All Chapters of ข้ามมิติมาพาครอบครัวหนีภัยแล้ง: Chapter 51 - Chapter 60

ตอนนี้ในจวนสกุลหลีกลับมาสงบสุขอีกครั้ง แม่เฒ่าหลีพอวางอคติในใจลงนางก็ดูมีความสุขขึ้นมากและยังเห็นความดีหลายๆอย่างของสะใภ้เล็กด้วย ส่วนสะใภ้ใหญ่ยังไม่ละความพยามที่จะให้บุตรสาวคนเล็กมาอยู่ในจวนน้องสามีถึงขนาดขอร้องให้แม่สามีเห็นใจเพราะอยากให้บุตรสาวได้แต่งกับสกุุลดีๆแต่แม่เฒ่าหลีที่เห็นธาตุแท้ของบ้านใหญ่ก็ทำเฉยไม่รับรู้เรื่องราว หญิงชราคิดตกแล้วว่าควรใส่ใจครอบครัวบุตรชายคนเล็กมากกว่า นางถึงขนาดบอกกับสะใภ้ใหญ่ว่าจะไม่กลับไปอยู่บ้านบุตรชายคนโตแต่จะอยู่ที่จวนบุตรชายคนเล็กตลอดไป เรื่องแม่สามีจะอยู่ที่ไหน'ถิ่นหลาน'ไม่สนใจนางสนใจแต่กิจการของน้องสามีมากกว่า หลายครั้งที่จะพาเหมาต้านบุตรชายคนโตที่แม่เฒ่าหลีเคยรักมากมาเยี่ยมเอาหน้าแต่แม่เฒ่าหลีก็ห้ามไว้บอกชิงอี่นางสั่งเด็ดขาดไม่ให้เหมาต้านมาที่จวนอีกไม่งั้นนางจะฆ่าทิ้งไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น สะใภ้ใหญ่เลยได้แต่เจ็บใจ แต่ก็ยังไม่ระความพยามทางด้านเหยาหย่าที่แต่งเข้าเป็นชายารองของวังอรุณ จากตอนแรกที่ดีใจก็ต้องมาคิดใหม่เพราะเรือนที่พระชายาเลือกให้กลับเป็นเรือนเก่าเครื่องใช้ในเรือนก็ไม่มีแถมยังไม่มีนางกำนันไว้รับใช้ ส่วนท่านอ๋องก็ไม่เคยมาหานางเลย เหยาห

หลายวันผ่านไปอยู่ๆองค์ฮองเต้ก็มีรับสั่งให้ท่านโหวเข้าเฝ้า "ตอนนี้ขบวนทางราชทูตที่จะมาเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีกำลังจะมาถึงในอีกไม่นาน..ขบวนเดินทางครั้งนี้มีองค์หญิงฮูลาลานมาด้วย เรามองว่าแม่ทัพไป๋มีอนาคตน่าจะเหมาะกับองค์หญิง หรือท่านโหวคิดเห็นเช่นไร "องค์ฮองรู้มาจากกวางกงกงว่าแม่ทัพไป๋จะแต่งงานกับบุตรสาวสำนักพยักบิน ถ้าคู่นี้แต่งงานกันอาจทำให้แม่ทัพไป๋มีกำลังมากขึ้นไม่เป็นผลดีต่อพระองค์ องค์ฮองเต้ที่มีความระแวงว่าจะมีคนมาแย่งบันลังก์ก็เชื่อกงกงผู้อยู่กับตนมานานเปาหู "กระหมอมเห็นว่าให้แม่ทัพไป๋แต่งองค์หญิงฮูลาลานแล้วยึดเอากองทัพมาไว้ในมือสะเองแค่่นี้แม่ทัพไป๋ก็หมดอำนาจแล้วพะยะฮะ"เพราะแบบนั้นองค์ฮองเต้จึงมีรับสั่งให้ท่านโหวเข้าเฝ้า แต่ท่านโหวกลับตอบปฏิเสธ"เห็นที่ไม่เหมาะพะยะคะ เพราะบุตรชายของกระหมอมได้หมั้นหมายไว้แล้วจะแต่งในอีกไม่กี่เดือนนี่เองพะยะคะ ""แต่เราจะให้แต่งสมรสพระราชทานเจ้าจะกล้าขัดเราหรือ""ไม่ใช้พระเจ้าคะ"ท่านโหวรีบปฏิเสธเพราะกลัวจะสร้างความไม่พอใจให้ฝ่าพระบาท"ดี..แล้วไหนๆแม่ทัพไป๋แต่งงานแล้วเรามองว่าจะให้เขาดูแลกองทหารภาค4ก็จะไม่เหมาะสม ไงก็ส่งคืนมาให้ราชสำนักแล้วกันแล้วเร

