เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80

บทนำซูหลี่เหมยหญิงสาวจากชนบท เมื่อสามเดือนก่อนเกิดการปฏิวัติเธอได้ช่วยเหลือชายคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บมาที่บ้าน รักษาจนร่างกายของเขาแข็งแรง เขามีชื่อว่าเฟิ่งเจี้ยนเฉินร่างกายบึกบึนแข็งแรง เขารู้สึกขอบคุณซูหลี่เหมยที่ช่วยชีวิตของเขา ทั้งสองก่อเกิดความรักซูหลี่เหมยสวยทั้งใบหน้าและจิตใจทำให้เฟิ่งเจี้ยนเฉินตกหลุกรักเธอ เขาบอกเธอว่าเขาเป็นทหารที่ต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บเธอเหมือนแสงสว่างที่มอบชีวิตใหม่ให้แก่เขา เขาจึงขอเธอแต่งงาน หลี่เหมยหญิงสาวอ่อนต่อโลกยอมแต่งงานกับเขา วันหนึ่งเขาได้กลับค่ายทหารมีรถยนต์คันใหญ่มารับ หลี่เหมยเศร้าใจคิดว่าเขาทิ้งเธอเสียแล้ว แต่เมื่อผ่านไปไม่นานเขาได้กลับมาหาเธออีกครั้งพร้อมการเปลี่ยนแปลงที่เธอไม่คาดคิด เจี้ยนเฉินพาหลี่เหมยกลับมณฑลของเขาทั้งสองตกลงจะใช้ชีวิตเป็นคู่สามีภรรยา ทางครอบครัวของหลี่เหมยไม่ได้ขัดขวางคิดว่าลูกสาวของตัวเองไปอยู่ที่มณฑลเจริญจะได้มีชีวิตที่ดีแถมสามียังเป็นทหารมีเงินเดือนไม่ทำให้เธอต้องทุกข์ยากแน่ ๆ ครั้นเมื่อรถยนต์เคลื่อนตัวมาถึงบ้านหลังใหญ่หลี่เหมยพึ่งรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วสามีของเธอคือท่านนายพลใหญ่ เธอมีความสุขมาก ๆ คิดว่าน

ตอนที่ 3 หย่ากันเถอะดวงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงเสียงเครื่องยนต์ที่ไม่ได้ยินมาเนินนานกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาที่หน้าบ้าน หลี่เหมยสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด คนที่มาที่นี่จะเป็นใครไม่ได้นอกจากท่านนายพลเฟิ่งเจี้ยนเฉินตึก ตึก หัวใจของเธอเต้นแรงระรัว ร่างเล็กใช้มือทาบลงบนอกพร้อมพูดเตือนสติตนเองก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้อง“ตั้งสติหน่อยสิหลี่เหมย จำไม่ได้หรือไงว่าผู้ชายคนนี้เขาไม่เชื่อคำพูดของเธอเลยสักนิด ทั้งระแวงและเชื่อคำพูดของแม่ไม่ยอมตรวจสอบเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นถึงท่านนายพลเสียเปล่า ถ้าเธอใจอ่อนให้กับคนเช่นนี้ชะตาชีวิตของเธออาจจะเป็นเหมือนเดิม และสูญเสียลูกที่อยู่ในท้องอีกแน่ ๆ เอาล่ะไปจบเรื่องนี้กันเถอะ” หลี่เหมยก้าวเท้าออกไปด้วยความแน่วแน่ พร้อมถือกระเป๋าใบน้อยของเธอออกไปด้วย ฝั่งด้านเฟิ่งเจี้ยนเฉินเขากลับบ้านมาครั้งนี้ด้วยความคิดถึงภรรยาสุดหัวใจ เขามอบหัวใจที่มีให้เธอเพียงคนเดียวและจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่จงรักภักดีตอบแทนที่เธอช่วยเหลือเขา เธอจึงเป็นเจ้าของชีวิตของเขา ในมือใหญ่ถือกำไรข้อมือที่เขาซื้อมาเป็นของฝากใบหน้ายิ้มแย้มมาตลอดทางเมื่อนึกภาพที่เธอเห็นกำไรข้อมือนี้จะดีใจแค่ไหน“ท่านนายพ

ตอนที่ 5 ไม่หย่าฝั่งด้านเจี้ยนเฉินจิตใจของเจี้ยนเฉินร้อนรุ่มเป็นห่วงภรรยารีบสั่งการให้หม่าถงตามไปเธอไปอย่างลับ ๆ จนเวลาผ่านไปพักใหญ่หม่าถงกลับมาที่บ้านตระกูลเฟิ่งพร้อมลูกน้อง“ท่านนายพลครับตอนนี้คุณนายไปที่หมู่บ้านหลิงหลานครับ ดูเหมือนจะเข้าพักที่อพาร์ทเม้นท์ใกล้ ๆ แถวที่มีโรงงานเปิดอยู่ผมให้ลูกน้องเฝ้าดูแลความปลอดภัยอยู่ใกล้ ๆ ตามที่นายพลสั่งแล้วครับ” เจี้ยนเฉินพ่นควันบุหรี่ออกจากปากใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด เดิมทีหลี่เหมยไม่ใช่คนที่ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวแบบนี้หรือว่าตอนที่เขาไม่อยู่จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอจริง ๆ เขาจะไม่เชื่อฟังความข้างใดข้างหนึ่งและจะสืบด้วยตนเอง ส่วนเรื่องหย่าเขาไม่มีทางยอมหย่าแน่นอน “นายไปพักเถอะ ต่อจากนี้ฉันจะจัดการเอง”“ครับ” หม่าถงทำความเคารพเจ้านายก่อนจะไปพักเรือนแยกที่ป้าหลินเตรียมไว้ให้“จะทำอย่างไรกับเธอดีนะหลี่เหมย ”เจี้ยนเฉินมองท้องฟ้าเฝ้าครุ่นคิดจะทำอย่างไรให้หลี่เหมยกลับมาเป็นคนเดิม“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าหลี่เหมยจะหมดรักฉัน เอาไว้พรุ่งนี้เช้าเจอกันที่อำเภอฉันจะขอร้องอ้อนวอนไม่ให้เธอจากไปเอง” พูดจบเจี้ยนเฉินดินเข้าไปในบ้านเฝ้ารอเวลาพรุ่งนี้เช้ามาเยือน

