All Chapters of The Billionaire’s Irresistible Desire: Chapter 91 - Chapter 100

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewHinang-hina ako nang humagod muli ang kaniyang dila roon. Kanina pa kami rito. Naliligo na nga rin ako sa pawis, pero heto siya, nanatili pa rin akong hinahalilan doon.Ilang beses ko na nga ba ‘yong naabot? Hindi ko matandaan. Basta ang alam ko lamang, nasusundan kaagad ‘yon.“Putang ina naman!” malutong kong mura nang sinabayan na ni Darius ‘yon ng kaniyang daliri. “Balak mo ba akong paihiin dito sa loob sasakyan mo, Darius?!”Napasabunot ako sa kaniyang buhok, at naiangat ang aking ibabang katawan.Nakapulupot ang aking mga hita sa kaniyang leeg, dahil sa sobrang sarap ng kaniyang ginagawa.Kanina ko pa hinahabol ang aking hininga, pero hindi tumigil si Darius. Mariin lang ang titig niya sa akin, at higit sa lahat ay parang kulang pa ang ginagawa namin.Hindi siya sumagot. Hindi niya rin itinigil ang kaniyang ginagawa. Basta ang mahalaga sa kaniya ay ngayon ay ang paligayahin ako, kahit na pagod na ako.Tumigil lamang siya nang makita niyang hal

Heislee Jean Velasco’s Point of View Napangiwi ako pagkagising ko. Ramdam ko ang pananakit ng aking katawan, dahil sa ginawa namin kagabi. Mas naging malala si Darius kagabi. Hindi ko alam kung bakit punong-puno siya nang panggigigil sa akin kung gayon na palagi naman namin ‘yon ginagawa. Kinuha ko ang kumit na nakatabon sa aking katawan para hindi mahulog lalo na’t dahan-dahan akong napauupo sa kama. “Ang sakit talaga,” daing ko, at napahugot pa nang malalim na hininga. Tanghali na nang magising ako, at wala si Darius ngayon dito. Hindi ko alam kung saan siya nagpunta, pero paniguradong nagsimula na siya ngayon sa kaniyang mission. I licked my lower lip. Nakatitig ako ngayon sa repleksyon ko sa salamin, at hindi makapaniwala sa aking nakikita. “Ang hilig talaga niyang maglagay ng mga marka sa katawan ko,” komento ko, at hinawakan ang aking leeg na ngayon ay may mga marka. “Wala namang aagaw sa akin, at kung mayroon naman, hindi naman ako magpapaagaw.” Natawa ako sa aking iniis

Heislee Jean Velasco’s Point of View Pinaglaruan ni Darius ang aking daliri, habang nasa biyahe kami. Ang sabi niya sa akin ay may aasikasuhin lamang siya. Hindi ko alam kung saan, pero parang isa na naman yatang mission.“May binigay ba sa ‘yong mission si Helios?” tanong ko sa kaniya.Hindi ko rin talaga mapigilang magtanong, eh. Gusto ko rin naman kasing malaman talaga lalo na’t isasama niya ako.Ayos lang sana kung hindi, eh. Pero since isinama ako, wala naman sigurong masama, hindi ba?“Yes.”Napatango na lamang ako. Tuluyang naintindihan kung bakit kami aalis ngayon. Kung sabagay nga naman, kailangan talaga lalo na’t siya nga naman ang right-hand ni Helios.Basta ko naman din kasi pinauwi kanina. Tapos ngayon na isinama ako, magtataka ako? Weird din.“Saan?”Hindi pa kami nakapag-aayos kasi. Ni hindi ko nga alam kung saan kami pupunta ngayon, o kung may event man kung sakali.Napanguso naman ako, at napasulyap kay Darius na ngayon ay nasa harapan ang kaniyang atensyon. Since siy

Heislee Jean Velasco’s Point of View “An old man was undressing her with his filthy eyes,” Darius said as he let out a chuckle.Wala nga lang ‘yong emosyon, at alam kong maging ang kasama namin ngayon sa table ay napansin ‘yon.“I gave him a warning, though. Humanda lang talaga ‘yon sa akin mamaya,” dagdag ni Darius.Mahina lang naman ang boses niya, ngunit malakas naman ang musika rito sa hall. Alam ko ring narinig nila ‘yon kahit papaano, dahil nagbago ang kanilang mga presensya.Mas lalong bumigat, at puwedeng konektado ‘to sa nangyari sa kanila noon.“Do you need back up?”“No. I can handle this,” sagot naman ni Darius.Naramdaman ko naman ang paghaplos niya sa aking hita na siyang nagpasulyap naman sa akin sa kaniyang gawi.Masama pa rin ang timpla ng kaniyang mukha, at alam kong hangga’t hindi siya nakababawi, hindi siya kakalma.Nagsimula ang celebration, pero hindi pa rin nagsasalita si Darius. Mabigat pa rin ang presensya niya, at parang may hinahanap.Posibleng hinahanap ni

Heislee Jean Velasco’s Point of View Nagmadali kaming maglakad patungo sa dulo ng hallway. Doon nanggagaling ang boses, at habang palapit kami nang palapit doon, kumakabog nang malakas ang aking puso.“Tingin mo ay may tutulong sa ‘yo?”Mariin kong ipinikit ang aking mga mata. She’s fighting for her life. Ni hindi ko man lang ‘yon masikmura lalo na’t lalaki ang nagsasalita, at ang malala pa ay parang may katandaan din ‘to.“Walang makakarinig sa ‘yo rito. Kahit sumigaw ka pa nang sumigaw, hindi ka nila maririnig.”Akala yata ng lalaking ‘to ay walang pupunta sa powder room. Hindi nag-iisip. Alam na may event dito, tapos sasabihin niya ang bagay na ‘yon?Pagkarating namin sa doon, nakita naming pilit niyang itinataas ang damit ng waitress kanina.Magulo ang kaniyang buhok, at higit sa lahat ay umiiyak na ‘to, at nagmamakaawa sa matandang lalaki.Nang sulyapan ko ang kaniyang mukha, siya ‘yong lalaking nangbastos sa akin kanina.Ang gagong ‘to! Talagang utak manyakis?!Mabilis kong ina