All Chapters of ข้ามมิติมาพาครอบครัวหนีภัยแล้ง: Chapter 31 - Chapter 40

เมื่อกลับมาถึงจวนพ่อบ้านหวงก็บอกงานว่าที่พ่อบ้านคนใหม่ต้องทำคืออะไรแล้วฝึกให้พ่อบ้านมีฝีมือต่อสู้บ้างเพื่อให้สมกับเป็นพ่อบ้านสำนักคุ้มภัย ส่วนภรรยาและบุตรสาวก็ให้เป็นแม่ครัวและสาวใช้ดูแลสำนัก เมื่อส่งต่องานแล้วฝึกจนพ่อบ้านคนใหม่กว่าสี่เดือนเพราะพ่อบ้านห่าวเคยเป็นแต่พ่อบ้านไม่เคยต่อสู้กับใครเลยมีร่างกายที่ไม่พร้อมสู้ชิงอี่เลยให้พ่อบ้านห่าวฝึกพิเศษจากเธอเองห่าวจิ๋วหลานเมื่อเห็นบิดาฝึกการต่อสู้นางก็อยากฝึกบ้างชิงอี่เลยฝึกนางด้วยจิ๋วหลานการต่สู้ด้วย เมื่อพ่อบ้านห่าวพร้อมหลีฟูก็พาครอบครัวเดินทางไปเมืองหลวง เธอพาสองพี่น้องเทียนหมิงกับเซียนหมิงไปด้วยแล้วเหลือลูกน้องฝีมือดีอยู่สาขานี้ ส่วนเธอจะไปฝึกเด็กรุ่นใหม่เอง เธอมั่นใจว่าฝีมือระดับเธอฝึกคนได้สบาย สาขาแรกเธออยากให้คงความแข็งแกรงและมาตรฐานของสำนักเธอไว้ใจลูกน้องรุ่นแรกที่นางฝึก ระหว่างการเดินทางเธอให้มารดาอยู่ในมิติสะส่วนใหญ่เพราะไม่อยากให้มารดานั้งรถม้าสะเทือนครรภ์ซูซูก็เข้าไปอยู่ในมิติด้วยเพราะเสี่ยวเหมาชอบอยู่ในนั้นไม่ค่อยยอมออกมาอยู่นอกมมิติชิงอี่ถือว่าการเดินทางไปเมืองหลวงครั้งนี้ไปตั้งรกรากใหม่อีกครั้ง และการไปครั้งนี้คงไม่สงบสุข

จือฮวามีอาการดีขึ้นมากจนสามารถออกมาช่วยงานในจวนได้บ้าง นางไม่อยากอยู่เฉยๆ คุณหนูอุสามีเมตตานางแม่ลูกนางเลยอยากทำประโยชน์ ตอนนี้ที่จวนมีพ่อบ้านกงที่ชิงอี่ซื้อมาทั้งครอบครัวมีภรรยาและบุตรชาย1บุตรสาว3ชิงอี่เลยให้ทั้งครอบครัวอยู่ดูแลที่จวนช่วงนี้ชิงอี่ต้องไปสำนักคุ้มภัยทุกวันเพราะสำนักเพิ่งเปิดใหม่บิดาและเฉินเปียวแยกกลุ่มกันออกไปส่งสินค้า สำนักมีพ่อบ้านหวงดูแลกับคนงานใหม่ หญิงสาวเลยหาเรื่องออกนอกจวนไปคุมสำนักเอง และด้วยเธออยากให้จือฮวาออกไปเปิดหูเปิดตานอกจวนเลยพาสองแม่ลูกไปที่สำนักด้วย ซือหลัวเมื่อได้ยินเสียงว่าใครอุ้ม เด็กน้อยก็ยิ้มอารมณ์ดี ชิงอี่เลยอุ้มนางตลอดให้จือฮวาได้นั้งสบายๆ พอไปถึงสำนักคุ้มภัยเด็กน้อยโจวเว่ยก็วิ่งมารับหน้าทันที"อี้.."เรียกแล้วก็วิ่งมากอดหญิงสาว"ว่าไงเจ้าเด็กอ้วน ข้ามีขนมมาฝากเจ้าด้วยนะ"ด้วยหญิงสาวอุ้มซือหลัวอยู่เลยจับตัวเด็กอ้วนไม่ได้ ทางด้านเฉินคุณ ชิงอี่ให้เขาคอยฝึกร่างกายทุกเช้าและส่งไปเรียนหนังสือที่สำนักศึกษา เธอหมายมั่นถ้าโจวเว่ยโตก็จะส่งให้เด็กชายไปเรียนที่สำนักศึกษาเหมือนกัน เด็กปั่นของเธอต้องเก่งทั้งบู๊และบุ๋น หลีอันกลายเป็นแม่ครัวที่สำนักโดยมีสา

