LOGINPagkarating na pagkarating ni Elijah sa kumpanya, dumeretso siya sa pinakatampok na opisina sa top floor. Pagkapasok niya, saktong nakatayo si Nathaniel sa tapat ng malaking bintana habang pinapanood ang abalang eksena ng mga sasakyan sa ibaba. Huminto si Elijah sa tapat ng sofa. "Anong kailangan mo sa akin?" Nang marinig ang kaniyang boses, marahang lumingon si Nathaniel. Ang tindi ng emosyon sa kaniyang madidilim na mga mata ay napakahirap basahin. Matapos titigan si Elijah ng ilang sandali, bumuka ang kaniyang labi at seryosong nagtanong, "Natatandaan mo pa ba kung paano mo unang nakita si Zoe?" Sa biyahe patungo rito, napakaraming klaseng takbo ng usapan at senaryo ang inisip ni Elijah na pwedeng mangyari sa oras na harapin niya si Nathaniel. Subalit hinding-hindi niya inaasahan ang ganitong klaseng tanong. Natigilan siya nang sandali. Ang unang beses na makita si Zoe... Kung aalisin ang nangyaring aksidente sa sasakyan noong taong iyon, talagang hindi na niya maalala ang
Para kay Doña Soledad, ang ginawa ni Solenn ay isang napakalaking kataksilan at krimen na sumira sa kaniyang buhay. Subalit sa mga mata ni Señor Paolo, lumabas na isa lamang itong maliit na pagkakamali ng isang anak na pwedeng palampasin at pikit-matang kalimutan para sa kapayapaan. Matagal na tinitigan ni Doña Soledad ang kaniyang asawa. Naramdaman niya ang matinding pagka-asim at tindi ng sakit sa kaniyang mga mata, kaya naman kahit isang salita ay wala nang lumabas sa kaniyang bibig. There was nothing left but pure, unadulterated disappointment. Nang magtangka muling magsalita si Marcus para lumaban, mabilis siyang hinawakan at pinigilan ni Beatrice sa braso. Ngumiti nang mapait si Beatrice bago hinarap ang ama, "Kung ganyan po ang desisyon niyo, Papa, ano pa nga ba ang magagawa namin?" Wala nang kwenta kung mag-uusap pa sila. Dapat pala ay matagal niya nang nalaman na hinding-hindi niya maaasahan si Señor Paolo na magbigay ng totoong hustisya sa pamilyang ito. Buti na lang
Bago pa man matapos ni Marcus ang kaniyang huling salita, isang malakas at naglalagablab na sampal ang direktang lumatay sa kaniyang mukha! Isang malinaw at nagdadalamgating pulang marka ang agad na bumakat sa kaniyang guwapong pisngi. Napapikit si Marcus sa tindi ng impact. Idinikit niya ang dulo ng kaniyang dila sa gilid ng kaniyang labi para lasapin ang kaunting dugo na lumabas doon, bago tumitig nang walang kahit anong emosyon sa may-edad na lalaking nakatayo sa kaniyang harap. His gaze was completely blank. Mas mukha pang tumitingin siya sa isang estranghero kaysa sa sarili niyang ama. Natigilan si Beatrice sa bilis ng pangyayari. Sa sumunod na segundo, marahas niyang hinila ang braso ni Marcus para suriin ang natamong sugat nito. Ang kaniyang mga mata na palaging malamig at walang pakialam ay bahagyang nangatal bago hinarap si Señor Paolo. "Kahit si Lolo... kailanman ay hindi nagbuhat ng kamay kay Marcus!" mariin at galit na paalala ni Beatrice. Noong mga bata pa sila, wal
Sa mga ordinaryong araw, bagaman si Beatrice ang nagdedesisyon sa halos lahat ng malalaki at maliliit na usapin sa pamilya Valderrama dahil sa buong tiwala ng kaniyang ama, kailanman ay hindi niya sinuway si Señor Paolo nang harapan. Palagi siyang kilala bilang isang masunurin at tapat na anak. Ang binitawan niyang mga salita ngayon ang maituturing na kauna-unahang pagkakataon na hinarap at binalikan niya ang sariling ama. Dahil sa sunod-sunod na pambabastos ng kaniyang sariling mga anak, tuluyang nawalan ng mukha si Señor Paolo. Habang marahas na kinukuha ang recording pen mula sa lamesa, galit at mariin niyang sinabi, "May tindi ba ng sumpa rito sa Maynila at nagkakaganyan kayong magkakapatid?!" Nang marinig ito, lalong naging mabalasik at malamig ang ekspresyon ni Doña Soledad. "Mas mabuting pakinggan mo muna ang recording na iyan bago ka magngitngit diyan." Hindi ito ang unang pagkakataon na ipinagtanggol ni Paolo si Solenn nang ganoon na lamang, ngunit sa pagkakataong ito, t
