Semua Bab หัวใจในตะวัน: Bab 171 - Bab 180

307 Bab

บทที่ 172 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 1

มิรันตีอยู่ดูความสนุกสนานบันเทิงที่ชายหาดกับลริณาด้วยความตื่นตาตื่นใจ ชีวิตที่สัมผัสแต่ความไฮโซและทุกอย่างมีคลาสมีระดับมาโดยตลอด จึงเห็นอะไรที่ชาวบ้านเล่นกันนั้นแปลกและน่าตื่นเต้นไปเสียหมด มิรันตีไม่ได้เล่นเกมอะไรเหมือนคนอื่น เพราะขาเดี้ยง แต่ถึงแม้ขาจะไม่เดี้ยงก็ไม่แน่ใจว่าจะเล่นหรือเปล่าเนื่องจากไม่เคยเล่นอะไรแบบนี้มาก่อน ชีวิตมีแต่การที่จะต้องมีความไว้ตัวและมีการรักษาหน้ากากหัวโขน รักษาท่าทีรวมถึงรักษาชื่อเสียงที่สังคมตั้งฉายาให้ว่าเป็นหญิงสาวฮ็อตระดับท็อปคนหนึ่งในสังคมไฮโซในขณะนี้ จะว่าไปก็คล้ายกับวายุ ที่เขาเป็นคนอยู่ในระดับเดียวกันมิรันตีมองเห็นร่างสูงผิวสีเข้มยืนอยู่ฝั่งตรงกันข้าม ไม่ได้ตั้งใจจะมองแต่บังเอิญสายตากวาดแลไปทั่วบริเวณแล้วก็ไปเห็นเข้าพอดี เขายืนอยู่ท่ามกลางสาวๆ กลุ่มหนึ่ง ดูเนื้อหอมจริงๆ มีหญิงสาวคนที่มิรันตีเห็นนั่งที่แคร่หน้าบ้านยืนอยู่ด้วย ซึ่งก็เป็นเมียของเขาที่ดูเด็กเอ๊าะๆ มาก... มิรันตีไม่รู้เลยว่าเขาอายุเท่าไหร่... หญิงสาวรีบปัดความคิดเกี่ยวกับคนเถื่อนออกไปจากหัวทันควัน ไม่อยากคิดอะไรเกี่ยวกับคนไร้มารยาทและขาดการอบรมในเรื่องของความเป็นสุภาพบุรุษอย่างนายคนนี้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 173 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 1

"ไปเต้นรำมั้ยคะ คุณวาเดินมาโน่นแล้วค่ะ" ลริณาเอ่ยแล้วก็รีบลุกขึ้นยืน เพราะต้องการเลี่ยงการคุยกับเขา เวลานี้ลริณารู้หัวใจตัวเองอย่างชัดเจนแล้วว่า...เธอแอบมีใจให้กับคนที่กำลังเดินมา"ริณาขอตัวก่อนนะคะ" ลริณาชิ่งหนีก่อนที่วายุจะเดินมาถึง"อ้าว ไปซะแล้ว"วายุเอ่ยพึมพา เดินมานั่งบนเก้าอี้ข้างๆ มิรันตี เพราะเห็นว่าดึกแล้ว เขากำลังจะกลับขึ้นเรือน คิดว่ามิรันตีและลริณาคงอยากจะกลับเหมือนกัน แต่เห็นลริณาเดินขึ้นบันไดเนินไปแล้ว ด้านนี้คือด้านที่เป็นกระท่อมที่พักของลริณากับคุณนริณีพอดี"ขาเป็นยังไงบ้างครับคุณมิงค์" วายุเอ่ยถาม มิรันตีเดินกะเผลกยังไม่หาย"ดีขึ้นมากแล้วค่ะ กะเผลกน้อยลงกว่าเดิม คิดว่าอีกวันหรือสองวันคงจะหายค่ะ""ผมจะกลับเรือนแล้ว คุณล่ะ""อืม...คุณวากลับก่อนเถอะค่ะ มิงค์จะขอนั่งอยู่อีกสักหน่อย" มิรันตีเอ่ยตอบ ความจริงไม่ได้อยากนั่งอยู่ต่อ แต่เพราะไม่ต้องการเป็นภาระของวายุถ้าหากจะเดินขึ้นเนินด้านข้างเหมือนที่ลริณาเพิ่งเดินขึ้นไป มันมีราวบันไดอยู่ คิดว่าจะค่อยๆ เดินไปเอง ขาไม่ได้เจ็บเหมือนเมื่อวันก่อน แค่ต้องเดินระวังกว่าเดิม"ขาคุณเจ็บคงจะเดินขึ้นบันไดข้างไม่ได้แน่ เดี๋ยวผมจะให้คนพาค
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 174 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 1

