Partager

ตอนที่ 14 ปล่อยไปก่อน

last update Date de publication: 2025-11-17 19:20:46

ตอนที่ 14  ปล่อยไปก่อน

รุ่งเช้าวันต่อมา

ร่างบางขยับกายเล็กน้อยรู้สึกถึงแขนแกร่งที่อยู่บนตัวของเธอ เมื่อคืนกลับจากร้นนอาหารเขาและเธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแม้ว่าจะไม่ได้อยากกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่นี่ก็เป็นแผนการหนึ่งของเธอที่ทำให้เขาไม่เอะใจ เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมามองใบหน้าที่นอนหลับอยู่ หากเขาไม่เป็นคนหูเบาและขับไล่เธอไปหาความตาย ตอนนี้จะเป็นอย่างไรนะ 

"ตื่นแล้วหรือ? นอนต่ออีกหน่อยสิ"

"ไม่ล่ะ ฉันไม่ชอบตื่นสายเท่าไหร่ วันนี้อยากจะออกไปข้างนอกเสื้อผ้าที่มีอยู่ในตู้มันเก่าคร่ำครึ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ไม่เคยมีเสื้อผ้าชุดใหม่ใส่เลย อีกอย่างได้ยินคุณแม่พูดไม่กี่วันก่อนจะถึงงานไหว้บรรพบุรุษฉันอยากดูดีเคียงข้างคุณค่ะ"

เจี้ยนเฉินคิ้วขมวดเข้าหากันก่อนจะยันกายลุกขึ้นจากเตียงนอน 

"ฉันทำผิดพลาดกับเธออีกแล้ว พาเธอมาที่นี่แต่ไม่เคยสนใจความเป็นอยู่เลย เอาอย่างนี้แล้วกันวันนี้เธอเอาบัตรของฉันไปเลือกซื้อเสื้อผ้านะไม่ต้องเกรงใจอยากได้เท่าไหร่หรือชอบชุดไหนเอามาได้หมดไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าหรือเครื่องสำอางฉันจะให้หม่าถงเป็นคนพาเธอไปเอง" หลี่เหมยลุกขึ้นดวงตาลุกวาว เมื่อเขายื่นบัตรให้แก่เธอ ก่อนจะสวมกอดเขาอย่างดีใจ

"ขอบคุณนะคะ "

"จะขอบคุณทำไมกันเงินสามีก็เหมือนเงินภรรยา วันนี้ฉันมีงานที่ต้องไปทำแต่เช้าเธอนอนต่ออีกสักหน่อยค่อยลุกเถอะนะ เมื่อคืนฉันทำเธอรันแรงไปหน่อยกว่าจะได้หลับเกือบเช้า ถือว่าเป็นการขอโทษแล้วกัน" เจี้ยนเฉินหอมแก้มร่างบางก่อนจะลักขึ้นหยิบผ้าไปอาบน้ำล้างตัว ส่วนหลี่เหมยนอนตามที่เขาบอกเธอคิดแผนการใช้เงินในครั้งนี้  พลางลูบหน้าท้องเบา ๆ

'ลูกน้อยต่อจากนี้แม่จะทำทุกอย่างให้เราสุขสบายจะเลือกซื้อของที่สามารถขายต่อได้ในอนาคตเมื่อไหร่ที่วันไหว้บรรพบุรุษมาถึง เราสองแม่ลูกจะหลุดพ้นจากบ้านหลังนี้เสียที' 

       ไม่นานเจี้ยนเฉินออกจากบ้านไปทำงานตามที่เขาบอกไว้กับเธอโดยขับรถส่วนตัวออกไป ส่วนรถราชการที่หม่าถงเอามาขับวันก่อนเขาสั่งการให้พาหลี่เหมยออกไปซื้อของในวันนี้และก็จับตามองกลัวว่าเธอจะหาทางหนีเขาไปอีก ไม่ใช่ไม่ไว้ใจแต่เขากันเอาไว้ก่อน 

