Secret Affair with My Hot Ninong のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

Tumahimik ang paligid sa loob ng bahay ni Sir Zack.“Liana,” marahang sabi ni Sir Zack. “May relasyon ba kayo ni Rafael?”Hindi siya agad sumagot.May sandaling pumasok sa isip niya ang lahat, ang gulo, ang eskandalo, ang takot, ang posibilidad na mas lalong lumala ang lahat kapag umamin siya. Pwede niyang iwasan. Pwede niyang sabihin na wala. Pwede niyang iligtas ang sarili niya.Pero biglang pumasok ang mukha ni Rafael sa isip niya. Kung paano siya yakapin kapag natatakot siya. Kung paano siya ipagtanggol kahit wala pa siyang paliwanag. Kung paano siya piliin kahit magulo ang mundo.Huminga siya nang malalim.“Mahal ko po siya at mahal din niya ako,” mahina niyang sabi.Pag-amin sa relasyon nila.Hindi depensa o paliwanag.Isang katotohanan lang.Saglit na tumahimik si Sir Zack. Kita sa mata nito ang pagkabigla at pag-unawa.“Salamat sa katapatan,” sabi nito. “Alam kong hindi madali ‘yan lalo sa isang bata pang kagaya mo.”“Sir Zack, natatakot po ako, dahil sa ugnayan po namin ni Raf

Tinulungan si Liana ni Sir Zack na makadalaw. Tahimik ang pasilyo ng detention center. Amoy disinfectant at bakal. Mabagal ang bawat hakbang ni Liana, parang bawat tunog ng sapatos niya ay may kasamang kaba. Hawak niya ang maliit na paper bag, may lamang damit at paboritong pagkain ni Rafael, kahit alam niyang malamang hindi iyon ipapapasok.“Visiting hours are over at ayaw pong tumanggap ng bisita ni Mr. Vergara,” malamig na sabi ng guwardiya nang huminto siya sa harap ng salamin.“Please,” mahina niyang pakiusap. “Kahit saglit lang po. Kahit makita ko lang siya.”Tumingin ang guwardiya sa listahan, saka umiling. “Hindi po puwede.”Humigpit ang kapit ni Liana sa bag. “Kahit sa malayo lang po. Hindi ko siya kakausapin.”May sandaling katahimikan. Sa huli, bumuntong-hininga ang guwardiya at tumuro sa dulo ng pasilyo. “Sige, pero sandali lang.”Lumapit siya sa makapal na salamin. Sa kabilang panig, nakita niya si Rafael, nakaupo, diretso ang likod, nakapamewang ang mga kamay. May pasa s

“Misis, kailangan po ng ultrasound para makita ang heartbeat ng baby,” anang duktor na pumukaw sa malalim niyang iniisip.Tumango na lamang siya. Nakaupo siya sa gilid ng kama at humiga, nakataas nang bahagya ang damit. Nanginginig ang mga kamay niya kahit pinipilit niyang huminga nang maayos. Sa tabi niya si Sofia, mahigpit ang kapit sa palad niya.“Okay ka lang?” pabulong na tanong ni Sofia.Tumango si Liana, pero hindi sigurado kung totoo. Parang may bumabara sa lalamunan niya. Parang bawat segundo ay may dalang bigat.Pumasok ang sonologist.“Relax lang po,” sabi nito. “Makikinig lang tayo ng heartbeat ni baby.”Naramdaman niya ang malamig na gel sa tiyan. Napapikit siya sa unang dampi. Hindi niya alam kung handa siya. Hindi niya alam kung kaya niya.Huminga siya nang malalim.Sa monitor, una ay malabo. Mga aninong hindi niya maunawaan. Pinipigilan niya ang sarili na matakot at mag-isip.Tapos, may tunog.Mahina sa una. Parang malayong tibok. Parang alon na dumadampi sa baybayin,

Naputol ang linya.“Hello?” nanginginig na tawag ni Liana, pero wala nang sumagot.Napatingin siya sa paligid. Biglang naging masyadong maingay ang kalsada, mga busina, yabag, tawanan, lahat parang sabay-sabay sumalakay sa pandinig niya. Pilit niyang nilunok ang takot at nagmamadaling naglakad patungo sa sakayan ng dyip sa kanto.Biglang may humintong puting van sa harap niya.Mabilis. Walang busina. Gumapang ang kilabot sa kanyang katawan.Bumukas ang pinto. Hindi niya makita ang mukha sa loob, puro mga nakatakip ang mukha ng mga lalaki.Parang may pumutok sa dibdib niya. Hindi na siya nag-isip. Tumakbo siya.Humampas ang malamig na hangin sa mukha niya habang nilalampasan niya ang isang saradong tindahan, saka kumabig pakaliwa, papasok sa makitid na eskinita. Humingal siya, ramdam ang bigat sa tiyan, ang takot na parang kumakain sa bawat hakbang.Luminga siya at naghanap ng taong pwedeng tumulong. Mga kidnapper yata ang humahabol sa kanya. Baka totoo ang sinasabi tungkol sa itim na

Ramdam ni Rafael ang bigat na parang may nakapatong sa dibdib niya.Dumating sina Stella at Stacey, may kasamang abogado.Nagsi-upo ang mga ito sa malaking table.“Rafael,” mahinahong sabi ng isa sa mga abogado, “kung pipirma ka sa kasunduan, agad naming iu-urong ang kaso. Walang kulong. Walang eskandalo. Isang kasal lang.”Tumayo si Rafael. Hindi siya nagtaas ng boses. Hindi rin siya nagmakaawa. Diretso lang ang tingin niya sa lahat.“Hindi ko papakasalan si Stacey,” malinaw niyang sabi. “Hindi ko siya minahal. At hindi ko gagamitin ang kasal para takasan ang isang kasalanang hindi ko ginawa.”Napaangat ang kilay ni Stella. Bahagyang ngumiti.“Rafael,” singit ni Donya Eleanor, nanginginig ang boses, “anak, isipin mo ang pamilya natin. Isang desisyon lang ito na dapat mong gawin tapos makakalaya ka na.”Huminga nang malalim si Rafael. “Kung kailangan kong magpakulong para lumabas ang totoo,” sabi niya, mababa pero matatag, “handa ako.”May katahimikang bumagsak. Si Stacey napahagulgol.