All Chapters of เด็กเสี่ย : Chapter 91 - Chapter 100

เรื่องที่คุยกันวันนั้นเกี่ยวกับการถ่ายแบบของฮันน่า ที่มาขอร้องเขาจนต้องไปเกี่ยวข้องด้วย อันที่จริงพวกทีมงานของหล่อนใช้วันว่างของเขาเป็นหลัก แจ้งผ่านฮันน่าว่าหากเขาว่างวันไหนให้เป็นฝ่ายนัดทีมงานมา เหตุเข้าใจดีนักธุรกิจระดับสูงเช่นนี้แต่ละช่วงเวลามีค่า คงจะเป็นเงินเป็นทองอาทิเช่นนาทีละล้าน ดังนั้นทีมงานของหล่อนจึงจะเป็นฝ่ายยินดีสแตนบายเอง เพราะอาคีรางานนี้ไม่มีค่าตัว เรียกได้ว่าเป็นงานกุศลแด่ฮันน่าผู้มีสถานะเป็นว่าที่เจ้าสาวในอนาคต แต่เขาไม่ได้คิดแบบนั้น สำหรับเขาไม่เคยทำงานให้ใครฟรีๆ การเอ่ยปากช่วยหล่อนอย่างง่ายดายเป็นเพียงเจตนาที่ต้องการจะทำเพื่อผู้หญิงอีกคน อันที่จริงเขาวางแพลนเอาไว้ว่าจะเริ่มคุยเรื่องนี้ในวันถัดไป เพราะทันทีที่เหยียบแผ่นดินไทยเขาอยากเจอพะแพงเป็นคนแรก แต่แล้วอยู่ดีๆ กลับเปลี่ยนใจโทรมานัดฮันน่า กะทันหันซะจนเจ้าตัวยังงง แต่กลับยอมนัดทีมงานต่อ เพราะคิดว่าโอกาสนี้ไม่ได้หากันได้ง่ายๆ แล้ว “คุณคีระขา ขอเบย์คุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ” ร่างสูงที่เอาแต่นั่งหน้านิ่งไม่รับแขกอยู่บนโซฟาในบริษัทโมเดลลิ่งเพื่อรอทีมงานจัดฉากและเรียกเขาไปแต่งตั

คลับชื่อดังใจกลางเมือง เสียงเพลงภายนอกกระหึ่มดังมาจนถึงโซนวีไอพี ห้องกระจกที่ไม่มีผู้คนพลุกพล่านแต่ก็ไม่ได้ส่วนตัวซะจนปลีกวิเวก ยังพอมีคนเดินสวนอยู่บ้างที่มีระดับเป็นวีไอพีเช่นเดียวกันกับพวกเขา ในนั้นมีอาคีรา เหนือเมฆ และเพิร์ธ ส่วนปุณเดินนั่งยืนตามประสาคนเฝ้าอีกชั้นรองลงมาจากการ์ดประจำผับอยู่หน้าประตู แน่นอนระหว่างแก้วบรั่นดีถูกยกกระดกเป็นว่าเล่นเรื่องที่ถูกนำมาพูดคือเรื่องของการแข่งรถ เนื่องจากสองคนในนั้นคือนักแข่ง ส่วนอีกคนเป็นผู้อัดฉีด “แข่งอีกทีเมื่อไหร่นะ” “อาทิตย์หน้า พี่จะไปดูพวกผมไหม” “ทำไม? มึงจะลงด้วยเหรอไอ้เหนือ” “อืม รอบอุ่นเครื่อง ว่าจะเอาสักหน่อยไม่ลงนานแล้วเดี๋ยวลืม” “พี่เหนือจับเข็มฉีดยาอยู่ดีๆมาจับพวงมาลัยพี่ไม่งงเหรอวะ” “งงอะไร ทีไอ้คีมันเป็นนักบาสนักเทควันโดยังมาคุมก่อสร้างได้เลย” “ฮะ?” เพิร์ธถึงกับอ้าปากค้าง แก้วเหล้าคามือไม่ทันได้ยกกระดก มองคนตรงข้ามที่นั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ท่าทางสบายใจอย่างไม่อยากจะเชื่อ “พี่แม่งก็ไม่เอาสักอย่าง จะเทควันโดหรือบาส”

เขาตอบสั้นๆ อย่างไม่ใส่ใจนัก ร่างบางนิ่งไปพูดต่อไม่ถูก เมื่อเห็นท่าทางเคร่งขรึมนั้น ทั้งที่กินเหล้ามาแท้ๆ จนได้กลิ่นเหล้าโชยมาแต่ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่เมาเลย เพราะนอกจากตัวจะไม่โอนเอนแล้ว ยังพูดน้ำเสียงปกติลิ้นไม่พันกันอีกด้วย จะมีก็แต่ดวงตาคมกริบสีดำสนิทเท่านั้นที่ปรือหน่อยๆขณะจ้องมองหล่อน“อ๋อ..ค่ะ”ทว่าเพราะความขุ่นเคืองบวกกับหงุดหงิดที่สะสมมาตั้งแต่เขาผิดนัดกัน เผลอลืมตัวยกแขนเรียวขึ้นมากอดอก อาคีราเห็นเช่นนั้นถึงกับแค่นหัวเราะ “จะหึงจะอะไรก็ ช่วยกรองหน่อยไหม ว่ามันใช่เรื่องจริงหรือเปล่า”เรียวแขนที่กอดแน่นอยู่ตรงหน้าอกถูกปล่อยหลวมทันทีเมื่อรู้สึกว่าประโยคนี้ของเขาเป็นการตำหนิ ไม่ใช่บอกกล่าวกันแบบธรรมดา“เขาถ่ายทอดสด ใช้แคปชั่นแบบนั้น ใครจะไปรู้คะ”“หนูก็เลยเชื่อ?” เขาพยักหน้า หัวคิ้วเข้มหย่อนเข้าหากันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าหล่อเหลานั้นด้วย “ทำตัวเหมือนเป็นเมียพี่เลยนะ”คนตัวเล็กสะอึก ดวงตาสั่นไหว ไม่คิดว่าประโยคนี้ของเขาจะทำให้ใจเต้นระส่ำ คำพูดของเขาทำให้เธอตื่น และมีคำถามในคราวเดียวกัน หรือว่านี่ไม่ควร เธอแสดงอาการมากจนเกินไป ทั้งที่พยายามข่มเอาไว้แ

