All Chapters of Bad Trap กับดักรักร้าย: Chapter 61 - Chapter 70

190 Chapters

ตอนที่ 61

( ยูกิ : กลับมาได้แล้วววว )ทันทีที่เพื่อนสาวส่งข้อความเรียกให้กลับไปหาที่ห้อง มิเชลที่นั่งเล่นรออยู่ที่หน้าล็อบบี้ก็ฝากกระเป๋าเดินทางแล้วรีบแจ้นกลับมายังห้องพักอย่างรวดเร็ว"อ๊ายยยย แมวน้อย ผู้ชายคนนั้นเป็นใครอะ หุ่นแซ่บมาก ชื่ออะไร ไปเจอกันที่ไหนยังไง ไหน ๆ เล่ามาสิ เอาแบบละเอียด ๆ เลยนะ"คนที่ความอยากรู้อยากเห็นอัดแน่นอยู่เต็มอกจนแทบกระอักปาคำถามใส่เพื่อนสาวรัว ๆ เพราะการที่เพื่อนจะยอมมีความสัมพันธ์กับใครสักคนนั้นมีโอกาสน้อยยิ่งกว่าการถูกสลากกินแบ่งในรางวัลที่หนึ่งเสียอีก"อย่าพูดถึงหมอนั่นได้ไหม"ยูกิตัดบทเสียงเขียว ปั้นหน้าบึ้งตึงทว่าสองพวงแก้มกลับแดงก่ำฟ้องถึงความเขินอายอย่างย้อนแย้งกว่าเธอจะไล่ให้เขากลับออกไปได้ก็ใช้เวลาไปเป็นชั่วโมง เพราะพ่อคุณเล่นนอนแช่น้ำอุ่น ทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของห้องแล้วอ้อยอิ่งกับทุกสิ่งอย่างจนน่าถีบถ้าไม่ติดว่าเขากุมชะตาชีวิตเธอและพี่เจสไว้ละก็ เธอจะไม่ปล่อยเขาเดินลอยหน้าลอยตา​กลับออกไปโดยไร้รอยขีดข่วน​"จุ๊ ๆ ๆ พบคนเสียอาการหนึ่งอัตรา"มิเชลแซวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ เพราะนาน ๆ ทีจะได้เห็นเพื่อนมีปฏิกิริยากับเรื่องแบบนี้ แววตาวาววับฉายแววเกเรอย่างนึกส
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

ตอนที่ 62

สีหน้าเขินอายระคนวิตกกังวลของเพื่อนสาวทำเอามิเชลหลุดหัวเราะออกมาพรืดใหญ่ ดูท่าว่าคำที่แกล้งพูดแซวจะมีส่วนเป็นจริงซะแล้ว อ๊าย อยากลองกินอะไรแซ่บ ๆ บ้างจัง "ว่าแต่แกเถอะ ไปทำยังไงถึงตกผู้ชายในตำนานแบบนั้นมาได้อะ แกรู้ไหมว่าคุณอาร์มเขาไม่มีข่าวควงใครมาสามสี่ปีแล้วนะ""ทุกอย่างมันคือความผิดพลาด ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมีเขาเลย""แรง! งั้นถ้าแกไม่เอา ฉันขอนะ""ยินดีมากค่ะ เอาเขาออกไปจากชีวิตฉันที ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี เขา...""เขาทำไมอ่า เขาทำมายยย""เขา... แม่งง เอาเป็นว่าเขาไม่ใช่คนดีแบบที่แกคิดก็แล้วกัน เออ นั่นแหละ"ยูกิตัดบทเสียงขุ่น แค่นึกถึงใบหน้ายียวนกวนประสาทและความหน้าด้านหน้าทนของชายหนุ่ม ความคับแค้นใจก็พลุ่งพล่านจนไม่อาจสกัดกั้นคำสบถหยาบคายได้ครั้งแรกที่เจอกันก็หอบหิ้วเธอขึ้นห้อง ทำตัวหื่นกระหายและขยันแทะเล็มเธอทุกครั้งที่มีโอกาส แถมยังช่วงชิงเอาสิ่งที่เธอตั้งใจจะเก็บไว้มอบให้คนที่รักในอนาคตไปอีกถึงจะปฏิเสธไม่ได้เต็มปากว่าตอนนั้นเธอก็รู้สึกต้องการจนเผลอปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล แต่คนดี ๆ เขาก็ไม่ควรฉวยโอกาสทำกับเธอแบบนั้นหรือเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห!"ว่าแต่...ทำไมแกไม่เคยบอกฉัน
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

