Alle Kapitel von The Billionaire's Precious Diamond: Kapitel 11 – Kapitel 20

LOS ANGELES, CALIFORNIA, U.S.A.NATALIE’S OFFICESumilip si Raffie sa pinto ng opisina ni Natalie.“You have a visitor,” sabi niya.“I’m busy,” malamig na tugon ni Natalie, hindi man lang tumingin.“Don’t you even want to face me?”Lander’s voice cut through the air as he stepped inside.Napatingin si Natalie — and just like that, her face softened. Tumayo siya agad at niyakap ito.“Lander!” she breathed out, relief and surprise blending in her tone.“How have you been?” tanong ni Lander, genuine concern written on his face.“I’m doing my best,” sagot ni Natalie, may bahid ng pagod sa ngiti. “I’ve moved on, somehow. What brings you here? When did you get in?”“Just a few hours ago,” sagot niya, may ngiting pamilyar.“And you came straight here?” Natalie chuckled.“Of course. You’re still on top of my ‘must visit’ list,” biro ni Lander, sabay kindat.“Don’t flatter me too much, Lander,” natawang sabi ni Natalie.“I’m just being polite,” sagot nito sabay abot ng kape. “Peace offering.”

ELLISON MANSIONHatinggabi na nang makauwi si Harrison mula Cebu. Tahimik ang buong mansion; tanging tik-tak ng lumang grandfather’s clock sa hallway ang maririnig. Ang bawat yapak niya sa marmol ay mabigat, tila sinasabayan ng bigat ng mga iniisip niya. Hawak pa niya ang coat na isinampay sa braso, may bahid ng pagod sa mukha pero buhay ang apoy sa mga mata.Pagdaan niya sa tapat ng silid ni Azalea, bigla siyang natigilan. Para bang may invisible na puwersang pumigil sa kanya.Ilang segundo siyang nakatayo roon, walang imik. Tahimik ang paligid, pero sa katahimikan na iyon—ramdam niya ang presensiya ni Psyche sa loob.Marahan niyang inilapit ang kamay sa doorknob. Sandaling tumigil. Sa halip na buksan, idinikit niya ang palad sa malamig na kahoy ng pinto."Azalea..." mahina niyang bulong, halos wala sa sarili.Ilang sandali siyang nanatiling gano’n—tila sinasamba ang pintuang iyon na parang altar. Hanggang sa bumuntong-hininga siya, malalim at mabigat. Pagkatapos, dahan-dahan siyang

BLVCK CAFÉ, MALL OF ASIA, PASAY CITYSa isang sulok ng BLVCK Café sa SM Mall of Asia, masayang nagkakape ang grupo. Pagkalapag ng orders sa mesa, agad na kinuha ni Calista ang cupcake at ngumiti.“Buti naman at pumayag si Kuya Harrison na gumala ka with us,” sabi ni Calista habang humigop ng kape.“Strict man siya,” sagot ni Claire, halos kinikilig. “Pero kung si Harrison ang magseset ng rules, okay lang. Kahit ikulong pa niya ako habang-buhay.”Lance rolled his eyes. “Tumigil ka nga sa pangarap mong imposibleng mangyari.”“Excuse me?” kontra ni Claire, taas-kilay. “Hindi imposible, baka biglang maging totoo!”Napailing si Kenshin habang tumatawa. “Ayan na naman kayo. Parang mga grade schoolers na walang humpay sa asaran.”Tahimik lang si Psyche, nakangiti habang pinagmamasdan ang kakulitan ng barkada. Ang tawa nila’y umaalingawngaw sa paligid, halong saya at kabataan.Pero habang masaya ang grupo, hindi nila alam—may isang pares ng matang matalim na nakatutok sa kanila. O mas tumpak—

ELLISON MANSION Tulala si Psyche sa loob ng kanyang silid habang sunod-sunod na nag-vibrate ang phone niya.Pagtingin niya, halos mapuno ang screen ng notifications.CalistheaChiu: Where r u, Psy?Kenshimil: R u with ur Kuya Harrison?LanceOliP: I saw him kanina.ClaireAmi18: Akala namin nasa CR ka lang.CalistheaChiu: Pls Psy, we’re worried.ClaireAmi18: Psyche??LanceOliP: Napagalitan ka ba?Kenshimil: Mag-feedback ka naman. We're really worried.Missed calls:Calista — 20Kenshin — 15Lance — 12Claire — 10Napailing si Psyche.Binasa niya ulit ang messages — puro concern, puro pangungulit, puro kabado."Of course… alam nila kung paano magalit si Harrison."Kaya siguro sobra silang nag-aalala.Pero hindi na siya nag-reply.Wala rin namang magbabago — hindi nila kayang pigilan ang isang Harrison Cale Ellison kapag siya mismo ang nagdesisyon.May kumatok.Pagbukas niya, bumungad si Melai.“Señorita, nasa baba po ang coordinator for your debut. Pinapapunta po kayo ni Señorito Harriso

ELLISON MANSION“Kailan ang uwi ni Lolo?” tanong ni Psyche kay Manang Elena, habang paikot-ikot niya ang hair clip sa daliri niya.Umiling si Manang Elena. “Hindi ko po alam, Señorita. Si Señorito Harrison lang po ang may alam.”Napangiwi si Psyche, halatang nadismaya. Namimiss na niya si Don Ramon—pero nahihiya siyang magtanong nang direkta kay Harrison.“After a week,” biglang boses na pamilyar mula sa pinto. “Uuwi si Lolo. He won’t miss your birthday celebration.”Napatigil si Psyche.Paglingon niya, nandoon si Harrison—kakauwi mula sa opisina, hawak ang coat at unti-unting inilalagay sa sofa.Napangiti si Psyche, soft and shy. “Talaga? That’s… good news.”Lumapit si Harrison, mabagal ang bawat hakbang. Napansin niyang may konting alikabok sa collar ng floral dress niya.“Your collar… messy.” Maingat niyang pinagpag gamit ang mga daliri.“Lagi kang nagmamadali, Azalea.”Namula si Psyche, bahagyang umatras. “I—I can fix it myself…”Ngumiti lang si Harrison, diretso sa mga mata niya