ito. Mas maaga kaysa sa nakasanayan ko. Hindi dahil may lakad ako o may kailangang tapusin sa trabaho, kundi para paghandaan ang pagpasok sa eskwelahan ni Arielle. May kakaibang excitement at saya sa dibdib ko. First day of school ni Arielle ngayon sa Kindergarten. Isang salitang dati ay parang napakalayo pero ngayon ay narito na at nangyayari na sa kasalukuyan.Tahimik pa ang buong bahay. Ang liwanag ng umaga ay marahang sumisilip sa mga kurtina at sa bawat paghinga ko ay may halong pasasalamat. Bumangon ako at sinigurong maayos na ang lahat, ang maliit na trolley bag ng aming prinsesa ay inihanda ko na kagabi pa. Nilagyan ko ng name tag, sinigurong kumpleto ang lapis, crayons at ang paborito niyang maliit na stuffed toy na gusto niyang dalhin. Para hindi siya malungkot.Ako na rin ang nagpasya na magluto ng almusal namin. Gusto kong ako ang magluluto at maghahanda para sa kanila ni Rhevan at kay A

Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Muli na namang sumapit ang gabi. Iyong klase ng oras na tahimik na ang buong bahay. Walang ibang maririnig kundi ang mahinang ugong ng aircon at ang pantay na paghinga ng isang batang mahimbing na natutulog.Si Arielle Alaric.Nakahiga siya sa gitna ng kama namin, yakap ang paborito niyang stuffed bunny. Dapat ay sanay na siyang matulog sa sarili niyang kwarto, pero mas pinili niyang makatabi kami dahil ayaw niyang mahiwalay sa amin. At bilang mga magulang, lalo na bilang isang ina, mahirap tumanggi kapag ang kapalit ay ngiting kampante at mahimbing na tulog ng anak mo. Gusto kong sulitin ang bawat panahon na nakadipende pa siya sa amin ng ama niya.Tinitigan ko siya sandali. Ang payapang mukha niya at ang bahagyang pagkibot ng ilong niya sa bawat paghinga. Mga simpleng eksenang paulit-ulit kong pinasasalamatan sa Diyos. Mga sandaling nagpapaalala sa akin kung gaano kalaki ang ipinagbago ng buhay ko mula nang maging ina ako.Maing

Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Ang sumunod na activity ay ang Art & Coloring Corner. Isa ito sa mga larong talagang inaabangan ng maraming magulang, lalo na ng mga nanay. Dahil dito mo makikita kung paano magtulungan at maging malikhain ang isang pamilya sa simpleng bagay, katulad ng pagguhit.Binigyan kami ng bond paper at isang kahon ng crayons. Nakalagay sa board ang theme na “My Happy Family.” Ang mechanics ay simple pero may laman, sabay-sabay na guguhit ang bawat pamilya base sa theme. ilalagay ang family name sa ibaba at pagkatapos ay idi-display sa board ang mga gawa. Mayroon ang bawat pamilya ng bente-singko minutos para makabuo ng isang obra.Habang ipinapaliwanag iyon ng game master ay napangiti ako. Simpleng activity lang ito pero ramdam kong magiging espesyal ito.“Are you ready, guys?” masiglang tanong ng game master.“READY!” halos sabay-sabay na sigaw ng lahat, lalo na ang mga bata.Napatingin ako kay Rhevan at kay Arielle. Kita ko ang excitemen

Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Maaga akong nagising kahit pakiramdam ko ay kulang pa rin ang tulog ko. Nasanay na rin kasi ang katawan ko na gumising ng maaga. Lalo na ngayon na mas doble ang pag-iingat ko. Hindi na lang para sa sarili ko, kundi para sa munting buhay na nabubuo sa loob ko.Tahimik pa ang buong bahay. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang maingat kong mga hakbang papunta sa kusina. Hindi na ako nagmadali dahil ayokong mapagod agad. Kaya humingi na ako ng tulong kay manang para ihanda ang mga gamit nina Arielle at Rhevan.Habang naggigisang ng bawang at sibuyas para sa mala-chowfan na almusal namin, kusang napunta ang kamay ko sa tiyan ko. Hindi pa halata ang umbok ng tiyan ko pero ramdam ko na may kakaiba dahil may buhay na narito.“Please mag-behave ka at makipag-cooperate kay mommy, huh,” mahina kong bulong.Bigla kong narinig ang mga yabag ng paa papalapit sa kusina.“Good morning, my love,” bungad ni Rhevan, halat

Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Tahimik ang umaga. Yung klase ng katahimikan na maririnig mo ang huni ng mga ibon sa labas. Ang mahinang lagaslas ng tubig sa pool at ang pagaspas ng hangin na dumaraan sa mga puno sa likod ng bahay. Nandoon kami ni Arielle, nakaupo sa maliit na mesa malapit sa pool, habang tinuturuan ko siyang makapagbasa.“Ba… be… ba… baby,” mabagal ngunit pursigidong basa niya habang sinusundan ng daliri ang mga letra sa libro.Fast learner ang anak ko kaya hindi mahirap turuan sa edad niya.“Very good, anak,” proud kong saad habang hinahaplos ang buhok niya. “Dahan-dahan lang, walang nagmamadali. Ayos lang na magkamali.”Ngumiti siya nang malapad na parang nanalo sa isang malaking paligsahan.Habang tutok ako sa kanya ay bigla akong napahinto. Parang may munting gumalaw sa loob ng tiyan ko. Hindi ito yung karaniwang banayad na galaw dahil mas malinaw, mas ramdam at parang may gustong magparamdam.Napahawak ako sa tiyan ko.“What’s wrong, mommy