ตอนที่ 63

ดวงตากลมโตเหล่มองหน้าจอโทรศัพท์แล้วขมวดคิ้วแน่น หลังจากที่เธอหนีเอาชีวิตรอดออกมาจากโรงแรม ชายหนุ่มที่เคยตามตื๊อก็หายหน้าหายตาไปโดยไม่บอกกล่าว หากนับวันดูแล้วก็ปาไปร่วมอาทิตย์กว่า ๆ"คิดถึงเขาเหรอ"เสียงกระซิบหยอกล้อที่ข้างหูทำเอาคนที่กำลังเหม่อลอยสะดุ้งเฮือก ละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือแล้วยืดตัวขึ้นนั่งหลังตรง ปั้นหน้าเรียบตึงตามเดิมอย่างรวดเร็ว"เปล่า""ก็เห็นมองเป็นรอบที่สิบแล้ว ทำไมอะ เขายังไม่ติดต่อมาอีกเหรอ""ฉันไม่ได้รอสายเขา! ฉันรอแชทจากพี่พยาบาล""อ้อเหรอออ"เพื่อนสาวลากเสียงยาวอย่างยียวนพร้อมกับชะโงกหน้ามามองหน้าจออย่างถือวิสาสะ ทำเอาคนปากแข็งที่เพิ่งปฏิเสธเสียงขุ่นรีบโยนโทรศัพท์เก็บในกระเป๋าคลัชท์ก่อนจะตีหน้าขรึมต่อ"นั่งดี ๆ สิ เดี๋ยวชุดก็ยับหรอก"ยูกิเอ็ดเพื่อนอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนแสร้งทำเป็นทอดสายตามองไปยังแสงไฟด้านนอกตัวรถ สีหน้าราบเรียบต่างจากใจดวงน้อยที่มันสั่นไหวแปลก ๆทั้งที่เธอควรจะดีใจว่าเขาเลิกวุ่นวายหลังได้สิ่งที่ต้องการไปแล้ว แต่ทำไม...ใจเธอถึงได้รู้สึกหวิวโหวงแบบนี้นะ ใช้เวลาเดินทางไม่นาน รถลีมูซีนก็แล่นเข้ามาจอดเทียบท่าหน้าประตูทางเข้าโรงแรมห้าดาวสุดหรู ก
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

ตอนที่ 64

"อ๋อ~ พาร์ทเนอร์ใหม่น่ะ ได้คอนเน็คชันมาจากเมียไม้เอง""พาร์ทเนอร์ใหม่ ฮึ! งั้นก็อ่านสัญญาให้มันละเอียดถี่ถ้วนก่อนที่จะเซ็นอะไรลงไปก็แล้วกัน""นี่เจ้ รู้จักกับเฮียอาร์มแล้วเหรอ""ก็...ไม่เชิง เขาเป็นนายจ้างคนล่าสุดของฉัน"ยูกิตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ ก่อนจะหรี่มองน้องชายที่ทำปากขมุบขมิบคล้ายพึมพำอะไรบางอย่าง ทว่าเสียงเพลงที่เปิดคลอในงานดันกลบมันเสียจนเธอได้ยินไม่ถนัด จับใจความได้เพียงสองสามคำว่า เอกสาร ฉบับนั้น"หะ? แกว่าอะไรนะ""เปล่า ๆ เลิกถามมากได้แล้ว มาด้วยกันก่อน มีคนอยากรู้จักเจ้ด้วยนะ""ใครยะ""เออน่า เดี๋ยวแนะนำ"ต้นไม้ตัดบทเสียงห้วน คว้าข้อมือของสาวรุ่นพี่ได้ก็ฉุดให้เดินตามโดยไม่เปิดโอกาสให้อีกอีกฝ่ายได้ปฏิเสธอีกเป็นหนที่สองแม้จะเบื่อหน่ายการกับเข้าสังคมเช่นนี้ใจจะขาด แต่เพราะสีหน้าที่ดูเคร่งเครียดสะท้อนความกังวลขึ้นกว่าเมื่อครู่หลายส่วนของน้องชาย สุดท้ายยูกิจึงยอมโอนอ่อนผ่อนตาม"สวัสดีค่ะคุณลุง สวัสดีค่ะน้องใบบัว""อ่า สะ..สวัสดีค่ะพี่ยูกิ"มือเรียวยกขึ้นพนมไหว้ผู้ใหญ่ในโต๊ะอย่างอ่อนช้อย ก่อนหันไปส่งยิ้มหวานทักทายหญิงสาวในชุดเดรสสีครีมซึ่งยืนอยู่ข้างกายน้องชายคนสนิทอย่างเป็นกัน
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

