All Chapters of ข้ามมิติมาพาครอบครัวหนีภัยแล้ง: Chapter 61 - Chapter 66

"ชินหลง..เป็นเจ้าจริงด้วย"เฮอหมิงเดินเข้าไปใกล้อ๋องหนุ่มที่ตอนนี้ยืนงงสับสนไปหมดว่าคนผู้นี้เรียกใคร"ท่านเรียกข้าหรือ"ชายหนุ่มชี้ตนเอง "ใช้นะสิ ท่านรู้มั้ยจิวจิวภรรยาท่านพอรู้ว่าท่านหายไปก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ ถึงขนาดให้สามีข้าออกตามหาท่านนะ"ชิงอี่พูดคำปกติตามสามี เพราะไม่อย่างให้ใครรู้ว่าชายผู้นี้เป็นใคร"ข้าต้องขออภัย เพราะเกิดอุบัติเหตุทำให้ความจำข้าหายไป ข้าเป็นใครแม้ตอนนี้ก็ยังคิดไม่ออก ""เจ้าเป็นน้องเขยข้า เป็นแม่ทัพใหญ่ เมื่อสองเดือนที่แล้วอยู่ๆเจ้าก็หายตัวไปไม่มีร่องรอย ทุกคนเป็นห่วงเจ้ามากโดยเฉพาะบิดาเจ้า"อ๋องชินมีสีหน้าสับสน เขาตั้งตัวไม่ติด ตลอด2เดือนที่อยู่นี้เขาไม่คิดว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน เขารู้สึกพอใจในชีวิตทุกวันนี้ ยังคิดว่าจะอยู่ดูแลผู้เฒ่าไปตลอด"ท่านกังวลเรื่องใดหรือ"เฮอหมิงเห็นความสับสนกังวลในสายตาของอ๋องหนุ่ม "ข้าเป็นห่วงท่านผู้เฒ่าทั้ง2ขอรับ"อ๋องหนุ่มตอบอย่างสุภาพพอผู้เฒ่าหยางได้ฟังก็ยิ้ม"เจ้าไม่ต้องห่วงพวกข้า เราสองผัวเมียอยู่มาได้ตั้งหลายปี ถ้าเจ้าคิดถึงพวกข้ามีเวลาว่างก็แค่แวะมาหาก็ได้"เมื่อผู้เฒ่าหยางพูดแบบนั้นชายหนุ่มเลยตัดสินใจกลับไปกับสองสามีภรรยา

การที่อ๋องชินมาประทับที่จวนโหว ทำให้สองสามีภรรยาคุยกันมากขึ้น ชิงอี่รู้ว่าสามีเธออยากให้ทั้งสองได้มีโอกาสเรียนรู้กันใหม่เพราะแต่เริ่มอ๋องชินไม่พยามเปิดใจให้ภรรยาเลยอ๋องหนุ่มห่วงแต่กองทหารไม่เคยใส่ใจพระชายา การที่อ๋องหนุ่มความจำเสื่อมอาจเป็นโอกาสดีของไป๋จิวจิวก็ได้เพราะอ๋องชินตอนนี้ดูเอาใจใส่พระชายากว่าแต่ก่อนมากตอนร่วมโต๊ะรับมื้อเย็นชิงอี่ก็เห็นได้ว่าอ๋องหนุ่มคอยเอาใจพระชายาจนนางยิ้มอย่างมีความสุข พระชายาจิวจิวช่วงนี้ดูสดใสใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข ตอนนี้อ๋องชินพักราชการรักษาตัวจนกว่าจะจำอะไรได้เหมือนเดิมถึงกลับไปรับตำแหน่ง ที่จริงแล้วความจำของอ๋องชินกลับมาเกือบหมดแล้ว เขาจำการต่อสู้ในสนามรบได้แต่ยังจำเรื่องราวในชีวิตตัวเองไม่ได้ ทุกเช้าเฮอหมิงจึงให้อ๋องหนุ่มฝึกการต่อสู้ทุกวันเพื่อความคล่องตัวและได้เกิดความเคยชิน ซึ่งอ๋องหนุ่มก็ไม่ทำให้แม่ทัพไป๋ผู้นี้ผิดหวัง ใกล้งานเลี้ยงฉลองในวังหลวง ฮูหยินเหล่าขุนนางต่างก็ไปร้านผ้าเพื่อตัดชุดใส่ไปงาน แม่สามีก็ให้สาวใช้มาเรียกชิงอี่ไปพบเพื่อเลือกผ้าไว้ใส่ไปงานเลี้ยงไปถึงเรือนใหญ่เห็นแม่สามีนั้งอยู่กับพระชายาจิวจิว เธอเข้าไปคารวะ "ลูกสะใภ้มาแล้ว

เมื่อกล้องอินฟาเรดจับความร้อนของคนได้และตรวจสอบจนมั่นใจว่าเป็นทหารของอ๋องตวนไม่ใช้ชาวบ้าน แม่ทัพหนุ่มก็เตรียมให้ทุกคนโจมตี แต่ชิงอี่กลับให้ใช้ยาพิษเธอยิงใส่กลุ่มทหารที่มีเกือบร้อยนายอย่างตั้งตัวไม่ติดพร้อมปืนเก็บเสียง การโจมตีต้องให้เกิดเสียงน้อยที่สุดเพื่อไม่ให้ทหารที่ซ้อนตัวกลุ่มอื่นรู้ตัวเธอยังให้ธนูที่สามารสยิงลูกธนูได้ครั้งละ4ดอกและยิงโดนเปาอย่างแม่นยำแก่ทหารฝีมือดีของสามี เมื่อจัดการทหารกลุ่มแรกได้ก็หาทหารกลุ่มอื่นที่ซ้อนตัวกระจายทั่วป่า "ถ้าเรามัวแต่หาที่ละกลุ่มแบบนี้จะเสียเวลา ไม่สู้เราแยกกลุ่มกันไปจัดการน่าจะดีกว่า"อ๋องชินเสนอแนะความคิดซึ่งแม่ทัพหนุ่มก็คิดตาม ทั้งหมดเลยจัดกลุ่มๆละ5คนเพื่อแยกตัวไปโจมตีและนัดมารวมตัวที่ชายป่าเมื่อเสร็จงาน ชิงอี่ให้อาวุธพิษและกล้องอินฟาเรดและบอกวิธีการใช้ ป่าแห่งนี้กล้างใหญ่ การหากลุ่มคนนั้นไม่บากแต่มันต้องแยกให้ออกก่อนว่าผู้คนกลุ่มนั้นเป็นชาวบ้านจริงหรือทหารในยามค่ำคืนแบบนี้สิยาก เมื่อแยกตัวกลุ่มของไป๋เฮอหมิงซึ้งแนนอนมีเขากับภรรยาและเจ้าสองเผือกเป็นผู้ช่วย ก็ทำอะไรถนัดขึ้นเพราะไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย สองสามีภรรยาให้เจ้าสองเผือกหากลุ่มคนให้ เ