جميع فصول : الفصل -الفصل 170

307 فصول

บทที่ 162 ทะเลกระซิบ...

"ซุ่มซ่ามจริง" ชายหนุ่มเอ่ยออกมา มองเห็นหัวเข่าถลอกกับหัวแม่เท้ามีเลือดซึมตรงขอบเล็บทาสีชมพูของเจ้าหล่อน เขาเอื้อมมือไปช่วยจะประคองด้วยความหวังดี แต่กลับผลักอย่างแรง"ไม่ต้องมายุ่ง!"เสียงตวาดแหวใส่ พร้อมกับสะบัดหน้าพรืด ร่างบางพยายามเดินโขยกเขยกไปเอง"โอย..." มิรันตีครางออกมาเบาๆ เพราะเจ็บเท้าข้างซ้าย แต่ก็กัดฟันทน ร่างสูงกำยำเดินมาประชิดจับแขนให้หยุด"ผมจะดูให้" เขาเอ่ยเสียงห้วน แต่ก็ถูกปัดมือ โก้ไม่ปล่อย มือเล็กก็ผลักอกเขาอย่างแรง แต่ร่างของคนผลักกลับเอนจะหงายหลังเพราะขาไม่ดี"ว้าย!" เสียงร้องตกใจทำตาเบิกกว้าง ชายหนุ่มรีบคว้าตัวเอาไว้ แล้วก้มลงตวัดร่างสู่อ้อมแขนด้วยความรำคาญ"ขาเจ็บยังจะดื้ออีก ขืนเดินไปถึงเรือนใหญ่ข้อเท้าคุณระบมพอดี" "ปล่อยนะ! จะพาฉันไปไหน"มิรันตีโวยวายเมื่อเขาอุ้มหล่อนพาเดินไปยังกระท่อมของเขา เด็กสาวยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น พอเห็นก็หน้าแดงแล้วก็รีบลุกขึ้น"เมียอยู่ตรงนั้นทนโท่แล้วยังจะอุ้มฉันอีกเหรอไอ้คนสารเลว" มิรันตีด่ากราดอย่างไม่เก็บอารมณ์ โก้ขมวดคิ้วมุ่น"เมีย?" ชายหนุ่มทำเสียงเป็นคำถาม แต่เมื่อเห็นไข่มุกจึงเข้าใจ"อ๋อ..." เขาเอ่ยเพียงเท่านั้นไม่ได้แก้ความเข้
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 163 ทะเลกระซิบ...

มิรันตียังหาคำตอบที่ชัดเจนไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายและอารมณ์ของตัวเองในคืนนั้น ช่วงที่กลับไปกรุงเทพฯ ได้มีเวลาหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต มันมีอาการคล้ายคนโดนยาปลุกเซ็กส์ จำได้ว่าไอลวิลนำน้ำส้มมาให้ บอกว่าไอสรีย์ให้เอามาให้...และวันนั้นไอสรีย์ก็เข้ามาพูดทำนองว่ามิรันตีควรรวบหัวรอบหางไอลวิล มันจะเป็นไปได้ไหมที่ไอสรีย์เป็นคนวางยาในน้ำส้ม แต่จะไปใส่ร้ายคนที่ตายไปแล้วก็ใช่ที่ มิรันตีจึงตัดสินใจหยุดค้นหาคำตอบ คิดว่าเรื่องมันผ่านไปแล้ว ก็ควรให้มันผ่านไป...ถือว่าเป็นความซวยที่เสียสาวให้กับคนเถื่อน... หลังจากงานแต่งงานก็จะกลับกรุงเทพฯ จะไม่มาที่นี่อีกตลอดชีวิต"เดี๋ยวผมจะเอารถเครื่องไปส่งที่เรือนใหญ่" เขาเอ่ยบอกหลังจากทำแผลเสร็จ"ไม่ต้อง" เสียงห้วนเป็นมะนาวไม่มีน้ำเอ่ยปฎิเสธทันควัน"คุณมีสองทางเลือก ถ้าไม่ซ้อนรถก็ให้ผมอุ้มไป จะเลือกอย่างไหนก็แล้วแต่คุณ"โก้เอ่ยกับคนซุ่มซ่าม ไร้ประโยชน์และดื้อแพ่ง รำคาญคนทำอะไรไม่เป็น ช่วยเหลือตัวเองในเรื่องพื้นๆ ก็ยังทำไม่ได้ ที่กรุงเทพฯ เขาไม่สอนให้คนช่วยเหลือตัวเองกระมัง อะไรๆ ก็คงจะใช้เงินฟาดหัวให้คนอื่นทำแทนให้หมด เมื่อเข้าตาจนแบบนี้ถึงไม่มีทักษะในการเอ
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 164 วันมหัศจรรย์...

คุณนริณีตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นกับบรรยากาศที่แปลกใหม่ไปจากเดิม เสียงคลื่นซัดฝั่งได้ยินชัดเจน เธอชงกาแฟที่มีบริการให้ในกระท่อมน้อย ถือแก้วเดินออกมายังหน้าระเบียงกระท่อม มองเห็นหาดทรายละเอียดกับน้ำทะเลสีฟ้าอมเขียว ต้นมะพร้าวขึ้นเรียงรายไปทั่ว ลมพัดใบของมันไหวโบกสะบัดเหมือนกำลังโบกมือทักทายแขกแปลกหน้าผู้มาเยือน"อรุณสวัสดิ์ค่ะแม่ หลับสบายดีมั้ยคะ" เสียงสดใสตะโกนมาจากกระท่อมหลังแฝดที่อยู่ติดกัน สาวน้อยแสนสวยของเธอเดินยิ้มร่ามาหา เข้ามาหอมแก้มอย่างประจบประแจง"แม่หลับสนิทชนิดไม่ฝันเลยจ้ะ กาแฟมั้ยลูก" เธอเอ่ยกับลูกสาวสุดที่รัก"สักถ้วยก็ดีค่ะ" ลริณาเอ่ยแล้วก็เดินเข้าไปในห้องของมารดาเพื่อชงกาแฟ ห้องของตัวเองก็มีแต่ขี้เกียจเดินกลับไป"อากาศดีสุดๆ เลยนะคะ ริณาชอบจังค่ะ"เสียงใสพูดพร้อมกับถือแก้วกาแฟชงร้อนๆ ออกมายืนเคียงกับมารดาที่หน้าระเบียงเล็ก มองไปยังท้องทะเลเบื้องล่าง"สมกับที่พี่ตะวันเคยพูดอวดไว้จริงๆ ค่ะ ว่ามันเหมือนสวรรค์บนดิน เสียดายที่คุณพ่อมาไม่ได้" ลริณากล่าว บิดากำลังยุ่งกับงานที่บริษัท หลังจากเรื่องของนุทินเสร็จ ท่านต้องการให้มารดาของลริณาได้พักผ่อนจิตใจจากเรื่องร้ายๆ จึงสน
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 165 วันมหัศจรรย์...

"ถ้าได้ก็ดีสิคะ อุ๊ย หลังนั้นน่ารักจังค่ะ อยู่กลางดงมะพร้าว โห เหมือนภาพวาดเลยนะคะ" ลริณาอุทานเมื่อมองไปตรงหน้าเห็นบ้านหลังกะทัดรัดมีต้นมะพร้าวมากมายเป็นแบ็กกราวนด์อยู่ด้านหลัง"นั่นล่ะ...บ้านของตะวันเขาล่ะ"วายุเอ่ยพลางจุดยิ้มกับการจุดใต้ตำตอของสาวน้อย ซึ่งพอได้ยินก็ถึงกับยิ้มตาโตด้วยความตื่นเต้น ตรงระเบียงมีผู้ชายนั่งอยู่"อ้าว คุณวายุ สวัสดีครับ จะไปไหนกันครับนั่น"วัฒน์ตะโกนร้องทักเจ้านายอีกคนหนึ่งของเกาะ"พวกเรามาเดินเล่นน่ะ คิดว่าไม่มีใครอยู่เสียอีก"วายุเอ่ย ทั้งสามเดินตรงเข้าไปในบริเวณบ้าน"เชิญข้างบนก่อนครับ ผมเอาพิณมาเช็ดและตั้งสายให้ตะวันเขาครับ เห็นว่าเขาจะเล่นให้นายหัวฟังตอนคืนวันแต่งงาน แต่เป็นความลับนะครับ อย่าบอกให้รู้เด็ดขาด"วัฒน์เอ่ย มีพิณวางอยู่ที่ข้างตัว ลริณาทำตาโตทันทีรีบหันไปมองมารดา ทั้งสองต่างมองหน้ากันเพราะได้คุยกันเรื่องพิณเมื่อไม่นานมานี้เอง..."พิณตัวนี้ริณาเคยเห็นพี่ตะวันเอาไปกรุงเทพฯ ด้วยค่ะ" ลริณาเอ่ยแล้วก็รีบก้าวขึ้นบ้านไปนั่งข้างๆ บิดาของพิณตะวัน วายุกับนริณีก็ขึ้นตามไป คุณนริณีนั่งลงข้างๆ ลริณา เธอมองดูพิณตัวนั้น หัวใจกระตุบวาบกับความคล้ายคลึงกันขอ
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 166 วันมหัศจรรย์...

