ก้าวแต่ละก้าวของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ไม่แน่ใจ ลังเลใจ เมื่อคิดว่าอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เขาคิด ความสับสน ลังเลหมดไปสิ้นเมื่อยิ่งเดินเข้ามาใกล้เข้ามาอีกนิดดวงตาแดงก่ำนั้นก็เบิกกว้างขึ้น หัวใจกระหน่ำเต้นก้องในอก แม้จะเห็นเพียงด้านหลังแต่เขาก็จำหญิงสาวที่เขาฝันถึงทั้งยามหลับและยามตื่นตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมานี้ได้อย่างแม่นยำ ลวรรษไม่รู้ตัวเลยว่าน้ำตาของเขาไหลออกมาตอนไหน รู้แค่เพียงสายตาของเขาจับจ้องผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าไม่กะพริบ กลัวว่าหากเขากะพริบตาเพียงเล็กน้อยหญิงสาวจะหายไป“ตื่นเต้นที่ได้มาหาลุงชัชหรือลูก ถึงได้ไม่หลับเลย”เสียงหวานของคนเป็นแม่นั้นยิ่งตอกย้ำให้คนฟังอีกคนหนึ่งมั่นใจอย่างที่สุด ถึงแม้เธอจะหันหลังให้เขาก็เถอะ คนตัวสูงยิ้มออกมาทั้งน้ำตาเมื่อได้ยินเสียงลูกน้อยเป็นครั้งแรก ถึงแม้จะเป็นแค่เสียงอืออาฟังไม่ได้ศัพท์มัญชุลิกาทอดสายตาอ่อนโยนมองลูกน้อยตรงหน้าเธอ ลมัญญาคือชื่อของลูกสาวตัวน้อยคนนี้ ลูกสาวที่ทำให้เธอไม่อาจลืมเลือนคนเป็นพ่อได้เลย เพราะหน้าตาของลมัญญาเหมือนกับบิดามาก ยิ่งโตยิ่งถอดพิมพ์กันมาเลย กระบอกตาทั้งสองข้างเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อคิดถึงคนเป็นพ่อของ
Last Updated : 2025-12-16