ตอนที่ 65

"จะพาคนของผมไปทั้งที บอกกล่าวผมหน่อยก็ดีนะครับ"อาร์มจับจ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง ยกยิ้มทว่ากลับเป็นรอยยิ้มที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา มือหนาออกแรงบีบเอวคอดให้นางแบบสาวหยุดนิ่งอยู่กับที่ก่อนขยับกายเข้าไปเบียดเธอมากขึ้น แสดงออกถึงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างเปิดเผยอุตส่าห์ปล่อยให้ไปเที่ยวเล่นตั้งหลายวัน คงถึงเวลาที่เขาจะทวงเอาสิทธิ์ทุกอย่างที่ควรจะเป็นของเขาแค่คนเดียวบ้างเสียแล้วล่ะมั้ง"สวัสดีครับ ไม่นึกเลยว่าพี่ยูกิจะสนิทกับคุณปกรณ์ด้วย"สรรพนามที่เด็กหนุ่มใช้เรียกขานนางแบบสาวทำเอาคิ้วหนาเลิกขึ้น มุมปากกระตุกยิ้มเย้ยหยันอย่างอดไม่อยู่ กล้าดียังไงมาเรียกคนของเขาอย่างสนิทสนมแบบนี้วะ!"นายจ้างน่ะค่ะ"บรรยากาศเปลี่ยนเป็นอึมครึมในเสี้ยววิพร้อมกับแรงบีบที่หนักขึ้นเรื่อย ๆ จนยูกินิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ดวงตาแวววับด้วยหยาดน้ำใส ๆ เกลือกกลิ้งไปมาอย่างใช้ความคิด ก่อนจะตัดปัญหาด้วยการปลีกตัวออกจากสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนี่"นักธุรกิจเหมือนกันคงจะคุยกันถูกคอกว่า งั้นขอตัวสักครู่นะคะ"ยูกิปัดมือหนาออกจากเอวอย่างสุภาพ แววตาแข็งกร้าวไม่ต่างจากชายหนุ่มตวัดมองเจ้าของการกระทำอย่างไม่ชอบใจนักก่อนหอบเอาความคับแค้นใจ​จ้ำหนี
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

ตอนที่ 66

สายตาเป็นประกายแฝงด้วยความร้อนแรงหลุบมองเนินเนื้อที่นูนเด่นก่อนเงยขึ้นมาสบสายตา ทำเอายูกิเริ่มใจคอไม่ดี เธอออกแรงดีดดิ้นให้หลุดจากพันธนาการทั้งบนและล่าง ทว่ายิ่งต่อต้านก็เหมือนจะมีแค่เธอที่เจ็บตัวและเหนื่อยเปล่า"ยะ...อย่านะ อย่าคิดจะทำอะไรบ้า ๆ นะ ไม่งั้นฉันร้องให้คนช่วยจริง ๆ ด้วย""หึหึ ก็เอาสิ ฉันเห็นมีนักข่าวหูดีเดินป้วนเปี้ยนอยู่ข้างนอกสักคนสองคนได้มั้ง"ยูกิกัดฟันกรอด โมโหที่ตกเป็นรองชายหนุ่มในทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน พละกำลัง หรือแม้แต่อำนาจในมือ แววตาแข็งกร้าวขุ่นขวางจ้องสีหน้าเป็นต่อของเขาเขม็งพร้อมเค้นเสียงถามลอดไรฟัน"ต้องการอะไร""ทวงสิทธิ์ของฉันคืนไง""สิทธิ์บ้าสิทธิ์อะไรของนาย อย่ามามั่วนะ""อะไรกัน แค่อาทิตย์เดียวก็ลืมแล้ว งั้นเราคงต้องทบทวนกันใหม่สินะ"ยูกิทำตาโต อย่าบอกนะว่าเขาคิดจะเอาเปรียบเธอในที่คับแคบ แถมยังมีกล้องวงจรปิดติดหราแบบนั้นอีกไม่ได้! เขาจะทำตรงนี้ไม่ได้ร่ำร้องในใจพลางหดคอหนีปากร้อนที่ขบกัดใบหูปลุกเร้าจนเธอหลุดครางหวิวติ้งเสียงเตือนดังขึ้นดึงความสนใจให้ยูกิหันไปมองตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าจอเหนือแผงควบคุม ก่อนที่ร่างจะถูกคนเอาแต่ใจอุ้มขึ้นจากพื้นจ
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