ไม่แปลกที่คนตัวเล็กจะรู้สึกหงุดหงิด และฉุนกึกกับคำพูดดูมั่นใจไม่แคร์เธอ เนื่องจากส่งผลให้ปวดหนึบตรงกลางอกอยู่เนืองๆ ทว่ากลับอยู่ภายใต้การควบคุมที่ดี ใบหน้าคนใต้ร่างยังคงยิ้มแย้ม แถมยังเอนพวงแก้มรับสัมผัสจากท้องนิ้วแกร่งจังหวะยื่นมาลูบไล้ของเขาด้วย“ทราบค่ะว่าเป็นได้แค่นี้”ถึงจะมาจากเสียงที่หวานแต่ไม่ได้ดังกังวานแบบตอนพูดคุยปกติ แต่มันก็ชัดเจนเพราะเธอเน้นทุกคำ อาคีราพยักหน้ายิ้มยอมรับว่าท่าทางกวนประสาทแกมประชัดประชันนี้ของเธอขยี้ปลายประสาทของเขาไม่เบา แต่อีกนัยยะก็ทำให้เขาขุ่นเคือง ห่างไปไกลถึงสิงคโปร์ครั้งนี้ พอกลับมาเขารู้สึกมีบางอย่างกำลังเปลี่ยนแปลง เธอกำลังโลภในความสัมพันธ์ และเปรียบเสมือนมดตะนอยตัวเล็กแต่มีพิษ กัดเจ็บยิ่งกว่าอะไรเพียงแค่ขยับปาก และเชื่อว่าหากวันหนึ่งเธอได้โต้ตอบ หรือหมดความอดทนกับอะไรบางอย่าง จนต้องต่อสู้ดิ้นรนแว้งกัดเขา วันนั้นมันจะเกินการควบคุม ซึ่งหากถึงตอนนั้นอย่าหวังว่าเขาจะเก็บเธอไว้ คนข้างบนยกยิ้ม เลื่อนริมฝีปากเข้าไปกระซิบใกล้ๆหู“ถ้าอยากเป็นมากกว่านี้ หนูก็ต้องดีดตัวเองขึ้นมา... บินด้วยปีกที่แข็งแรง เพราะถ้าบินสูงแล้วเกิดถูกหักปีกกลางคัน ตกลงมาตายก็เ

“พะ พี่ท็อปมีอะไรเหรอคะ” “ได้ข่าวว่าหนูชอบดอกทานตะวัน ที่บ้านพี่ปลูกเลยเอามาให้ครับ” “คะ?” คนตัวเล็กเอียงคอ ขมวดคิ้วฉงนอย่างเปิดเผย “ทะ ทำไมถึงเอามาให้แพงละคะ” เพราะเขาไม่เคยอยู่ในแวดวงการใช้ชีวิต จู่ๆเดินถือดอกไม้มาให้มันก็แปลกๆ อีกอย่างก่อนหน้านี้ได้ข้าวว่าเคยตามตื้อม่อนเพื่อนสนิท พอมาเจอแบบนี้ถึงกับลำบากใจ “พอดีความสวยน้องแพงติดตาพี่มาหลายอาทิตย์แล้ว เมื่อวานเพิ่งมั่นใจครับว่าชอบ เลยอยากจีบ ...จีบได้ไหมครับ” “ฮะ?” เธอหันไปมองรถคันเดิมอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าไม่ได้จอดอยู่ที่เดิมแต่แล่นออกไปแล้ว ด้วยความเร็วพอควร ที่ทำให้รู้ว่าคนในรถอยู่อารมณ์แบบไหน เขาคงอยากเหยียบเต็มเท้าอย่างที่เคยทำ แต่เพราะเป็นเขตมหาลัยจึงทำได้แค่นั้น “ถ้าน้องแพงลำบากใจ...” “แพงมีแฟนแล้วค่ะ” “ครับ?” คนถือดอกทานตะวันหน้าเหวอไม่น้อย เขามองเธอตาค้าง “จริงเหรอ? แฟนเรียนที่นี่ด้วยไหม” “พี่ท็อปจะรู้ไปทำไมคะ ไม่ว่าอยู่ไหนก็คือมีแฟนค่ะ” เธอเริ่มฉุน และรำคาญเขา หลังสติกลับมาเกือบครบ