Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 100

Nang hubarin ni Zeke ang kanyang suot na shirt, isinantabi niya ito sa isang upuan. Nanatili siyang nakatayo sa gitna ng living room ng condo ni Amara, ang liwanag mula sa balkonahe ay bumubuhos sa kanyang balikat at dibdib. Hindi maipagkakaila na napakaganda ng kanyang pangangatawan—malawak ang mga balikat, malinaw ang kahulugan ng mga kalamnan sa kanyang tiyan, at ang kanyang mga braso ay may malalim na linya ng mga biceps at triceps mula sa regular na pag-eehersisyo at pagbuhat. Hindi ito ang katawan ng isang lalaking nakaupo lang sa opisina sa buong araw.Napatigil si Amara sa paghahanda ng kanyang mga pintura. Ang kanyang lalamunan ay biglang nanuyo. Pinagpapawisan na siya, kahit na naka-aircon ang condo. Ang paintbrush sa kanyang kamay ay nanginginig nang bahagya."Okay, anong pose ang gusto mo?" tanong ni Zeke, medyo nakangiti, na parang nasisiyahan sa epekto niya sa kanya."K-Kahit ano," nauutal na sabi ni Amara. "Puwede kang umupo sa sofa. O kaya, tumayo ka lang diyan sa hara

Hindi maitago ni Zeke ang pag-aalala. Ang mukha ni Amara ay putla-putla, ang kanyang mga labi ay halos walang kulay. Nang mawalan ito ng malay sa kanyang mga bisig, isang matinding takot ang bumalot sa kanya—isang takot na hindi niya naranasan mula noong araw na nawala si Naya. "Amara? Amara! Gising ka!" sigaw niya, ngunit ang babae ay walang reaksyon. "Isugod natin siya sa ospital! Ngayon!" utos niya sa mga security guard, at dinala nila si Amara palabas ng stock room, papunta sa service elevator.Sa lahat ng ito, hindi niya nakalimutan si Maxine. Habang nagmamadali sila, nakita niya ito sa dulo ng hallway, nanonood, ang kanyang mukha ay may halo ng takot at pagsisisi. "Kunin ninyo siya," sabi ni Zeke sa isang guard, ang kanyang boses ay malamig at tila nagbabanta. "Isama ninyo siya. Hindi siya dapat umuwi hangga't hindi ko alam ang buong katotohanan.""Zeke, ano ba? Bakit mo ako—" protesta ni Maxine."Tumahimik ka," singhal ni Zeke. "At huwag kang lalayo. O mas lalo kang magkakapr

Hindi maitago ni Zeke ang pag-aalala. Ang mukha ni Amara ay putla-putla, ang kanyang mga labi ay halos walang kulay. Nang mawalan ito ng malay sa kanyang mga bisig, isang matinding takot ang bumalot sa kanya—isang takot na hindi niya naranasan mula noong araw na nawala si Naya. "Amara? Amara! Gising ka!" sigaw niya, ngunit ang babae ay walang reaksyon. "Isugod natin siya sa ospital! Ngayon!" utos niya sa mga security guard, at dinala nila si Amara palabas ng stock room, papunta sa service elevator.Sa lahat ng ito, hindi niya nakalimutan si Maxine. Habang nagmamadali sila, nakita niya ito sa dulo ng hallway, nanonood, ang kanyang mukha ay may halo ng takot at pagsisisi. "Kunin ninyo siya," sabi ni Zeke sa isang guard, ang kanyang boses ay malamig at tila nagbabanta. "Isama ninyo siya. Hindi siya dapat umuwi hangga't hindi ko alam ang buong katotohanan.""Zeke, ano ba? Bakit mo ako—" protesta ni Maxine."Tumahimik ka," singhal ni Zeke. "At huwag kang lalayo. O mas lalo kang magkakapr

Mabilis kumalat ang balita sa buong Ramirez Group. Parang apoy sa tuyong damo. Sa loob ng ilang oras, alam na ng bawat departamento: si Amara Dela Cruz, ang executive secretary ng CEO, ay buntis. At ang insidente sa stock room, ang paglabas ng CEO nang sabik at galit, ang pagdala sa ospital, ang pagpapalayas kay Maxine Alvarez at ang agarang pag-boycott sa kanyang pamilya—lahat ay pinagsama-sama ng mga empleyado.Ang mga usapan sa pantry at sa mga group chat ay hindi mapigilan."Narinig mo ba? Si Amara, buntis.""Totoo? Kaya pala laging nahihilo at nagpapaalam sa clinic.""Sino kaya ang ama? Si Sir Zeke kaya?""Ano ka ba? Boss niya 'yon. Imposible.""Pero bakit parang sobrang protective ni Sir Zeke sa kanya? Noong isang araw, parang asawa ang dating, inaakay pa sa taxi. Tapos ngayon, pagkatapos ng insidente, parang mamamatay-taong hinanap siya.""Baka naman... baka surrogate si Amara? Para sa tagapagmana ni Sir Zeke? May balita kasi dati na naghahanap siya ng surrogate.""Surrogate? T

Mabilis kumalat ang balita sa buong Ramirez Group. Parang apoy sa tuyong damo. Sa loob ng ilang oras, alam na ng bawat departamento: si Amara Dela Cruz, ang executive secretary ng CEO, ay buntis. At ang insidente sa stock room, ang paglabas ng CEO nang sabik at galit, ang pagdala sa ospital, ang pagpapalayas kay Maxine Alvarez at ang agarang pag-boycott sa kanyang pamilya—lahat ay pinagsama-sama ng mga empleyado.Ang mga usapan sa pantry at sa mga group chat ay hindi mapigilan."Narinig mo ba? Si Amara, buntis.""Totoo? Kaya pala laging nahihilo at nagpapaalam sa clinic.""Sino kaya ang ama? Si Sir Zeke kaya?""Ano ka ba? Boss niya 'yon. Imposible.""Pero bakit parang sobrang protective ni Sir Zeke sa kanya? Noong isang araw, parang asawa ang dating, inaakay pa sa taxi. Tapos ngayon, pagkatapos ng insidente, parang mamamatay-taong hinanap siya.""Baka naman... baka surrogate si Amara? Para sa tagapagmana ni Sir Zeke? May balita kasi dati na naghahanap siya ng surrogate.""Surrogate? T