ตอนที่ 67

"ยอมรับเถอะ ว่าเธอก็คิดถึงฉัน""ไม่.. ไม่ใช่""ยัยเด็กปากแข็ง"ยูกิเบือนหน้าหนีสายตาร้อนแรงด้วยท่าทีขัดเขิน ความเจ็บแปลบระคนเสียวซ่านแล่นไปทั่วร่างจนกายสาวสั่นสะท้าน หอบหายใจหนักหน่วงแรงกระตุ้นปลุกเร้าส่งผลให้ร่างกายปลดปล่อยน้ำหวานออกมาจนเปียกชุ่ม ต่อต้านได้ไม่นานก็พ่ายแพ้ให้แก่ความมากประสบการณ์ของคนตรงหน้าอย่างราบคาบในที่สุดอาร์มกระตุกยิ้มมุมปาก แรงขัดขืนแผ่วลงตามลำดับก่อนกลายเป็นเหนี่ยวรั้งร่างของเขาไว้ราวกับต้องการที่พึ่ง สัมผัสรุนแรงจึงลดระดับลง แล้วแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนที่เต็มไปด้วยความโหยหา"ที่รักกก จูบหน่อยย"อาร์มเว้าวอนเสียงพร่า ก่อนจะเปล่งเสียงครางงึมงำในลำคอด้วยความพึงพอใจเมื่อนางแบบสาวตอบรับด้วยการโน้มเข้ามาประกบจูบแม้จะเงอะ ๆ งะ ๆ และเผลอทำฟันกระแทกบ้างในบางจังหวะ แต่เพราะความไร้เดียงสาของเธอเนี้ยแหละที่ทำให้หนุ่มเจนสังเวียนเช่นเขาหลงใหลจนไปไหนไม่รอดกริก!มือปลดเข็มขัดราคาแพงออกจากเอวสอบ ดันร่างบางให้ยืนเข่าขึ้นแล้วเอื้อมมือลงไปจัดการกับท่อนล่างของตัวเอง ไม่กี่วินาทีท่อนลำแข็งขึงก็ดีดผึ่งออกมาพร้อมสู้รบ ฟาดฟันกับเกมรักที่ห่างหายมานานร่วมอาทิตย์"อื้ออ"ยูกิสะดุ้งโ
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

ตอนที่ 68

"อื้ออ"แสงแดดในช่วงสายของอีกวันตกกระทบลงบนเสี้ยวหน้าไร้เครื่องสำอาง ปลุกให้นางแบบสาวรู้สึกตัวตื่นในเช้าของอีกวัน เธอเปล่งเสียงครางอื้อในลำคออย่างขัดใจพลางพลิกกายหนีสิ่งรบกวนทว่าในวินาทีถัดมาก็ลืมตาโพลงหลังเพิ่งนึกได้ว่ากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของปลอกหมอนและผ้าห่มที่คลุมอยู่บนร่างนั้นไม่ใช่กลิ่นเดิมที่คุ้นชินอยู่ทุกวันใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเหยเกเมื่อความรู้สึกเมื่อยขบตรงเข้าเล่นงานเป็นอย่างแรกทันทีที่รู้สึกตัว โดยเฉพาะสองขาเรียวที่ปวดร้าวคล้ายจะหลุดออกจากร่าง กว่าจะกัดฟันหยัดกายลุกขึ้นนั่งได้ก็ทุลักทุเลพอสมควร"ฉัน...อยู่ไหนเนี้ย"ยูกิพึมพำเสียงแผ่วขณะก้มมองตัวเองที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวบาง พอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องแล้วเธอก็ยิ่งตื่นตระหนกเข้าไปใหญ่ที่นี่ไม่ใช่ห้องเธอ!ยูกินิ่วหน้าขณะพยายามเค้นเอาความทรงจำสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะดับวูบ เธอจำได้ว่าหลังจากเสร็จกิจกรรม เธอก็ทิ้งตัวลงนอนซบบนแผงอกชื้นเหงื่อของเขาที่โรงแรมไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมตอนตื่นเธอถึงมาอยู่ที่นี่มันไม่ใช่ถ้ำมืดที่เคยย่องเมื่อครั้งก่อน ทั้งยังไม่เหมือนห้องตามโรงแรมทั่ว ๆ ไปอีกด้วย การตกแต่งหรูหราว่าทุกที่ที่เคยเห็นแม้จะยังเป็นโทนเทาดำ
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more

