MasukNapakalambing ng boses ni Zoe. Palagi naman siyang ganito kapayapa at kahinhin magsalita, pero bawat salitang binitawan niya ay tila nag-iwan ng malalim na marka sa puso ni Nathaniel. Tinitigan ni Nathaniel ang kumikinang at tila may luhang mga mata ng babae. Ramdam na ramdam niya ang matinding init sa kanyang dibdib. Bakit ba sobrang sarap niyang mahalin? Hindi naman manhid si Zoe. Nang mapansin niyang unti-unti nang bumibigat at lumalalim ang paghinga ng lalaki, mabilis niya itong pinaalalahanan: "Bi, baka naman... hindi mo na mapigilan ang sarili mo dyan." Sa ganitong yugto ng pagbubuntis niya, baka makaapekto sa baby sa sinapupunan kapag nagpadalos-dalos sila. Nang makita ni Nathaniel ang pag-aalala sa mukha ni Zoe, hindi niya napigilang mapangiti. Iniunat niya ang kanyang kamay at marahang pinisil ang pisngi nito. "Ano bang iniisip ng maliit mong utak, ha? Mukha ba akong hayok na walang kontrol?" Alam naman niyang hindi pa pwede dahil sa kondisyon ng katawan nito, kaya hind
Napa-facepalm na lang si Nathaniel sa pagpapanic ng lola niya. "Lola naman, kailan ka ba nagkulang sa etika at pagtanggap sa bisita? Sobrang asikaso mo nga, eh." "Iba 'yung kanina, hindi ko naman alam na pamilya pala ni Zoe 'yun!" hirit ni Yuan. Natural lang naman na mas maging extra ang pag-aalaga at pagtanggap mo kapag nalaman mong pamilya ng manugang mo ang kaharap mo, kumpara sa mga normal na bisita lang. Sabi naman ni Nathaniel, "Honest mistake, Lola. At hindi naman mapaghanap o mahirap kausap ang pamilya Valderrama." "Sabagay, may punto ka." Matapos makasalamuha ang mga Valderrama kaninang tanghalian, sang-ayon din talaga si Yuan sa ugali ng mga ito. Kung ikukumpara sa ibang dambuhalang pamilya sa Manila—lalo na kung itatabi sa ugali ng pamilya Mendoza—ang kultura, ugali, at urbanidad ng mga Valderrama ay milya-milya ang abante. Ramdam mo ang pagiging class at edukado. Habang naglalakad, may biglang naalala si Yuan. "Pero kailan ba talaga balak ng pamilya Valderrama na po
Nang marinig ng matandang lola ang huling hirit ni Dr. Marcus, agad niya itong binatukan sa noo. "Ano bang pinagsasabi mong bata ka? Napakabunganga mo!"Gusto siyempre ng matatandang henerasyon na maging smooth at walang pait ang love life ng kanilang apo. Kaya naman para sa lola, ang mga hirit ng loko-lokong si Dr. Marcus ay purong kamalasan.Medyo napalakas ang patol ng matanda kaya hindi na rin napigilan ni Nathaniel na mapangiti nang todo.Napasapo naman sa noo si Dr. Marcus Soler habang umaaray, pero hindi niya pinalampas ang pagkakataong ipagtanggol ang sarili. "Lola naman, pinapaalalahanan ko lang siya na dapat siyang maging sobrang bait at hands-on kay Zoe!""Mas maaasahan ko pa si Nathaniel kaysa sa'yo, kailangan mo pa ba siyang paalalahanan?"Walang kaabog-abog na pumanig ang matandang lola kay Nathaniel. Pagkatapos nitong mag-praise, binalingan niya si Nathaniel nang may seryosong mukha. "Iha, ang batang 'yan... malaking pasasalamat ko na andiyan kayo ng lola mo para alagaa
Dahil mas mahalaga sa pamilya Valderrama ang kalusugan ni Zoe, paano pa sila magpipilit? Siyempre, kitang-kita rin sa kilos ni Nathaniel kung gaano ito kahigpit pagdating sa kapakanan ng babae. Lalong nakahinga nang maluwag si Doña Soledad nang makitang hands-on at grabe ang pag-aalaga ng lalaki kay Zoe. "Mas panatag ako sa'yo, Nathaniel. You're always so thoughtful." Nakahinga rin ng maluwag si Yuan. Grabe ang pamilya Valderrama, bumisita lang naman, parang balak pa yatang itakas ang apo ko at ang magiging apo sa tuhod ko nang sabay? No way. Nang mapansin niyang malapit-lapit na ang tanghalian, nakangiting sumalo si Yuan sa usapan. "Tamang-tama, lunchtime na. Bakit hindi muna kayo rito mag-lunch lahat? Let's have a family lunch together." "Opo nga," malambing na sabi ni Zoe kay Doña Soledad. "Tita, ang tagal na rin po nung huli tayong nagkasabay kumain." Medyo nangilid ang luha sa mga mata ni Doña Soledad sa narinig. Biglang bumigat ang dibdib niya sa emosyon. Agad siyang lum