ระหว่างเดินทางไปเมืองเส้าหยา ชิงอี่ต้องวุ่นวายทั้งการเดินทางและเลี้ยงซือหลัวไปด้วย ตอนเดินทางเธอนำซือหลัวไปไว้ในมิติแต่มีห่อผ้าไว้ตรงอกให้เหมือนว่าเด็กน้อยอยู่ตรงอก ส่วนพระชายาตลอดการเดินทางก็เมารถตลอดแต่ชิงอี่ก็รีบเดินทางกลัวว่านักฆ่าที่ตามมาไม่ยอมปล่อยพระชายา แปลว่านางต้องมีอะไรที่ศัตรูต้องการหรืออาจต้องการตัวพระชายาไปเป็นตัวต่อรองกับองค์ชายสามแนๆ ส่วนเธอมีซือหลัวต้องดูแลเดินทางหลายวันก็ห่วงเด็กน้อยเพราะนางอยู่แต่ในมิติสะส่วนใหญ่กับเสี่ยวไป๋ ในการเดินทางใกล้ถึงเมืองเส้าหยาก็มีนักฆ่าอีกกลุ่มตามมาทันชิงอี่อยากถนอมแรงลูกน้องเลยใช้ขุ่ยเปาเรียกฝูงหมีออกมาจัดการ พวกนักฆ่ามีฝีมือจริงแต่มีหรือจะสู้ฝูงหมีตัวใหญ่ที่กระหายเลือด ไม่นานนักฆ่ามีฝีมือก็โดนฝูงหมีตัวใหญ่จัดการเหมียวเหยียถึงกับอึ้งที่บุตรสาวสำนักพยักบินสามารถคุมสัตว์ป่าได้หลังจากนั้นก็ไม่มีมือสังหารตามมาอีกเลยห้าวันผ่านไปคุ้มครองพระชายาถึงเมืองเส้าหยา "ท่านพ่อ"พอเจอหน้าบิดารีบเข้าสวมกอดด้วยความคิดถึง"เกิดอะไรขึ้นทำไมพระชายาถึงแต่งตัวแบบนี้แล้วทำไมมาแบบเงียบๆ""ลูกกับองค์ชายไปพักที่วังฤดูร้อนแล้วอยู่ๆก็มีนักฆ่าเจ้าคะ องค์ชายกับลู