ตอนที่ 69

คิ้วเรียวขมวดแน่นเป็นปมยุ่งเหยิงกว่าเก่าพร้อมกับคำถามมากมายที่ผุดขึ้นในหัวเป็นดอกเห็ด ทว่ายังไม่ทันจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ เสียงทุ้มก็เงียบหายไปเฉย ๆความอยากรู้อยากเห็นผลักให้ยูกิเอียงกายเข้าหาช่องว่างบริเวณประตูพลางใช้ปลายนิ้วเรียวดันให้มันอ้ากว้างขึ้น แต่ยังไม่ทันจะได้แนบหูลงไป ร่างบางก็แข็งค้างในท่าเดิมเมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วพบกับนัยน์ตาสีดำสนิทที่กำลังจ้องมองเธอนิ่ง ๆ"แอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์ ไม่น่าใช่นิสัยเธอนะ""ฉัน...ฉันเปล่านะ นายเองต่างหากที่พูดเสียงดังจนฉันได้ยินเอง"สีหน้าเหลอหลาเลิ่กลั่ก แววตาตื่นตกใจจนปิดไม่มิดของนางแบบสาวเรียกรอยยิ้มเอ็นดูให้ปรากฏบนดวงตาคมกริบอาร์มเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กแล้วฉุดให้เธอเดินตามออกมายังโซนรับแขกด้านนอก เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง"หิวไหม""ยังไม่หิว"ยูกิตอบเสียงแผ่ว เดินไปหยุดอยู่ตรงเคาน์เตอร์ตามแรงดึงอย่างว่าง่าย เธอหลุบตาลงมองมือที่เกาะกุมแล้วใจดวงน้อยก็เต้นแรงขึ้นอย่างประหลาดดวงตากลมโตชำเลืองมองอุปกรณ์ที่วางอยู่ด้วยความฉงน ก่อนจะสะดุ้งโหยง หันมองชายหนุ่มอย่างหวาดระแวงเมื่อจู่ ๆ เขาขยับกายเข้ามาบดเบียดทั้งยังไม่ยอมคลายมือออก"เธอไม่หิว แต่
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more

ตอนที่ 70

"ลองชิมดูครับ"แม้จะไม่ค่อยไว้วางใจชายหนุ่มเท่าไหร่นัก แต่เพราะกลิ่นอาหารที่แสนเย้ายวนและสายตาเว้าวอนของคนที่กำลังจดจ้อง ริมฝีปากบางจึงอ้าเผยอรับข้าวผัดอย่างว่าง่าย พลันดวงตาก็เบิกกว้างเปล่งประกายระยิบระยับทำไม...อร่อย!ยูกิกะพริบตาปริบ ๆ ก้มลงมองจานข้าวผัดอีกครั้งอย่างพินิจพิจารณา ทั้งที่มันเป็นอาหารซึ่งปรุงจากวัตถุดิบง่าย ๆ ไม่กี่อย่าง สีก็ดูจืดชืดแต่รสชาติกลับกลมกล่อม ดีอย่างเหลือเชื่อคำที่สองผ่านไป คำที่สาม สี่ ห้าก็ตามมาติด ๆ อาร์มยิ้มกริ่ม ปฏิกิริยาเคี้ยวตุ่ย ๆ ตาโตวาววับช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจนละสายตาไม่ได้คุ้มค่าแล้วกับการรื้อฟื้นเอาประสบการณ์เก่า ๆ มาใช้อีกครั้งในรอบหลายปี"อร่อยใช่ไหมล่ะ"ซีอีโอหนุ่มอมยิ้ม เอ่ยถามขณะตักข้าวขึ้นป้อนนางแบบสาวอีกทำให้ใบหน้าหวานผงกขึ้นลงอย่างลืมตัว ก่อนจะชะงักไปหลังรู้สึกตัวว่าเผลอแสดงออกชัดเกินไป"ก็...งั้น ๆ ฉันทำเองได้"ยูกิแสร้งปั้นหน้าบึ้งตึงแก้เก้อ ปกปิดอาการตื่นเต้นด้วยการแย่งเอาช้อนและจานไปถือแล้วตักอาหารเข้าปากด้วยตัวเอง คิ้วเรียวขมวดมุ่นเมื่อสังเกตได้ว่ามื้อเช้ามีเพียงจานเดียว"นาย...ไม่กินเหรอ ไหนว่าหิวไง""...."อาร์มไม่ตอบแต่อ้าป
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more
PREV
1
...
56789
...
19
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status