ดวงตะวันเริ่มสาดส่องเข้ามาในห้อวนอน หลี่เหมยลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวทาลิปสติกสีแดงสดอย่างไม่เคยทามาก่อน เมื่อเสร็จแล้วเธอหยิบกระเป๋าถือเดินออกจากห้องไปห้องอาหาร

        แม่เฟิ่งเองก็ตื่นแต่เช้าเพื่อรอต้อนรับหนูเสี่ยวลี่ เสี่ยวลี่มาทันเวลาอาหารเช้าพอดีได้นั่งร่วมโต๊ะกับเจี้ยนเฉิน แต่เธอยังไม่กล้าสบตาเขาเท่าไหร่นักตั้งแต่เรื่องคราวนั้น แถมยังแสร้งถามหาหลี่เหมยเมื่อไม่เห็นเธอมาร่วมโต๊ะอาหาร เจี้ยนเฉินจึงตอบไปอย่างไม่เกรงใจว่าเมื่อคืนนี้เขากับหลี่เหมยใช้เวลาร่วมกันทั้งคืนทำให้เธอลุกไม่ขึ้นและให้นอนต่ออีกหน่อย ที่เขาเอ่ยมาเช่นนั้นมิใช่ต้องการอวดโอ้ แค่อยากให้คุณแม่เข้าใจว่าเขากับหลี่เหมยรักกันดีไม่ต้องหาหญิงอื่นมาแทรกกลางระหว่างเขากับหลี่เหมย 

       จนเจี้ยนเฉินกินอิ่มออกเดินทางไปทำงาน แม่เฟิ่งพาเสี่ยวลี่ไปนั่งที่ห้องโถงของบ้านเพื่อหารือกันเรื่องแผนการ ตอนนั้นเองทั้งสองเห็นหลี่เหมยเดินมา แม่เฟิ่งจึงเอ่ยวาจาลอย ๆ ให้อีกฝ่ายได้ยิน 

"แหม ๆ ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ ตื่นสายจนตะวันส่องก้น แล้วนั่นจะออกไปที่ไหนอีกดูสิแต่งตัวเหมือนคนบ้านนอกจริง ๆ ปากแดงเสียจนน่าเกียจ" หลี่เหมยชะงักหยุดเดินก่อนจะหันมามองทั้งสอง พลางใช้นิ้วแคะหูคิ้วขมวดเข้าหากัน

"เสียงอะไรนะ แว่ว ๆ หรือเป็นเสียงนกเสียงกา ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่พึ่งจะได้ยิน โอ๊ะ!! ป้าหลินมาพอดีเลย วันนี้ฉันจะออกไปซื้อของ ป้าหลินอยากได้อะไรมั้ยคะ พอดีเจี้ยนเฉินให้บัตรนี้กับฉันมาบอกให้ฉันเลือกซื้อของตามใจชอบ เฮ้อไม่เสียแรงที่เมื่อคืนนี้ปรนนิบัติเขาทั้งคืน " หลี่เหมยล้วงบัตรออกมาโชว์ทำให้แม่เฟิ่งดวงตาลุกวาวด้วยความโมโห นั่นคือบัตรเงินไม่จำกัดวงเงิน เธอไม่คิดเลยว่าลูกชายจะหลงหลี่เหมยได้ขนาดนี้ และกำลังลุกขึ้นเดินมาแย่งแต่เสี่ยวลี่คว้ามือเอาไว้ก่อนพร้อมกระซิบข้างหู 

"คุณป้าใจเย็น ๆ ก่อนนะคะอย่าทำอะไรวู่วามให้นังหลี่เหมยเสวยสุขไปก่อน คนบ้านนอกชนบทคงไม่เคยเห็นและเคยได้ใช้เงินตามใจชอบ ก็คงตื่นเต้นอีกไม่นานเธอก็จะตกต่ำ ให้หลงระเริงไปก่อน”

