Lahat ng Kabanata ng Pregnant With My Husband's Uncle's Baby (SPG): Kabanata 51 - Kabanata 60

Roxanne’s POVHindi pa rin tumitigil ang usapan tungkol sa annulment namin ni Julian. Kahit saan ako tumingin, kahit anong balita ang buksan ko, nandoon ang pangalan ko. May mga taong galit, may mga taong naaawa, at may mga taong pilit binabaluktot ang nangyari. Natutunan kong huwag na lang basahin ang lahat. Hindi dahil mahina ako, kundi dahil kailangan kong manatiling buo para sa anak ko.Nang araw na isilang ko ang anak namin ni Mateo, tila huminto sandali ang mundo ko. Wala ang ingay ng media sa loob ng delivery room. Tanging sakit ng panganganak at boses ng doktor ang naririnig ko.“Push, Roxanne. Konti na lang,” sabi ng doktor.“Huwag kang bibitaw,” narinig kong sabi ni Mateo habang mahigpit ang hawak niya sa kamay ko.“Hindi,” sagot ko, hingal na hingal. “Hindi ako bibitaw.”At nang marinig ko ang unang iyak ng anak ko, hindi ko napigilan ang pagluha. Hindi iyon luha ng sakit, kundi luha ng pag-asa. Dahan-dahang inilagay ang sanggol sa dibdib ko.“Congratulations,” sabi ng nurs

Roxanne’s POVTanghali na nang magising ako. Tahimik ang buong kwarto. Walang bigat sa kaliwang bahagi ng kama, kaya alam kong matagal nang bumangon si Mateo. Saglit akong napatingin sa oras sa cellphone ko bago ako napabuntong-hininga. Sinadya kong huwag mag-set ng alarm ngayon. Araw niya ngayon. Birthday niya. At unang pagkakataon sa ilang linggo na sinadya kong huwag magtrabaho.Ilang linggo rin akong halos hindi humihinga sa law firm. Sunod-sunod ang hearings, meetings, kliyenteng ayaw umintindi ng oras. At sa gitna ng lahat ng iyon, unti-unti kong naramdaman kung paano ako nawawala bilang partner niya at ina ng anak namin.Umupo ako sa kama at ipinikit sandali ang mga mata ko.“Sorry,” mahina kong bulong sa sarili ko.Wala na si Mateo sa tabi ko. Siguro nasa Ramirez Group na siya. Kahit birthday niya, hindi iyon sapat na dahilan para tumigil ang mundo niya bilang CEO. Kababalik lang niya sa posisyon. Maraming problema ang naiwan. Maraming kailangang ayusin.Tumayo ako at lumabas

Roxanne’s POV Hindi ko mapigilan ang excitement habang naglalakad kami ni Zeke papunta sa resort. Halos isang linggo na rin akong abala sa trabaho, kaya sobrang nakaka-relax na makita ang tanawin ng dagat at ang hangin na hindi pinipigilan ng anumang deadline. “Mommy, Daddy said we can swim later?” tanong ni Zeke habang naglalakad kami sa pathway papunta sa villa. “Oo, sweetheart. Pero unahin natin ang isang bagay,” sagot ko, sabay tingin kay Mateo. Ngumiti siya at ngumupo si Zeke sa stroller. “Kailangan mo lang maghanda, Rox. Mas maganda kung ready ka.” “Ready? Ready for what?” tanong ko, medyo nahihiya sa tono ko. “Ah… surprise lang,” sagot niya, sabay wink. “Gusto kong makita ang reaction mo.” Tumawa ako, pero may halong kaba. Alam ko si Mateo, hindi siya basta-basta. Kung sinabi niyang may surprise, siguradong espesyal ito. Napatingin ako sa kanya at nakita kong seryoso siya. “Mateo,” sabi ko, “maghintay ka na lang ng kaunti. Kailangan ko muna iayos si Zeke.” Tumango siya,

Roxanne’s POVHindi ko inakalang darating ang araw na ito na ganito ang magiging pakiramdam ko—buo, handa, at walang pagdududa. Nakatayo ako sa likod ng maliit na chapel sa loob ng resort, suot ang wedding gown na pinili ni Mateo para sa akin. Wala akong kasama na kapamilya. Walang mag-aayos ng veil ko na nanay o magpapaalala ng huling bilin ang tatay. Pero hindi ako nakakaramdam ng kakulangan.Naroon sina Luna at Irene, mga kaibigan kong nanatili kahit gumuho ang mundo ko noon.“Rox,” sabi ni Luna habang inaayos ang laylayan ng gown ko, “ready ka na ba?”Huminga ako nang malalim. “Matagal na.”Ngumiti si Irene. “Kung may isang babaeng deserve ang araw na ‘to, ikaw ‘yon.”“Hindi naging madali,” sagot ko. “Pero siguro, hindi naman talaga dapat madali ang mga bagay na totoo.”Tumango si Luna. “Lalo na kung nagsimula sa bawal.”Napangiti ako. “Oo. Lalo na roon.”Mula sa pinto, sumilip ang coordinator. “Bride, ready na po si groom.”Napapikit ako saglit. Sa likod ng mga mata ko, dumaan an

Surrogate for My Boss's Baby “Isang bata lang ang kailangan niya. Pero bakit puso ko ang kinukuha niya?” *** Desperada na si Amara Dela Cruz. Lahat ay ginawa niya para iligtas ang kapatid na nahulog sa kasong hindi niya ginawa, habang ang ama nila ay naghihingalo sa ospital, nangangailangan ng napakalaking halaga para sa operasyon. Wala siyang ipon, walang koneksyon, at tila wala na siyang aasahan. Hanggang sa isang araw, nabalitaan niya na ang kanyang boss—ang sikat na arkitekto at multi-billionaire na si Zeke Ramirez ay naghahanap ng surrogate. Hindi kailangan ng relasyon at emosyon. Puro legalidad at pera lang ang usapan. Para kay Amara, ito na marahil ang tanging paraan para maisalba ang pamilyang unti-unti nang nawawasak. Ngunit habang lumilipas ang mga buwan ng kanyang pagbubuntis, unti-unting nagbabago ang ihip ng hangin. Ang lalaking kilala niya bilang malamig, seryoso, at kontrolado… biglang nagiging mapang-angkin, seloso, at nakakaadik sa puso niya. Paano kung hindi l