ตอนที่ 7 หนีอีกครั้งปัง ปัง !!“เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ จะมาขังฉันแบบนี้ได้ยังไง เจี้ยนเฉินฉันบอกให้เปิดประตู”“เธออยู่ในนั้นสงบสติอารมณ์และเลิกพูดเรื่องไร้สาระนี้อีก ฉันจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นและทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม ”ตึง ตึง เสียงฝีเท้าเดินจากไป หลี่เหมยหมดทางที่จะหนีแล้ว อย่างนี้เธอจะทำอย่างไรต่อไป เธอเดินไปเดินมาทั่วห้องคิดหาทางจะหนีไปในเมื่อเขาไม่ยอมหย่าเธอก็จะไม่หย่าขอเพียงตอนนี้หนีออกไปจากที่นี่ให้ได้ก็เพียงพอแล้ว ตอนนั้นเองเสียนงฝีเท้าเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องของเธออีกครั้ง เธอเหลียวไปมองคิดว่าเขากลับมาแต่เมื่อประตูเปิดเข้ามาเป็นซินหนาน เธอแสยะยิ้มออกมาเพราะคิดหาหนทางหนีได้แล้ว“เธอนี่นะ!! ทำอีท่าไหนลูกชายของฉันถึงรักเธอมากขนาดนี้จนถึงขั้นจะย้ายมาประจำการอยู่ที่นี่ เมื่อวานเธอพูดออกมาด้วยความมั่นใจแล้วไม่ใช่หรือไงว่าจะไม่กลับมา แล้วทำไมถึงยังหน้าด้านกลับมาอีก”“ฉันไม่ได้อยากกลับมาสักหน่อย นี่ไงเอกสารที่ฉันเตรียมหย่าทีนี้รู้แล้วใช่มั้ยว่าใครกันแน่ที่ไปคนพาฉันกลับมา เรามาพูดกันอย่างที่เรารู้สึกเถอะ ในเมื่อแม่เฟิ่งไม่ชอบฉันก็ช่วยฉันสิ ช่วยฉันออกไปจาก

ตอนที่ 9 ตามกลับหม่าถงสังเกตอารมณ์ของเจ้านายยามนี้เขารีบทำตามคำสั่งทันที“ได้ครับผมจะพาไปมณฑลตามที่อยู่ของนายหญิงเดี๋ยวนี้” เขารีบมองขวับไปยังทหารชั้นผู้น้อยให้หลบออกไปหากไม่อยากถูกลงโทษ เขารีบพยักหน้าและเปิดประตูให้หม่าถงไม่กล้าแม้จะเงยหน้ามองท่านนายพลตอนนี้เลย แม่เฟิ่งเองก็รีบวิ่งออกมาห้ามลูกชาย “เจี้ยนเฉินลูกจะไปไหน ตอนนี้ดึกแล้วอย่าเดินทางเลยนะ ”“ผมจะไปตามภรรยาผมกลับมา ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ผมจะจัดการสอบสวนอีกครั้ง ว่าหลี่เหมยหนีออกไปได้อย่างไร ”“ถ้าลูกกล้าเดินออกจากบ้านครั้งนี้ เราสองแม่ลูกตัดขาดกันหลี่เหมยมันไม่ได้รักลูกสักนิดและไม่เคยสนใจความรู้สึกของลูกด้วยซ้ำ แม่หาผู้หญิงที่เหมาะสมกับลูกไม่ว่าฐานะหรือความรักที่หนูเสี่ยวลี่พร้อมมอบให้ ”“ต่อให้ผู้หญิงที่คุณแม่หามาให้จะแสนดีขนาดไหนถ้าไม่ใช่หลี่เหมยผมก็ไม่สนใจ ในเมื่อคุณแม่อยากจะตัดขาดก็เอาสิครับ ผมขอเลือกภรรยา” “เฟิ่งเจี้ยนเฉิน ลูก..ลูกเลือกมันมากกว่าแม่” แม่เฟิ่งหายใจถี่แรงด้วยความโมโหเมื่อลูกชายเลือกผู้หญิงที่เธอเกลียดมากกว่าเธอที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด เจี้ยนเฉินคิดว่าครั้งนี้แม่ของเขาก็อาจจะแกล้งเป็นลมเหมือนครั้งก่อ