Semua Bab Desiring My Runaway Billionaire Uncle: Bab 11 - Bab 20

Islaine's Point of View “Salamat,” saad ko sa babaeng nagpasilong sa akin at sa tingin ko ay kaedaran ko lang siya. Sa isang tingin mo pa lang sa kaniya, magagandahan ka talaga. She got that perfect morena skin that matches her curly below the bust-length hair. Nagdala siya ng dalawang upuan dito sa labas nila. Iyong isang may sira sa gitna ang siyang inupuan niya at ito namang parang nakareserba sa mga bisita, dahil sa linis at ganda, ang siyang pinaupuan niya sa akin. Nandito kami sa labas—extension ng bahay nila na ang bubong ay gawa sa pawid. Sinusupurtahan naman ito ng dalawang buong kawayan sa magkabilang gilid dito sa harap. “Turista ka?” tanong niya sa akin. Walang bahid ng hiya sa kaniyang boses. I'm guessing she's into conversation. It suits her small yet pouty lips. I shook my head. “Hindi.” “Hindi?” pag-uulit nito ng sagot ko, hindi makapaniwala. “Bakit ngayon lang kita nakita?” “Bago lang kasi ako rito, pero rito na rin ako sa isla titira,” pagbabahagi ko naman. This

Islaine's Point of View Nagkailangan kami ni Uncle Nereus kagabi lalo na noong sabay kaming kumain. But I didn't take it as a big deal. Then again, it was my fault. Pumunta sa dagat si Uncle Nereus. Nagising pa nga ako noong naghanda siya. Sigurado akong mamayang tanghali pa siya uuwi. Alam kong nakagawa pa lang ako ng kasalanan sa kaniya, kaya kailangan kong bumawi. Pero ang naisipan kong pagbawi ay puwede ko na namang ikapahamak. Balak ko kasing bumili ng ulam o kahit na anong pagkain. Kaya lang, dapat makabalik ako kaagad dito sa bahay. Nag-ayos muna ako ng aking sarili at pagkatapos ay kumuha ng pera. Dahil sa pagmamadali ko, hindi na ako nakapagpalit pa ng suot—isang oversize shirt at shorts ang suot ko. Ang buhok ko naman ay simpleng nakatali sa likod. Mabuti na lang talaga at hindi mainit ngayon, kung kaya'y hindi ako mamomoreblema dahil wala kaming payong. Sigurado akong mayroong binebenta sa mga resort at kaya ko namang magpunta roon nang mag-isa. Pero kung sakaling maabut

Nereus' Point of View atHabang angkas ko sa motor si Islaine kanina, hindi ko maiwasang hindi ma-distract sa tuwing dumidikit ang dibdib niya sa aking likuran. Sa bawat dikit, nai-imagine ko ang laki at hulma nito, maging ang kalambutan ng mga ito. Bagamat ako ang may gustong humawak siya sa aking tagiliran, patago akong humihiling na sana ay hindi siya mapayakap sa akin.Patawarin nawa ako ng Diyos, pero baka hindi ko makontrol ang aking katawan sa magiging reaction nito sa yakap at pagdikit ng kaniyang dibdib. Ngunit naitawid namin ang paglilibot sa isla kanina at ngayon ay nakauwi na kami. Tapos na rin kaming maghapun at naghahanda na lang sa pagtulog. Si Islaine naman ay nasa banyo pa, nagha-half bath. Kahit papaano, nakakahinga ako nang maluwag dahil hindi na niya naging problema ang tubig.Napahiga na ako. Sinabihan ko na siya kaninang siya na lang ang magpatay ng ilaw dahil kailangan kong matulog nang maaga. Nakapatong ang isa kong kamay sa aking noo, habang nakapikit ang akin

Islaine's Point of View Uncle Nereus didn't spend the night at home. Maybe he thought that I was already asleep, but I wasn't. I knew he left around nine or ten. Alam ko ring madaling araw na siya nakauwi dahil nagising ako sa pagbukas niya ng pinto. Wala akong dapat pakialam kung may lakad siya o ano mang oras niya gustuhing umuwi dahil matanda naman na siya. He knows what he is doing. Pero nakakapagtaka lang dahil biglaan iyon na para bang wala talaga siyang planong umalis. Maaga akong nagising, alas seis pa lang. Sumikat na ang araw at tumahimik na rin sa katitilaok ang mga manok, pero hindi pa rin nagigising si Uncle Nereus. Mahimbing siyang natutulog kung kaya ay lumapit ako sa kaniya. I lowered my body toward his, low enough for me to inhale the faint scent of alcohol. Nag-inom siya. Kasama niya siguro iyong kaibigan niya. And I guess, hindi siya pupunta ngayon sa dagat. Tiningnan ko kung may ininit na tubig kaso wala. Ginamit ko ang itinuro sa akin ni Coraleene kung paano mak

Islaine's Point of View Dalawang araw ko nang pinag-iisipan ang sinabi sa amin ni Perseus. I am really tempted to accept his offer, but also skeptical about it. Ang ipinag-aalala ko kasi ay si Uncle Nereus. I don't think he would approve. “A family friend will be celebrating his birthday at the resort next week. Sadly, three of our staff will be leaving by the end of this week. Bale kukulangin kami ng staff,” pagkakaalala ko sa sinabi sa amin ni Perseus. Maging ang naging pagtingin nito kay Coraleene. “I can fill in, so dalawa na lang ang kulang. Isa sana, if you'll accept.” Habang pauwi ay napag-usapan namin ni Coraleene ang tungkol doon. Hindi naman sinabi ni Coraleene kung bakit ayaw niya roon. But she might consider, kung magtatrabaho rin ako roon. Kung ako lang, walang problema dahil at least hindi ako tutunganga sa bahay. But then again, I need Uncle Nereus' approval. Sinuklay ko ang aking buhok gamit ang aking kamay bago ako lumabas. Hindi na ako nanalamin at diretso na ako