All Chapters of Bad Trap กับดักรักร้าย: Chapter 141 - Chapter 150

เพราะยังไม่อยากกลับเข้าไปเผชิญกับสายตาอยากรู้อยากเห็นของคนอื่น ๆ ยูกิจึงเลือกจะหย่อนสะโพกลงนั่งบนเก้าอี้แล้วปล่อยสายตาให้ดื่มด่ำกับความงามตามธรรมชาติต่อไปทว่าใช้เวลาตักตวงความเงียบสงบได้ไม่ถึงสิบนาที เสียงทุ้มที่คุ้นหูก็ดันลอยเข้ามากระทบโสตประสาทเข้าโดยบังเอิญ"อะไรวะเฮีย เจ้โกรธก็ง้อเองดิ ทำไมต้องลากไม้ไปเกี่ยวอีกแล้ววะ"คิ้วเรียวขมวดแน่น สองมือกำเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัวเมื่อได้ยินสรรพนามเรียกขานที่แม้ไม่เอ่ยชื่อก็สามารถทราบตัวบุคคลที่ต้องการจะสื่ถึงได้ไม่ยากหน็อย~ แม้กับไอ้คนที่คิดว่าไม่น่าข้องเกี่ยว ก็ยังไม่ละเว้น"แล้วตกลงเฮียสารภาพบาปไปครบทุกเรื่องยัง ... เออดี อย่าพาดพิงมาถึงไม้นะ ถ้าเจ้รู้ว่าข้อมูลงานของเจ้รั่วไหลเพราะไม้ เจ้เอาตายย ไม่ได้! บอกไม่ได้! ขืนให้รู้ไม้ก็หัวแตกดิ เห็นเจ้สวย ๆ แบบนั้น เวลาโหดนี่ได้เลือดนะค้าบบบบ""เหรอ?""เออดิ เชี้ย!! โอ๊ย!!"ไม่ทันขาดคำ มือเรียวงามที่ดูคล้ายจะบอบบางก็ฟาดเข้าที่ศีรษะทุยใหญ่ของเจ้าบ่าวป้ายแดงเต็มแรง ทำเอาคนที่ไม่ทันตั้งตัวว่าจะเจอกับฝ่ามือพิฆาตในตำนาน หน้าคะมำ โทรศัพท์ปลิวลงไปนอนแอ้งแม้งที่พื้นทันที"ไอ้น้องชั่ว! ว่าแล้วเชียวทำไมตอนแ

มือเล็กยื่นไปข้างหน้าหมายจะแตะลงบนผิวกายเพื่อวัดอุณหภูมิของอีกฝ่าย ทว่า...หมับ!"เฮือก!"ยูกิสะดุ้งโหยงจนตัวลอย ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ เมื่อจู่ ๆ คนที่คิดว่ากำลังหลับใหลพลิกตัวมาประจันหน้า พร้อมกับคว้าเข้าที่ข้อมือของเธอแล้วบีบแน่นจนสะบัดอย่างไรก็ไม่หลุด"ปะ...ปล่อยนะ จะทำอะไรฉัน!""อ่ออ กิเองเหรอ แคกแคก""ปล่อย!"อาร์มเอ่ยถามเสียงพร่าแล้วส่งเสียงไอโขลก ๆ เป็นการปิดท้าย แสร้งทำเป็นแปลกใจกับใบหน้าหงิกงอของเจ้าของการกระทำ แต่พอถูกเธอถลึงตาดุ เขาก็ยอมคลายมือตามคำสั่งของเธอแต่โดยดียูกิกระเถิบกายถอยหนีพลางลูบคลำข้อมือที่เริ่มขึ้นรอยแดงของตัวเองป้อย ๆ สายตาหรี่ลงมองเสี้ยวหน้าคมคายของชายหนุ่มด้วยความเคลือบแคลงใจระคนไม่เข้าใจ จริงหรือหลอกเนี้ย ยิ่งไว้ใจไม่ได้อยู่!"ทำอะไรของนาย โคฟเป็นคนโฮมเลทอยู่หรือไง" ยูกิแกล้งถามประชดระคนลองเชิงอาร์มลอบยิ้มขำกับถ้อยคำกระแหนะกระแหนแต่ก็เข้าใจได้ว่าทำไมเธอถึงพูดแบบนั้น เขาพยุงตัวลุกขึ้นมานั่งพิงผนังห้องแล้วตอบเธอไปตามความจริง"พี่รอกิเปิดประตูให้"ยูกิเบือนหน้าหนีสายตาแวววับ ทั้งที่มันเป็นเพียงประโยคธรรมดา ๆ แต่กลับทำให้ใจดวงน้อยเต้นแรงโครมครามกับสิ่งท

