جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ระหว่างรอเฟยหลงไปดูราดราว ทั้งคณะเลยแวะพักเอาน้ำให้สัตว์กิน หลีฟูสำรวจรอบๆก็พบลำธารเลยลงไปจับปลาเอามาเตรียมทำอาหาร แต่อยู่ๆก็มีคนเดินผ่านแล้วมองเขาแปลกๆ แต่เขาก็ไม่คิดมากจับปลาได้หลายตัวก็กลับไปที่พัก "วันนี้ทำน้ำแกงปลากันดีกว่าเราไม่ได้กินปลากันมานานแล้ว"ฮวาหลิวเห็นปลาที่สามีจับมาก็คิดถึงเมนูปลา นางกับไห่เม้ยช่วยกันทำครัว มีเย่วหงกับอิงอิงช่วยกันทำปลา ชิงอี่ปล่อยให้สัตว์ทั้ง7เดินหาหญ้ากินโดยมีนางเฝ้าอยู่ข้างๆไม่ห่างพวกมัน แต่หญิงสาวก็รู้ว่ามีคนแอบมองเธออยู่ตลอดและมองสัตว์ของเธอ ใครมันกล้ามาสนใจสัตว์ที่อยู่ในการดูแลของเธอช่างใจกล้าสะจริง และเหมือนเจ้า7ตัวก็รู้ว่าถูกจับตาพวกมันเลยเดินมาใกล้ๆชิงอี่เหมือนรู้ว่าอยู่กับหญิงสาวจะปลอดภัย ผ่านไปหนึ่งก้านธูปเฟยหลงก็กลับมา "ข้าไปดูหมู่บ้านมาแล้วหมู่บ้านนี้ชื่อว่า'หมู่บ้านสายหมอก 'เป็นหมู่บ้านค่อนข้างใหญ่ แต่ช่วงนี้เขากลัวโรคระบาดจากเมืองเฉียนจะมาถึงหมู่บ้านเขาเลยไม่เปิดให้คนผ่านเข้าออกหมู่บ้าน ""งั้นเราแค่แวะซื้อเสบียงได้มั้ย"ไห่เม้ยคิดว่าแค่แวะซื้อเสบียงเขาคงไม่ห้ามอะไร"เขาไม่ให้ขอรับ ข้ารองสอบถามแล้ว ยิ่งรู้ว่าเราผ่านมาจากเมืองเฉียงพวก

ก่อนจะกลับจวนชิงอี่ก็พาหนูน้อยหวงโจวเว่ยแวะหาหมอเพื่อรักษาตัวแล้วถึงพาทุกคนซื้อเครื่องนอนและเสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวกลับมาถึงจวนก็ให้น้าชายพาไปที่พักในส่วนของคนงาน พอจัดข้าวของอาบน้ำกันเสร็จก็ให้ทุกคนพักผ่อนตอนเช้าค่อยออกมายืนรายงานตัวชายพ่อลูกอ่อนชื่อว่า'หวงโจวหราน'อายุ19ส่วนลูกชาย'หวงโจวเว่ย'อายุ6เดือนสองพี่น้อง'เทียนหมิง'อายุ16กับน้องชายเซียหมิง'อายุ14น้า'ฮัวอิง'อายุ29สองสาว'เยี่ยนถิง'อายุ14'อี่ผิง'อายุ12คนงานชาย7คนมี'ต้าหวาน'อายุ22'เซียงหาน'อายุ30'หยวนตัน'อายุ27'ไป๋อวน'อายุ19'จินอูน'อายุ18'กู๋อิง'อายุ26'ก๋งอี้'อายุ22ชิงอี่ให้เฉินคุณไปเชิญท่านหมอมาดูอาการของหวงโจวเว่ยอีกรอบถึงเธอจะป้อนยาบำรุงไปแล้วแต่ก็ควรให้หมอมาดูอาการเด็กอยู่เสมอเพื่อความปลอดภัย