Library

Home / Romance / When Dreams Wear a Suit / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of When Dreams Wear a Suit: Chapter 1 - Chapter 10

136 Chapters

Chapter 1:

ELARA’S POV: Elara Raenor had one simple dream, ang makapagtapos ng pag-aaral. Mula pa pagkabata, alam na niya kung gaano kahalaga ang edukasyon. Hindi madali, pero ginawa niya ang lahat para makakuha ng scholarship. Sa dami ng applications, sa countless sleepless nights, at sa mga panahong halos gusto na niyang sumuko ay hindi siya tumigil. Panganay siya sa tatlong magkakapatid. At alam mo naman kapag panganay, automatic kang sandigan ng pamilya. Maraming nakaatang na responsibilidad. Minsan nakaka-pressure, pero may kakaibang saya kapag nakakatulong ka. Pero sa likod ng bawat ngiti, may mga gabing gusto niyang magpahinga. Gusto niyang maging bata ulit, kahit sandali lang. Pagkalipas ng ilang taon ng pagsusumikap ay nakamit din niya ang matagal niyang pinapangarap. Finally, she graduated from a known university in Pampanga Bachelor of Science in Industrial Technology, Major in Food Service and Management. Ang saya ng pamilya nila noon. Kahit simple lang ang handa, ramdam niya a

Chapter 2:

RHETT’S POV: He usually let his secretary make his coffee, but today he decided to step out and grab one himself. Maybe a quick break from work would help ease the stress piling up from deadlines and meetings. The Elite Coffee Shop seemed perfect, cozy, quiet, and not too crowded. Just what he needed to breathe a little. But maybe fate had other plans. Because just a few minutes after he entered, someone accidentally spilled hot coffee on his expensive suit. He looked down, brows furrowing at the brown stain spreading on the lower part of his suit. Then his eyes slowly lifted toward the trembling woman in front of him. He caught a glimpse of her ID, Elara Raenor. Cold eyes. Tight jaw. What a way to start his day! “S-Sorry talaga, sir! Hindi ko sinasadyang mabuhusan kayo ng kape,” the girl stammered, eyes wide and watery, panic clear in her voice. He could already feel other customers glancing their way. He hated attention. He hated wasting time even more. His patience was weari

Chapter 3:

ELARA’S POV: Ilang araw matapos ang unang encounter namin ay hindi pa rin mawala sa isip ko si Rhett Alaric. The man who’s been living rent-free in my mind and dreams for years. Hindi man maganda ang naging simula namin. I couldn’t help but admire him. There was something about his presence, the way he carried himself, the quiet confidence in his eyes na hindi ko makalimutan. Imposibleng maging kami, alam ko ‘yon. Pero siya na ang naging standard ko pagdating sa ideal guy. Kaya siguro kahit ilang beses pa akong ligawan ng iba, I always ends up comparing them to him. Wala eh, no one came close. Narinig ko na humikab si Theo, dahilan para maputol ang paglalakbay ng isipan ko. “Nakakaantok naman,” pabulong nitong reklamo. Dahilan para balingan ko ito. “Wala namang bago. Antukin ka talaga kahit kailan.” Napailing na lamang ako atsaka inirapan ang binata. Mahinang natawa si Theo, halos maglaho ang mga mata nitong chinito. “What will I do? Sobrang boring naman kasi. Paulit-ulit

Chapter 4:

ELARA’S POV: Habang abala ako sa pagluluto ng kalderetang baka ay biglang nag-notif ang cellphone ko. Rest day ko ngayon kaya ako muna ang nagluto para makapagpahinga ang aking ina. Pinatay ko ang kalan atsaka kinuha ang phone. Lennox Drevin: Hi best friend! I just want to let you know that I’m going home. Did you miss me? Napangiti ako nang mabasa iyon. “Si Lennox talaga…” bulong ko sa sarili. Ngunit nagulat ako nang muntik nang mabitawan ang telepono nang bigla itong tumawag thru video call. “Hello! Kumusta ang Canada? Nakabingwit ka na ba ng chix mo?” biro ko dito. “Wow, ganun agad?” drama ni Lennox habang kunwaring hinahawakan ang dibdib niya. “You didn’t even say you missed me too. I’m hurt!” “Iwww, ang drama mo!” saka ko ito inirapan. “Kailan flight ang mo pauwi?” “Bukas! Sama ka sa pagsundo?” sabay ngisi nito. “Sayang, may duty ako. Kung wala lang sana…” Saglit na natigilan si Lennox, may lungkot na dumaan sa mga mata bago ngumiti uli. “It’s okay. I’m a big boy now.”