"นั่นสิ เพราะฉันคิดน้อยเองโชคดีที่มีหนูเสี่ยวลี่คอยเตือน ให้มันได้ใช้อย่างสบายใจไปก่อนขึ้นสูงเท่าไหร่ตกดินจะได้รู้สึกเจ็บปวดมาก ๆ เราไปนั่งคุยกันที่สวนหลังบ้านกันเถอะไม่ว่านังหลี่เหมยจะทำอะไรก็ปล่อยมันไป"

"ใช่ค่ะคุณป้า อีกไม่นานเธอก็ต้องออกจากบ้านหลังนี้ไปแต่ตัว คนบ้านนอกคงไม่มีความรู้ เพียงแค่ขับไล่โยนเงินให้ไปตั้งตัวนิด ๆ หน่อย ๆ ก็คงจะยอมไป ฉันเองก็เฝ้ารอเวลานั้นมาถึงเช่นเดียวกันค่ะ" เสี่ยวลี่อิจฉาริษยาไม่น้อยที่เห็นบัตรในมือของหลี่เหมย บัตรนั้นใครมีครอบครองนับว่าเป็นมหาเศรษฐีระดับต้น ๆ เลยก็ว่าได้ อีกไม่นานบัตรใบนั้นจะตกเป็นของเธอ ทั้งสองจึงพากันไปนั่งคุยอยู่สวนหลังบ้าน 

      ส่วนหลี่เหมยเมื่อเห็นสองคนเงียบผิดปกติเลยหันไปมองเล็กน้อย เห็นว่าทั้งสองเดินออกไปด้านนอกเธอจึงเก็บบัตรใส่กระเป๋ากระซิบเบา ๆ ข้างหูของป้าหลิน

"ป้าหลินฉันพอรู้นะคะว่าเจี้ยนเฉินรู้เรื่องมาจากป้า ฉันมีเรื่องรบกวนให้ป้าช่วยฉันหน่อย ช่วยแอบฟังทั้งสองคุยกันได้มั้ยคะว่าคุยกันเรื่องอะไร ฉันจะให้ค่าตอบแทนค่ะ" 

"คุณหลี่เหมยไม่ต้องให้ค่าตอบแทนหรอกค่ะ ฉันจะช่วยฟังให้นะคะว่าทั้งสองคนกำลังวางแผนอะไรกัน แค่คุณหลี่เหมยมีความสุขมีรอยยิ้มป้าก็ดีใจด้วยมาก ๆ แล้วค่ะ" 

"ขอบคุณป้าหลินนะคะ" หลี่เหมยยื่นมือไปจับมือของป้าหลินด้วยความขอบคุณ หากรู้ว่าทั้งสองกำลังทำอะไรเคลื่อนไหวตอนไหนเธอจะได้รับมือทันและเป็นฝ่ายเคลื่อนไหวก่อน 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 26 ตะวันขึ้นใหม่ในทุก ๆ เช้า(ตอนจบ)

