All Chapters of เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 11 นางร้ายกำเนิดเจี้ยนเฉินลงมาบอกกับป้าหลินก่อนจะเดินไปกำชับกับลูกน้องทุก ๆ คนให้ตรวจตราเข้มงวดที่หน้าประตูห้ามไม่ให้ไปทำงานอย่างอื่นหากไม่ใช่เขาเป็นคนสั่ง เมื่อสั่งการเสร็จเขาเดินกลับเข้ามาในบ้านเห็นแม่เฟิ่งนั่งจิบน้ำชาอยู่เก้าอี้ จึงเดินเข้าไปหาเพื่อพูดเรื่องของหลี่เหมยให้มารดาเข้าใจ“คุณแม่ครับ ต่อจากวันนี้ไปผมจะกลับมาอยู่บ้านทุกวัน และบอกเอาไว้เลยว่าผมไม่มีทางหย่ากับหลี่เหมย ไม่ว่าเธอจะอยากหนีไปจากผมมากแค่ไหนผมก็ไม่มีทางจะปล่อยเธอไป ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าคุณแม่จงเกลียดจงชังอะไรเธอ แต่ว่าต่อจากนี้ห้ามต่อว่าหรือทำอะไรเธออีก เพราะนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะพูดกับคุณแม่ หากยังทำอยู่แล้วผมจับได้ ผมจะย้ายออกจากที่นี่ทันที”“เจี้ยนเฉิน ฉันเป็นแม่แกนะทำไมถึงมาพูดจาแบบนี้กันห่ะ หรือว่านังหลี่เหมยมันเป่าหูลูกใส่ร้ายแม่”“ไม่มีใครเป่าหูใครทั้งนั้นและเรื่องของเสี่ยวลี่อย่าให้เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง ถ้ามีอีกครั้งผมจะไม่ไว้หน้าอีกต่อไป”พูดจบเจี้ยนเฉินเดินกลับเข้าห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะเขายังต้องเข้ากรมเพื่อสะสางงานที่ค้างอยู่เมื่อวานนี้ แอ้ด…เสียงประตูดังขึ้นหลังจากท

ตอนที่ 13 ต่อต้านทั้งสองพูดคุยปรับความเข้าใจพักใหญ่ จนถึงเวลากินข้าวเย็นพากันเดินลงมา พูดคุยกันอย่างชื่นมื่น จนแม่เฟิ่งที่นั่งอยู่โต๊ะอาหารต้องแปลกใจจู่ ๆ หลี่เหมยทำไมถึงเปลี่ยนความคิดแถมทั้งสองยังดูเหมือนรักกันมากกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ ครั้นนั้นเธอก็คิดขึ้นมาได้ว่าทั้งหมดล้วนแต่เป็นแผนการของหลี่เหมยแน่ ๆ ที่เรียกร้องความสนใจ‘น่าเจ็บใจนักที่ฉันเสียรู้นังหลี่เหมยเข้าจนได้ แผนการหนีออกจากบ้านต้องเป็นแผนของมันแน่ ๆ ที่ทำให้เจี้ยนเฉินเกลียดฉัน ต่อจากนี้ฉันจะไม่โง่เชื่อเธออีกเด็ดขาด จะทำทุกทางเพื่อเปิดหน้ากากของแกให้เจี้ยนเฉินได้เห็นว่าแกมันร้ายแค่ไหน’ “ฮึ ฮึ มารยาเยอะจริงๆ นะแสร้งทำเป็นอยากหนีออกไปเพื่อให้ลูกชายของฉันตามกลับมา เรียกร้องความสนใจช่างน่าสมเพชจริง ๆ”“คุณแม่ครับ ผมบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าพูดจาแบบนี้กับหลี่เหมยเรื่องที่คุณแม่ทำอะไรไว้กับเธอผมรู้หมดทุกอย่างแล้ว อีกไม่นานผมจะแยกออกไปอยู่ที่อื่น ผมไม่รู้หรอกนะครับทำไมคุณแม่ถึงไม่ชอบหลี่เหมย เธอแสนดีและเป็นคนช่วยชีวิตของลูกชายคุณแม่เอาไว้ แทนที่คุณแม่จะดีกับเธอแต่กลับรังแกหลี่เหมยตลอดมา ตอนนี้ผมจะอดทนอยู่ที่นี่จนกว่าจะหาบ้านได้เมื่อไ

ตอนที่ 15 วางแผนเมื่อคุยกับป้าหลินเสร็จ หลี่เหมยได้เดินทางออกจากบ้านพร้อมกับหม่าถง เธอไปเลือกซื้อเสื้อผ้าใหม่อย่างที่เธอบอกกับเจี้ยนเฉินอีกทั้งยังซื้อชุดเครื่องประดับเอาไว้ขายยามที่เธอต้องการมากกว่าซื้อกระเป๋าหรือเครื่องแต่งหน้า หลังจากนั้นก็เลือกเดินซื้อของใช้ต่าง ๆ จนสายตาของเธอเหลือบไปเห็นชายที่เธอคุ้นตา‘นั่นจิ้นฟงไม่ใช่หรือไง เขามาที่นี่ได้ยังไงหรือว่ามาตามหาฉันแต่คงไม่ใช่หรอกเขาคงโกรธฉันที่ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บ และทำให้ห้องพักของเขาวุ่นวาย ’หลี้เหมยคิดในใจพลางมองไปด้านหน้าเห็นเขากำลังเดินมาทางนี้ เธอกลัวเหลือเกินว่าหม่าถงจะทำร้ายเขาอีก จึงรีบขอร้องหม่าถงก่อนที่เขาจะเดินมาถึง“หม่าถงฉันขอคุยกับคุณจิ้นฟงสักครู่ได้มั้ย ฉันไม่หนีไปไหนแน่นอน หากนายไม่เชื่อใจก็อยู่ข้าง ๆ ฉันระหว่างที่เราคุยกันก็ได้ ฉันรู้สึกผิดกับเขาที่เจี้ยนเฉินสั่งให้พวกนายทำร้ายเขาอยากขอโทษเขาด้วยความจริงใจอีกครั้งจะได้ไม่มีอะไรติดค้างกัน”“ได้ครับ ผมเองก็รู้สึกว่าวันนั้นลงมือรุนแรงเกินไปทั้ง ๆ ที่รู้ว่าคุณสองคนไม่ได้เป็นอะไร” หม่าถงผายมือให้หลี่เหมยเดินไปหาจิ้นฟง อย่างน้อยเขาก็ยังคงเห็นหลี่เหมยอยู่ในสายตาและเข