Chapter 5:

ELARA'S POV: “Anong nangyari ba’t absent ka kahapon?” tanong ni Clarie habang nililinis ang counter. Kita sa mukha nito ang halong curiosity at concern. “Muntik na akong mabangga ng sasakyan,” mahinang sagot ko habang pinupunasan ang mesa. “Pero hindi naman ako natamaan. Dinala lang ako sa hospital.” saka ako napabuntong-hininga. Biglang napatigil si Clarie. “Hala! Ano’ng sabi mo? Muntik ka nang mabangga? Kumusta ka na ngayon? May sugat ka ba?” sunod-sunod na tanong nito, bakas ang pag-aalala sa mga mata. Dahilan para mapangiti ako, pilit na pinapakalma ang kaibigan. “Okay na ako. Wala naman akong sugat. Medyo nagulat lang talaga ako sa nangyari.” Pero sa loob-loob ko ay hindi talaga ako okay. Dahil sa muli naming pagkikita mula nang araw na ‘yon ay mas lalo lang nitong ginulo ang puso at isip ko. “Mabuti naman kung gano’n,” sagot ni Clarie, sabay halukipkip. “Sino nga pala yung muntik nang makabangga sa’yo?” Doon biglang uminit ang pisngi ko. Parang sabay-sabay na naglakbay an

Chapter 6:

ELARA’S POV: Malakas ang buhos ng ulan paggising ko ngayong umaga. Ramdam ko pa ang lamig ng hangin habang nakatanaw sa bintana. Makapal ang mga ulap at halos maglaho na ang langit sa tindi ng dilim. Panigurado, pahirapan na naman sa biyahe papuntang café. Nag-text pa ang NDRRMC. May paparating daw na bagyo. Kawawa na naman ang unang dadaanan nito. Paulit-ulit na lang… baha rito, baha roon. Hindi mo alam kung likas na sakuna o gawa ng mga kurakot na opisyal. Sa huli, ang mga tao at mga hayop ang kawawa. May masisira na namang mga kabahayan, imprastraktura at kabuhayan ang ilan. “Para po!” sigaw ko sabay kaway sa jeep. Tumigil ito sa tapat ng café kaya agad akong bumaba. Tulad ng dati, kailangan ko pang tumawid dahil nasa kabilang daan ang Elite Café. Sinilip ko muna ang kaliwa’t kanan, ayokong maulit ang kamalasang muntik na akong masagasaan noon. Hawak ang payong ay mabilis akong tumawid. Pero kahit may panangga ako, halos wala itong silbi dahil sa lakas na hangin. Ang mga patak

Chapter 7:

RHETT’S POV: Tahimik ang buong opisina. Ang tanging maririnig ay ang mahina at tuloy-tuloy na patak ng ulan sa salamin. Sa bawat pagbagsak nito, parang lalo nitong pinapalalim ang katahimikan sa loob ng silid. Nakatayo si Rhett sa harap ng floor-to-ceiling window, hawak ang tasa ng kape. Ang init nito ay kabaligtaran ng lamig sa paligid at ng bigat ng araw na parating. Tahimik niyang pinagmamasdan ang kulay-abong langit na tila sumasalamin sa tahimik niyang isip, kalmado sa labas, pero magulo sa loob. “Sir,” mahinang tawag ni Matt, ang kanyang secretary, mula sa p***o. “Would you like me to go over your schedule for today?” Bahagya lang siyang tumango, hindi inaalis ang tingin sa ulan. “Go ahead.” Nag-scroll si Matt sa tablet na hawak niya. “You have a meeting at eleven, sir. With one of the investors interested in your upcoming project.” “What venue?” malamig at kontroladong tanong ko, sabay higop ng kape. “Elite Café, sir,” mabilis na sagot ni Matt. “The investor specifically r