    ตอนที่ 26 ตะวันขึ้นใหม่ในทุก ๆ เช้าบ้านตระกูลเฟิ่ง หลังจากหย่ากับหลี่เหมยสามวัน เขาก็ได้เขาพิธีแต่งงานกับเสี่ยวลี่อย่างเรียบง่าย ตอนนี้เสี่ยวลี่เผยธาตุแท้ให้ทุกคนในบ้านได้เห็น จนแม่เฟิ่งเอือมระอาสาวใช้พากันลาออกกันทีละคน จนตอนนี้ในบ้านเปลี่ยนสาวใช้หลายสิบคนภายในเวลาไม่ถึง 1 เดือน ในแต่ละวันมีแต่เรื่องวุ่นวายทำให้แม่เฟิ่งแทบไม่มีความสุขไม่ยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนเมื่อก่อน ทุกข์ระทมจนแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับ เจี้ยนเฉินลาออกจากตำแหน่งนายพลวัน ๆ เอาแต่คลุกตัวอยู่ในห้อง ดื่มเหล้าจนกลายเป็นคนติดเหล้าและพร่ำเพ้อคิดถึงแต่หลี่เหมยทุก ๆ วัน“นี่คงเป็นเวรกรรมที่ฉันได้ทำกับหลี่เหมยสินะ บ้านตระกูลเฟิ่งที่เคยร่ำรวยรุ่งเรือง กลายเป็นบ้านที่มีเรื่องวุ่นวายไม่มีความสุข มีเงินมากเท่าไหร่ก็ถูกเสี่ยวลี่ผลาญไปจนเกือบจะหมด เป็นเพราะฉันแท้ ๆ คำพูดของหลี่เหมยที่บอกฉันไม่มีสิ่งไหนเลยที่เธอพูดผิด ตอนนี้ฉันสำนึกแล้ว ฉันไม่น่าเลย ไม่น่าละทิ้งเพชรเพื่อคว้าก้อนกรวดเข้าบ้านเลย”“บ่นอะไรอยู่คนเดียวคะ คุณแม่ฉันสั่งโต๊ะกินข้าวมาใหม่ไม่นานคงเข้ามาส่ง คุณแม่จัดการจ่ายให้ด้วยนะคะ ตัวเก่ามันโบราณเกินไปไม่เข้ายุคสมัย ฉันเอาออ

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 25 ชีวิตใหม่

    ตอนที่ 25 ชีวิตใหม่หัวใจของหลี่เหมยเต้นแรงระรัว สองเท้าก้าวเข้ามาในศาลกว้างใหญ่ พร้อมกับทนายคนเมื่อวานวันนี้มีป้าหลินมาคอยยืนเคียงข้างเธอเพื่อเป็นพยานฟ้องหย่าในครั้งนี้ด้วย ไม่นานคนตระกูลเฟิ่งก็เดินเข้ามาด้านใน หลี่เหมยไม่มองแม้เพียงหางตา เมื่อทุกฝ่ายมาครบผู้พิพากษาก็เดินเข้ามาในห้องโถงขนาดใหญ่ เอ่ยคำเปิดศาลและฟังทนายของแต่ละฝั่ง โดยให้ฝ่ายหลี่เหมยเป็นคนร้องทุกข์ก่อน และให้ฝ่ายของเจี้ยนเฉินแย้งคำพูดของทนายทว่าฝ่ายของเจี้ยนเฉินน้อมรับทุกคำขอของหลี่เหมยทุกอย่างไม่ว่าเธอต้องการเรียกร้องอะไร จนกระทั่งทนายเอ่ยฟ้องชู้ของสามี เสี่ยวลี่ร้อนรนด้วยความตกใจ เพราะไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ ที่หลี่เหมยเป็นคนเรียกร้อง“ศาลที่เคารพฉันขอแย้งค่ะ เรื่องการฟ้องหย่าใช่ว่าฉันจะเต็มใจเรื่องที่ฉันนอนกับเฟิ่งเจี้ยนเฉินและเราพึ่งจะพลาดนอนด้วยกันเพียงแค่ครั้งเดียว ทำไมถึงได้เรียกร้องมากมายขนาดนี้ อีกอย่างฉันเองก็เป็นผู้ถูกกระทำ เพราะเฟิ่งเจี้ยนเฉินนะคะ”“เสี่ยวลี่เธอพูดเรื่องอะไร ต้องการอับอายไปถึงเมื่อไหร่แค่นี้ยังอายไม่พอหรือไง” แม่เฟิ่งกุมขมับปวดหัวกับสิ่งที่เสี่ยวลี่พูดออกไปต่อหน้าทุกคนอย่างไม่อายปากแม้