"เกิดอะไรขึ้น" ไอลวิลรีบเอ่ยถาม พิณตะวันรีบวิ่งขึ้นไปบนบ้าน"คุณแม่เป็นลมค่ะ" ลริณาเอ่ย พิณตะวันก็ช่วยเขย่าและเอายาหม่องนวดขมับและแขนให้ ต่างช่วยกันเรียกไม่นานต่อมาคุณนริณีก็ขยับตัวขึ้น เธอปรือตาขึ้นมองคนที่กำลังยืนล้อมตัวเธออยู่ ลริณากอดประคองเธอไว้ และพิณตะวันก็นวดแขนนวดมือให้"ริณา...พิณนั่น...พิณนั่น...เป็นของแม่" เธอพูดแค่นี้ก็เป็นลมไปอีกครั้ง... ลริณาหน้าซีดด้วยความตกใจกับสภาพของมารดาและกับสิ่งที่ได้ยิน... วายุขยับเข้ามา"พี่วิล พาเธอกลับกระท่อมดีกว่าจะได้นอนเหยียดให้สบาย ผมอุ้มไปที่รถเอง" วายุตัดสินใจได้เร็ว"ผมจะไปตามคุณทิพย์ที่เรือนพยาบาลเองครับ"วัฒน์เอ่ยอาสา จากนั้นวายุก็อุ้มคุณนริณีไปยังรถ โดยไอลวิลเป็นคนขับ ลริณาไม่ลืมที่จะคว้าพิณติดมือไปด้วย ซึ่งพิณตะวันก็ไม่ได้คิดอะไร ทั้งหมดพาคุณนริณีไปยังกระท่อมที่เธอพัก จัดการให้นอนบนเตียง ลริณากับพิณตะวันก็พากันนวดและพัดให้ สักครู่เธอก็ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งไอลวิลส่งน้ำอุ่นพร้อมกับยาหอมที่ได้มาจากเรือนใหญ่ให้พิณตะวันป้อนให้คุณนริณี วัฒน์พาคุณทิพย์มาพร้อมกับจินดาคุณทิพย์ซึ่งเป็นพยาบาลคนเก่าแก่ของเกาะก็ตรวจเช็กร่างกายให้ ความดันและทุก
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 167 วันมหัศจรรย์...

วัฒน์กับจินดาเองก็ร้องไห้ ในที่สุดพวกเขาก็ได้รู้ที่มาของพิณตะวัน ที่แท้ลูกสาวของพวกเขามาจากตระกูลอันสูงส่ง ไม่แปลกเลยที่พิณตะวันมีลักษณะบุคลิกโดดเด่นไม่เหมือนใคร เปรียบดั่งทองคำแท้บริสุทธิ์ ไม่ว่าจะตกอยู่ในที่ใด ทองก็ยอมเป็นทองวันยันค่ำพิณตะวันไม่ได้พูดอะไรออกมา หญิงสาวร้องไห้ไปกับเรื่องราวที่ได้ฟัง... ครุ่นคิดว่าในขณะที่พิณตะวันใช้ชีวิตอย่างมีความสุขบนเกาะแห่งนี้ ผู้หญิงคนหนึ่งได้กำลังเศร้าโศกเสียใจและทุกข์ทรมานกับการสูญเสียลูกในท้อง... ไอ้คนใจโหดได้ไปใช้กรรมในนรกแล้วเวลานี้ พิณตะวันเงยหน้าขึ้น แล้วเช็ดน้ำตาให้กับคุณนริณีอย่างอ่อนโยน..."ลูกแม่" คุณนริณีเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ ลูกสาวเธอเข้มแข็งน่าภาคภูมิใจนัก"คุณแม่..." พิณตะวันเรียก หญิงสาวโผเข้ากอดท่านอีกครั้ง รับรู้ถึงกระแสพลังอันอบอุ่นทรงอานุภาพแห่งความรักของแม่ พลังที่สามารถเชื่อมโยงถึงกันโดยไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นได้ทั้งสามกอดกันจนครู่หนึ่งก็ค่อยผละออก คุณนริณีหันไปมองวัฒน์กับจินดา"ขอบคุณมากนะคะ คุณสองคนคือผู้มีพระคุณของฉัน คุณเลี้ยงตะวันได้ดีเหลือเกิน" เธอกล่าวออกมาอย่างจริงใจ กอดลูกสาวสองคนไว้คนละข้างวัฒน์กับจิน
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 168 หัวใจในตะวันNC 25+

