All Chapters of Under My Father In-Law's Touch: Chapter 211 - Chapter 220

Napakapit ako kay Kairo ng may biglang magdatingan na tatlong itim na kotse, at ng maglabasan ang sakay nito ay sabay sabay silang nag bow kay Zaitan. Pinitik lang ni Zaitan ang diliri niya at bigla ng nagsiayos ng tayo ang mga kalalakihan at lumapit sa grupo nila Dante. “Ano tatayo lang ba kayo jan, at panunuorin sila kung paano sila bibigyan ng leksyon?” biglang sabi ni Zaitan kaya napaigtad ako at hinila si Kairo tsaka kami sumunod kay Zaitan. Sa backseat kami ni Kairo sumakay habang si Zaitan naman ay na sa harap kasama ang driver niya. “Saan tayo pupunta ate?” tanong ni Kairo sakin, bahagya akong napatingin kay Zaitan na tahimik lang nakaupo sa harap. “H-hindi ko alam Kai” sagot ko at bahagyang pinisil ang kamay nito. “Ate, totoo bang asawa mo na siya?” napalunok ako sa tanong na iyon ni Kairo, hindi ko alam kung dapat ko bang sagutin ang tanong ng kapatid ko. “You heard it earlier, right? so yes, asawa ako ng ate mo” sagot naman ni Zaitan kaya bahagya na lang akong napapik

“Pwede ba nating isabay si Kairo?” tanong ko kay Zaitan ng makaupo na kami sa dining pero tinignan lang ako nito at nagsimula ng kumain. “Please?” pakiusap ko pa habang hawak hawak ang kamay niya. “Delgado!” sigaw ni Zaitan, pero sigaw yun ng pagtawag lang. “Bring her brother here” utos nito na labis na ikinangiti ko. “Thank you, hubby! may reward ka sakin mamaya!” kindat ko sakaniya na halatang ikinagulat niya at ng mga tao pa sa loob. “Oh? ba’t parang gulat na gulat ka? hindi ka pa rin nasasanay na tawagin kitang hubby? anong gusto mo? baby pa rin? nagpapababy ka niyan e” pag aasar ko pa rito, nagulat naman ako ng maramdaman ko ang kamay niya sa hita ko na bahagya akong sinakmal. “What are you doing?!” inis nitong bulong sakin “Pretending? Paano sila maniniwalang mag asawa tayo kung ganyan ang trato mo sakin?!” pabulong ko bwelta sakaniya. Bahagyang lumuwag ang pagkakasakmal niya sa hita ko at pekeng ngumiti sakin. “Just wait, your brother, okay? and about my reward, just k

Paglabas ko ng banyo matapos kong maligo ay naabutan ko pa si Zaitan na tila lasing na dahil nakasandal na lamang ito sa couch. Nakabukas na ang iilang butones sa polo nito, maluwag na rin ang pagkakakabit ng necktie niya habang ang baso ay na may alak ay hawak niya pa rin pero parang ano mang sandali ay mabibitawan na niya ito kaya mabilis ko siyang nilapitan.Kinuha ko ang hawak niyang baso at inilapag iyon sa center table, sinubukan kong tapikin ang mukha niya para sana gisingin siya pero mukhang lasing na nga. Nagtungo ako sa banyo at kumuha ng maligamgam na tubig at face towel, ipinatong ko ito sa center table at pinunasan si Zaitan mula sa mukha, leeg,batok at kamay. Binuksan ko rin ng bahagya ang iilan pang natitira sa mga bunotes sa polo ni Zaitan para mapunasan ang dibdib nito, pero imbis na punasan agad ito ay napatitig pa ako sa katawan niya. Hindi tuloy maiwasang mag init ng pingi ko habang pinagmamsdan ang dibdib niya pababa sa abs niya… Ang sarap niyaaa…Napapilig ako n

Nagising ako na wala na si Zaitan sa tabi ko. Hindi ko alam kung ngayong umaga ba siya umalis sa tabi ko o nung oras na makatulog ako. Nagpasya na akong tumayo mula sa pagkakahiga. Naglakad agad ako papunta sa banyo at nag hilamos, pagtapos ay nagpunas ako ng mukha at pinusod ang buhok ko. Pagbaba ko sa main hall ng mansyon ay nakita ko si Zaitan na nakaupo sa sofa at may kausap ito, hindi ko alam kung sino pero base sa kulay ng buhok e may katandaan na ito. “Oh Dad, she’s here.” nakangiting sabi ni Zaitan na ikinakunot ng noo ko. Dad? As in… Don Gulliermo? Napalunok ako at napakapit sa laylayan ng damit ko ng humarap ito sakin, si Don Gulliermo nga… “Come here, Love.” saad ni Zaitan tsaka niya ako sinenyasan na lumapit sakaniya. “H-hello po… Good morning” kabado kong bati kay Don Gulliermo ng makalapit ako kay Zaitan. “Are you truly my son’s wife?” dominanteng tanong nito, hindi ko ipinahalata ang kaba ko bagkus ay ngumiti lang ako. “Yes po, we’re in a relationship for ab

Mabilis na lumipas ang oras, gabi na ng makabalik si Zaitan at naabutan ako nito na nakaupo lang sa dining. Hinihintay ko kasi siya mula kanina para sabay na kaming kumain. “Hindi ka pa kumakain?” tanong nito sakin “Hinihintay kita…” sagot ko naman naikinabuntong hininga niya. “Sa susunod wag mo na akong hihintayin, kung gusto mo ng kasabay kumain tawagin mo si Kairo. Hindi pwede sayo ang malipasan ng gutom.” inis na sabi nito pero halata sa mukha niya ang pag aalala. Umupo siya sa tabi ko at siya mismo ang naglagay ng pagkain sa plato ko, hindi ko na tuloy alam kong dinig ba niya ang lakas at bilis ng tibok ng puso ko. “Let’s eat” anya pa at nagsimula ng sumubo. Tahimik lang kaming kumain at ng matapos naming kumain ay inaya ko si Zaitan na magtsaa na muna sa maze garden para na rin magpahangin. Hindi naman siya tumanggi, sinamahan niya ako at inalalayan rin. “Ahmm.. pwede ba akong magtanong?” tanong ko kay Zaitan. “Nagtatanong ka na” sagot naman nito kaya tinaasan ko