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 24 ฟ้องหย่า

    ตอนที่ 24 ฟ้องหย่า บ้านตระกูลเฟิ่ง ตั้งแต่เกิดเรื่องแม่เฟิ่งก็เปลี่ยนไปจากเดิม เธอไปหาหลี่เหมยที่โรงพยาบาลแต่ไม่กล้าเข้าไปเยี่ยมเพียงแค่ถามอาการจากพยาบาลเท่านั้น ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายเธอจัดการจ่ายให้หลี่เหมยทั้งหมดและฝากให้พยาบาลดูแลเธอเป็นอย่างดี ใบหน้าของแม่เฟิ่งหม่นหมองจนเห็นได้ชัด เธอกำลังกลับบ้านหลังจากจ่ายเงินค่ารักษาตัวของหลี่เหมย เสียงเรียกดังขึ้นจากด้านหลังต้องหยุดเท้าชะงักหันไปมอง“คุณนายมาทำอะไรที่นี่คะ หรือว่ามาเยี่ยมคุณหลี่เหมย”ป้าหลินกำลังเดินกลับจากซื้อของใช้ให้หลี่เหมยเห็นด้านหลังคุ้นๆ เหมือนคุณผู้หญิงคิดว่าตัวเองตาฝาดจึงรีบสาวเท้าเดินเร็วกว่าเดิมจึงได้รู้ว่าเป็นคุณนายจริง ๆ “ฉันไม่ได้มาเยี่ยมหลี่เหมยหรอก จะเอาหน้าที่ไหนเข้าไปหาเธอกันแล้วนี่เธอก็มาเยี่ยมหลี่เหมยสินะ”“ใช่ค่ะ อย่างนั้นฉันขอตัวนะคะ” ป้าหลินไม่ได้ถามอะไรต่อเห็นใบหน้าซูมโทรมของนายหญิงเธอคงมีเรื่องให้คิดมากมาย แต่อย่างไรก็ไม่มากเท่าคุณหลี่เหมยที่พบเจอตอนนี้แน่นอน เธอไม่มีความสงสัยและเห็นใจสักนิดเพราะทุกอย่างเป็นผลจากการกระทำของตัวคุณนายเอง แอ้ด ! เสียงประตูเปิดเข้ามาด้านใน หมี่เหมยเปลี่ยน

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 23 ไม่อาจรักษาไว้

    ตอนที่ 23 ไม่อาจรักษาไว้เวลาผ่านไปพักใหญ่ในห้องฉุกเฉินวุ่นวายพยาบาลเดินไปเดินมา ใจของเจี้ยนเฉินเองไม่สงบสุขกระวนกระวายเป็นห่วงหลี่เหมยจับใจ จนกระทั่งคุณหมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินเข้ารีบเข้าไปถามทันที“คุณหมอครับภรรยาของผมเป็นอย่างไรบ้าง ลูกของผมยังปลอดภัยดีใช่มั้ยครับ”“ต้องขอโทษด้วยนะครับ ทางเราไม่สามารถช่วยเหลือเด็กได้ เพราะร่างกายได้รับการกระแทกอย่างรุนแรงอีกทั้งจิตใจของคุณหลี่เหมยก็ได้รับการกระทบกระเทือน เราทำเต็มที่แล้วตอนนี้คุณหลี่เหมยพ้นขีดอันตรายต้องนอนให้เลือดและดูอาการอีกสักระยะครับ” สิ้นคำพูดของหมอเหมือนแสงสว่างที่เคยเจิดจ้ามืดสนิท หูของเจี้ยนเฉินอื้ออึงไปหมด ร่างกายไร้เรี่ยวแรงจนหม่าถงยืนอยู่ใกล้ ๆ ต้องมาประคองให้นั่งลงที่เก้าอี้“หม่าถงฉันได้ยินผิดไปใช่มั้ย? บอกฉันทีว่าฉันได้ยินผิดไป หรือว่านี่คือความฝัน มันเป็นฝันร้ายช่วยปลุกฉันให้ตื่นเสียที”“ผมเสียใจด้วยนะครับ” หม่าถงตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาย้ำให้เจี้ยนเฉินรู้สิ่งที่เขาได้ยินมันคือความจริงมิใช่ฝันร้าย ป้าหลินเดินทางมาที่โรงพยาบาลรู้อาการของหลี่เหมยตอนนี้จึงอาสาที่จะอยู่เฝ้าหลี่เหมยเอง อย่างไรต้องมีคนคอยดูแลยิ่

