جميع فصول : الفصل -الفصل 30

แล้วชิงอี่ก็แยกกับน้าชายอยู่เมืองเทียนฝูต่อ ที่จวนเหลียงชุยตอนนี้กำลังวุ่นวายเพราะการระเบิดในจวนโดยเฉพาะเรือนอนุคนใหม่ที่ระเบิดจนเหลือแต่ซาก พอเหลียงชุยกลับมาก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก"มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเกิดเหตุได้ แล้วอนุคนใหม่ของข้าอยู่ไหน""ไม่เจอขอรับ เรือนอนุคนใหม่ระเบิดไม่มีเหลือเลย""นายท่านขอรับห้องทรัพย์สินก็ระเบิดหมดของในนั้นหายหมดขอรับ""ว่ายังไงนะ..สมบัติของข้า"เหลียงชุยถึงกับเข่าอ่อน ทรัพย์สินที่เขาหามาหายไปไหนหมด"ท่านพี่แยแล้วเจ้าค่ะ"เฟินอินวิ่งหน้าตื่นมาหาสามี"เจ้าโวยวายอะไรกันข้ายิ่งกลุ่มอยู่"เขารำคาญภรรยาเอกมากถ้าไม่เพราะบ้านนางสามารถช่วยเหลือเรื่องการค้าได้เขาจะลดตำแหน่งนางไปเป็นแค่อนุ"สินเดิมน้องอยู่ๆก็หายไปหมดเจ้าค่ะ"อยู่ๆสินเดิมนางก็หายไปหมดไม่มีเหลือเลย "เจ้าว่าไงนะ"เหลียงชุยล้มทั้งยืน แล้วในจวนก็วุ่นวายจนเหลียงชุยไม่รู้จะจัดการอะไรก่อนและที่สำคัญห้องทำงานเขาไม่เจอบัญชีอะไรหลงเหลือเลยหลังจากนั้นผ่านไปหลายวันอยู่ๆทาสในจวนเขาก็พากันหนีหายไปจนหมด เขาจะเอาเรื่องก็ไม่ได้เพราะสัญญาทาสไม่มีชิงอี่พักโรงเตี้ยมแล้วเอาบัญชีลูกหนี้ของเหลียงชุยมาดูแล้วเริ่มส่งทรัพย์สิน

ชิงอี่กับเสี่ยวหงเดินหาจนเจอเรือนหนังสือของขุนนางโจว เลยแอบเข้าไป เห็นขุนนางโจวหรือโจวหวานชีกำลังร้องไห้และนั้งมองภาพแผ่นหยกที่พลีกูเอามาให้ "ถ้าข้าไม่เห็นแกตัวแต่งงานกับคนอื่นเจ้าคงไม่ต้องมาตายกับลูก ""ข้าแค่อยากให้เจ้ากับลูกสุขสบายเลยจะไปรับพวกเจ้ามาอยู่ด้วยไม่คิดว่าจะเป็นการฆ่าเจ้า หมู่ต้านข้าขอโทษ อื่อๆๆๆๆ"ชิงอี่ที่แอบฟังดูรู้สึกรำคาญในความอ่อนแอของบุรุษผู้นี้ "เกิดเรื่องแล้วขอรับนายท่าน"แล้วคนรับใช้ก็เข้ามาแจ้งข่าวกับโจวหวานชีชายหนุ่มเช็ดน้ำตาแล้วถาม"เกิดอะไรขึ้น ""ที่เรือนฮูหยินเกิดเรื่องแล้วขอรับ""เกิดเรื่องอะไร""อยู่ๆคนในเรือนฮูหยินก็คันกันหมดทุกคนทำยังไงก็ไม่หายขอรับ"โจวหวานชีพอได้ยินแบบนั้นก็รีบเดินออกไปดู ที่เรือนฮูหยินตอนนี้มีแต่คนนอนคันไปทั้งตัว ใครที่หลงเข้าไปในเรือนก็จะคันคะเยอไปทั้วตัวจนตอนนี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปในเรือน"ท่านพี่ช่วยน้องด้วยเจ้าค่ะ ไม่รู้ที่เรือนน้องมีตัวอะไรตอนนี้ในเรือนอยู่ไม่ได้เลยเจ้าค่ะ "พูดไปก็เกาหน้าเกาตัวไปด้วยจนเลือดออก โจวหวานชีทำอะไรไม่ถูกได้แต่ให้คนไปตามหมอแล้วย้ายภรรยาไปนอนเรือนอื่นก่อน"ฮูหยินโดนเหมือนผงหมามุ้ยขอรับแต่มันร้ายแรงกว