หลังกลับจากวังลิ่วหลงสองพี่น้องก็แวะที่สำนักพยักบินดูความเรียบร้อย "ท่านพ่อบ้านมีปัญหาอะไรมั้ยเจ้าคะ""ทุกอยากเรียบร้อยดีขอรับ "เมื่อเข้าไปตรวจสอบบัญชีก็รู้สึกพอใจ "ช่วงนี้อากาศเริ่มหนาวแล้วพ่อบ้านเตรียมเสื้อและอุปกรณ์กันหนาวให้ทุกคนด้วยระวังจะป่วย และอย่าลืมต้มน้ำแกงบำรุงร่างกายให้ด้วยอย่าประหยัดจุดนี้เพราะทุกคนต้องใช้แรง"ชิงอี่เคยเป็นลูกน้องคนมาก่อนรู้ว่าการเอาใจใส่ลูกน้องนั้นสำคัญ ขากลับระหว่างนั้งรถม้าก็เอ่ยถามน้องสาว"ซูซูอยากเปิดร้านเครื่องหอมเลยมั้ย ""น้องยังไม่12เลยนะเจ้าคะรอให้ข้าปักปิ่นก็ยังไม่สาย"นางไม่ได้รู้สึกรีบขนาดนั้นช่วงนี้ก็ฝึกมือไปเลื่อยๆ"แต่อะไรที่เริ่มก่อนมักจะเป็นผู้นำเสมอนะ เปิดในนามข้าแต่เจ้าดูแลเป็นไงเจ้าเก่งข้ามั่นใจในฝีมือเจ้าซูซู "แล้วสองพี่น้องก็เดินไปที่ว่าการดูร้านว่าง แล้วก็ได้ร้านทำเลเป็นที่พอใจมากเพราะอยู่ใกล้กับสำนักพยักบินได้ดูแลง่ายๆเพราะอยู่ใกล้กันเธอตัดสินใจซื้อทันทีอย่างไม่ลังเล"เรื่องตบแต่งร้านเจ้าจัดการเองเลยนะร้านของเจ้า เดี๋ยวว่างๆพี่ไปเลือกคนงานหน้าร้านให้""ไม่ต้องหลอกเจ้าคะ ให้เสี่ยวฮั้นกับฮูเอ๋อมาช่วยก็ได้พวกเขาช่วยข้าบ่อยเจ้าคะ""

ฮวาหลิวถึงกับพูดไม่ออก ไม่ว่าจะกี่ปีแม่สามีก็ยังรังเกียจนาง "ไม่ขอรับท่านแม่ ข้ารักมั่นในฮวาหลิว เรื่องนี้ข้าขอปฎิเสธ"หลีฟูยืนยันคำเดิมไม่ว่าจะอีกกี่ปีเขาก็จะรักฮวาหลิวเพียงผู้เดียว"เรื่องที่เหมาต้านทำข้าคงช่วยอะไรไม่ได้พวกท่านคงต้องกลับแล้ว"เรื่องนี้ก็อีกเรื่อง บุตรสาวเขาเป็นคนใจดีแต่เวลาโหดนางโหดกว่าใครเหมือนกัน "เขาให้แค่พวกข้ากลับไม่เกี่ยวกับท่านแม่ นางคงไม่ถึงกลับไล่ท่านย่าของตัวเองหลอกนะ"สะใภ้ใหญ่รีบดักคอ "ใช้..ข้าจะอยู่ต่อข้าไม่ได้เจอเจ้าตั้งหลายปีคิดถึงอยากอยู่กับเจ้านานๆ""งั้นให้เหยาหย่าอยู่เป็นเพื่อนคอยปฏิบัตินะเจ้าคะท่านแม่"ให้บุตรสาวอยู่ที่นี้พวกนางได้แวะมาหาได้บ่อยๆแล้วสุดท้ายบ้านลุงใหญ่ก็ยกกลับไปจนเกือบหมดเหลือไว้แต่ท่านย่าและเหยาหย่าอยู่ที่เรือนรับรอง ส่วนห้าวฟูก็พ้นขีดอันตรายแต่ชิงอี่ก็ยังคงให้เด็กน้อยนอนพักให้แผลหายสนิทก่อนเรื่องท่านย่ากับเหยาหย่าชิงอี่พอรู้ก็ไม่พูดอะไร ตราบใดไม่สร้างปัญหาแบบเหมาต้านเธอจะปล่อยผ่านช่วงนี้ซูซูไปที่ร้านเครื่องหอมเพื่อตบแต่งร้าน ส่วนเธอก็หมั่นไปหาพระชายาเพื่อคุยเป็นเพื่อนให้พระนางได้สบายใจแล้วนำยาบำรุงไปให้ดื่มเป็นประจำในเมื่่อมี