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 22 จบสิ้นทุกอย่าง

    ตอนที่ 22 จบสิ้นทุกอย่าง“เจี้ยนเฉินแม่ขอโทษ แม่ขอโทษ” แม่เฟิ่งทรุดตัวลงกับพื้นน้ำตาไหลอาบแก้ม เจี้ยนเฉินหันไปถามหลี่เหมยด้วยความเป็นห่วง“หลี่เหมยเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”“ฉันไม่เจ็บนักหรอก ในเมื่อคุณมาแล้วก็ดีฉันจะออกไปอยู่ที่อื่น คุณจัดการเรื่องที่บ้านเสร็จแล้วอีก 2 วันมาพบกันที่อำเภอ” เจี้ยนเฉินไม่อยากเธอจากเขาไปทั้งแบบนี้ เขาทรุดตัวลงกับพื้นกอดขาของเธอเอาไว้แน่นอ้อนวอนเธอด้วยความรักที่เขามีต่อเธอทั้งหมด“หลี่เหมยขอร้องล่ะ อย่าไปจากฉันเลยนะ ฉันคงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ ฉันยอมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งหรือหน้าตาทางสังคมขอเพียงแค่เธอยอมให้อภัยยกโทษให้ฉัน ฉันจะละทิ้งทุกอย่างไปใช้ชีวิตอย่างที่เราเคยคาดหวังเอาไว้ ได้โปรดคิดทบทวนอีกครั้งได้มั้ย” หลี่เหมยเคล้นหัวเราะออกมาอย่างขบขันนี่นะหรือเจี้ยนเฉินนายพลผู้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้กำลังอ้อนวอนขอให้เธอให้อภัย ไม่ต่างจากเธอชาติที่แล้วเธออ้อนวอนแทบก้มลงแนบเท้าของเขาให้เขาฟังเธออธิบายแต่เขาให้เธอเพียงความเย็นชาและคำพูดตัดขาดเยื่อใย ครั้งนี้เธอจะทำให้ได้เหมือนเขาบ้างแม้จะรักเขามากเพียงใด แต่ตอนนี้เธอขอรักตัวเองและลูกจะดีกว่า“หยุดเถอะ เอามือออกจากขาของฉั

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 21 ไม่สมควรเป็นแม่คน

    ตอนที่ 21 ไม่สมควรเป็นแม่คนฝั่งด้านเจี้ยนเฉิน หลังจากที่หม่าถงพาตัวออกมาเขาก็นั่งดื่มเฝ้าคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในใจคิดว่ามันเป็นความผิดของเขาเองและเป็นความผิดของคุณแม่ เขาไม่อยากจะปล่อยมือจากหลี่เหมยไปเลย แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็ไม่ทีหนทางที่จะยื้อเธอเอาไว้ ความผิดครั้งนี้ยิ่งใหญ่จริง ๆ “หม่าถงเอามาอีก ฉันอยากกินจนเมาหลับไปเลยไม่อยากจะคิดอะไรทั้งนั้น”“ท่านนายพลจะให้ผมตรวจสอบมั้ยครับว่าเกิดเรื่องนั้นขึ้นได้อย่างไร อาจจะพออธิบายกับคุณหลี่เหมยได้ ”“ไม่ ! ต่อให้ตรวจสอบและรู้ว่าเป็นแผนของคุณแม่กับเสี่ยวลี่ทุกอย่างก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้เพราะฉันนอนกับเสี่ยวลี่ไปแล้วจริง ๆ เอาเหล้ามาอีก เอามาจนกว่าฉันจะเมาจนสลบไป หากฉันไม่ตื่นมาเลยคงจะดีไม่น้อย ฉันไม่อยากจะเผชิญหน้ากับหลี่เหมยเลย กลัวกลัวว่าฉันจะไม่อยากปล่อยเธอไป กลัวจะดึงรั้นเธอเอาไว้ในอ้อมกอด หรือฉันจะพาเธอหนีไปอยู่ที่อื่นกักขังเธอเอาไว้ให้อยู่ข้างกายฉันตลอดไป ”“นั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีครับ อย่าทำร้ายจิตใจคุณหลี่เหมยไปมากกว่านี้อีกเลย หากคุณรักเธอผมว่าปล่อยเธอไปอย่างที่เธอต้องการจะดีกว่า” พูดจบหม่าถงเดินออกไปจากบ้านพักที่ป้าห

