All Chapters of Desiring My Runaway Billionaire Uncle: Chapter 31 - Chapter 40

Islaine's Point of View Kaagad kong isinuot ang aking apron nang makapasok ako sa kitchen. Hindi ko lang iyon pinansin noong una, pero nang mapansin kong tila hindi nagmamadali ang mga tao sa loob, lumabas ako para tingnan kung may kaganapan ba sa labas. Pagkalabas ko naman ay tahimik lang resort. May iilan pa namang naroon, pero mabibilang na lang iyon sa daliri. Nakapagtataka naman iyong katahimikan. Maingay at buhay na buhay ang resort kahapon, tapos ngayon parang wala nang natira. “Glad you're finally here.” Ipinihit ko ang aking katawan para mapaharap sa pinanggalingan ng boses. Ngumiti naman ako bilang pagbati kay Perseus. “Hindi ba kayo sabay ni Coral?” tanong niya pa. I still find it weird kapag tinatawag niyang 'Coral' si Coraleene. “Sabay kami,” sagot ko at inipit ang ilang hibla ng aking buhok sa likod ng aking tainga. “Nasa loob siya.” Tumango siya at pagkatapos ay parehas kaming napatingin sa may dagat. Huminga ako nang malalim at saka napasulyap ako sa kaniya. “Th

Islaine's Point of View Napamulat ako ng aking mga mata nang marinig ang pagtunog ng papag dahil sa naging pagbangon ni Uncle Nereus. Napapikit ako ng aking mga mata at nagtulog-tulugan dahil alam kong sisilipin niya kung gising pa ako. Saka lang naman ako napamulat muli nang marinig ang pagtunog ng pagbukas at pagsara ng pinto. He's leaving. Mabilis pero maingat akong napabangon. Sinigurado ko ring hindi tutunog ang aking tsinelas kapag isuot iyon. Napasilip muna ako sa may kuwarto dahil baka hindi naman pala lumabas si Uncle Nereus, pero wala siya sa higaan niya. Wala rin siya sa may mesa. Dahan-dahan akong lumabas at saka binuksan ang pinto. Napasilip ako, tanging ang mata lang ang makikita sa maliit na espasyo na gawa ng pagbukas ko sa pinto. From a distance, I saw him walking—the right hand was on his nape, massaging it. Huminga ako nang malalim at saka napulunok, bago maglakas-loob na lumabas ng bahay. Ito na ang pagkakataon para malaman ko kung saan siya pupunta kapag umaal

Islaine's Point of View Pinupunasan ko ngayon ang mesa bilang paghahanda kung sakaling may mga guest na gugustuhing mag-breakfast dito. Ilang mesa na ang napunasan ko at hindi naman nakakapagod, pero pakiramdam ko ay mas mai-enjoy ko ito kung nakasuot ako ng earphones habang nakikinig sa kanta. Nakahinga ako nang maluwag at napahawak sa aking balakang nang matapos na ako sa pagpupunas. Dahil wala pa namang customer at gusto kong makapag-relax muna, naglakad ako papunta sa may dagat. May iilang napapadaan ang napapasulyap sa akin. May isang lalaki pa ngang nagawa pang kumaway. Halatang turista iyon kasi maputi. “You could be this island's model. It will help its tourism.” Unti-unti akong napalingon sa pinanggalingan ng boses na iyon. “Miss Darya,” wika ko at napangiti, “magandang umaga po.” “Come on, Islaine. You're too formal,” mahina siyang natawa, “remove the ’miss’ dahil parang pinapamukha mo naman sa akin na single talaga ako.” Pareho kaming natawa sa huli niyang sinabi. Ka

Islaine's Point of View Nauna akong makapag-half bath kay Uncle Nereus kung kaya'y nakapagpalit na ako ng aking suot. Natagalan pa ako sa paghahanap dahil kinalkal ko talaga ang mga nadala kong damit. Mabuti na lang talaga at may nadala pala akong nightgown—a thigh-length light blue silk nightgown. After changing, I grabbed my phone and sat where Uncle Nereus' sleeps. Abala pa rin siya sa paglilinis ng kaniyang katawan dahil naririnig ko ang pagtagaktak ng tubig sa banyo. At habang nandoon pa siya sa banyo, naisipan kong gawin ang isa ko na namang plano—ang surpresahin siya. I lied on my back. I could smell Uncle Nereus' sweats all over the blanket and pillow. I'm already used to his masculine sun-bleached body scent because I'm slowly getting addicted to it. My back hurts as it is pressed against the bamboo splints. But I have to endure. Ika nga, no pain, no gain. I bent my knees, causing the hem of my nightgown to fall at the upper part of my thighs. If I have to bend my knees a l

Islaine's Point of View “May nasagap akong tsismis,” saad sa akin ni Coraleene nang mapaupo siya sa tabi ko. Nandito kami sa may pavilion at walang problema kung paupo-upo lang kami dahil wala namang dine-in guests. Nagtaas ako ng aking dalawang kilay sa kaniya, curious sa nasagap niyang tsismis. “Baka sa susunod na linggo, simulan na ang meeting para sa preperasyon sa Tapyahay Festival,” nakangisi niyang sabi. I can see excitement through her flickering eyes. Biglang napakunot ang aking noo at nanliit ang aking mga mata. Sinubukan kong isipin at alalahanin kung narinig ko na ba ang ‘Tapyahay Festival’ na sinasabi niya. I haven't and I don't have any idea what that is. “Ano 'yan?” tanong ko sa kaniya na halatang ikinadismaya niya. Hindi maiguhit ang kaniyang mukha—nagtatagpo ang kilay, nakakunot ang noo, at ang labi ay parang isang pilit na ngiti na hindi ko maintindihan. Napabuntong-hininga siya at pagkatapos ay sumeryoso ang mukha. “Ito ha, nag-uusap ba kayo ni Mang Brendan s