คณะของชิงอี่เดินทางมาถึงหมู่บ้านหนึ่งเลยแวะพัก ในขนาดที่ทุกคนร่วมทั้งลิงนั่งกินบะหมี่ไข่อยู่ก็มีทหารกลุ่มหนึ่งแวะนั้งกินบะหมี่เหมือนกัน"ท่านแม่ทัพจะแวะไปเมืองเฉียงใช้มั้ยขอรับ"แม่ทัพหนุ่มไม่พูดอะไรเขาแค่พยังหน้าแล้วอยู่ๆเขาก็รู้สึกความรู้สึกบางอย่างเลยหันไปมองรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรนอกจากโต๊ะใกล้ๆที่มีแต่แม่นางน้อยทั้งสามนั้งกินบะหมี่พร้อมลิง กระรอกและลูกแมว เหมือนจะปกติ แต่มันมีอะไรที่ไม่ถูกต้องแต่เขาก็คิดไม่ออกต้าหัวทหารกองหน้าเลยตอบแทน"ลองแวะไปดูเจ้าเมืองคนใหม่เสียหน่อยก็ดี ได้ข่าวว่าเจ้าเมืองกำลังเร่งฟื้นฟูเมืองเฉียง ยังไงพวกเราก็ไปดูหน่อยว่าพอจะชวยเหลืออะไรได้บ้าง"แม่ทัพไป๋บุตรชายคนโตของท่านโหว่ไปปราบโจรทางใต้เสร็จเลยจะไปชวยฟื้นฟูเมืองเฉียงชิงอี่ที่ฟังก็ไม่ได้คิดอะไร เดี๋ยวเธอค่อยให้ลูกน้องตามสืบข่าวเรื่องเจ้าเมืองคนใหม่ จากที่ไปเห็นความเป็นอยู่ของชาวเมืองเฉียงบอกเลยเธออย่างเอาสมบัติเมืองเฉียงไปคืนเพื่อชาวบ้านได้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น เมื่อสมาชิกอิ่มกันชิงอี่ก็ชวนกันเดินทางต่อ"แม่นางทั้งสามจะไปไหนหรือให้พวกข้าไปส่งมั้ย"หนุ่มชาวบ้านเห็นแม่นางน้อยทั้งสามก็คิดเกี้ยวพา แต่ก่อ

เมื่อทุกคนได้ผ้าที่ถูกใจแล้วก็คิดเงินแล้วพากันไปร้านเครื่องประดับต่อ "อันเผิงเจ้าปักปิ่นช่วงเราเดินทางเลยไม่ทันได้มีของขวัญอะไร วันนี้ข้าจะเลือกของขวัญให้เจ้าเอง"ชิงอี่เอ่ยกับสหาย สาวๆพากันเลือกเครื่องประดับไว้ใส่ไปงานแต่งทั้งของหลีอันและเย่วหง แล้วพอเดินผ่านเห็นป้ายหยกก็นึกอะไรขึ้นมาได้ "ข้าลืมคืนหยกให้เจียวเยีย"นางจะได้เล่าเหตุการณ์ให้ที่ไปเจอให้หญิงสาวฟังด้วย "เดี๋ยวกลับไปค่อยให้นางก็ได้ ว่าแต่ชิงอี่จ้า"อยู่ๆเย่วหงก็มาทำท่าออดอ้อน "ท่านน้าสะใภ้มีอะไรหรือเจ้าค่ะ"ใบหน้าสวยๆทำท่าออดอ้อนแบบนี้มีน่าน้าชายเธอถึงได้รักนัก "ข้าขอย่าบำรุงให้เจียวเยียหน่อยได้มั้ยอ่ะ เผื่อนางจะดีขึ้น ข้าสงสารนางเดินไปไหนก็ไม่ได้อย่างวันนี้นางก็อดมา "นางรักเจียวเยียเหมือนน้องสาวเลยอยากให้เจียวเยียหายไวๆ "ได้สิ ข้ามียาดีกว่านั้นอีกเดี๋ยวกลับไปแล้วเอาให้เจียวเยียกัน"เธอไม่อยู่เป็นเดือนเจียวเยียเลยไม่ได้กินยาบำรุงแต่ตอนนี้เธอมีลำธารพิเศษแล้วดีกว่ายาบำรุงเธออีกเจียวเยียต้องหายแนๆ แต่ในขนาดที่สาวๆกำลังพูดคุยกันอยู่ๆก็มีฮูหยินแต่งตัวดีเข้ามาทัก "เออ..ไม่ทราบว่าข้อขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย"ฮูหยินจ้าว

พอผู้บุกลุกไปแล้วเธอเลยอุ้มเสี่ยวหงถามด้วยความห่วงใย"เจ้าเจ็บมั้ย"กระรอกน้อยก็ร้องจิ้ดๆแล้วสายหัว ดีนะเธอป้องกันภัยด้วยการใส่กระแสไฟในชุดเกาะ ไม่งั้นเจ้ากระรอกน้อยของเธอแยแนๆหลังจากคืนนั้นชายร่างใหญ่นั้นไม่มาก่อกวนเธออีก แต่มันกลับกวนใจเธอมาก "คุณหนูขอรับ"พ่อบ้านหวงเดินมาหาคุณหนูใหญ่"มีอะไรเหรอท่านพ่อบ้าน"กำลังจะเดินไปเยี่ยมท่านน้าไห่เม้ยสะหน่อยว่าหายแพ้ท้องยัง"มีของส่งมาให้คุณหนูขอรับ"แล้วก็นำกล่องที่ถือมายื่นให้ ชิงอี่รับกล่องเล็กมาจากพ่อบ้านแล้วเปิดออกดูในนั้นคือที่บรรจุกระสุนปืน เธอก็หยิบออกมาแล้วทำหน้านิ่ง ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน "มีอะไรหรือไม่ขอรับ"พ่อบ้านเห็นสีหน้าของคุณหนูที่เปลี่ยนไป"ไม่มีอะไร..ข้าไปจวนท่านยายนะเจ้าค่ะ"พูดแล้วก็ส่งกล่องให้ซือซือแล้วเดินไปเรือนน้าชาย "น้าไห่เม้ยเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ"เดินเข้ามาเห็นน้าสาวนอนหน้าซีนมีซานซาค่อยดูแลอยู่ไกล้ๆเลยเป็นห่วง"น้าเวียนหัวนะ เมื่อชั่วครู่หลิงหลงเพิ่มเอาซุปเห็ดหูหนูขาวจากน้าฮัวอิงมาให้กิน ค่อยชื่นใจหน่อย"นางกินอะไรไม่ค่อยได้เลยดีว่าแม่ครัวตระกูลหลีหมั่นทำอาหารว่างและยาบำรุงมาให้กินรองท้องตลอดเลยค่อยยังชั่ว ชิงอี่ฟ