เวลานี้ที่เกาะรังนางกำลังครึกครื้นชื่นมื่นด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสุขและยินดีปรีดา วันนี้เป็นวันศุกร์ซึ่งเป็นวันแห่งมหาฤกษ์มงคลที่นายหัวของชาวเกาะจะเข้าพิธีวิวาห์กับพิณตะวัน หัวหน้าเกาะตัวจริงที่เรือนใหญ่นั้น ห้องของไอลวิลได้ถูกจัดตกแต่งให้เป็นห้องหอ ชายหนุ่มจึงไปอยู่ห้องรับรองแขก ส่วนเจ้าสาวนั้นได้แยกตัวไปนอนที่บ้านของตนเองตามธรรมเนียม เพื่อรอให้ขบวนเจ้าบ่าวมาสู่ขอไปทำพิธีที่เรือนใหญ่พิณตะวันตื่นแต่เช้ามืด ล้างหน้าแปรงฟัน ทานอาหารเช้า จากนั้นก็อาบน้ำและได้รับการช่วยเหลือในการแต่งองค์ทรงเครื่องจากบรรดาแม่ๆ ซึ่งคุณนริณีก็ตื่นแต่ตอนตีห้ามาที่บ้านของพิณตะวันกับลริณา ให้ฝ่ายเจ้าสาวและเพื่อนเจ้าสาวแต่งตัวกันที่นี่ ต่างก็รับประทานอาหารเช้ากันจนเรียบร้อยด้วยความรอบคอบ เพราะเดี๋ยวจะต้องวุ่นกันจนไม่มีเวลาในการหาอะไรใส่ท้อง"พี่ตะวันสวยจังเลยค่ะ"ลริณาเอ่ยชมพี่สาว มองดูร่างเพรียวระหงสวมเสื้อลูกไม้แขนยาว ไหล่พอง สีชมพูกลีบบัว สวมผ้าถุงปาเต๊ะลายดอกไม้โทนสีเดียวกับเสื้อ ห่มสไบเฉียง เกล้าผมขึ้นเป็นมวยปักด้วยดอกกล้วยไม้ป่าสีขาวอมเหลืองงดงาม ใบหน้าได้รับการแต่งแต้มอย่างประณีตบรรจงด้วยฝีมือของม
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 169 หัวใจในตะวันNC 25+

"โห่ ฮิ้ว โห่ ฮิ้ว โห่...ฮิ้ว โห่...ฮิ้ววววว"เสียงก้องเป็นต้นเสียงโห่ดังมาตามทาง พร้อมกับเสียงกลอง ฉิ่ง ฉาบดังเป็นจังหวะกลองยาวสนุกสนาน มีลูกสมุนฝ่ายชายเป็นทีมนำ รถเจ้าบ่าวขับโดยโก้ พิณตะวันขอร้องให้มิรันตีนั่งข้างหน้ากับโก้ด้วย เพราะอยากให้มิรันตีได้เห็นพิธีแต่งงานแบบสนุกๆ ที่ชาวเกาะได้คิดสร้างสรรค์ขึ้นให้กับนายหัวและพิณตะวัน ซึ่งมิรันตีเองนั้นก็อยากจะเห็น รู้สึกตื่นเต้นไปกับพิณตะวันด้วย แต่ก็ไม่ชอบที่จะนั่งไปกับคนเถื่อน แต่ในที่สุดก็ยอมตกลงเพราะอยากเห็นจริงๆ ถ้าไม่นั่งรถก็คงจะหมดโอกาสเพราะขาเจ็บเสียงโห่ขานรับกันอย่างครึกครื้นสนุกสนาน ร่างสูงสวมเสื้อแขนยาวตัวยาวเกือบถึงหัวเข่า กางเกงสีขาว มีผ้าคาดเอวสีชมพูเข้มเพื่อให้เข้ากับเจ้าสาว ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวก็สวมชุดคล้ายกันแต่ใช้ผ้าคาดเอวสีเหลืองเหมือนโทนสีของเพื่อนเจ้าสาวชาวบ้านเองนั้นต่างก็สวมเสื้อผ้าสีสันสดใสสวยงามกันถ้วนหน้า ถือโอกาสเปิดหีบเอาชุดสวยๆ ที่เก็บไว้มาใส่ประชันโฉมกันอย่างมีความสุข วันนี้จะมีงานเลี้ยงและกิจกรรมสนุกสนานทั้งวันตามที่นายหัวได้เขียนตารางเอาไว้อย่างชัดเจนว่าเวลาตลอดวันมีกิจกรรมสนุกอะไรบ้าง เพื่อให้ชาวเกาะซึ่งนานๆ
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 170 หัวใจในตะวันNC 25+

