บททั้งหมดของ Pregnant With My Husband's Uncle's Baby (SPG): บทที่ 1 - บทที่ 10

Roxanne's POVLumipas ang mga araw at linggo, pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang gabing pinagsaluhan namin ni Mateo.Lumipat na ako sa maliit kong condo sa Mandaluyong, malayo sa bahay na minsan naming pinagsaluhan ni Julian. Simula nang malaman kong hayagan na siyang nakatira sa piling ng kalaguyo niya, hindi ko na kinaya ang manatili ro’n. Sawa na ako sa sakit, sa mga bulong ng kasinungalingan, at sa mga titig ng mga taong nakakaalam ng totoo.Ginugol ko ang buong oras ko sa trabaho. Halos araw-araw, nasa korte ako o kaya’y nakatutok sa mga legal documents. Gusto kong ilibing ang sarili ko sa mga kaso kasi mas madali pa ‘yon kaysa harapin ang katotohanang wala na kaming pag-asa ni Julian.Habang nagpe-prepare ako papasok, bigla akong nahilo. Tinanggal ko ang heels ko at umupo sa gilid ng kama. Pinikit ko ang mga mata ko pero lalo lang akong tinamaan ng hilo.“Hindi puwedeng buntis ako,” mahina kong sabi sa sarili. “Imposible.”Sinubukan kong balewalain, pero nang ilang araw pa

Roxanne's POVKatatapos ko lang ayusin ang mga dokumento ng bagong kaso ko nang mapansin kong tumatawag si Mateo sa cellphone ko. Para bang biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung dahil sa kaba, sa takot, o sa kakaibang saya na ayaw kong aminin. Pinilit kong kalmahin ang sarili ko.“Okay, Roxanne, calm down,” bulong ko habang nakatingin sa screen.Ilang segundo pa bago ko tuluyang sinagot ang tawag. “Hi,” mahinang bati ko.“Rox,” agad niyang tugon. “Pwede ba kitang makita ngayong gabi?”“Mateo, hindi puwede rito sa labas,” sagot ko agad. “Baka may makakita sa atin. Baka may makapag-picture. You know what people are like.”“Hindi ko rin gusto na may makakita,” sabi niya. “I just… need to make sure you’re okay. Hindi kita nakita kahapon, and you didn’t answer my messages.”Napahinga ako nang malalim. “I’m fine. Busy lang sa work. Sige, pero sa condo na lang. Huwag kang magmadali, may kailangan pa akong tapusin.”“Okay. I’ll be there in an hour,” sagot niya, tapos pinuto

Roxanne's POV Napahawak ako sa tiyan ko nang bigla itong kumalam kasabay ng pag-angat ng sikmura ko. “Not again…” bulong ko habang mabilis na tumakbo papunta sa banyo. Sumusuka na naman ako. Ilang araw na itong ganito. Halos wala akong matinong tulog dahil sa hilo at pagod. Pagkatapos kong magmumog, tumingin ako sa salamin. Mukha akong pagod at naputla. Malayo sa dating Roxanne na laging handa sa korte, laging presentable, laging professional. Ngayon, mukha akong trainee na stressed sa unang buwan sa law firm. Pagbalik ko sa kusina, binuksan ko ang refrigerator. Wala nang laman. Kahit tubig, ubos na. “Great,” bulong ko. “Wala na naman akong kakainin.” Kukunin ko na sana ang cellphone ko para mag-order nang biglang bumukas ang pinto ng condo. Napalingon ako. Sumilip si Mateo, may dalang paper bags at isang supot ng mga sariwang mangga. “Good morning, Atty. Gomez,” sabi niya habang pumapasok. “I brought what you asked for yesterday. And some extras.” Pagkakita ko sa mangga, p

Roxanne's POV Paglabas ko sa korte, halos hindi ko na makita ang daan sa sobrang init ng pakiramdam at pagod sa utak. Sobrang intense talaga ng hearing—isang Mafia at Drug Lord lang naman ang kalaban, pero parang pinagsasabay ang panggigipit sa akin at ang sadyang pang-aakit ng kalaban. Habang naglalakad ako palabas, hinawakan ko ang briefcase ko na parang iyon lang ang magbibigay ng katahimikan sa sarili ko. Pumunta ako sa labas ng courthouse, at agad kong nakita ang isang pamilyar na tanawin. Nakita ko si Julian kasama ang Mommy Tess at Daddy Roberto niya. Nakangiti, kumakaway, nakaporma para sa picture-perfect na pamilya. Sa kabilang kotse, nakatayo si Mateo, tahimik na nakatingin sa akin. Ang puso ko parang pumintig ng mas mabilis, pero pilit kong pinigilan ang sarili ko. “Hija, birthday ng kaibigan ko. Inimbitahan nila tayo. Tapos na ba ang hearing?” tanong ni Mommy Tess habang nakatingin sa akin mula sa kotse. “Tapos na po. Pero kailangan pa naming mag-compile ng strong ev

Roxanne's POV "Fuck me," mabilis kong sagot.Tila naging malamig ang hangin. Namilog ang mga mata ni Mateo sa gulat. Parang hindi makapaniwala sa narinig."Ano?"Gusto ko lang naman gumanti. Sa nararamdaman ko. Sa pangungutya ng sitwasyon. Harap-harapan pa rin akong niloloko ni Julian dahil alam ko na ang tungkol sa totoong kasarian niya. "Fuck. Me. Now." ulit ko."Roxanne," pabulong na sabi ni Mateo. Hinahanap ang tamang salita. "Kung horny ka, at hinahanap mo ang katawan ko, pwede mo namang sabihin sa akin mamaya. O kaya kahit kailan. Nandito lang ako. Pero... naka-kabayo tayo. Nandito sila. Nandito ang manugang at asawa mo."Tiningnan ko ulit sila Julian sa malayo. Nakikita ko pa rin sila. Magkahalikan pa rin. Parang wala na silang pakialam sa mundo."I want you, Mateo," sabi ko, bumalik ang tingin sa kaniya. Ang boses ko, parang nakikiusap, pero determinadong gawin ang nasa isip ko. "I can't wait for later. Hindi ko kayang maghintay. I want you. Now."Namilog ang mga mata ko nan