All Chapters of เด็กเสี่ย : Chapter 81 - Chapter 90

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา กับการพูดคำตอบคำของพะแพง คนตัวเล็กยังคงทำหน้าที่เป็นลูกที่ดีปกติ แต่พูดน้อยลง ยกเว้นที่สำคัญและจำเป็นจริงๆ เพราะยังน้อยใจแม่และโกรธตัวเองที่อารมณ์ร้อนขาดสติแบบนั้น ส่วนพุนพินเองก็อ่อนลง ไม่กล้าออกความเห็นหรือพูดอะไรที่เสี่ยงต่อการขัดแย้งกับลูกสาวอีก “แม่คะ พรุ่งนี้เราไปดูบ้านกันนะคะ” มีดในมือที่กำลังหั่นผักเพื่อทำเมนูง่ายๆในมื้อเย็นของวันเสาร์ชะงัก ร่างท้วมไม่ได้หันมองลูกที่ยืนเล่นโทรศัพท์ขณะยังเสียบสายชาร์จแบต “เขายังไม่กลับ เราไปแต่เราจะไม่เป็นอะไรเอาเหรอ” “เขาบอกแพงไว้แล้วค่ะ ถ้าเราจะไปพี่คนนั้นจะพาเราไป” “งั้นก็แล้วแต่แพง” ร่างเล็กชะงักเล็กน้อยให้กับท่าทางที่ว่าง่ายของแม่ ก่อนจะกลับไปสนใจโทรศัพท์ต่อ ซึ่งกำลังเปิดแชทของเขาค้างอยู่ มีรูปภาพสวยๆถูกส่งมาเต็มไปหมด พลางจรดนิ้วลงไปบนแป้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ตื่นเต้น PP : สวยจังเลยค่ะ แต่ทำไมมีแต่วิวคะ คนถ่ายหายไปไหน KIRA : อยากมาไหม ครั้งหน้าจะพามา PP : จริงเหรอคะ KIRA : เคยโกหกเหรอ

การขับรถที่ใช้เวลานานกว่าขามา เนื่องจากตรงกับเวลาเลิกงานของผู้คน ทำให้จราจรค่อนข้างติดขัด ทั้งสองจึงถึงห้องในเวลาหกโมงเย็น พะแพงไม่พูดไม่จา เธอเอาแต่นั่งทำรายงานอยู่บนเตียง ส่วนพุนพินนั่งถักผ้าพันเตรียมเอาไว้หน้าหนาว และบ่อยครั้งที่หันมองลูก อยากชวนคุยเรื่อยเปื่อย แต่พอเห็นว่าลูกเอาแต่ก้มหน้าก้มตาหล่อนจึงเงียบไป จนกระทั่งตาเริ่มลายมองไหมพรมไม่เห็นถึงจะเก็บอุปกรณ์เข้าที่ “แพงกินข้าวอีกไหมลูก” “ไม่ค่ะ แพงไม่ค่อยหิว” “แล้วนั่นทำอะไร แม่เห็นแพงทำมาหลายชั่วโมงแล้วไม่พักเลย งานรีบเหรอลูก” “ไม่เท่าไหร่ค่ะ แพงแค่..ไม่มีอะไรทำ” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาบอกตามตรง ก่อนยิ้มบางๆให้กับมารดา “แม่จะอาบน้ำเหรอคะ” “ใช่ วันนี้แม่เพลียๆว่าจะนอนเร็ว” “โอเคค่ะ ถ้างั้นแม่ไปอาบ เดี๋ยวแพงจัดที่นอนให้” “ไม่ต้องๆ แพงทำของแพงไปเถอะ เดี๋ยวแม่จัดการของแม่เอง” สาวเจ้าเงียบไปอึดใจก่อนพยักหน้าลง ละสายตาไปสนใจงานต่อ ทว่าเพียงแค่แม่ชวนคุยถูกเบี่ยงเบนความสนใจ พอกลับมาจดจ่อใหม่กลับไม่มีอารมณ์อยากจะทำต่อ จึงใช้เวลาที่เหลือรอแม่อาบน้

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา ถึงกำหนดวันกลับจากสิงคโปร์ และเพราะปุณต้องไปรับเขาจึงไม่ได้มาส่งเธอที่มหาลัย “เป็นไงบ้านใหม่ แม่แกแฮปปี้ดีป่ะ” “อืมก็ดีมั้ง ไม่เห็นพูดอะไร มีเริ่มปลูกต้นไม้บ้างแล้ว ก่อนมานี่ก็เห็นกำลังจะลงดอกกุหลาบ วันไหนม่อนกับบาสว่างก็ไปเที่ยวสิ” เธอชวนไปอย่างนั้นทั้งที่รู้พวกเขาไม่ไปหรอก ต่อให้บ้านหลังนั้นเสี่ยคิระจะเป็นคนซื้อให้เธอแล้วก็ตาม เหตุผลก็คงจะมาจากความรู้สึกแปลกๆ กับที่มาของเธอและเสี่ยนั่นแหละ ถึงเป็นชนวนเหตุให้พวกเขาไม่คิดที่จะไป “ส่งรายงานแล้วโล่งอกไปเนอะ” ร่างเล็กเดินกลับมาจากโต๊ะอาจารย์หลังเอารายงานกลุ่มไปส่ง “ใช่ อาจารย์ก็รวดเร็วทันใจอะไรอย่างนี้นะ เพิ่งจะเปิดเทอมแท้ๆ” จากนั้นจึงจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าม่อนเพื่อลูบหัวเล่น “ปะ หาข้าวกินกัน” “ที่ไหน ม่อนอยากกินอาหารญี่ปุ่นอ่ะ ไปป่ะ เดี๋ยวเลี้ยงพวกแกเอง ไหนๆ ช่วงบ่ายก็ถูกยกคลาสแล้ว” “ได้สิ บาสว่าไง” ทั้งคู่หันไปเอาคำตอบจากร่างสูงพร้อมกัน และนั่นทำให้เขาส่งสีหน้าเศร้ากล