Hindi lang si Zoe ang nakapansin, maging si Yuan ay nakaramdam na rin ng kakaibang vibes. Noong una, nung dumating ang pamilya Huo na may bitbit na dambuhalang tumpok ng mga regalo, ang iniisip lang ni Yuan ay baka pasasalamat lang 'to dahil sa pagpapagaling ni Zoe sa binti ni Doña Soledad. Pero sa inaasal ng pamilya Valderrama ngayon, dahan-dahan na siyang nakatunog na may iba pang rason. Hindi kasi 'to galawan ng normal na bisita lang. Para silang... Para silang pamilya ng babae na pormal na nakikipag-usap sa pamilya ng lalaki. Sa totoo lang, natutuwa si Yuan dahil nakikita niyang ganito katindi ang pagpapahalaga at pagmamahal ng mga Valderrama kay Zoe. Pero ang sayang 'yun, biglang naputol. Tinitigan siya ng matandang lola sandali, tsaka nakangiting nagtanong, "Kamusta ka naman? Balita ko kay Marcus, na-sprain daw 'yang paa mo nitong nakaraan?" Akala naman ni Yuan ay normal na tsismisan lang kaya sumagot siya nang may ngiti, "Ah, oo. Na-misstep lang nang konti..." Magpapat
Matagal-tagal ding nakasama ni Dr. Marcus si Zoe. Kaya naman nang makita niya ang labis na pagtataka sa mukha ng babae, agad niya itong sinenyasan gamit ang mga mata at tinabihan ang kanyang ina. Gustong-gusto lang naman talaga makita ni Doña Soledad si Zoe. Sa mga sandaling 'yun, wala na siyang pakialam sa kung anong iisipin ng iba—basta nakikita niyang papalapit ang anak niya, sobrang saya na niya! Nang makuha ni Doña Soledad ang pahiwatig sa mata ni Marcus, napagtanto niyang medyo naiilang nga ang bata. Mabilis niyang iniabot ang kamay niya kay Zoe. "Nabalitaan ko kasi kina Beatrice na bibisitahin ka raw nila ngayon. Sakto namang bakante ako, kaya sumabay na ako sa kanila." "Salamat po, Tita Soledad, kasi lagi niyo po akong naalala." Biglang naging mapayapa at mainit ang puso ni Zoe. Lumapit siya sa tabi ni Doña Soledad at umupo. Tiningnan niya rin sina Señor Gustavo at ang asawa nito, tsaka magalang na bumati, "Good morning po, Señor Gustavo, Señora." Pero ang tawag na 'yun,
Hindi alam ni Zoe kung paano nakarating ang balita kay Madam Rebecca nang ganoon kabilis. Pero hindi siya nagpakita ng kaba. Nanatiling kalmado ang kaniyang mukha."Anong gusto ninyong palabasin?" tanong ni Zoe habang nakatingin sa malayo.Nang makita ang reaksyon ni Zoe, lalong nakumpirma ng matan
Peak season na ng mga sakit dahil sa pabago-bagong panahon, kaya tatlong araw nang hindi halos tumatayo si Zoe sa clinic. Ang dami ring humahabol na pasyente."Dra. Zoe, maraming salamat ha. Pumapayag ka tuwing nag-a-add ako ng number."Nitong hapon, nag-a-acupuncture si Zoe sa isang pasyente. Haba
Paglakad ni Zoe papunta sa boarding gate, agad niyang nakita si Jacob.Naka-casual attire lang siya, pero dahil sa tangkad at tindig niya, kitang-kita ang pagiging guwapo niya. Naghahanap din siya kay Zoe kaya nagtama ang mga paningin nila.Kahit ilang taon na silang magkakilala at sanay na siyang m
Hindi na pinansin ni Auntie Wena ang pag-iyak ni Lukas. Nagmamadali siyang lumapit kay Zoe para tignan ang reaksyon nito. "Young lady, okay ka lang ba? Alam mo naman ang internet ngayon, hindi maganda ang paligid. Siguradong 'edited' o 'synthetic' lang ang mga photos na 'yan. Hintayin na lang natin