โก้ขับรถมาจอดเทียบ จากนั้นก็รีบเปิดประตูลงไปช่วยอีกคนให้ขึ้นรถ เขาเปิดประตูออกกว้าง"ขึ้นได้ไหม" เขาถาม แต่ไม่ได้รอคำตอบ มือแข็งแรงจับเอวเล็กแล้วยกขึ้นให้นั่งเบาะทันที มิรันตีเกือบจะร้องกรี๊ดออกไปด้วยความตกใจและคาดไม่ถึง แต่ก็ยั้งปากเอาไว้ได้ทัน ไม่ต้องการให้ผู้คนแตกตื่น เมื่อถูกวางบนเบาะเสร็จก็หันไปทุบปึ้กบนไหล่ของคนถือวิสาสะทีหนึ่ง ใบหน้าบึ้งตึงอย่างต้องการให้รู้ว่าไม่พอใจ"อ้าว ช่วยแล้วยังจะทุบอีก"โก้เอ่ย ได้กลิ่นหอมของน้ำหอมราคาแพงจากลำคอขาว หัวใจเกิดเต้นแรงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เขารีบผละออกห่าง ปิดประตูให้แล้วเดินกลับไปยังด้านคนขับ ขึ้นนั่งหลังพวงมาลัย ค่อยๆ เคลื่อนรถไปตามหาดขึ้นสู่ถนน เวลาเที่ยงคืนกว่าแล้วตอนนี้ เสียงดนตรีจากชายหาดดังได้ยินชัดมาก เขาชำเลืองมองคนที่เอาหน้าแนบกระจกข้างมองพระจันทร์"ที่กรุงเทพฯ ไม่มีหรือคุณ"เสียงกร้าวเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ มิรันตีหันไปมอง"อะไร""พระจันทร์น่ะ ที่กรุงเทพฯ ไม่มีรึไง เห็นมองอยู่ได้"เขาอธิบายขยายความ คนหน้าบึ้งค้อนให้วงใหญ่ เขาเห็นชอบเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเป็นระยะๆ ตั้งแต่นั่งอยู่ที่ชายหาดแล้ว"มี!" มิรันตีเอ่ยตอบเสียงขุ่น หญิงสาว
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 175 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 1

"ตะวันหิวหรือยัง ถ้ายังไม่หิว เราไปกินกันที่ท้ายเกาะ โก้บอกว่าแม่จินเขาใส่ปิ่นโตฝากมาให้แล้ว"เสียงห้าวเอ่ยถาม พิณตะวันรับกาแฟมาจิบ"แล้วแต่นายสิคะ นายหิวมั้ย" พิณตะวันเอ่ยถาม เพราะเมื่อคืนนี้เขาใช้แรงไปไม่น้อย หญิงสาวหน้าแดงกับความคิดของตัวเอง เงยหน้าขึ้นมองสบตากับคนที่ซ่อนยิ้มไว้หลังแก้วกาแฟ"หิว" เขาตอบแล้วส่งสายตาเป็นประกายมาให้ ไม่รู้ว่าหิวข้าวหรือหิวอะไร พิณตะวันไม่กล้าเดา กลัวจะเดาถูก... หญิงสาวซ่อนอาการเขินโดยการยกกาแฟขึ้นดื่ม หันไปมองมิรันตี เห็นเธอยืนดื่มกาแฟแล้วยิ้ม"คุณมิงค์สนใจจะดูโปรเจ็กต์ของตะวันไหมคะ ตะวันกำลังจะส่งเสริมให้ชาวบ้านมีรายได้เพิ่มขึ้นจากสิ่งประดิษฐ์จำพวกงานฝีมือน่ะค่ะ ตะวันเพิ่งคิดได้ เรามีพวกกะลามะพร้าวและวัตถุดิบจากธรรมชาติเยอะมาก เปลือกหอยสวยๆ ก้อนหิน ไม้ไผ่และหวาย คิดว่าผู้หญิงชาวบ้านเขาน่าจะสามารถฝึกทำได้ หารายได้ช่วยฝ่ายชายอีกทางได้"พิณตะวันเอ่ยให้มิรันตีฟังถึงความคิด โก้ขับรถเข้ามาพอดี ไอลวิลจึงเดินลงไปหา แล้วยืนคุยกันตรงข้างรถ มิรันตีเมินไม่มองร่างสูงที่สวมเสื้อยืดสีขุ่นกับกางเกงเลเก่าๆ มีผ้าขาวม้าคาดเอว มีเพียงใบหน้าคมสันที่ดูสะอาดและผมที่เปียกหม
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 176 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 1