“ โอเค งั้นเข้าไปกันเถอะ” เสียงถอนหายใจไม่ได้ดังมาก แต่นั่นก็บ่งบอกได้ชัดว่าเธอไม่ได้เต็มใจ ซันเซ็ทอมยิ้มให้กับความตรงไปตรงมาแต่เลือกที่จะไม่ตอบโต้ เนื่องจากตัวเองเป็นคนผิด และคงคิดว่าใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการเลือกเสื้อ ถึงได้ยอม เธอเดินช้าตามเขาเข้าไปในร้านตามคำสั่ง ก่อนพนักงานจะเดินเข้ามาต้อนรับ หากแต่ไม่รู้ขนาดไซส์ของเขาจึงเลือกที่จะยืนอยู่เฉยๆ “คุณ..บอกพี่เขาไปสิคะว่าจะเอาแบบไหน แพงไม่รู้” “เอาแบบเดิมครับ” ร่างสูงก้มลงมองสูทที่ตัวเองใส่ซึ่งเลอะไปด้วยคราบกาแฟที่แห้งแล้ว เรียกให้พนักงานมองตามก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา “รุ่นนี้เป็นรุ่นสั่งตัดใช่ไหมคะ ถ้าจะเอาแบบเดียวกันคงไม่ได้ในตอนนี้แน่นอนค่ะ ส่วนแบบสำเร็จรูปที่คล้ายกัน ของเดือนนี้ยังไม่เข้าเลยค่ะ” ประโยคหลังหล่อนหันมาทางพะแพง ราวกับรู้ว่าคนเลือกคือเธอ ส่วนคนสวมใส่คือเขา “ยังไงดี..”เธอหันมาถามความคิดเห็น ด้วยสีหน้าที่ช่างมีความตลกปะปนกับความน่ารัก พอได้มาอยู่ใกล้ๆ และใช้เวลานานกว่าที่เคย ถึงได้รู้ว่าผู้หญิงตรงหน้าเป็นคนสวยสะดุดที่เรียกว่าสวย

“เสร็จแล้วจะบอกไปนะคะ ขอโทษอีกครั้งที่ทำกาแฟหกใส่ ไปกันม่อน” ทันทีที่เขาพยักหน้าเธอก็เดินออกมาเลยพร้อมกับเพื่อนสนิทที่ยังงงๆอยู่ ก่อนจะเริ่มเล่าให้ฟังในระหว่างเดิน “ใครอะ หล่อวัวตายความล้ม” “ญาติเสี่ยเขาน่ะ” “ถามจริง?” ม่อนทำหน้าเหลือเชื่อ “แต่หน้าพวกเขาก็คล้ายกันอยู่นะ ตระกูลนี้มีผู้ชายกี่คน” “ทำไมเหรอ?” พะแพงกลั้วขำ หันมองหน้าเพื่อนและมองทางไปด้วย “สนใจหรือไง” “บ้า ใครจะกล้า ฉันจะโดนฆ่าหมกป่าไหม ไปเป็นตัวหารสมบัติของเขาน่ะ ว่ากันว่าตระกูลนี้ดุเดือดมากในเรื่องนี้” คนตัวเล็กชะงัก รอยยิ้มจางหายในตอนที่ได้ยิน แต่ไม่นานก็กลับขึ้นมาใหม่ “ม่อนนี่สุดยอดเลยนะ แพงอยู่กับเขามาเป็นเดือน เขาไม่เคยเล่าเรื่องครอบครัวให้แพงฟัง” “หัดตามข่าวบ้างสิยะ เขาก็ให้สัมภาษณ์อยู่บ่อยๆ ในพอดแคสต์อะ ม่อนฟังบ่อยก่อนนอน บางทีเพจข่าวที่ต้องการเล่นเขาก็ออกมาแฉด้านมืดด้วยนะ แต่เท่ตรงไหนรู้ปะ ตระกูลนี้ไม่เคยออกมาแถลงข่าวเลย หรือแก้ข่าวเลย เหมือนพวกเขาใช้ชีวิตแบบไม่แคร์สื่อเหมือนกันอะ ดูอย่างเมื่อกี้สิที่ม่อนตกใ