เธอให้ทุกคนดื่มยาบำรุงและให้คนงานชายมาทดสอบฝีมือว่าใครมีความสามารถพิเศษอะไร ทุกวันพวกเขาต้องฝึกปรือฝีมือเพื่อทำงานคุ้มกันให้สินค้าหวงโจวหรานทำบัญชีเป็นเพราะเคยเป็นเสมียนเหล่าอาหารมาก่อนชิงอี่เลยให้เป็นพ่อบ้านดูแลค่าใช้จ่ายในบ้านน้าฮัวอิงเป็นแม่ครัวเยี่ยนถิงกับอี่ผิงเธอจะฝึกให้เป็นผู้คุ้มกันท่านแม่และท่านยาย ด้วยบุคลิกที่น

"ถึงจะจำได้เราก็ไม่สามารถบอกได้ว่าพาพวกเขาไปส่งไหน มันเป็นความลับของลูกค้า"เฟยเทียนยืนยันชัดเจน"ในเมื่ออยากตายพวกข้าจะสงเคราะให้ ฆ่าพวกมันให้หมด"คนที่ถือลูกตุ้มสั่งลูกน้องลูกน้องในสำนักเมื่อเห็นมีคนมาก่อกวนก็รีบเข้ามาเตรียมรับมือ กู๋อิงเอากระบองคู่ไฟฟ้าฟาดไปที่คนสั่งการทันทีเมื่อโดนตัวก็ปล่อยกระแสไฟมาช็อตจนมันกระเด็นออกไปล้มตัวจนลุกไม่ขึ้น แล้วการต่อสู้ก็เกิดขึ้น คนที่มาก่อกวนว่ามีฝีมือแต่คนในสำนักพยักบินกลับมีฝีมือกว่าด้วยท่าทางการต่อสู้ที่แปลกอาวุธที่ใช้ไม่เหมือนใครแถมร้ายกาจมากเพียงอาวุธโดนตัวคู่ต่อสู้ถ้าไม่กระเด็นออกไปหรือไม่ก็ตัวอ่อนล้มตัวอยู่ตรงหน้าไม่เกินหนึ่งจิบชาพวกที่มาก่อกวนก็นอนกลิ่งร้องโอดโอยอยู่หน้าสำนัก "ลากพวกนี้ไปที่ว่าการร้องเรียนว่ามีคนมาก่อกวนสำนักเรา"เฟยเทียนสั่งการลูกน้อง"เก็บกวาดให้เรียบร้อยด้วย"พ่อบ้านหวงก็ให้คนที่เหลือเก็บกวาดชิงอ๋องค่อยๆถอยออกมาไม่ให้คนเห็น ฝีมือคนในสำนักนี้แปลกมากแต่ร้ายกาจไม่ธรรมดาจริงๆตกกลางคืนเขาก็ลอบเข้ามาในสำนักเพราะอยากดูราดราวแต่เพียงแค่เขาเข้ามายังไม่ได้ไปไหนก็โดนคุณหนูหลีเจอตัวสะแล้ว "จวนข้าไม่มีอะไรน่าสนใจท่านอ๋องไม่ต้องเสีย

เรื่องที่มีปีศาจตาแดงมาฆ่าท่านเจ้าเมืองเป็นที่ฮือฮาอย่างมากคนกว่าครึ่งจวนเห็นเหมือนๆกัน เช้ามาเลยเป็นข่าวใหญ่ไปทั้งเมืองว่าท่านเจ้าเมืองถูกปีศาจตามฆ่า หลายคนสมน้ำหน้าเพราะเจ้าเมืองคนนี้โกงกินมาตลอด "หวังว่าเจ้าเมืองคนต่อไปจะไม่ใช้แบบนี้นะ"ชิงอี่ที่ปลอมตัวแฝงอยู่ในชาวบ้านก็ฟังด้วย เธอกะว่าเดี๋ยวจะสืบข่าวเลื่อยๆถ้าเจ้าเมืองคนใหม่มาเป็นคนดีเธอจะคืนเสบียงให้เมืองเฉียง