เวลาห้าทุ่มเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ถูกส่งตัวขึ้นเรือน โดยที่ชายหาดยังไม่หยุดสนุกกันซึ่งก็คงจะทั้งคืน และพวกหนุ่มๆ ก็คงจะพากันนอนที่หาดนั่นเอง"เป็นไงคนเก่ง เหนื่อยไหม"เสียงห้าวเอ่ยถามเมื่อล้มตัวลงนอนหลังจากที่พากันอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เวลาเที่ยงคืนพอดี พิณตะวันสวมชุดนอนผ้าพลิ้วบางที่ตั้งใจซื้อมาเพื่อสวมในคืนแต่งงาน หญิงสาวยิ้มหวาน ขยับตัวเอาคางไปเกยหน้าอกกว้างเปลือยเปล่า ร่างสูงสวมแต่กางเกงนอน มืออุ่นลูบหลังแผ่วเบา พิณตะวันมองใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาที่ยิ้มกริ่มมีความสุข"ไม่เหนื่อยเลยค่ะ ตะวันมีความสุขที่สุด สุขจนไม่อาจอธิบายได้ ขอบคุณนะคะที่ทำให้ตะวันมีวันนี้"เสียงอ่อนหวานเอ่ยอย่างที่ไม่ค่อยได้เอ่ยบ่อยนัก ไอลวิลจูบไปบนเรือนผมนุ่มที่เพิ่งสระและยังไม่แห้งดีนัก"ฉันดีใจและมีความสุขไม่แพ้ตะวันหรอก... ต่อไปนี้ไม่มีใครหรืออะไรมาแยกเราออกจากกันได้อีกแล้ว นี่คือชีวิตที่ฉันต้องการและได้คิดอยากให้เป็น ตะวันก็ต้องการอย่างเดียวกันใช่ไหมคนดี""ใช่ค่ะ ต่อไปนี้นายไม่สามารถจะฉายเดี่ยวได้อีกแล้วนะ เพราะตะวันจะเป็นเงาตามตัวนายไปทุกที่"พิณตะวันเอ่ย ยื่นหน้าไปหอมแก้มสาก ร่างสูงพลิกร่างบางให้นอนหงายแล้วขยับแนบช
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد

บทที่ 171 หัวใจในตะวันNC 25+

"สวยที่สุดเมียฉัน"เสียงห้าวพึมพำ จากนั้นก็ก้มมาจุมพิตเรียวปากอิ่ม เสียงพูดคุยหายไป บทรักแห่งคืนวิวาห์ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างช้าๆ และใช้เวลา"อ๊า...นายจ๋า...อืม..."เสียงครางดังพลิ้วไหวดุจหัวใจจะขาดรอนๆ เมื่อปากอุ่นดูดดื่มยอดถันเม็ดสวยและส่งปลายนิ้วไปลูบไล้เกสรรักอย่างต้องการปลุกเร้าให้ความสุข ไอลวิลยิ้มพอใจเมื่อรู้สึกถึงความนุ่มชื้นสัมผัสกับปลายนิ้ว หัวใจของเขาเต้นเร่าด้วยความสุขสมหวังกับทุกอย่างในชีวิตจนมาถึง ณ นาทีนี้ ที่ได้เป็นเจ้าของผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ ต่อไปทุกวันคือวันแห่งความสุขกับการที่จะได้ตื่นมาพบกับร่างงามในอ้อมแขนทุกเช้า...พิณตะวันดิ้นเร่าๆ เมื่อปากอุ่นเลื่อนจูบไปตามผิวทรวงอก หน้าท้องและต่ำลงไปจนถึงจุดแห่งความอ่อนไหว ลิ้นนุ่มทำหน้าที่พลิกตวัดไปตามจุดที่ทำให้ร่างบางแอ่นหยัดขึ้น จิกเล็บไปบนไหล่กว้าง"อ๊า...เสียวมากตรงนั้น...อื้อ...ตะวันจะไม่ไหวแล้ว...""ปล่อยออกมาคนดี..."เขากระซิบเสียงพร่า รัวลิ้นใส่เกสรอ่อนอย่างเร็วถี่และรวบอมเข้าไปในปากและดูดดื่มอย่างต่อเนื่อง เพียงเท่านั้นพิณตะวันก็ไม่อาจทนไหวอีกต่อไป หญิงสาวยกร่างขึ้นแล้วร้องกรี๊ดยาว ปล่อยน้ำมธุรสอันหอมหวานออกมาสู่ปา
last updateآخر تحديث : 2025-11-28
اقرأ المزيد
السابق
1
...
1516171819
...
31
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status