Semua Bab Kung Ayaw Mo, Huwag Mo: Bab 1 - Bab 9

THIS IS A WORK OF FICTION.All characters appearing in this work are fictitious. Any resemblance to real persons, living or dead, establishments, is purely coincidental.Please be advised that this story includes the use of foul words and adult humor or may contain mature / sensitive topics onward as the story progress.Enjoy reading!***"AMOR FATI"Love of fate-love all that your life has brought you.The sadness, the happiness, the pain, the pleasure.Love it all.***Si AqeelahThere is something to be said about two people who find each other time and time again. No matter what situations they end up in or how far apart they become - they come back to each other. Those are the people who have a little thing called fate on their side. Those are the people I envy. I want that too, but fate and love have their favoritism too...and it's not me.I've been in three relationships already. Each one didn't quite end up well. Iniisip ko kung ako na ba talaga ang problema o sadyang nilikha

Nilalaro ni Kupido ang kaniyang panaWala naman akong inaasahan na second encounter pagkatapos no'ng sa elevator kaninang umaga...pero napag-isipan kong mag lunch out mag-isa kahit na free lunch naman doon sa office namin...actually free meal 'yon. Sa division lang namin talaga uso ang free meal dahil budget 'yon ng hepe namin at 'yong mga ibang division na may handle ng iba't ibang district ay kkb sa pagkakaalam ko.Pero wala naman talaga akong ineexpect sa pagbaba ko...sa paglunch out ko sa jollibee...kasi wala naman akong napala buong lunch time sa baba. Nagmadali pa akong umakyat bago mag one para makapag break in-break out!Ano ba talaga 'tong gusto kong mangyari? Hays.Nagtrabaho na lang ako after no'n. Isa akong Admin Officer sa Assessment Division ng BIR-Makati. Ang main job ko ay receiving and monitoring of dockets, and file keeping. Dadaan sa akin halos lahat ng dockets from old revenue's to new revenues na napunta rito sa AD kaya hectic kapag clearance season dahil maglala

Tinapilok ni Kupido Pabagsak Sa'yo ••• I love the rain, the vibe it gives. The soothing chilly cozy atmosphere you'll feel with it, something inside me craves that stormy weather. The gloomy skies and thunder give me inspirations and thoughts and ideas, pero at the same time I hate how it gives me hard time lalo na kapag papuntang work at pauwi. The struggle I have to face with it. The hassle I have to go through. I love it yet I hate it. I'm not privilege enough to just love it. Sometimes loving the rain seems wrong and insensitive. Having a nice home with a good roof, a car, or even an umbrella seems wrong during stormy weather. It's because you have the privilege to have it and some do not. You have to consider everyone's feelings instead of your own. Kung gaano ka nagpakahirap mapunta sa ganitong estado upang maiwasan ang ganitong sitwasyon ay hindi na kahanga hanga sakanila. You have to show empathy dahil hindi lahat pareho ng tinatapakang lupa lalo na kung 'yong tinatayuan mo

Ang Pana ay Nasa Aking Palad ••• Napansin kaagad ni papa ang kaunting pagbabago na ginawa ko sa aking sarili. Tinignan niya ako bago makasakay sa motor na para bang nagtataka. Nakakapanibago ba na mag-ayos ako ng aking sarili? Imbes na medyo light make up e ipakita ko ang kulay mala rosas na labi ko? "Mukhang nag-ayos ka ng sarili mo ah? May ganap ba sa office niyo mamaya?" tanong ni papa bago ipaandar ang motor. "Wala naman...gusto ko lang gamitin 'yong lipstick na niregalo sa akin ni Maki noong birthday ko. Sayang kasi kung hindi magamit." Hindi na siya nagtanong pa. Katahimikan ang sumabay sa amin buong byahe papuntang office. Alas syete bente ng umaga noong kami dumating sa office at sa kalkyulado kong oras ay maaring nandoon na si Rahab sa sixth floor nag-aabang sa elevator. Ganitong oras kami madalas magkatugma kaya sigurado akong nandoon siya. Kung mali man ay tanggap ko rin dahil hindi naman talaga makokompyut ang oras kahit ano pang equation at formula ang aking subukan

Tadhanang Kay Gulo ••• Kinuwento ko kay Maki ang pag angkas ko sa motor ni Rahab kahapon...ang gaga tuwang tuwa para sa akin! Halos yugyugin ako sa tuwa akala mo nanalo ako sa lotto! "Buti na lang at nasa tamang lugar ka sa tamang oras!" aniya. "Salamat kamo kay Cha, 'yong mutual friend namin ni Rahab, siya 'yong nag-alok na isabay na ako e dapat siya ang angkas..." "Sabi sa'yo e! Kalabanin mo lang 'yang tadhana tignan mo at papabor sa'yo lahat!" "Sana nga hanggang dulo siya pumabor..." "Confidence to yourself, sister! Ayon ang kailangan mo!" Meron naman ako no'n, I mean lahat naman ng tao may ganoon e? Sadyang may doubt lang na nangingibabaw...iyong pagdududa ba sa kalamnan ko kapag nandoon ka na sa moment na 'yon...bigla kasing nawawala...nagiging estranghero sa mismong salita kung ano ba 'yon? "Ask mo 'yong Cha kung may plano ba ulit sila ni Rahab na sumabay siya tapos kausapin mo si kuya na ikaw na lang ulit, gawin mo siyang tulay!" payo ni Maki. "Baliw ka! Nakakahiya 'y