จะคืนตอนนี้ก็ไม่รู้จะถึงชาวบ้านมั้ย เดี๋ยวให้ลูกน้องมาสืบข่าวที่หลัง พอเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วก็จะกลับแต่ประตูเมืองกลับโดนสั่งปิด "ทำไมประตูเมืองถึงปิดเจ้าค่ะ"หรือจะมีคนสงสัยอะไร "เป็นคำสั่งคุณหนูไป๋จิวจิวนะ นางสั่งให้ปิดประตูเมืองเพื่อตามล่านักฆ่าที่ฆ่าท่านเจ้าเมืองนะ "นางรู้หรือเจ้าค่ะว่าเป็นใคร สุดยอดไปเลย"เธอแกล้งชื่นชมแต่ในใจกลับรำคาญ จะรีบกลับบ้านสะหน่อย"นางให้มองหาคนที่มีดวงตาสีแดงนะ มันจะมีได้ยังไงก็ปีศาจมาฆ่าเจ้าเมืองจะมาปะปนกับพวกเราได้ไง "ชิงอี่เลยนั้งอยู่กับชาวบ้านรอเข้าแถวออกจากเมือง เธอคิดว่าถ้าประตูเมืองปิดจริงเธอออกไปตอนกลางคืน นังคุณหนูนี้น่ารำคาญมากรู้งี้เมืองคืนแจกลูกปืนให้กินก็จบพอถึงคิวเธอทหารก็ม

เหลียงชุยที่จับตัวสาวงามได้ก็เร่งให้ลูกน้องออกจากเมืองแล้วไม่ให้หยุดพักเขาจะเร่งให้ถึงจวนสกุลเหลียงเย่วหงรู้สึกตัวก็ตกใจว่าตัวเองโดนจับตัวมา "ท่านจับตัวข้ามาทำไม"นางถอยไปอีกด้านของรถม้า"ในเมื่อข้าใจดีไปสูขอเจ้าแล้วแต่เจ้าไม่รับ ข้าเลยต้องไปรับเจ้ามาเฉยๆ เป็นเมียข้าสุขสบายกว่าคนส่งของแบบไหนๆ"ในขนาดที่พูดก็พยามจับเนื้อต้องตัวสาวงามไปด้วยแต่เย่วหงปัดป้องไม่ยอม นางรู้สึกกลัวมาก ในใจก็นึกถึงเฟยหลงกับชิงอี่ นางนึกไม่ออกว่าจะหนีออกไปได้เช่นไร นางไม่ได้ฝึกใช้อาวุธแบบซานซา ทุกครั้งที่มีเหตุจะมีเฟยหลงค่อยดูแลนาง ครั้งนี้เฟยหลงไม่อยู่นางก็อดคิดถึงชิงอี่ไม่ได้ ชิงอี่เก่งกาจมากนางต้องตามมาเจอแนๆ หญิงสาวได้แต่ปลอมใจตัวเอง เหลียงชุยคิดว่าสาวงามคงยอมจำนนไม่คิดขัดขืนเลยยิ้มอารมณ์ดี "เดี๋ยวพอไปถึงจวน ข้าจะทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับเจ้า เจ้าอยากได้อะไรบอกข้ามาได้เลยนะคนงาม "เย่วหงฟังแล้วก็ไม่พูดอะไรได้แต่นั้งตัวสั่นอยู่อีกด้านของรถม้า ภาวนาให้ชิงอี่รู้ว่านางหายตัวไป นางมั่นใจว่าถ้าชิงอี่รู้นางจะสามารถตามมาช่วยนางทันแนๆอีกด้านชิงอี่กับลูกน้องก็ตามออกมานอกเมือง แล้วเสี่ยวหงก็ชี้ทางตะวันออก พวกนางเลยตาม