Todos los capítulos de Runaway Bride: Captured by the Billionaire: Capítulo 331 - Capítulo 340

Sa mga ordinaryong araw, bagaman si Beatrice ang nagdedesisyon sa halos lahat ng malalaki at maliliit na usapin sa pamilya Valderrama dahil sa buong tiwala ng kaniyang ama, kailanman ay hindi niya sinuway si Señor Paolo nang harapan. Palagi siyang kilala bilang isang masunurin at tapat na anak. Ang binitawan niyang mga salita ngayon ang maituturing na kauna-unahang pagkakataon na hinarap at binalikan niya ang sariling ama. Dahil sa sunod-sunod na pambabastos ng kaniyang sariling mga anak, tuluyang nawalan ng mukha si Señor Paolo. Habang marahas na kinukuha ang recording pen mula sa lamesa, galit at mariin niyang sinabi, "May tindi ba ng sumpa rito sa Maynila at nagkakaganyan kayong magkakapatid?!" Nang marinig ito, lalong naging mabalasik at malamig ang ekspresyon ni Doña Soledad. "Mas mabuting pakinggan mo muna ang recording na iyan bago ka magngitngit diyan." Hindi ito ang unang pagkakataon na ipinagtanggol ni Paolo si Solenn nang ganoon na lamang, ngunit sa pagkakataong ito, t

Para kay Doña Soledad, ang ginawa ni Solenn ay isang napakalaking kataksilan at krimen na sumira sa kaniyang buhay. Subalit sa mga mata ni Señor Paolo, lumabas na isa lamang itong maliit na pagkakamali ng isang anak na pwedeng palampasin at pikit-matang kalimutan para sa kapayapaan. Matagal na tinitigan ni Doña Soledad ang kaniyang asawa. Naramdaman niya ang matinding pagka-asim at tindi ng sakit sa kaniyang mga mata, kaya naman kahit isang salita ay wala nang lumabas sa kaniyang bibig. There was nothing left but pure, unadulterated disappointment. Nang magtangka muling magsalita si Marcus para lumaban, mabilis siyang hinawakan at pinigilan ni Beatrice sa braso. Ngumiti nang mapait si Beatrice bago hinarap ang ama, "Kung ganyan po ang desisyon niyo, Papa, ano pa nga ba ang magagawa namin?" Wala nang kwenta kung mag-uusap pa sila. Dapat pala ay matagal niya nang nalaman na hinding-hindi niya maaasahan si Señor Paolo na magbigay ng totoong hustisya sa pamilyang ito. Buti na lang

Ang buong Alcantara Group ay nasa ilalim ng tindi ng kontrol ni Elijah. Pero sa sandaling lumabas ka sa bakod ng pamilya nila, kailangan mong sumunod sa bawat galaw at kagustuhan ng mga Mendoza. Matalinong tao si Elijah. Alam niya at naintindihan niyang huling babala na ito ni Nathaniel—ginamit lang nito ang kaniyang kanang-kamay na si Louie para isampal sa mukha niya ang katotohanan. Natigilan si Elijah ng ilang segundo. Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa kaniyang safe, kinuha ang antidote ni Tita Cecilia, at marahas na ibinato ito kay Nathaniel sabay bitaw ng isang sarkastikong ngiti. "Alam ba ni Zoe na ang itinuturing niyang mabuti at marangal na 'Kuya' ay walang tindi ng awa kahit sa matatanda at may sakit?" Saktong nasalo ni Nathaniel ang maliit na bote gamit ang isang kamay. Malamig at walang emosyon ang kaniyang mukha. "You're no better." We are both monsters here. Hindi na siya nag-aksaya pa ng kahit isang salita. Lumingon siya kay Louie at mabilis na nilisan ang

Isang malamig at mekanikal na boses ng babae ang agad na sumalubong sa kaniya mula sa kabilang linya, na nagpapahiwatig na ang telepono ng kaniyang kasintahan ay kasalukuyang nakapatay. “The subscriber cannot be reached. Please try again later.” Lalong binalot ng kaba ang dibdib ni Jacob Santos. "Nathaniel, kay Zoe ba ang tawag na iyan?" "Opo." Bumagsak ang puso ni Nathaniel at bahagyang namuti ang kaniyang mukha sa tindi ng kaba. Ibinaba niya ang kaniyang telepono at seryosong humarap kay Dr. Winston. "Medyo delikado ang sitwasyon ngayon, Doctor. Mukhang nasa panganib si Zoe. Kailangan ko muna siyang hanapin ngayon din. Mag-iiwan ako ng ilang elite bodyguards dito sa ospital para magbantay. Kung may mangyari mang hindi maganda—" "Sige na, sige na, pumunta ka na!" Maging si Dr. Winston ay tuluyan na ring nag-panic at mabilis na pinutol ang kaniyang mga habilin. "Huwag mo na akong isipin dito! Hanapin mo na si Zoe ngayon din, bilis!" Buntis ang babaeng iyon, at hinding-hindi nil

Dahil sa tindi ng mga binitiwang salita ni Nathaniel, hindi na naglakas-loob pa si Lola Yuan na pigilan siya. Bukod doon, malinaw niyang naririnig ang nag-uumapaw na kaba at tindi ng pag-aalala sa boses ng binate; ang hindi nito pagdederetso nang marahas sa ancestral hall ay sapat na tanda ng paggalang sa kaniya dahil sa pagtulong niya na makuha ang antidote kanina. Agad niyang hinarap ang katulong at direktang inutusan, "Dalhin mo si Mr. Nathaniel sa ancestral hall!" Nang marinig ito, isang tindi ng gulat ang dumaan sa mga mata ni Nathaniel. Ang ancestral hall ay itinuturing na sagradong lugar ng mga Alcantara kung saan mahigpit na ipinagbabawal ang pagpasok ng mga taga-labas. Subalit dahil sa tindi ng emergency ng sitwasyon, hindi na siya nag-atubili pa at mabilis na tinahak ang daan patungo roon. Si Kuya Bert, na tapat na nagbabantay sa labas ng ancestral hall, ay lalong kinabahan nang makita ang madilim at seryosong mukha ni Nathaniel. Matapos ipaliwanag ng katulong ang utos n