และก็เป็นดั่งที่แม่ทัพหนุ่มกลัว ระหว่างซือซือพาคุณหนูน้อยซื้อขนมกินเล่นในตลาดก็มีคนกลุ่มหนึ่งจะมาจับตัวหนูน้อย แต่ซือซือผู้ถูกชิงอี่ฝึกให้ต่อสู้มาตลอดและทหารติดตามก็มีฝีมือจึงสามารสรับมือคนกลุ่มนี้ได้ แต่ก็ไม่สามารสจับตัวคนร้ายได้เพราะห่วงความปลอดภัยของหลัวหลัวที่ตอนนี้ตื่นตกใจ ซือซือเลยรีบพาหลัวหลัวกลับจวนท่านโหว "ฮูหยินน้อยเจ้าคะ"พอมาถึงจวนก็เดินเข้าไปรายงานทันที"มีอะไรเหรอซือซือ..หน้าตาตื่นมาเชียว"ชิงอี่ที่กำลังวางแผนงานกับเฮอหมิงก็หันมามองด้วยความสงสัย หลัวหลัวพอเห็นมารดาก็ร้องหาให้อุ้มอย่างต้องการที่ปลอดภัย"เมื่อคู่ตอนอยู่ในตลาด มีคนร้ายจะมาจับคุณหนูหลัวหลัวเจ้าคะ""ว่าไงนะ"ชิงอี่ถึงกับนั้งไม่ติด พวกมันเล่นมาถึงบุตรสาวเธอเลยเหรอ ไปเฮอหมิงจับแขนภรรยาไว้ "อย่าใจร้อน จะเสียแผนใหญ่"หญิงสาวถึงนิ่งลงก่อนจะพูด"เราให้เสี่ยวหงกับเสี่ยวไป๋ไปสอดแนมติดกล้องในวังก่อน ""แต่ปัญหาอยู่ที่พวกมันไม่เคยเข้าไปเลยจะหาห้องบรรทมองค์ฮองเต้กับพระสนมพวกมันจะรู้ได้ไง"แม่ทัพหนุ่มสงสัย"ขอแค่ให้เสี่ยวหงได้กลิ่นของทั้งสอง มันสามารสตามพวกเขาเจอแนนอน"เสี่ยวหงมีความสามารสเรื่องตามกลิ่น รุ่งขึ้นของอีกวันลู