ตอนที่ 17 ไหว้บรรพบุรุษเจี้ยนเฉินช่วงนี้เขามีความสุขมากๆ ได้กลับมาอยู่กับภรรยา ได้อยู่เคียงข้างเธออย่างที่เขาคิดเอาไว้ ตั้งแต่วันที่เขาพูดจาเด็ดขาดกับคุณแม่ คุณแม่ก็สงบไม่ค่อยมาวุ่นวายกับเขาอีกเลย แถมตอนนี้เขาเจอบ้านที่เขาต้องการย้ายออกมาอยู่กับหลี่เหมยแล้ว เขาคิดเอาไว้จะซื้อบ้านหลังนี้มอบให้แก่หลี่เหมย ให้เป็นชื่อของเธอ“นี่เอกสารครับท่านนายพล ผมจัดการให้เสร็จหมดแล้ว”“ขอบใจนายมาก เอกสารฉบับนี้ฉันจะมอบให้หลี่เหมยหลังจากวันไหว้บรรพบุรุษ เธอคงดีใจไม่น้อยช่วงนี้เธอเป็นอย่างไรบ้าง มีท่าทีจะหนีฉันอีกมั้ยหรือคุณแม่เข้ามาหาเรื่องด่าทอเธอเหมือนเดิมมั้ย”“ไม่ครับ ช่วงนี้คุณหลี่เหมยยิ้มบ่อย ๆ ไม่ได้คิดจะหนีออกไปที่ไหนอีกเลย จะมีเพียงไปที่ตลาดซื้อของใช้ของเธอเท่านั้น ส่วนคุณนายก็ไม่มาวุ่นวายเพราะมีเรื่องให้จัดการมากพอสมควรครับ”“ดีมาก นายไปพักเถอะ” เจี้ยนเฉินยิ้มเล็กยิ้มน้อยนึกถึงวันที่เขามอบเอกสารบ้านให้แก่หลี่เหมย เมื่อย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านหลังนั้นเขาจะพาหลี่เหมยไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลวางแผนมีลูกกับเธอร่วมสร้างครอบครัวที่มีความสุขด้วยกันบ้านเสี่ยวลี่“ขอบคุณพี่สะใภ้นะคะที่หายามาให้ฉัน ว่

ตอนที่ 19 คุณไม่ได้รักฉัน หลี่เหมยน้ำตาอาบแก้มแม้รู้อยู่แก่ใจแต่ก็ไม่สามารถที่จะบังคับให้น้ำตาหยุดไหลออกมาไม่ได้ ร่างเล็กสั่นเทามองไปเบื้องหน้าแทบไม่เห็นเลยด้วยซ้ำว่ายามนี้เจี้ยนเฉินมีสีหน้าเช่นไรเพราะน้ำตาคลอเต็มดวงหน้า เธอไม่อาจจะทนอยู่ในห้องนี้ต่อไปได้ วิ่งออกไปก่อนที่เจี้ยนเฉินจะได้พูดอะไร “หลี่เหมย หลี่เหมยช่วยฟังฉันก่อนนะ อย่าพึ่งไปได้โปรด โธ่เว้ย !!! เกิดเรื่องบ้าแบบนี้ได้ยังไงกัน หรือว่าเรื่องนี้เป็นแผนของเธอ บอกฉันมาเรื่องทั้งหมดเป็นแผนการของเธอใช่มั้ย ใช่แล้วก่อนที่ฉันจะมีอาการร้อนวูบวาบ ฉันดื่มเหล้าที่เธอเอามาให้ แบบนี้จะมาร้องห่มร้องไห้เพื่อเรียกร้องให้ฉันรับผิดชอบได้อย่างไรในเมื่อเรื่องนี้ฉันเป็นคนที่ถูกกระทำ" เจี้ยนเฉินกระชากตัวของเสี่ยวลี่จนร่างบางถลาตามแรงดึง ใบหน้าที่น่าสงสารเมื่อครู่กลับกลายเป็นนางร้ายชั่วพริบตา “หากว่าฉันบอกเรื่องทั้งหมดเป็นแผนของฉันก็ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขมันได้แล้ว หลักฐานที่พี่มีความสุขยังหลงเหลืออยู่ในตัวของฉัน ดูนี่สิเหนียว ๆ ข้น ๆ นี่ไม่น้ำรักที่พี่เจี้ยนเฉินพ่นใส่ช่องรักของฉันหรอกหรือ ” “เธอ เธอ !! ฉันบอกไว้ก่อนเลยนะถึงแม้ว่า