Todos los capítulos de Secret Affair with My Hot Ninong: Capítulo 111 - Capítulo 120

Umiling si Riley, walang lungkot, parang normal lang. “Wala po. Hindi ko po siya nakilala. Pero alam kong magkikita din po kami. Hindi po ako titigil hanggang hindi ko siya nakikita.”Hindi niya alam kung bakit, pero parang may humaplos sa dibdib niya, isang kirot na hindi maipaliwanag. Tumango lang siya, pilit na ngiti.“Ah,” sabi niya, mahina. “Ganun ba. Nakakalungkot naman pala.”Paubos na ang ice cream. Nakaupo si Riley sa harap ni Rafael, paa ay hindi sumasayad sa sahig, masiglang umiindayog habang may iniisip.“Opo,” tumango si Riley. “Sabi ni Mama, darating daw ang tamang oras. Pero may vault po siya.”“Vault?” napakunot ang noo ni Rafael, bahagyang nakangiti.“Opo,” sabik na sabik ang bata. “Sa kwarto namin nakatago. Feeling ko po may picture ng Papa ko doon. Pero naka-lock. Hindi ko po mabuksan. Tagal ko ng sinusubukan.”Lumapit ito, parang may lihim. “Kuya, tulungan mo po ako magbukas ng vault. Baka po ikaw marunong.”Napatawa si Rafael. “Mukhang seryoso ‘yang mission mo, ah

Yukong-yuko si Liana habang naglalakad papasok sa breakout area. Ramdam niya ang bigat ng bawat hakbang, parang hinihila siya ng sahig pababa. Pilit siyang nagkukubli sa likod ng dalawang team member na nasa unahan niya, matangkad, malalapad ang balikat, parang sapat na iyon para hindi siya makita ng isang lalaking nasa kabilang dulo ng bilog na table. Halos mabali ang leeg niya sa pag-iwas ng mukha,Umupo sila ng pabilog. Isang mesa, walong upuan. Kulang na lang ay hilingin niyang maglaho na parang bula, isang kisapmata, tapos wala na siya doon.Huminga siya.nang malalim. Focus. Siya si Zarina. Baka makahalata pa ito.“Okay,” sabi ng facilitator. “You have forty minutes. Assign roles. Ipakita ninyo ang teamwork. Goodluck!”Tahimik sa simula. May nagbukas ng laptop, may nagbukas ng notebook. Tapos narinig niya ang boses na hindi niya kailanman nakalimutan, mas malalim na ngayon, mas buo, pero pareho pa rin ang bagsik na kayang magpatigil ng mundo.“Before we start,” ani Rafael, maayos

Hinila ni Riley ang kamay ni Liana, masigla ang hakbang at tuwang tuwa.“Mamaaa, ice cream!” anitong, nakangiti hanggang tenga.Napatigil si Liana. Gusto niyang tumanggi. Gusto niyang hatakin pabalik ang anak at umalis na lang. Pero nandoon si Rafael, nakatayo ilang hakbang lang ang layo, tahimik na nakamasid, parang ayaw makialam pero handang sumalo anumang mangyari.“Sige,” mahina niyang sagot, pilit ang ngiti. “Isa lang ha.”Napangiti si Riley at hinila na naman siya palapit sa maliit na ice cream stand. Umupo ang bata sa bench, inuugoy ang paa na hindi sumasayad sa lupa, saka tumingala kina Liana at Rafael.“Kuya, dito po kayo,” masiglang yaya nito. “Mama, upo ka din.”Nagkatinginan sandali sina Liana at Rafael. Isang iglap lang. Isang segundo ng katahimikan na parang may gustong sumabog pero pinigilan.Umupo si Rafael sa kabilang dulo ng bench. Umupo rin si Liana, may pagitan, sapat para makahinga.“Ano pa gusto mo, Riley?” tanong ni Rafael, banayad ang boses.Nag-isip ang bata.

Pinagmasdan si Rafael ni Riley mula ulo hanggang sapatos, seryoso ang mukha, para bang sinusuri kung qualified ba siya.“Kuya,” bungad ni Riley, mababa ang boses na parang may sikreto. “Kung gusto ninyo po maligawan si Mama… dapat po may rules.”Napangiti si Rafael, pero hindi niya pinakita masyado. “Rules?”“Opo. Marami po.” Umangat ang isang daliri ni Riley. “Una… bawal po kayo manigaw.”“Hindi naman ako sumisigaw,” depensa niya, pero natawa rin sa sarili. Bihira siyang pagsabihan ng bata.“Pangalawa,” dagdag ni Riley, umangat ang pangalawang daliri. “Bawal po kayo hindi magsabi ng totoo. Kasi si Mama… ayaw niya po sa sinungaling.”Parang may tumama kay Rafael. Ayaw sa sinungaling.“Sige,” mahina niyang sagot. “Ano pa?”“Pangatlo,” taas ang kilay ni Riley. “Dapat po aalagaan mo siya. Kasi wala pong nag-aalaga sa kanya.”Tumango tango siya. “Tsaka po pala simpleng pasalubong.”“Simple like what?” tanong ni Rafael, halos pabulong.“Like… kape. Kasi lagi po siyang pagod.” Biglang yumuk

“Because he touched you,” sagot ni Rafael, matigas ang panga. “At nakita kong hindi mo kayang lumaban nang mag-isa sa table na ‘yan.”“Hindi mo alam ang pinapasok mo,” singhal ni Liana. “Hindi mo alam ang consequences!”“Then, tell me,” sabi ni Rafael, halos pabulong na galit. “Tell me everything. Kasi hindi ko kayang manood lang habang binabastos ka.”Napapikit si Liana. Ito ang kinakatakutan niya. Isang pagkakamali. Isang guhit sa reputasyon na parang tinta, mahihirapang burahin. Matagal niyang iningatan ang reputasyon at tiwala ni Charlie.Tumingin siya kay Rafael na para bang ito ang dahilan ng lahat, kahit alam niyang hindi ito ang nagsimula.“Congratulations,” sabi niya, mapait ang ngiti. “You ruined the contract.”Sumikip ang mukha ni Rafael. “Mas mahalaga pa ‘yang pirma kaysa sa seguridad mo?”“Mas mahalaga ang trabaho ko,” sagot ni Liana, nangingilid ang luha pero hindi niya hinayaang bumagsak. “Mas mahalaga ang pangalan ko. At ngayon, dahil sa’yo, baka mawala ang kontrata. N