เมื่อซื้อจวนใหม่ไม่ได้ ชิงอี่เลยใช้ลานหลังจวนเป็นที่ฝึกมือให้ลูกน้อง แม้แต่สาวใช้ทั้ง4ที่ได้มาใหม่ก็ต้องฝึกด้วย ชิงอี่ให้เหตุผลว่าเมื่อจวนตัวคนมีวิชาจะอยู่ลอดได้มากกว่าคนที่สู้ไม่เป็น จะฝากชีวิตให้ผู้อื่นดูแลเราไม่ได้ เมื่อ4สาวได้ยินเลยต้องมาฝึกตามที่ฮูหยินน้อยบอก ฮูหยินน้อยบอกใครแข็งแรงสุดตอนนางมีลูกจะให้คนนั้นเป็นพี่เลี้ยง สาวๆได้ยินก็ยิ่งมีกำลังใจ เพราะเห็นคุณหนูหลัวหลัวน่ารัก พวกนางคิดว่าถ้าฮูหยินน้อยมีลูกเองก็คงจะน่ารักไม่ต่างกันแนๆพวกนางเลยขยันฝึก ทาสชุดใหม่ที่หญิงสาวซื้อมาเป็นแบบมีฝีมือเธอเลยใช้เวลาฝึกไม่นายลูกน้องชุดใหม่ก็พร้อมลุยงาน พอพี่ชายมาเมืองหลวงเลยส่งลูกน้องเพิ่มให้ไป เสี่ยวหมิงแวะพักที่จวนสกุลหลี4วันจากตอนแรกคิดจะอยู่แค่2วันถึงเดินทางกลับ เหตุจากชายหนุ่มติดน้องสาวคนใหม่ที่เกิดจากอี้เหนียงมากต้องอุ้มพาเดินเที่ยวรอบๆจวนโดนมีน้องชายตัวเหม็นวิ่งตามอย่างร่าเริง หนูน้อยเหมียวเหมียวยิ้มเก่งอารมณ์ดีได้หลีฟูมาเต็มๆ หลีฟูเป็นคนไม่คิดเล็กคิดน้อยแถมอัธยาศัยดีกับทุกคน หลีหมิงยังมีความระแวงผู้คนที่ไม่คุ้นบ้างนิสัยได้เสี่ยวหมิงและชิงอี่แต่บุตรสาวคนเล็กได้นิสัยรับแขกตามบิดามาเต็

และไม่รู้นานเท่าไรกว่าทั้งสองจะหลุดจากน้ำเชี่ยวมาถึงแหล่งน้ำนิ่ง เจ้าสองเผือกที่เห็นเจ้านายตกจากหน้าผาพวกมันก็ไม่สนใจสิ่งใดวิ่งไต่หน้าผาตามลงมาชนิดไม่ห่วงชีวิตแล้ววิ่งตามทั้งสองตลอดไม่มีย่อท้อ พอน้ำดูดร่างทั้งสองหายไปมันสองตัวก็ร้องเรียกอย่างตื่นตกใจ จนเห็นทั้งคู่ลอยขึ้นมาแล้วค่อยๆซัดเข้าริมฝั่ง พวกมันก็กอดร่างเจ้านายสาวไว้แล้วร้องเรียกพร้อมเลียหน้าเลียตาให้หญิงสาวให้ได้สติ ผ่านไปไม่รู้นานเท่าไรก่อนที่ชายหนุ่มจะเริ่มรู้สึกตัว พอตั้งสติได้เขาก็หันซ้ายหันขวามองหาภรรยาโดยไม่สนใจว่าตัวเองบาดเจ็บมีเลือดไหลที่ศรีษะ เขาเห็นเจ้าสองเผือกกอดเจ้านายไว้แนนไม่ยอมปล่อย ชายหนุ่มจึงตรวจชีพจรพอเห็นว่านางยังมีสัญญาณชีพก็เบาใจแล้วพานางเข้ามิติไปรักษา เขายังโทษตัวเองที่คิดไม่ทันเรื่องพานางหลบไปในมิติก่อนจะตกน้ำ พอเข้ามาในแลปถึงเขาไม่ใช้หมอแต่ในห้องวิจัยก็น้องๆห้องแลปและมียารักษาและยาพิษอยู่มากมาย เขาปล่อยให้หญิงสาวได้พักเต็มที่โดยมีสองสมุนเฝ้าเพราะนางมีอาการบาดเจ็บสาหัสจากการโดนโจมตี ไหนจะแรงกระแทกจากโขดหินต่างๆอีก บาดแผลตามร่างกายถือว่าหนัก ขนาดเขาเอาตัวเองกอดนางไว้ตลอด ตัวเขาก็มีบาดแผลจากสายน้ำไม่ต่า