@โรงแรมไอซี"อื้ออ"เสียงหวานแผ่วเบาพลางพลิกกายหนีแสงแดดที่สาดเข้ามากระทบใบหน้าเกลี้ยงเกลาไร้เครื่องสำอางเข้าพอดิบพอดี พลันดวงตาก็เบิกโพลงเมื่อพวงแก้มกระแทกเข้ากับความแข็งแรงที่สัมผัสอย่างไรก็ไม่เหมือนหมอนใบโตที่หนุนนอนเลยสักนิด"ไอ้คนนิสัยไม่ดี"ยูกิทำหน้ามุ่ย มือเรียวง้างขึ้นกลางอากาศหมายจะฟาดเข้าที่กายแกร่ง โทษฐานที่อีกฝ่ายเอาแต่ใจแล้วแอบย่องเข้าห้องทั้งที่ตกลงกันแล้วว่าเธอต้องการความเป็นส่วนตัวทว่าสุดท้ายก็ชะงักไปเมื่อมองเห็นความอิดโรยบนใบหน้าคมคายของคนที่กำลังส่งเสียงกรนเบา ๆ ราวกับกำลังหลับสบาย'ช่วงนี้เขาโหมงานหนักเหรอลีโอ ทำไมถึงมีสภาพแบบนี้''ก็ส่วนหนึ่งครับ''ส่วนหนึ่ง?''ตั้งแต่นายหญิงไม่อยู่ นายก็นอนไม่หลับเลยครับ'ยูกิเม้มปากเข้าหากันเล็กน้อย บทสนทนาที่ลีโอเคยรายงานเมื่อวันก่อนประกอบกับภาพตรงหน้าทำให้เธอลดมือลงมาวางทาบบนแผงอกเปลือยเปล่าของชายหนุ่มแทนมุมปากยกตัวขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อได้ยินเสียงหัวใจที่กำลังเต้นแรงอยู่ด้านในอกข้างซ้าย บาดแผลภายใต้ใยผ้าที่หลุดลุ่ยตอกย้ำให้เธอหวนนึกถึงช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายที่ร่วมเผชิญมันด้วยกันมา"คนอะไรซื่อบื้อ ทึ่ม ทื่อ ถ้าเข้าหาก

กว่าสงครามน้ำทะเลจะยุติลงก็ปาไปช่วงสิบโมง หลังล้างตัวก่อนขึ้นจากหาดเรียบร้อยแล้วยูกิรีบฉุดชายหนุ่มให้เดินตามขึ้นไปบนห้องด้วยสีหน้าหงิกงอหลังสังเกตเห็นว่าปลาสเตอร์บางส่วนหลุดลุ่ยจนอาจมีน้ำซึมเข้าแผลได้"ไปอาบน้ำค่ะ เดี๋ยวจะให้พี่หมอมาช่วยดูแผลให้"นิ้วเรียวชี้ไปทางห้องน้ำพร้อมออกคำสั่งเสียงเข้ม สีหน้าขึงขังไม่มีวี่แววล้อเล่นทำให้คนที่ตั้งใจจะลากนางแบบสาวเข้าไปนัวเนียกันต่อในห้องน้ำ จำต้องยอมเดินคอตกเข้าไปจัดการตัวเองอย่างไม่มีทางเลือกแกร่ก!ริมฝีปากหนาหยักยกยิ้มน้อย ๆ ขณะมองนางแบบสาวกำลังยืนหันหลัง เตรียมกล่องปฐมพยาบาลเบื้องต้นอยู่ข้างเตียง ร่างสูงค่อย ๆ ย่องไปหาก่อนตวัดสองแขนโอบกอดเธอจากทางด้านหลังคางสากวางเกยลงบนหัวไหล่นวลเนียนแล้วกดฝังปลายจมูกเข้าที่พวงแก้มใสอย่างออดอ้อนออเซาะ ก่อนที่รอยยิ้มจะยิ่งกว้างขึ้นหลังสัมผัสได้ว่าคนในอ้อมแขนไร้การขัดขืนร่างสูงที่มีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวอย่างหมิ่นเหม่หย่อนสะโพกก่อนรั้งเอาร่างบางลงมานั่งบนหน้าตักแกร่ง ขณะที่สองแขนยังคงโอบกอดรอบเอวคอดไว้อย่างหลวม ๆ ไม่ยอมปล่อยที่ผ่านมาเขาอาจจะมีผู้หญิงมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามาในชีวิตนับไม่ถ้วน หากแต่ก็ไม่เคยมี

ทว่าคนรู้ทันรีบเบี่ยงหน้าหลบพร้อมดันปลายคากสากไว้มั่น"ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวแผลฉีก""ช่างมัน น้าาาา ที่รัก...พี่...พี่จะตายแล้ววว"อาร์มพยายามต่อรองเสียงอ่อน ปากร้อนอ้าครอบเข้าที่ยอดจุกพร้อมใช้ปลายนิ้วนวดคลึงอีกบีบขยำเต้าราวกับกลัวอีกด้านน้อยหน้า โลมเล้าหนักหน่วงจนร่างบางอ่อนระทวย เปล่งเสียงครวญครางออกมาอย่างสุดกลั้น"คนบ้า~ อย่าซนค่ะ ไว้หายดีแล้วจะชดเชยให้""ไม่เอา นะที่รัก~ ขะ...ขอ ขออีกรอบ"สุดท้ายยูกิก็ไม่อาจปฏิเสธสีหน้าและสายตาเว้าวอนที่ส่งมาออดอ้อนร้องขอได้ เธอถอนหายใจน้อย ๆ แล้วเคาะปลายนิ้วลงบนจมูกโด่งเป็นสันด้วยความเอ็นดู"งั้น ... แค่รอบเดียวนะ"ปรากฏรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าคมคายทันทีที่ได้รับคำตอบที่คาดหวัง ทำเอายูกิอดค้อนด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้ สองแขนเรียวเล็กค่อย ๆ ยกขึ้นเหนี่ยวไหล่ชายหนุ่มในส่วนที่ไร้การบาดเจ็บอย่างระมัดระวัง ก่อนยกสะโพกอวบขึ้นเล็กน้อยด้วยความช่วยเหลือของคนหื่น "อ๊าาา""อาส์"เสียงครวญครางด้วยความพึงพอใจก็ดังระงมในลำคอของคนทั้งคู่ การห่างหายจากเกมรักมาร่วมอาทิตย์ทำเอาใบหน้าหวานเหยเกด้วยความอึดอัดคับแน่น หากแต่ยังระคนด้วยความเสียดเสียวจนร่างสั่นสะท้านเพียงแค่ได้สอ