Chapter 8:

ELARA’S POV: Sobrang lakas ng ulan paglabas ko ng café. Para bang nagwawala ang langit, dahil basang-basa na ang buong kalsada. Bawat patak ng ulan ay tila may bigat, dumadampi sa balat ko na parang may galit. Pauwi na sana ako, pero heto na naman at may panibagong problema. Paano ako makakauwi kung wala man lang ni isang tricycle sa paligid? Wala akong ibang choice kundi mag-taxi. Kaya nang may makita akong sasakyan na paparating, mabilis kong binuksan ang p***o at sumakay, hindi na nag-abala pang kumatok. “Manong, sa Moonlight Street nga po!” sabi ko, medyo hinihingal at basang-basa na sa ulan. Tahimik lang ito. Hindi gumalaw ang sasakyan. Ilang segundo pa ang lumipas, saka lang ako napatingin sa rearview mirror… at muntik na akong mapasigaw nang makita kung sino ang nasa driver’s seat. Si Rhett Alaric. Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ako agad nakapagsalita. Para akong na estatwa sa kinauupuan ko. Habang si Rhett naman ay malamig lang ang tingin sa akin sa salamin. Oh my God!

Chapter 9:

ELARA’S POV: Dumating na si Ma’am Natally galing abroad. May mga inasikaso raw siya roon, pero hindi na niya idinetalye pa kung ano ito. Siguro ay importante, kaya hindi na rin kami nagtanong pa. Bago pa siya dumating, abala kaming lahat sa café. Nag-decorate kami sa office niya. May mga balloons, party poppers, at foil curtain sa pader. Sa gitna ay may banner na nakasulat: Welcome home, Ma’am Natally! Nag-ambagan kami para makabili ng cake. Wala naman sa amin ang nagreklamo dahil gusto naming iparamdam kay Ma’am na na-miss namin siya. Ilang minuto bago siya dumating, may message siya sa group chat: Ma’am Natally: I’m on my way. Kaya lahat kami ay nagmadaling maghanda. Mabuti na lang at wala pang customers. Tahimik sa café at ang tanging maririnig lang ay ang paghinga namin habang nag-aabang sa kanyang pagdating. Nang tumunog ang bell sa may p***o, halos sabay-sabay kaming napatingin. Siya nga. Nakasuot siya ng kulay beige na blazer, mukhang galing pa sa biyahe pero hindi pa rin

Chapter 10:

ELARA’S POV: Habang naka-duty ay pilit na gumugulo sa isipan ko ang mga nalaman ko. Sa lahat ba naman ng magugustuhan ni Vivienne… si Rhett Alaric pa talaga? Grabe naman kami kung paglaruan ng tadhana. Hindi ko matanggap. Sabagay, sino ba namang hindi magkakagusto sa isang tulad niya? Mayaman, gwapo, misteryoso, at syempre mahirap abutin. Kung si Vivienne may pag-asang mapansin, ako? Over my dead body. Malabong mangyari na mapansin niya ako. “Okay ka lang ba? Para ka namang pinagsakluban ng langit at lupa diyan,” tanong ni Clarie habang nag-aayos dito sa counter Napabuntong-hininga ako. “Hay… wala ‘to. Kailangan ko lang ng pera, pang motivation.” “Sus! Pera ba talaga ‘yan o lovelife?” tudyo nito, sabay tawa. “Kayo ni Bella, kahit kailan, lahat na lang may meaning sa inyo!” inirapan ko siya pero hindi ko maitago ang ngiti. “Ay naku, kami pa ba! Kaibigan mo kami, gusto lang naming malaman kung anong problema mo. Concern lang kami, okay?” sagot nito, may halong lambing. Naput

PREV

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status