"คุณ...ถึงแล้ว" เสียงของเขาทำให้มิรันตีรีบเปิดตาขึ้นมามอง โรงเก็บมะพร้าวเป็นอาคารมุงจาก พื้นเป็นดินแข็ง มีแคร่วางอยู่หลายหลัง และมีผู้หญิงชาวบ้านหลายคนนั่งอยู่ มิรันตีรีบปล่อยมือจากเอวสอบ หญิงสาวหน้าแดงด้วยความอาย กลัวว่าเมียของเขาจะเห็น และชาวบ้านจะคิดอย่างไรที่เห็นมิรันตีกอดเอวเขาแน่นขนาดนี้ หญิงสาวรีบลงจากรถด้วยอาการลนลาน ทำให้เซล้มก้นจำเบ้า โก้รีบลงจากรถเครื่องแล้วช่วยดึงขึ้น"ไม่ต้อง...คนมองเห็นไหม"เสียงขุ่นเอ่ยพร้อมกับปัดมือที่ช่วยเหลือออก โก้คิดว่าคงเป็นเพราะเจ้าหล่อนรังเกียจนั่นเอง มือเขามันสกปรก ไม่สมควรจะไปแตะต้องผิวบางสะอาดของคนกรุงเทพฯ..."เชิญไปนั่งตรงโน้น เห็นตะวันว่าคุณสนใจจะลองหัดทำ ใช่ไหม" โก้เอ่ยถามเสียงราบเรียบ"ใช่ ถ้าหากฉันจะขายสินค้าสักอย่าง ก็ควรจะต้องรู้ว่ามันเกิดขึ้นมาได้ยังไง"มิรันตีเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่เคยลงมือทำอะไรที่เป็นงานฝีมือมาก่อน แต่คนเรานั้น ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับการเรียนรู้... มิรันตีอยากจะเปลี่ยนตัวเองดูบ้าง ความคิดนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บแล้วไม่สามารถดูแลตัวเองได้ แค่ความรู้ในเรื่องการปฐมพยาบาลเบื้องต้นก็ไม่มี อย่างนี้มันน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 177 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 1

"คุณนั่นแหละหุบปาก ก่อนที่ชาวบ้านจะสงสัย เพราะเสียงคุณเริ่มดังแล้ว...มุกเขาไม่ใช่เมียผม...คุณเข้าใจผิด"โก้เอ่ย ทีแรกไม่อยากจะบอก อยากจะปล่อยให้เข้าใจผิดไปตามนั้น แต่ก็รำคาญที่ถูกทำตาเขียวใส่เวลาเห็นผู้หญิงมานั่งกับเขา เจ้าหล่อนคิดว่าเขาไม่เห็นกระมังว่ามองเขาด้วยดวงตาตำหนิตลอดเวลามิรันตีนิ่งเงียบไป...ไม่ใช่เมียหรอกเหรอ... มิรันตีถอนหายใจโล่งอกออกมา... นิ้วกลางพันผ้าปิดแผลเอาไว้ เงยหน้ามองผู้หญิงที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานฝีมืออยู่อย่างตั้งใจ จู่ๆรู้สึกเหนื่อยและท้อขึ้นมาเฉยๆ ว่าตัวเองช่างทำอะไรไม่เป็นเอาเสียเลย...ไร้ประโยชน์มาก ไม่สมควรที่จะได้ครอบครองทรัพย์มากมายที่บรรพบุรุษหาเอาไว้ให้... ท่านเหล่านั้นจะต้องเก่งและขยันมากๆ จึงสามารถหาทรัพย์และสะสมส่งต่อมาจนถึงรุ่นของมิรันตีได้ แล้วก็ปรากฏว่าหล่อนทำอะไรไม่เป็นเลย...ถ้าพวกท่านกำลังมองลงมา คงจะรู้สึกผิดหวังในตัวมิรันตีเหลือเกิน"ฉันจะกลับ" หญิงสาวเอ่ย ตัดสินใจ"ยังกลับไม่ได้" เสียงเข้มเอ่ยออกมา มิรันตีเงยหน้าขวับขึ้นมองทันที เขากล้าตียังไงมาห้ามคนอย่างหล่อน"ทำไมจะไม่ได้!" เอ่ยเสียงเข้มขุ่นจัดออกไป"เพราะคุณเริ่มชิ้นงานแล้ว ก็ต้องทำให้เส
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 178 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 1