Binalot ng napakatinding katahimikan ang buong sala ng Hacienda Viento. Sobrang tahimik na kahit ang pagbagsak ng karayom sa sahig ay paniguradong diring-diretso sa pandinig. Kitang-kita sa mga mata ng bawat miyembro ng pamilya Valderrama ang magkahalong tindi ng ginhawa at nag-uumapaw na pasasalamat. Ngunit kasabay niyon, binalot din sila ng labis na pighati. Their hearts were shattered. Kahit pa halos nakasisiguro na sila na si Zoe ang tunay nilang Clarisse, hindi pa rin nila naiwasang kabahan sa posibilidad na kahit isa sa bawat sampung libong pagkakataon ay magkamali sila. Salamat sa Diyos, sa pagkakataong ito, hindi sila nagkamali. Ang lahat ng tindi ng pangungulila, pag-iyak sa gabi, at pangako sa loob ng napakaraming taon ay tila ba nagkaroon ng katuparan sa sandaling ito. Ang kanilang bunsong kapatid ay hindi lang basta buhay—lumaki pa itong napakabait, marangal, independent, at napakahusay na babae. Pero ang sakit na nararamdaman nila ngayon ay mas matindi pa sa tindi ng
Matapos bumaba sa silid, katatapos lang mag-agahan nina Zoe at Nathaniel nang makatanggap sila ng tawag mula sa research institute. Nalaman nilang lumabas na ang inaabangang chemical composition analysis report. Agad na binuksan ni Zoe ang kaniyang mailbox para suriin ang report. Sa isang iglap, ang kaniyang mukha na medyo nakampante kanina ay biglang seryosong bumatak, at walang sabi-sabing dumeretso sila ni Nathaniel patungo sa ospital. Pagkasakay sa sasakyan, hindi napigilan ni Nathaniel ang magtanong, "Is it that troublesome?" "Opo," bahagyang tumango si Zoe, bakas ang bigat sa boses. "It's exactly what Dr. Winston said yesterday." Ang lason na ito ay napakatindi. Ang pagbuo ng antidote ay nangangailangan ng tindi ng katumpakan—kung magkakaroon ng kaunting pagkakamali sa timpla, lalong bibilis ang pagkalat ng iba pang toxins sa katawan na hindi pa tuluyang umatake. Pagdating sa ospital, sabay silang naglakad patungo sa tapat ng silid ni Tita Cecilia. Bago pa man sila pum
Hindi alam ni Zoe kung paano nakarating ang balita kay Madam Rebecca nang ganoon kabilis. Pero hindi siya nagpakita ng kaba. Nanatiling kalmado ang kaniyang mukha."Anong gusto ninyong palabasin?" tanong ni Zoe habang nakatingin sa malayo.Nang makita ang reaksyon ni Zoe, lalong nakumpirma ng matan
Hindi akalain ni Mariana na magiging ganito ka-infatuated ang anak niya kay Zoe. Ang akala niyang planong magpapasuko kay Elijah, biglang nag-backfire. Pero maging si Zoe ay hindi rin ito inaasahan. Talagang puputulin na ni Elijah ang ugnayan kay Athena at ayaw na siyang i-divorce? Buti na lang,
Sa isang iglap, tila naging tuwid na tuwid ang likod ni Zoe. Nanigas siya sa kinatatayuan niya.Kung totoo na magkarelasyon sila ni Nathaniel, baka nag-showdown na siya sa harap nilang lahat. Pero hindi. Ang totoo, lover lang siya. At sa mundong kinabibilangan nila, ang salitang 'yun ay kasing-kahu
Binigyan si Jack ng isang linggong paid sick leave ng law firm niya, kaya sa hindi inaasahang pagkakataon, hindi siya kailangang mag-overtime. Naka-curl up siya sa sofa at naglalaro ng games nang marinig niyang bumukas ang pinto. "Anong nangyari?" tanong ni Jack. "Wala," iling ni Zoe. Tinignan