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 15 วางแผน

    ตอนที่ 15 วางแผนเมื่อคุยกับป้าหลินเสร็จ หลี่เหมยได้เดินทางออกจากบ้านพร้อมกับหม่าถง เธอไปเลือกซื้อเสื้อผ้าใหม่อย่างที่เธอบอกกับเจี้ยนเฉินอีกทั้งยังซื้อชุดเครื่องประดับเอาไว้ขายยามที่เธอต้องการมากกว่าซื้อกระเป๋าหรือเครื่องแต่งหน้า หลังจากนั้นก็เลือกเดินซื้อของใช้ต่าง ๆ จนสายตาของเธอเหลือบไปเห็นชาย

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 13 ต่อต้าน

    ตอนที่ 13 ต่อต้านทั้งสองพูดคุยปรับความเข้าใจพักใหญ่ จนถึงเวลากินข้าวเย็นพากันเดินลงมา พูดคุยกันอย่างชื่นมื่น จนแม่เฟิ่งที่นั่งอยู่โต๊ะอาหารต้องแปลกใจจู่ ๆ หลี่เหมยทำไมถึงเปลี่ยนความคิดแถมทั้งสองยังดูเหมือนรักกันมากกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ ครั้นนั้นเธอก็คิดขึ้นมาได้ว่าทั้งหมดล้วนแต่เป็นแผนการของหลี่เหมยแ

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 12 ฉันขอโทษ

    ตอนที่ 12 ฉันขอโทษเสี่ยวลี่นั่งตัวหน้านิ่วคิ้วขมวดชนกัน เมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อวานที่เกิดขึ้น เธอทั้งอับอายขายขี้หน้า และรู้สึกเป็นตัวตลกเสียหน้าที่ถูกเฟิ่งเจี้ยนเฉินปฏิเสธ “ทำไมหน้าถึงเป็นแบบนั้นเดี๋ยวริ้วรอยก็ขึ้นจนทั่วหน้าหรอก” “ฉันมีเรื่องให้เครียดนะสิพี่สะใภ้” หญิงวัยกลางคนเดินมานั่งข้าง ๆ

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นนางร้ายหย่ารักยุค 80   ตอนที่ 11 นางร้ายกำเนิด

    ตอนที่ 11 นางร้ายกำเนิดเจี้ยนเฉินลงมาบอกกับป้าหลินก่อนจะเดินไปกำชับกับลูกน้องทุก ๆ คนให้ตรวจตราเข้มงวดที่หน้าประตูห้ามไม่ให้ไปทำงานอย่างอื่นหากไม่ใช่เขาเป็นคนสั่ง เมื่อสั่งการเสร็จเขาเดินกลับเข้ามาในบ้านเห็นแม่เฟิ่งนั่งจิบน้ำชาอยู่เก้าอี้ จึงเดินเข้าไปหาเพื่อพูดเรื่องของหลี่เหมยให้มารดาเข้าใจ“คุณ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status