"เลือดไหลเห็นไหม ไปล้างมือก่อน จะดูให้ว่าได้กี่แผล จะได้ใส่ยา"เสียงแข็งเอ่ย แต่มิรันตีไม่ยอมขยับ เขาถอนหายใจ เดินไปตักน้ำใส่ขันมา เอากล่องยามา จากนั้นก็จับมือเล็กล้าง เสียงร้องครางโอยๆ ดังไม่ขาดระยะ ไม่ได้ยอมให้เขาล้างง่ายๆ จนเขาต้องขยับไปนั่งใกล้ชนิดซ้อนหลังแล้วจับมือกดในขัน ร่างบางทั้งศอกทั้งดิ้นแต่ชายหนุ่มไม่สนใจ ล้างจนเสร็จ มือเต็มไปด้วยรอยแดง"โอย...แสบนะ! โอย...เจ็บ โอย...""หยุดร้องครางได้ไหม เดี๋ยวคนไม่รู้จะคิดว่าผมทำอะไรคุณ"เขาเอ่ย ทำให้ถูกศอกระทุ้งใส่ตรงหน้าท้อง พร้อมเสียงด่าทอ"คนบ้า! โอย...เบาๆ หน่อย...เจ็บนะ..."มิรันตีหน้าแดงเมื่อนึกถึงคืนนั้น...เวลานี้เขากำลังนั่งโอบหล่อนอยู่ทางด้านหลังอย่างไม่สนใจว่าจะโดนศอกกระแทก มิรันตียอมหยุดให้เขาทำดีๆ หลังจากที่เหนื่อยกับการร้องไห้และรู้สึกท้อมากๆ และเจ็บมือสุดๆ เวลานี้ข้อเท้าเกือบหาย แต่มือดันมาเจ็บอีก มันจะอะไรกันนักหนาสำหรับชีวิตในช่วงหลังนี้ ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆโก้ล้างและทายาให้ก็ปิดแผลที่เป็นรอยบาดลึกให้ สรุปว่าก็ติดไปทั้งสองมือ"ชะลอมฉัน...จะเอาไปสานต่อที่ห้อง..." เอ่ยเสียงอ่อนลงไป แต่ยังขุ่นมัวอยู่"พรุ่งนี้ค่อยทำต่อก็ได้"
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 179 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 2

มิรันตีถึงกับตั้งนาฬิกาเอาไว้เพราะกลัวจะเลยเวลาแล้วคนเถื่อนจะขึ้นมาตาม หญิงสาวรีบจัดการอาบน้ำ มือที่ปิดผ้าปิดแผลเป็นแบบกันน้ำได้จึงค่อยยังชั่วหน่อย ใช้ฟองน้ำถูอย่างเร่งรีบ ไม่เอ้อระเหยเหมือนเคย น้ำอาบเสร็จก็รีบคว้าเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงผ้าฝ้ายสีน้ำเงินมาสวม ผมเปียกไม่เป่าให้แห้งเพราะไม่มีเวลา มัดรวบอย่างไม่เคยทำมาก่อน"ถ้าหัวฉันเป็นรังแคละก็ นายโดนแน่!"มิรันตีเอ่ยเสียงคาดโทษไปถึงคนที่กำลังทำกับข้าวอยู่ข้างล่าง หญิงสาวเดินลงไปยังห้องครัว ร่างสูงยืนหันหลังให้ กลิ่นอาหารหอมฉุยไปทั่วห้อง มิรันตีกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความหิว กลิ่นมันชวนน้ำลายสอจริงๆ ให้ตายเถอะ"ทำอะไรน่ะ" หญิงสาวเอ่ยถาม เดินไปชะโงกดูที่เขากำลังผัดอยู่"คั่วกลิ้งทะเล" ชายหนุ่มตอบโดยไม่หันมามอง มิรันตีเห็นสีมันออกเหลืองมีพริกสีแดงซอยปนอยู่ในนั้น ท่าทางจะเผ็ด"ไม่กินเผ็ดนะ"หญิงสาวเอ่ยย้ำเสียงแข็ง เขารู้แล้วว่ามิรันตีกินเผ็ดไม่ได้แล้วยังจะทำอะไรเผ็ดให้กินอีก จะแกล้งกันอีกหรือยังไง มิรันตีคิดอย่างไม่ไว้วางใจคนตรงหน้า"ลองกินก่อนแล้วค่อยบ่น" เขาหันมาทำเสียงดุ คนอย่างเขาไม่ให้ใครมาแสดงอำนาจบาตรใหญ่ใส่ได้ง่ายๆ โดยเฉพาะคนที่แย
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 180 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 2

