All Chapters of Desiring My Runaway Billionaire Uncle: Chapter 91 - Chapter 100

Islaine's Point of View Maaga akong nakauwi sa bahay at wala roon si Uncle Nereus nang makauwi ako. Baka nasa bahay siya nina Mang Junrey, o hindi kaya ay may ibang nilakad. Pagkauwi ko, nagpalit ako ng damit ko at ang una kong ginawa pagkatapos no'n ay ang kalkalin ang mga maleta ko para maghanap ng damit. Dahil sinabi naman na sa akin ni Chris ang plano niya at kung ano ang magiging itsura ng dinner date namin, to show appreciation to his effort, naghanap na ako ng masusuot. May tatlong araw pa naman ako, pero gusto kong tingnan kung may maisusuot pa ba akong babagay doon. Ayaw ko ring maging abala sa kahahanap on the night of the dinner date. Habang isa-isa kong itinatabi sa ibabaw ng higaan ang mga damit, tahimik namang pumasok sa loob ng kuwarto si Uncle Nereus. Nalaman ko lang nasa loob na siya nang maramdaman ko ang bigat niya sa higaan, maging ang init ng katawan niya sa aking likuran. Napahawak rin siya sa aking braso, hinimas iyon at saka hinalikan ang aking balikat. “You

Islaine's Point of View We were both smiling, parehong nagkakasundo sa mga bagay na inilista ko. Ngunit nang nasa kalagitnaan na, unti-unti na ring kumukunot ang kaniyang noo. “Microwave oven?” tanong niya sa akin at natawa, uri ng tawang hindi siya makapaniwala sa nilista ko. “Why? Malaking tulong din kaya ang microwave oven,” saad ko naman. “Mas mapapadali ang pagre-reheat natin.” Napahawak siya sa kaniyang noo habang natatawa. “Islaine, may panggatong naman. Hindi naman tayo nauubusan ng panggatong 'di ba?” wika niya at napasulyap sa mga panggatong naming maayos na nakaayos sa ibabaw ng lutuan. “Tapos gumagamit ng kuryente ang microwave oven. May kuryente lang tuwing ala una ng hapon hanggang ala una ng madaling araw. We can only reheat for dinner, then?” Huminga ako nang malalim. Hindi niya pa siguro nababasa ang kasunod. “About the electricity, it will lead to the next purchase wishlist—generator,” saad ko at napangiti pa. “We have a lot of options. May portable, may diesel

Islaine's Point of View Maingat ako sa aking paglalakad dahil naka-heels ako. Pinili kong dumaan sa may kalsada dahil sigurado akong mahihirapan ako kung sa buhanginan ako dumaan. Nagpupumilit kanina si Uncle Nereus na ihatid ako dahil baka raw harangin ako bigla sa kalsada ng mga kalalakihan, pero hindi ako pumayag. Himala nga na nagtiwala siya sa akin. So far, nakarating naman ako sa The Trident nang ligtas, pero tunay ngang agaw pansin ako kanina sa mga tao sa labas. Dire-diretso lang ako, nilagpasan ang pavilion at ilang customer na kumakain, at dumiretso na sa tinitirhan nina Chris at Perseus, ang modern kubo. Iyon kasi ang venue ng dinner date namin. Ngunit ngayong gabi, ibang-iba ang anyo ng kubo, lalo na ang balkonahe. Malayo pa man ay una kong napansin ang maliliit na ilaw na nakasabit sa gilid ng bubong—malambot ang liwanag, parang yakap na ayaw kang bitawan. Hindi masilaw, sapat lang para gawing mainit at payapa ang pakiramdam. Mayroon ding rattan basket na may mga bombil

Islaine's Point of View Napapunas sa kaniyang labi si Chris gamit ang tissue at nang mag-angat siya ng tingin sa akin, napatitig siya sa labi ko at saka napausog. “Bakit?” tanong ko sa kaniya. “May sauce,” aniya at mahinang natawa. “Will you let me?” Inangat niya ang kaniyang kamay, akmang mapapahawak sa mukha ko. I can actually wipe it on my own, pero tumango na lang ako sa kaniya. Unti-unti niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin, ganoon na rin ang kamay niya. Hindi katagalan, dumampi sa gilid ng labi ko ang mga kamay niyang hindi kilala ang kalyo. Pinunasan niya ang dumi roon at napatitig sa akin. Time froze as our eyes met. Sobrang lapit lang ng mukha namin sa isa't isa at kung may magtatangka mang itulak ang ulo ko o ang ulo niyan, tiyan na magdidikit ang aming mga labi. Napalunok ako lalo na nang mapagtantong unti-unting mas lumalapit sa akin ang mukha niya. Bahagyang umawang ang kaniyang mga labi at nang maramdaman ko ang paghinga niya sa kaniyang ilong, umiwas ako ng

Nereus' Point of View Kanina pa ako panay tingin ng oras sa cellphone ni Islaine dahil hindi na ako makapaghintay sa pagdating niya. Nang makita ko siya kanina na ganoon ang suot at itsura, tangína biglang tumaas ang balahibo ko. Seryoso ako no'ng sinabi kong huwag na lang siyang umalis. Hanggang ngayon, iniisip ko pa ring ako lang dapat ang nakakita ng ganoong ganda niya. Habang wala siya, hinanda ko na ang sarili ko sa pag-uwi niya. Naligo, nag-ahit, at higit sa lahat, nagpalabas para mas lalo akong tumagal sa kama. Kung ganoon kaganda ang makakasama ko sa kama o sa kung saan mang bahagi rito sa bahay, baka 'di ako tatagal ng dalawang minuto. Fúck! Habang iniisip ko siya, tinitigasan ako. Umbok na umbok ang alaga ko sa may kanipisan at medyo lawlaw kong boxer shorts. Iyon ang pinili kong suotin para madali lang ihubad at hindi na rin ako nagdamit. Pagkalipas ang mahabang oras ng paghihintay ko, kahit na nasa loob ng kuwarto, para akong nakarinig ng yabag papalapit sa pinto. Noon