สิโรจน์ตกใจปนอึ้งไม่คิดว่าจะได้ยินอะไรพวกนี้จากเหมือนจันทร์อีกในตอนเธอรู้ความจริงหมดแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยินยอมพร้อมใจ ไม่ว่าสิ่งนี้จะจริงหรือไม่ก็ยินดีทำทั้งหมด“ปวดหัวเหรอ ต้องกินยาไหม”ทำเหมือนไม่เคยมีเรื่องเมื่อวานเกิดขึ้น ทิ้งตัวนั่งข้างๆ ดึงคนตัวเล็กมากอด ลูบไหล่แผ่วเบาเหมือนจันทร์หลับตาลงในอ้อมแขนผู้ชายใจร้าย ส่ายหน้าเล็กน้อย ทั้งที่ควรโวยวายให้สมกับความร้ายกาจ แต่การอยู่กับสิโรจน์มาตลอดนั้น สิ่งหนึ่งที่เธอเรียนรู้ได้ การแข็งข้อกับผู้ชายคนนี้ไม่เคยเป็นผลดีกับตัวเองมือเล็กขยับโอบกอด แนบใบหน้าลงกับอกอุ่นร้อนแล้วหลับตาลงซึมซับความอบอุ่นสิโรจน์ก้มมองเห็นหลับตาปุ๋ย รอยยิ้มอ่อนโยนเผยขึ้นโดยไม่รู้ตัว ยกมือเกลี่ยพวงแก้มนุ่ม ไล่มาจนถึงริมฝีปากบางแดงเรื่อแววตาอ่อนหวานกว่าทุกครั้ง ทว่าคนมั่นใจหยิ่งยโสในความคิดก็ยังไม่รู้ตัวสิโรจน์โน้มตัวจูบหน้าผากมน แนบแก้มลงกับศีรษะทุย จับมือบางขึ้นมาจูบ และทิ้งท้ายไว้ที่แหวนแต่งงานบนนิ้วนางซ้าย“เมื่อกี้ใครน่ะ ใช่ภรรยาของเสี่ยหรือเปล่า”“ก็ใช่น่ะสิ เสี่ยยังสั่งให้คนนำของว่างเข้าไปด้วย”“อ๊าย เธอโชคดีเป็นบ้าเลยอะ”“นั่นสิ ถึงเสี่ยจะเจ้าชู้ มีอิหน
Last Updated : 2025-12-10
LOGIN