ก๊อก-ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้น มิรันตีใช้หลังมือปาดน้ำตาอย่างลวกๆ รีบเดินมายังประตูเพราะคิดว่าอาจจะเป็นพิณตะวัน พิณตะวันอาจจะอยากคุยด้วยเรื่องกิจกรรมของวันนี้ หญิงสาวเปิดประตูออก ร่างสูงยืนถือถาดมีจานอาหารและน้ำมะพร้าววางอยู่ เขาไม่ขออนุญาตเจ้าของห้อง แต่เดินเข้าไปเลย วางถาดไว้บนโต๊ะข้างหน้าต่าง"กินซะ อีกครึ่งชั่วโมงผมจะมารับ ถ้าหากคุณยังต้องการที่จะทำชิ้นงานให้เสร็จคืนนี้ แต่ถ้าเปลี่ยนใจก็บอก ผมจะได้ไม่ต้องมาให้เสียเวลา ... ผมเดาว่าคุณคงจะไม่อยากทำแล้วล่ะ ใช่ไหม"น้ำเสียงคล้ายเยาะหยันในตอนท้าย ทำให้มิรันตีเม้มปากและกำหมัดแน่น... เขาชอบดูถูกหล่อนเสียจริง นี่ถ้าไม่เป็นเพราะกลิ่นอาหารที่หอมฉุยและน่ารับประทานราวกับมาจากร้านอาหารระดับห้าดาวแล้วละก็ มิรันตีก็คงจะเอาจานข้าวโปะหัวเขาและไล่ออกจากห้องไปเรียบร้อยแล้ว แต่ว่าตอนนี้ยอมรับว่าหิวมาก... แม้จะโกรธและเกลียดขี้หน้าอย่างที่สุด แต่น้ำลายมันไหลจนต้องกลืนอึกๆ ลงคอติดต่อกัน"อยู่ก่อนสิ!... เพราะถ้ามันเผ็ดและฉันกินไม่ได้ นายจะได้เอาไปทิ้งเลย"เสียงสะบัดเอ่ยออกมา โก้แอบขำคนหยิ่งยโสที่กำลังหิวจัด ไม่แน่พอที่จะบอกให้เขายกอาหารกลับออกไป ต่อให้โ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya

บทที่ 181 คู่พิเศษ โก้&มิงค์ 2

"อย่าแหกปากมากนัก เดี๋ยวไอ้จ๋อมันจะตกใจจะวิ่งไล่เอา"โก้หันมาพูดกับคนที่ร้องว้ายและกอดเขาไว้แน่น รถมาจอดลงที่หน้ากระท่อมของเขา มิรันตีมองอยู่ครู่หนึ่งกว่าที่สายตาจะชินกับความมืด จึงจำได้ว่าเป็นบ้านของเขา"คิดว่าจะไปที่โรงเก็บมะพร้าวที่เดิมเสียอีก"หญิงสาวเอ่ยพึมพำออกมา โก้เดินนำเข้าไปในบ้าน แมลงกลางคืนและยุงค่อนข้างเยอะ จนมิรันตีต้องปัดมือไปมาเพื่อไล่ รีบเดินตามเขาเข้าไปใต้ชายคา มีดวงไฟเปิดที่เหนือแคร่ มีแมลงบินตอมว่อนไปหมด... มิรันตีคิดว่าถ้าจะให้นั่งตรงแคร่เพื่อสานชะลอม คงจะไม่ไหวแน่...เกิดมายังไม่เคยเห็นแมลงและยุงเยอะแบบนี้มาก่อน จนรู้สึกขนลุก"อุ๊ย...ยุงกัด" หญิงสาวอุทานพร้อมกับปัดยุงใหญ่โก้หันมามอง เขาหยิบตะกร้าหวายที่ใส่อุปกรณ์สำหรับทำชะลอม ไต่ขึ้นบันไดห้าขั้นตามมาตรฐานกระท่อมของที่นี่"ขึ้นไปข้างบนเถอะ"ชายหนุ่มเอ่ย เดินนำขึ้นไป มิรันตีก็รีบก้าวตาม บ้านของเขามีระเบียงเล็ก ต่อจากระเบียงเป็นประตูที่ปิดอยู่ เขาเปิดออก รอให้มิรันตีก้าวเข้าไปก่อน เมื่อหญิงสาวเข้าไปภายใน ร่างสูงก็ก้าวตามเข้ามาแล้วรีบดึงประตูปิด กดสวิทช์เปิดไฟที่เป็นหลอดยาวตรงกลางบ้าน ห้องโล่งขนาดเล็กปูด้วยไม้ ด้านใน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-28
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
1617181920
...
31
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status