Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

Sobrang bigat ng pakiramdam ni Amara nang magising siya kinaumagahan. Hindi dahil sa sakit ng katawan, kundi dahil sa bigat ng lahat ng nangyari. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata niya at ilang sandali siyang nanatiling nakahiga, nakatingin sa kisame ng silid na hindi niya kailanman inakalang paggigisingan niya. Katabi niya si Zeke Ramirez. Mahimbing ang tulog ng lalaki, maayos ang paghinga, tila walang bakas ng kaguluhan sa mukha. Para bang ang lahat ng nangyari kagabi ay isa lamang ordinaryong gabi para rito. Para kay Amara, hindi. Maingat siyang gumalaw, pilit inaalis ang sarili sa kama nang hindi nagdudulot ng ingay. Napahinto siya sandali at napatingin muli kay Zeke. Siya ang boss niya. Ang lalaking kanina lang ay kausap niya nang may pormalidad at distansya. Ngayon, siya rin ang lalaking naging kapalit ng kaligtasan ng pamilya niya. Hindi niya alam kung dapat ba siyang magsisi o magpasalamat. Hindi rin niya alam kung mabubuntis ba siya agad. Alam niya ang nakasaad s

Katatapos lamang maligo ni Amara at nakasuot na ng simpleng pambahay nang may marahang kumatok sa pinto ng silid niya.“Amara.”Napahinto siya sa pag-aayos ng kama. Kilala niya ang boses na iyon.“Opo,” sagot niya, saka binuksan ang pinto.Nakatayo si Zeke sa harap niya, bitbit ang maliit na lalagyan ng vitamins at isang baso ng tubig. Hindi siya agad nagsalita. Halatang may iniisip.“Ito,” sabi niya kalaunan, iniabot ang mga vitamins. “Pinapainom ito ng doktor gabi-gabi.”“Ah… opo,” sagot ni Amara, agad tinanggap ang mga iyon. “Salamat po.”Tahimik silang dalawa. Hindi alam ni Zeke kung papasok ba siya o aalis na lang. Hindi rin makatingin nang diretso si Amara.“Nakakain ka na ba?” tanong ni Zeke.“Opo. Kaunti lang,” sagot niya.“Dapat healthy ang kinakain mo at sapat,” sabi niya. “Hindi puwedeng basta-basta.”“Opo,” sagot ni Amara, bahagyang yumuko.Tumango si Zeke. “Matulog ka na. Mahaba ang araw mo bukas.”“Opo.”Nag-atubili pa si Zeke ng ilang segundo bago tuluyang tumalikod. “G

Hindi nakatulog nang maayos si Zeke buong magdamag. Kahit ilang beses siyang pumikit, kusa pa ring bumubukas ang mga mata niya tuwing gagalaw si Amara. Ilang ulit nitong binabanggit ang pangalan niya sa pagitan ng antok at pagkahilo. Minsan, hahawakan nito ang manggas ng damit niya. Minsan, hahalik sa pisngi niya na parang nang-aakit lang.“Zeke…” mahina nitong bulong sa gitna ng gabi.Hindi siya gumalaw. Hinayaan lang niya. Alam niyang wala sa sarili si Amara. Alam niyang mali kung tutugon siya sa mga ginagawa niyo. Ayaw niyang samantalahin si Amara.“Okay ka lang,” pabulong niyang sagot. “Matulog ka.”Pero ilang minuto lang, muli na namang gagalaw si Amara.“Cold,” reklamo nito.Kinuha ni Zeke ang kumot at mas inayos ang pagkakatakip sa katawan ng dalaga. Umupo siya sa gilid ng kama, nakatingin sa mukha nito.“Hindi kita gagalawin,” mahina niyang sabi, parang para sa sarili niya. “Kahit anong gawin mo.”Ilang oras siyang nanatiling ganoon—nakaupo, gising, nagbabantay. Hanggang sa tu

Naroon si Ethan sa garahe ng mansyon nang muling silipin ang mga kahon. Isa-isang inayos ang mga grocery package, may mga kahon ng gamot na may malinaw na label, at isang sobre na may papeles para sa maliit na negosyo. Tumingin siya kay Zeke na nakatayo sa may pinto, nakasuot ng dark suit, tahimik na pinagmamasdan ang lahat.“Sir, everything’s ready,” sabi ni Ethan matapos niyang tingnan ang huling kahon. “Complete ang groceries, may business package, andito rin ang meds ng father ni Miss Amara.”Tumango si Zeke. “Make sure, hindi malalaman ng pamilya ni Amara na galing sa akin. Tell them, nanalo sila sa raffle.”Humagalpak ng tawa si Ethan at napahawak sa tiyan. “Sir—”“May nakakatawa ba sa sinabi ko?” tanong ni Zeke, malamig ang boses habang tinititigan ang assistant niyang halos hindi makahinga sa kakatawa.“Sorry, Sir,” mabilis na sabi ni Ethan at tumuwid. “Nanalo sa raffle?”“Is that hard to understand?” sagot ni Zeke. “Ayokong malaman nila. Ayokong malaman ni Amara.”“Noted, Sir

Pinaupo ni Zeke si Amara sa kaniyang mukha at muling pinaglaruan ang pagkababae ng dalaga. Pinatong niya si Amara sa kanyang mukha, tiyak na hindi na nito makakalas pa. Humigpit ang mga daliri niya sa balakang ng babae. Si Amara naman ay sinusubo ang ari ni Zeke kahit nahihirapan siya sa posiyon nila. Hindi makapag-focus si Amara sa pagsubo dahil mas nangibabaw ang sarap na nararamdaman niya habang kinakain siya ng boss niya. “Stay there,” aniya, bago tuluyang itulak ang kanyang dila sa sentro ng katawan nito. “Ah!” pumailanglang ang boses ni Amara. Napahawak siya sa ulunan ng kama. Mabilis at tuwiran ang pagdila ni Zeke, walang pagpapanggap o mahabang pasakalye. Bawat himas, bawat s****p, ay may intensyon. Humalukipkip siya sa mga hita ni Amara para mas ikapit ito. Habang ginagawa ito ni Zeke, umangat si Amara at dahan-dahang yumuko ulit. Sinunggaban ng kanyang mga labi ang matigas na ari ng lalaki. Hinawakan niya ito at sinimulang paglaruan ng kanyang dila sa ulo, bago isubo a